АҚШ әскерінің үш тағамдық K рационы

Кіріспе

K рационы – АҚШ әскери рационы, үш бөлек қорапталған тамақтан тұрады: таңғы ас, түскі ас және кешкі ас. Бұл рацион бастапқыда әуе шабуылы жасаушы әскерлерге, танк экипаждарына, мотоцикл курьерлеріне және қысқа мерзімге қажетті жылдам қимылдайтын басқа да күштерге жеке берілетін күндізгі рацион ретінде ойластырылған. K рационы басқа американдық рациондардан – A рационы (жаңа тағамдардан), B рационы (қаптамаланған, дайындалмаған тағамдардан), C рационы (дайындалған, консервіленген тағамдардан), D рационы (әскери шоколадтан) және басқа тағамдар немесе рациондар қол жетімді болмаған кездегі төтенше жағдайларға арналған апаттық рациондардан өзгеше.

Тарих

1941 жылы Миннесота университетінің физиологы Ансел Кизге АҚШ Соғыс министрлігі қысқа мерзімге қолданылатын, жеке рацион ретінде солдаттың қалтасына сыятын, бұзылмайтын тағам жасауды тапсырды. Киз жергілікті супермаркетке барып, арзан, бірақ энергияны жеткілікті мөлшерде беретін тағамдарды таңдады. Ол қатты бисквиттер, құрғақ шұжықтар, қатты тәттілер мен шоколад тақталарын сатып алды. Содан кейін ол өзінің тамағын жақын маңдағы АҚШ әскер базасындағы алты солдатпен сынақтан өткізді. Тағамдар тек "тәмді" және "бір нәрседен де жақсы" деген бағаларды алды, бірақ аштықты жеңілдетуге және жеткілікті энергия беруге сәтті болды. Жаңа рациондар бастапқыда "А" немесе "Б" рационымен толықтырылған немесе ауыстырылғаннан кейін ең көп он бес рет тамақтануға арналған қысқа мерзімге ғана жарамды жеке рацион ретінде қарастырылды. Көп ұзамай оларды "парашютшілер рационы" деп атады, өйткені парашютшілер рационын тәжірибелік негізде алғаш рет берген. K рационының нақты прототипі - бұл соғыстың басында АҚШ армиясының әуе күштерінің (USAAF) сұрауы бойынша Субсистенция зерттеу зертханасы (SRL) әзірлеген десантшылар үшін қалта рационы. Екі бастапқы үлгі (бір нұсқада пемикан бисквиттері, арақша бар, жүзім және бульон пастасы; екіншісі пемикан бисквиттері, шағын D рациондық бар, консервіленген өңделген ет және лимон сусындары ұнтағы) кейін стандарт ретінде қабылданған бір таңбалы таңғы ас пен кешкі ас комбинациясына айналды. Жүгіру, күткендей, джунгли арқылы емес, тек тегіс немесе жай ғана дөңгелейтін жерлер мен тазартылған жолдарда, күніне орташа есеппен 18 шақырымға дейін жүргізілді. Бұл екі арнайы рационды да бастапқы түрінде өндіру қымбатқа түсіп, оларды жаңа рацион үшін қосымша жеткізу келісімшарттары мен қоймаларын қамтамасыз етуі керек болған Квартирмейстер корпусының Армияның қосалқы бөлімшесі ұнатпады. Сондай-ақ, шамадан тыс тәуелділік қаупі бар, бұл үш тамақты ұзақ уақыт бойы беріп отырса, бірқалыпты болуы мүмкін. К-рационының қысқа мерзімділігі мен асығыс сипаты К-рационын қабылдау алдында эксперименттік тестілеуді қажет етеді. Рациондарды жоспарлаушылар соғысып жатқан, қазған және өте ауыр жағдайда жүріп жатқан жауынгерлерге күн сайын, климаттың орташа жерінде таза жолмен жүріп жатқан жауынгерге қарағанда, әлдеқайда көп калория қажет болатынын түсінген жоқ. Дегенмен, күн сайын бір адамға бір K рационы, тіпті биік таудағы әскерлер мен Бирманың қалың орманды жерлерінде шайқасатын жаяу әскерлер үшін де мәселе негіз болып қала береді. Италиядағы науқанда қызмет еткен бесінші АҚШ армиясының алдыңғы аймақтарындағы және эвакуациялық ауруханалардағы әскерлер туралы сауалнамада жаяу әскер, инженер және басқа да жылжымалы алдыңғы бөлімшелердегі барлық жауынгерлер Италия науқанының басынан бері салмақ жоғалғанын айтты. Хирургтар денедегі майдың айтарлықтай азаюы мен бұлшық еттің кемуін, көп тамақтану мен демалуды, сондай-ақ аскорбин қышқылын (С витамині) қажет ететінін айтты. K рационы Қытай-Бірма-Индия (CBI) операциялар театрында көрсеткен қызметі үшін де сынға түсті, онда Үндістанның базаларынан жеткізілім қиындықтары АҚШ-тың, сондай-ақ Ұлттық Қытай мен Ұлыбританияның жеңіл жаяу әскерлері үшін K рационын кеңінен және бірқалыпты пайдалануға әкелді. Көптеген солдаттар, соның ішінде АҚШ-тың Мерриллдің мародерлары деп аталатын бөлімдері K рационында болды, оларға күріш, шай, қант, конфета, нан және консервіленген ет рациондары қосылды, олар оларға әуеден түсірілді. Мародёрлар 80% -ға К рационынан тұратын диетада ауыр салмақ жоғалту (адамға орташа есеппен) және витаминдер тапшылығы байқалды, бұл әртүрлі тропикалық ауруларға төзімділіктің төмендеуіне ықпал еткен болуы мүмкін. Кейбір компоненттердің, мысалы, майлы шошқаның наны немесе лимон ұнтағының қатты қышқылдық сипаты көптеген пайдаланушыларды оларды лақтырып тастауға мәжбүр етті, бұл нақты тұтынылатын калориялық мөлшерін одан әрі төмендетеді. Көп жағдайда қосалқы азық-түлік көзі, мысалы D рационы немесе жаңа апельсиндер, калория мен витаминді қамтуды көтеруге тырысты. 1943 жылы Бас хирургтың кеңсесі, тамақтану бөлімшесінің бастығы басқарған рациондық кеңес тағайындалды және кейіннен соғыста қолданылатын рацияларға қатысты жан-жақты далалық сынақтар жүргізуді тапсырды. Бірінші тәжірибеде 10 күн бойы жасақшылар C, K және беске бірлік мөлшерде тамақтанып, дене бітіміне жақсы қарай алатыны, бірақ рационда калорияның аз екендігі, әсіресе денесі ірі адамдар үшін анықталды. Есепте келесі ұсыныстар берілді: D рационын тек қосымша ретінде пайдалану; C және K рациондарын толықтырылмаса, бес күнге шектеу; және K рационының толығымен қанағаттандырмайтын декстроза және солодка таблеткаларын қабылдауға ыңғайлырақ нұсқамен ауыстыру. Сонымен қатар, C және K рациондарының жеміс ұнтағын осы қоректік затты пайдалануға кепілдік беретін аскорбин қышқылының көзімен ауыстыру ұсынылды, өйткені далалық жағдайда жеке рационмен тамақтанатын әскерлердің диетасы аскорбин қышқылынан дерлік құралмайды. Бастапқыда "шабуыл" рационы ретінде, қысқа мерзімге берілуге арналғандықтан, K рационы ең көп 15 тамаққа қолданылуы тиіс еді. K рационы бірнеше ірі АҚШ азық өндіру компанияларымен, соның ішінде H. J. Heinz Company, Patten Food Products Company және The Cracker Jack Company тарапынан жаппай өндірілді. K рационының жәшіктері ағаштан (әрқайсысы) немесе картоннан (әрқайсысы) жасалған және көлемі болды. Әрбір жәшікте 12 күндік рацион (әр күндік рационда бір таңғы ас, бір кешкі ас және бір кешкі ас) бар, барлығы жәшікке 36 бірлік. Олар бір қатарға бір бірлік тереңдікте, үш бірлік енінде (әрқайсысының бір бірлігі) және он екі бірлік ұзындығында (барлық бірдей бірлік түрі) орналастырылған. АҚШ армиясының 1943 жылғы униформасы K рационының қорабын сақтауға арналған үлкен, бірақ қарапайым қалталары болды.

In 1941, Ancel Keys, a University of Minnesota physiologist, was assigned by the U. S. War Department to design a non perishable, ready to eat meal that could fit in a soldier's pocket as a short duration, individual ration. Keys went to a local supermarket to choose foods that would be inexpensive, but still be enough to provide energy. He purchased hard biscuits, dry sausages, hard candy, and chocolate bars. He then tested his , meals on six soldiers in a nearby U. S. Army base. The meals only gained "palatable" and "better than nothing" ratings from the soldiers, but were successful in relieving hunger and providing sufficient energy. The new rations were initially intended as individual rations suitable for short durations only, to be used for a maximum of fifteen meals before supplementation or replacement with 'A ration' or 'B ration' field rations. They were soon called the "paratrooper ration", since paratroopers were the first to be issued the ration on an experimental basis. The actual prototype of the K ration was a pocket ration for paratroopers developed by the Subsistence Research Laboratory (SRL) at the request of the U. S. Army Air Forces (USAAF) early in the war. Two original samples (one version used pemmican biscuits, a peanut bar, raisins, and bouillon paste; the other used pemmican biscuits, a small D ration bar, canned processed meat, and lemon beverage powder) evolved into the one package breakfast dinner supper combination later adopted as standard. Marching was done not through jungle, as might be expected, but only on flat or gently rolling terrain on cleared roads, for an average of only 11 mile (18 km) per day. Both of these specialized rations had proved costlier to produce in their original form, and were intensely disliked by the Army's Subsistence Branch staff of the Quartermaster Corps, who had to secure additional supply contracts and storage facilities for the new rations. There was also a danger of over reliance, which could cause the three meals to become monotonous if issued for long periods of time. The K ration allowance was one ration per man per day (breakfast, dinner and supper), because of the short duration and hasty nature of experimental testing of the K ration before adoption. Ration planners did not realize that soldiers fighting, digging, and marching in extreme conditions would require many more calories per day than a soldier marching over cleared roads in temperate climates. Nevertheless, one K ration per man per day would remain the basis of issue, even for mountain troops fighting at high altitudes and infantrymen fighting in the thick jungles of Burma. A survey of troops in the forward areas and evacuation hospitals of the Fifth U. S. Army serving in the Italian campaign noted that almost all soldiers questioned in infantry, engineer, and other mobile forward units said they had lost weight since the beginning of the Italian campaign. Surgeons commented upon a noticeable decrease in body fat and wasting of muscle, requiring copious feeding and rest, as well as ascorbic acid (Vitamin C). The K ration was also criticized for its performance in the China Burma India (CBI) theater of operations, where difficulties in supply from bases in India had resulted in widespread and monotonous use of the K ration for light infantry forces of the United States, as well as Nationalist China and the United Kingdom. Many soldiers, including the U. S. unit known as Merrill's Marauders on K rations, supplemented by rice, tea, sugar, jam, bread, and canned meat rations, which were dropped to them by air. In the case of the Marauders, whose diet consisted of 80% K rations, severe weight loss (an average of per man) and vitamin deficiency were noted, which may have also contributed to a decline in resistance to various tropical diseases. The unpalatable nature of some of the K ration's components, such as the fatty pork loaf or the highly acidic lemon powder, caused many users to throw them away, further reducing actual consumed calorific content. Often, a secondary food source was issued, such as a D ration bar, or fresh oranges, in an attempt to bring up the calorie and vitamin content. In 1943, a ration board headed by the chief of the Nutrition Branch, Office of the Chief Surgeon, was appointed and directed to conduct comprehensive field tests on rations which would be used later in combat. In the first of these field tests it was noted that troops remained in reasonably good physical condition during a 10 day period on C, K, and five in one rations but that the rations were deficient in calories, especially for large men. The report listed the following recommendations: The use of the D ration as a supplement only; the further restriction of the use of C and K rations to five day periods unless supplemented; and the replacement of the wholly unsatisfactory dextrose and malted tablets of the K ration with a more acceptable substitute. Additionally, replacement of the fruit powder component of C and K rations with a source of ascorbic acid that would guarantee the utilization of this nutrient was recommended, as the current diet of troops operating on individual rations in the field was almost wholly devoid of ascorbic acid. depending upon components. As it was originally intended as an "assault" ration to be issued for short durations, the K ration was designed to be used for a maximum of 15 meals. The K ration was mass produced by several major U. S. food production companies, including the H. J. Heinz Company, Patten Food Products Company and The Cracker Jack Company. K ration crates were either wood ( each) or fiberboard ( each) and had a volume of Each crate contained 12 daily rations (each daily ration consisting of one Breakfast unit, one Dinner unit, and one Supper unit) for a total of 36 units per crate. They were packed one unit deep, three units wide (one of each unit), and twelve units long (all of the same unit type). The U. S. Army M1943 uniform had simplified, but large, pockets that were designed to hold a K ration box.