Кіріспе
Джон Адамстың операсы «Клингоффердің өлімі» – американдық опера, музыкасын Джон Адамс жазған, либреттосы Элис Гудманның ағылшын тілінде. Опера алғаш рет 1991 жылы Брюссель және Нью-Йоркте қойылды. Ол 1985 жылы Палестина Азат ету майданының «Ахилл Лауро» жолаушылар кемесін басып алуы және олардың 69 жастағы еврей-американдық, коляска пайдаланушы Леон Клингофферді өлтіруіне негізделген. Опера идеясы театр режиссері Питер Селларсқа қатысты, ол хореограф Марк Моррис сияқты маңызды серіктес болды. Операны бес американдық және еуропалық опера компаниясы мен Бруклин Музыка Академиясы тапсырыс еткен. Опера қырқыс пікір тудырды, оның ішінде Клингоффердің екі қызы және басқалар операның антисемиттік екенін және терроризмді мақұлдайтынын айыптады. Опера авторлары мен басқалар бұл сынды жоққа шығарды.
The Death of Klinghoffer is an American opera, with music by John Adams to an English language libretto by Alice Goodman. First produced in Brussels and New York in 1991, the opera is based on the hijacking of the passenger liner Achille Lauro by the Palestine Liberation Front in 1985, and the hijackers' murder of a 69 year old Jewish American wheelchair using passenger, Leon Klinghoffer. The concept of the opera originated with theatre director Peter Sellars, who was a major collaborator, as was choreographer Mark Morris. It was commissioned by five American and European opera companies, and the Brooklyn Academy of Music. The opera has generated controversy, including allegations by Klinghoffer's two daughters and others that the opera is antisemitic and glorifies terrorism. The work's creators and others have disputed these criticisms.
Алдын ала сөз
Алдын ала сөз екі хордан тұрады: "Шеттетілген палестиналықтар хоры" және "Шеттетілген еврейлер хоры". Әр хор тиісті халықтар мен олардың тарихына арналған жалпы ойлар мен толғаныстарды қамтиды.
Музыкалық талдау
Операның жалпы музыкалық стилі Адамстың минималистік музыка кезеңімен ұқсас, сондай-ақ Филип Гласс пен Стив Райхтың музыкасына жақын. Белгілі бір сезімдерді ояту үшін аффект сияқты интервалдық қатынастар пайдаланылады. Драма көбінесе жеке тұлғалардың ұзақ монологтары арқылы, хордың түсіндірмелерімен көрсетіледі, ол оқиғаға тікелей қатыспайды. Адамс пен Селларс операның драмалық құрылымының Иоганн Себастьян Бахтың қасиетті ораторияларына, әсіресе оның Пассиондарына (Қайғыларына) ұқсас екенін мойындады. Операның сюжеті Клингофферді ұрлау және өлтіру оқиғаларын толыққанды қайтадан бейнелемейді; маңызды оқиғалар сахнада тікелей көрсетілмейді және операның қойылымдары арасында орын алады. Алғашында суретшілер операны сюжетке бағынған дәстүрлі повестік опера емес, оратория сияқты "драмалық ой-толғаныс" немесе "көрініс" ретінде қарастырған. Осы тұрғыдан опера драмалық емес және тоқыраулы деп сынға ұшырады, әсіресе бірінші актіде, ал екінші акті опералық повестеу тұрғысынан "дәстүрлірек" болып табылады. Осы ерекше құрылымды қорғай отырып, Джон Гинман операның ерекше драматургиясы мен құрылымын талдады. Операның хорлық бөлімдері жеке орындалып, "Клингоффер хорлары" деп жазылған.