Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Химиялық қосылыс
Chemical compound
Демеклоциклин (INN, BAN, USAN, саудалық атауы Declomycin) – Streptomyces aureofaciens мутантты штаммынан туындаған тетрациклин тобына жататын антибиотик.
Demeclocycline (INN, BAN, USAN, brand name Declomycin) is a tetracycline antibiotic which was derived from a mutant strain of Streptomyces aureofaciens.
Қолданылуы
Демеклоциклин әр түрлі бактериялық инфекцияларды емдеу үшін ресми түрде көрсетілген. Ол Лайм ауруы, акне және бронхиттерді емдеуде антибиотик ретінде қолданылады. Дегенмен, резистенттілік біртіндеп жиі кездесе бастады және қазір демеклоциклин инфекцияларды емдеу үшін сирек қолданылады. Ол гипонатриемияны (қандағы натрийдің төмен концентрациясы) емдеуде кеңінен қолданылады (көптеген елдерде, АҚШ-та да бұл қолдану ресми түрде бекітілмеген), әсіресе сұйықтықты шектеудің өзі жеткіліксіз болған жағдайда, антидиуреттік гормонның жеткіліксіздік синдромы (SIADH) кезінде. Физиологиялық тұрғыдан алғанда, бұл жинақтаушы түтікше жасушаларының АДГ-ға сезімталдығын төмендету арқылы әрекет етеді. SIADH-ты емдеуде демеклоциклиннің қолданылуы жанама әсерге негізделген; демеклоциклин нефрогенді диабет инсипидусын (несепті шоғырландыра алмауға байланысты дегидратация) тудырады. Демеклоциклиннің SIADH-та қолданылуы алғаш рет 1975 жылы хабарланды, ал 1978 жылы өткізілген ірі зерттеуде ол литий карбонатынан – сол кездегі жалғыз қолжетімді емдеу құралынан – тиімдірек және жақсы көтерілетіні анықталды. Бұрын демеклоциклин SIADH-ты емдеу үшін таңдаулы препарат болған. Сонымен қатар, демеклоциклин литийге ұқсас психотроптық жанама әсерлерге ие болуы мүмкін. Тетрациклиндер кальций, темір (ауызбен қабылданғанда) және магний сияқты катиондармен байланысып, оларды ерімейтін және асқазан-ішек жолында сіңірілмейтін етеді. Демеклоциклин тамақпен (әсіресе сүт және басқа сүт өнімдерімен) немесе антиацидтермен бірге қабылдануы тиіс емес. Демеклоциклиннің осылай әрекет ету механизмі әлі толыққанды зерттелмеген.
Demeclocycline is officially indicated for the treatment of various types of bacterial infections. It is used as an antibiotic in the treatment of Lyme disease, acne, and bronchitis. Resistance, though, is gradually becoming more common, and demeclocycline is now rarely used for treatment of infections. It is widely used (though off label in many countries including the United States) in the treatment of hyponatremia (low blood sodium concentration) due to the syndrome of inappropriate antidiuretic hormone (SIADH) when fluid restriction alone has been ineffective. Physiologically, this works by reducing the responsiveness of the collecting tubule cells to ADH. The use in SIADH actually relies on a side effect; demeclocycline induces nephrogenic diabetes insipidus (dehydration due to the inability to concentrate urine). The use of demeclocycline in SIADH was first reported in 1975, and, in 1978, a larger study found it to be more effective and better tolerated than lithium carbonate, the only available treatment at the time. Demeclocycline used to be the drug of choice for treating SIADH. Furthermore, demeclocycline might have psychotropic side effects similar to lithium. Tetracyclines bind to cations, such as calcium, iron (when given orally), and magnesium, rendering them insoluble and inadsorbable for the gastrointestinal tract. Demeclocycline should not be taken with food (particularly milk and other dairy products) or antacids. Exactly how demeclocycline does this has yet to be elucidated, however.