Кіріспе

Батыс Йоркшир полкі (Уэльс принсі өз) (14th Foot) – Ұлыбритания армиясының жаяу әскер полкі болған. 1958 жылы ол Шығыс Йоркшир полкімен (15th Foot) бірігіп, Йоркширдің Уэльс принсі өз полкін құрды, ал 2006 жылғы 6 маусымда Грин Ховардс және Веллингтон герцогының полкімен (Батыс районы) бірігіп, Йоркшир полкін (14th/15th, 19th және 33rd/76th Foot) құрды.

1776 жылға дейінгі қалыптасуы

Полк 1685 жылғы Монмут көтерілісіне жауап ретінде сэр Эдвард Хейлз тарапынан құрылды. 1688 жылғы Даңқты революциядан кейін және II Джеймс тақтан алынғаннан кейін, Хейлс полковник лауазымынан Уильям Бевериджге ауыстырылды; Шотландияда қызметтенгеннен кейін, бөлім 1693 жылы Фландрияға жіберілді және 1695 жылы Намур шайқасында алғашқы әскери наградасын алды. 1697 жылғы Рисвик шартынан кейін полк 1715 жылға дейін Ирландияда дислокацияланды, содан кейін Шотландияға көшіп, 1715 жылғы Якобит көтерілісіне қатысты. 1719 жылы Глен Шил шайқасында шайқасып, содан кейін Англияға оралды. 1727 жылғы қоршау кезінде 1727 жылы Гибралтарға жіберілді, ол келесі 15 жыл бойы гарнизонның бір бөлігі ретінде қызмет етті. Австрия мұрагерлік соғысы кезінде 1745 жылы Фонтеной шайқасында шайқасты, содан кейін 1745 жылғы көтерілісті басу үшін Шотландияға қайтарылды, Фолкирк және Каллоден шайқастарына қатысты. 1751 жылғы реформалардан кейін ол 14-ші жаяу әскер полкі болып өзгертілді, содан кейін тағы 8 жылға Гибралтарға оралды. 1765 жылы Виндзорда тұрғанда, гранадиерлерге патшаның құрметін білдіретін Ганновердің ақ аты бейнеленген аю терісінен жасалған бас киімдерін киюге патшалық рұқсат берілді. 1766 жылы полк Портсмуттен Солтүстік Америкаға аттанды және Нова-Шотландияда дислокацияланды.

Американың Тәуелсіздік соғысы

Қала гарнизонының бір бөлігі болғанымен, 14-ші полк Бостондық қырғынға қатыспады. Капитан Томас (29-шы жаяу әскер) – сол күнгі офицер, ол кеден үйінің сыртындағы халыққа қарсы тұрған (29-шы жаяу әскер) кезекші бөлімнің басшысы болды. Жиналған халық кезекшілерді мазақтап, содан кейін бір оқ атылып, одан кейін нөсер оқтар атылды, үш бейбіт тұрғын бірден қаза тапты, ал тағы екеуі кейіннен қайтыс болды. Капитан Престон және оның бөлімі сотқа тартылып, адвокат Джон Адамс тарапынан сәтті қорғалды, осылайша патша билігі мен Бостон тұрғындары арасындағы шиеленіс уақытша тоқтатылды. 14-ші полк 1772 жылға дейін Бостонда қалды, содан кейін Кариб теңізіндегі Сент-Винсентке марондық көтерілісті басуға көмектесу үшін жіберілді. 1774 жылға қарай, шайқастар мен аурулардан туған шығындар оларды Англияға қайтаруды талап етті; бірақ отарлардағы шиеленістің күшеюіне байланысты, олар Флорида штатының Сент-Огастин және Багам аралдарындағы Провиденс аралына бөліп жіберілді. 1777 жылы, жаңадан құрылған 14-ші және 15-ші полктерден әрқайсысынан бір рота полковник Патрик Фергюсон басшылығымен Америкаға, жаяу әскер ротасының тұжырымдамасын сынау үшін жіберілді. Олар 11 қыркүйекте Брендивайн шайқасына қатысты; Англияға оралғаннан кейін, олар өз полктерінің жеңіл роталарына айналды.

Француз соғыстары

1782 жылы 14-ші полк 14-ші (Бедфордшир) полкі деп аталды. Француз революциясының басталуы және төмен елдерге француз әскерлерінің басып кіруі Йорк герцогы басқаратын британдық күштің Австрия императорлық армиясының әскерлеріне қосылуына әкелді. 14-ші полк 1793 жылы Фамар мен Валенсиенде, ал 1794 жылы Турнайда көптеген шайқастарда көзге түсті, осыдан кейін оларға «Турнай» шайқасының құрметі берілді. Фамар шайқасында әскерлерді жігерлендіру үшін, полк командирі лейтенант-полковник Уэлбор Эллис Дойл 14-ші полк оркестріне француз революциялық «Ça Ira» әнін орындауға бұйрық берді. Бұл ән кейіннен полк маршы ретінде таңдалды. Нидерландыға француз басқыншылығын тоқтатуға жасалған соңғы сәтсіз әрекетте 14-ші полк те ауыр шығынға ұшырады, 8 қаңтар 1795 жылы Гелдермальсендегі қатал арттық күштермен болған шайқаста. Одан кейін Германияға қысқы апатты шегініс болды. Келесі мамыр айында Англияға оралған полк Батыс Үндістанға жіберілді, онда 1803 жылға дейін дислокацияланды. 1797 жылдың ақпанында полк Тринидадқа қан төгілмейтін шабуылға қатысты. 1803 жылы Наполеон соғыстарының басталуы британ армиясының кеңеюіне әкелді. 14-ші полк 1804 жылы Белфастта екінші батальонды, ал 1813 жылы үшінші батальонды құрды. 1-ші батальон соғыстың көп бөлігін Бенгалияда гарнизондық қызметте өткізді. 1809 жылы полк 14-ші (Баккингемшир) полкі деп қайта аталды. 1808 және 1809 жылдар аралығында 2-ші батальон Пиреней армиясына қосылды және Корунна шайқасының құрметіне ие болды. 2-ші батальон Вальхерен жорығында қызмет етті және 1817 жылы таратылды. 3-ші батальон 1815 жылы Ватерлоо шайқасында шайқасты, ол 1816 жылы таратылды.

Виктория дәуірі

Содан кейін 14-ші полк Вест-Индия, Канада және Мальтаға орналастырылды. 1855 жылы полк Қырым соғысында қызмет етті. 1876 жылы Уэльс принці 1-ші батальонға жаңа туларды табыс етті және 14-ші полкке «Уэльс принцінің өзінің» деген құрметті атағын берді. 1858 жылы екінші батальон қайтадан құрылып, Жаңа Зеландия соғыстарына және екінші ағылшын-ауған соғысына қатысты. Полк 1870-ші жылдардағы Кардуэлл реформаларына, ол 1873 жылдан бастап Брэдфорд Мур казармасындағы депосын бергеніне, немесе 1881 жылғы Чилдерс реформаларына – өйткені оның құрамында екі батальон болғандықтан, басқа полкпен бірігу қажеттігі тумады – айтарлықтай әсер етпеді. 1878 жылы полк Йорк қаласындағы Имфал казармасына көшірілді. Реформалар нәтижесінде полк 1881 жылдың 1 шілдесінде «Уэльс принцінің өзінің (Батыс Йоркшир полкі)» деп аталды. 1895 және 1896 жылдар аралығында 2-ші батальон Алтын жағалауда қызмет етіп, Төртінші Ашанти соғысына қатысты.

Екінші Бура соғысы

1899 жылы 2-ші батальон Оңтүстік Африкада 1899–1902 жылдардағы Екінші Буер соғысына жіберілді. Бірнеше шайқастан кейін батальонның екі мүшесі Виктория кресімен марапатталды: капитан (кейін полковник) Мансел Джонс 1900 жылдың ақпанында, ал сержант Трэйнор 1901 жылдың ақпанында. 4-ші (милиция) батальон 1899 жылдың желтоқсан айында шақырылды, ал 500 офицер мен сарбаз 1900 жылдың ақпан айында Оңтүстік Африкаға аттанды. 1-ші, 2-ші және 3-ші ерікті батальондар Буер соғысына қызметтік роталарды жіберді және оларға «Оңтүстік Африка 1900–02» шайқасының құрметі берілді. 3-ші (милиция) батальон 1900 жылдың 4 мамырында шақырылды және 14 ай бойы Мальтада дислокацияланды, содан кейін 1901 жылдың күзінде Чатхэмде орналастырылды. Батальон 1902 жылдың 1 қазанында демобилизацияланды.

Соғыс аралығы

1936 жылы 8-ші (Лидс мылтықтары) батальоны 66-шы (Лидс мылтықтары, Батыс Йоркшир полкі) әуеге қарсы бригадасы ретінде Корольдік артиллерияға өтті. 1937 жылы 6-шы батальон Корольдік инженерлердің 49-шы (Батыс Йоркшир полкі) әуеге қарсы батальонына айналды, ал 1940 жылы Корольдік артиллерияның іздеу полкіне трансформацияланды. 1938 жылдың сәуір айында 7-ші (Лидс мылтықтары) батальоны 45-ші (Лидс мылтықтары) Бн, Корольдік танк полкі ретінде броньдық міндеттерге көшті. 1939 жылдың маусым айында Морлидегі рота бөлініп, 51-ші (Лидс мылтықтары) Бн, Корольдік танк полкінің қосалқы бөлімін құрады.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Батыс Йоркшир полкінің 1-ші және 2-ші батальондары Ұлыбританияның 14-ші армиясы құрамында Бірма науқанында, Қиыр Шығыста қызмет етті. 1940 жылдың қарашасынан бастап 2-ші батальон 9-шы Үндістан жаяу әскер бригадасында болды. 1942 жылы Батыс Йоркшир полкінің 2/5-ші батальоны броньдық бөлімге айналып, 113-ші Корольдік бронетанк полкіне кірді. Осылайша өзгертілген барлық жаяу әскер батальондары сияқты, олар RAC-тің қара беретінде Батыс Йоркшир полкінің белгісін сақтап киді. 45-ші (Лидс мылтықтары) Корольдік танк полкінің екінші құрамасы ретінде құрылған 51-ші (Лидс мылтықтары) Корольдік танк полкі (бұрынғы Батыс Йоркшир полкінің 7-ші (Лидс мылтықтары) батальоны), Лидс мылтықтарының бригадирі Ноэль Тетлидің басшылығымен 25-ші армиялық танк бригадасында Италия науқанында қызмет етті. Ол, белсенді әскери қызметте бригадаға қолбасшылық еткен жалғыз Аумақтық армияның Корольдік бронетанк полкі офицері болды. Полк 1944 жылдың мамыр айында Гитлер шебіне шабуыл жасаған 1-ші канадтық жаяу әскер дивизиясына көмек көрсетіп, өзін ерекше көзге түсірді. Канадтықтардың өтінішімен 51-ші Корольдік танк полкі қосымша белгі ретінде Клен жапырағын қабылдады, оны бүгінгі күнге дейін оның ізбасарлары – Лидс бөлімі (Лидс мылтықтары), Имфал (PWO) ротасы, Шығыс және Батыс райдынг полкі киеді. 1956 жылы біріктірілген 45/51-ші (Лидс мылтықтары) Корольдік танк полкі жаяу әскер рөліне оралып, 7-ші (Лидс мылтықтары) Батыс Йоркшир полкі болып қайта құрылды. 1961 жылы 466-шы (Лидс мылтықтары) жеңіл әуе шабуылына қарсы полкі, RA-ны қосып алып, The Leeds Rifles, The Prince of Wales's Own Regiment of Yorkshire полкін құрды.

Бас полковниктер

1947: Майор-генерал Корольдік Принцесса Мэри, Корольдік Принцесса, CI, GCVO, GBE, RRC, TD

14-ші жаяу әскер полкі

1753–1755: генерал-майор Эдвард Брэддок
1755–1756: генерал-лейтенант Томас Фоук
1756–1765: генерал-майор Чарльз Джеффрис
1765–1775: генерал-лейтенант Уильям Кеппел
1775–1787: генерал Роберт Кьюнингхэм, 1-ші Россмор бароны, Ұлыбританияның құпия кеңесінің мүшесі

14 (Бедфордшир) жаяу әскер полкі

1787–1789: Генерал-лейтенант Джон Дуглас
1789: Полковник Джордж Уолдегрейв, 4-ші граф Уолдегрейв
1789–1806: Генерал Джордж Хотем
1806–1826: Генерал сэр Гарри Калверт, 1-ші баронет, GCB, GCH

Уэльс ханзадасының 14-ші (Баккингемшир) жеке полкі

1879–1880: Генерал сэр Альфред Гастингс Хорсфорд, GCB
1880–1897: Генерал Альфред Томас Хейланд, CB

Уэльс принсі (Батыс Йоркшир полкі)

1897–1904: Генерал сэр Мартин Эндрю Диллон, GCB, CSI
1904–1914: Генерал-майор Уильям Ханбери Хоули
1914–1934: Генерал-майор сэр Уильям Фрай, KCVO, CB

Батыс Йоркшир полкі (Уэльс принсі)

1934–1947: Ф. М. Сэр Сирил Джон Деверелл, GCB, KBE
1947–1956: Ф. М. Сэр Уильям Джозеф Слим, 1-ші виконт Слим, KG, GCB, GCMG, GCVO, GBE, DSO, MC
1956–1958: Бригадир Джеральд Хиллари Кри, CBE, DSO