Кіріспе

Мандолина дизайнері және аспап жасаушы. Лоар енгізген өзгерістердің бірі – дөңгелек немесе овал пішіндес дыбыс тесігінің орнына f тесігі, бұл мандолинаға скрипкалар отбасынан алынған тағы бір ерекшелік. Сақталған концерт бағдарламасы Лоардың Уильям Дженнингс Брайанның сөйлеген сөзі бар шатауквада өнер көрсеткенін көрсетеді. Лоар Гибсон компаниясын насихаттаған көптеген басқа топтарда да өнер көрсетті, ал Лоар Гибсонның алғашқы каталогтарында олардың өнімдерін мақұлдайды. Ллойд 1930-1943 жылдары Солтүстік-Батыс университетінде вокалдық композиция, жоғары деңгейдегі музыкалық теория және «Музыка физикасы» пәндерін оқытты.

Тарих

Лоар 1919 жылдан 1924 жылға дейін «Гибсон» компаниясы үшін жұмыс істеді. Оның еңбегіне аспаптың бетін скрипкадағыдай F пішіндес тесіктермен жасау, мойынды ұзарту арқылы көпірді корпус ортасына жақындату, сондай-ақ саусақ тақтасын бетке орнату (бұрынғы «Гибсон» аспаптарында саусақ тақталар бетке біріктірілген болатын) кіреді. Ол сонымен қатар Вирзи Тоун Продьюсерді – аспаптың бетінен ілініп тұратын, қосымша резонатор ретінде жұмыс істейтін шыршадан жасалған дискіні де алғаш рет қолданды. А.Р. Духоссоирдың сөзіне қарағанда, Лоар «Гибсон» компаниясында жұмыс істеген кезінде эксперименталды электр аспаптарын жасаған. Лоардың электр аспаптарын дамыту маңыздылығы туралы пікірін «Гибсон» компаниясының негізін қалаушыларының бірі және ірі акционері, сондай-ақ компанияның хатшысы және бас директоры Льюис А. Уильямс қолдады. Лоардың түпнұсқа электр аспаптарының ешқайсысы сақталмаған сияқты, бірақ 1933 жылы «Гибсон» компаниясына жұмысқа орналасқан және кейіннен компанияның бас электронды инженері болған Уолтер А. Фуллер 1930 жылдардың ортасында зерттеу-әзірлеу зейнетап орнын құрғанда Лоардың бірнеше түпнұсқа құрылғыларын тапты. Ол Лоардың электр аспаптарында электростатикалық датчиктер болғанын, бірақ олардың кедергісі өте жоғары болғандықтан ылғалға өте сезімтал болғанын мәлімдеді. Фуллердің айтуынша, датчиктер күміс доллардай дөңгелек болған және артқы жағында тығыннан жасалған бөлік болған, олар арқылы аспаптың бетіне жабыстырылған. Духоссоирдың «Gibson Electrics, The Classic Years» кітабында 1929 жылғы «Gibson L5» аспабының суреті бар (Лоар «Гибсон» компаниясын тастап кеткеннен кейін), бұл Лоар жасаған алғашқы «L5» модельдерінің бірі, онда электростатикалық датчик және зауыттан орнатылған ұңғыма бар. Духоссоир сонымен қатар Лоардың «Гибсон» компаниясында «жартылай қатты корпусты» электрлік контрабас аспабымен жұмыс істегенін және осы аспапқа, сондай-ақ Лоардың 1920 жылдардың ортасы мен 1930 жылдардың ортасы аралығында тіркеген бірнеше патенттеріне сәйкес, электромагниттік датчиктермен жұмыс істегенін айтады. Духоссоирдың сөзіне қарағанда, Льюис Уильямс бас менеджер қызметінен алынған, ал жаңа менеджермен – Гай Харт есімді бухгалтермен қарым-қатынастың дұрыс болмауы Лоардың келісім-шартының бұзылуына әкелді. «Гибсон» компаниясын тастағаннан кейін Лоар катушкалы датчиктері бар электр аспаптарын жасап, патенттеді және 1934 жылы Льюис Уильямспен бірге «Acousti Lectric» компаниясын құрды. 1936 жылы компания «Vivi Tone» деп қайта аталды. Лоар 1943 жылы қайтыс болды.

Лоардың атақты мандолиналары

F5 модельін bluegrass-тің негізін қалаушы Билл Монро танымал етті. Монро мандолинада мансабының көп бөлігінде 1923 жылдың 9 шілдесінде Лоар қол қойған 73987 сериялық нөмірі бар Gibson F5-ті ойнады. Бұл мандолинаны бүгінде олардың коллекцияларында сақтайтын Нэшвиллдегі Кантри музыкасының Даңқ залында көруге болады. Лоар сонымен қатар F5 мандолиналарының сирек кездесетін бір тобына, Ferns деп аталатынына да қол қойды, олардың шамамен жиырмасы бар екені белгілі. Атаудың себебі – құмырсқа пішініндегі мойынның ерекше инкрустациясы. Ең ерте тіркелген Fern 1923 жылдың 9 шілдесінде Лоар қол қойған, Билл Монроның әйгілі мандолинасымен бір күнінде жасалған, 73755 сериялық нөміріне ие. Бұл "Virzi" дыбыс күшейткішіз салынған жалғыз Fern, ол мандолинаның ішкі жағындағы дыбыс камерасының астына ілінген қосымша дыбыс тақтасы. Бұл аспап 9 шілдеде тіркелген жалғыз Fern болып табылады. 2007 жылы мандолинашы Крис Тил 1924 жылғы Лоар қолтаңбасымен F5 сериялық нөмірі 75316-ны сатып алды, ол өте сирек кездесетін табылған аспап еді, өйткені ол жаңа сияқты күйде болды. Ол оған шамамен 200 000 доллар жұмсады. Лоар қолтаңбасымен F5 мандолиналарына ие болған басқа да белгілі музыканттар: Джон Пол Джонс (сериялық нөмірі 75317), Майк Маршалл, Дэвид Маклафлин, Гершель Сайзмор, Алан Биби, Тони Уильямсон, Дэвид Грисман, Джон Рейшман, Том Розум, Фрэнк Уэйкфилд, Рикки Скаггс және қайтыс болған Джо Вал (сериялық нөмірі 72207). Лоардың қолтаңбасымен жасалған A стиліндегі бір ғана мандолина, Gibson A5 белгілі. Оны мандолина жасаушы Боб Гивенс бастапқыда көптеп көшірді. Loar A5-ті Тют Тейлор тауып, 1974 жылы Оңтүстік Калифорниядағы блюграсс музыкантына сатты. Тейлор мырза A5-ті Атлантадағы (Джорджия штаты) Гриффит музыка мектебінің профессоры Уильям Б. Гриффиттің қарындасынан сатып алған. Д-р Гриффиттің әйелі, сонымен қатар мектепте мұғалім болған ол, F5 стиліндегі мандолинаны сүйір бұрыштарсыз жасауды сұраған. Оның өтініші нәтижесінде 1923 жылы Loar A5 жасалды.

Жинақтауға жарамдылық

Лоар сарапшысы Даррил Вольф F5 мандолиналарының тарихи журналын жүргізеді. 2010 жылдың қаңтарына қарай, ол жасалған деп саналатын 326 дананың 228-ін Лоардың қолтаңбасымен F5 мандолиналарын тіркеген. 2023 жылы Лоар қолтаңбасы қойылған мандолинаның құны, жағдайына байланысты 100 000 доллардан 175 000 долларға дейін бағаланды.