Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Форбах (фр. Forbach, жапон. fɔʁbak) – Францияның Гранд-Эст аймағындағы Мозель департаментіндегі коммуна. Ол Германия шекарасында, Германияның Саарбрюкен қаласының орталығынан шамамен 15 минуттық қашықтықта орналасқан және осы қаламен бірге трансшекаралық агломерация құрайды, сонымен қатар Саар-Мозель Еуроаймағының бөлігі болып табылады. 2017 жылы Форбахтың халқы 21 552 адамды құрады, бұл оның үлкен қалалық аймағын есепке алғанда, оны шығыс Мозель аймағындағы ең ірі қалаға айналдырады.
Forbach (/f//ɔːr/'/b//ɑː//k/ forBAHK, fɔʁbak, ; ) is a commune in the French department of Moselle, northeastern French region of Grand Est. It is located on the German border approximately 15 minutes from the center of Saarbrücken, Germany, with which it constitutes a cross border conurbation, and is part of the Saar Moselle Eurodistrict. In 2017, Forbach had a population of 21,552 inhabitants, which, including its greater urban area, makes it the largest town in the eastern Moselle area.
Тарих
Форбах қаласы ұзақ жылдар бойы адамдар қоныстанған аймақта орналасқан. Форбахта кельт және, әсіресе, рим дәуіріне қатысты іздер табылған.
Forbach is located in an area inhabited for a long time. Remains of the Celtic and especially Roman eras have been found in Forbach.
Орта ғасырлар
12 ғасырдың соңында Шлоссберг төбесінде қамал салынды. Ол біртіндеп кеңейтіліп, шамамен 1550 жылы қаламен қоршау қабырғасымен қосылды. 10 ғасырдан 1793 жылға дейін көптеген феодалдар Форбах феодалиясын иеленді. Көлемді сатиралық шығармалардың авторы Иоганн Фишхарт 1583 жылдан 1590 жылға дейін Форбах қамалында сот судьясы болып қызмет етті. Форбахтағы Киелі Крест шіркеуі 1338 жылы Мец епискобы Адхемер де Монтейльдің хатында capella sancta crucis juxta Forbachum деп аталады. Ол, болжам бойынша, 13 ғасырда салынған. 14 және 15 ғасырларда кеңінен жөндеуден өтті. 1257 жылдан бері Хомбург-Хаут қауымдастығының меншігі болған болуы мүмкін. Ол Отыз жылдық соғыс кезінде ауыр зақымдарға ұшырады.
A castle was built on the Schlossberg hill at the end of the 12th century. It was gradually enlarged and, around 1550, connected to the city by an enclosure wall. Between the 10th century and 1793, many seigneurs owned the seigneury of Forbach. Johann Fischart, a prolific satirical writer, worked as a bailiff at Forbach Castle where he stayed from 1583 to 1590. The chapel of the Holy Cross of Forbach was mentioned in a letter from 1338 by the Bishop of Metz, Adhémar of Monteil, under the name of capella sancta crucis juxta Forbachum. It was probably built in the 13th century. It was extensively renovated in the 14th and 15th centuries. It was probably the property of the Hombourg Haut congregations since 1257. It was badly damaged during the Thirty Years' War.
1870 жылғы соғыс, Германияның аннексиясы және Бірінші дүниежүзілік соғыс
Франко-пруссия соғысына дейін Форбах француздық ықпал аймағында болды. Бірақ, 1870 жылдың тамызындағы Шпихерен шайқасынан кейін қала неміс әскерлерімен басылып алынды, содан кейін соғыс аяқталғаннан соң Германияға қосылып, Эльзас-Лотарингия императорлық провинциясының бір бөлігі болды. 1918 жылы аймақ Францияға қайтарылды.
Until the Franco Prussian War, Forbach was in the French orbit. However, after the nearby Battle of Spicheren in August 1870, the town was occupied by German troops, and at the conclusion of the war annexed to Germany, forming part of the imperial province of Alsace–Lorraine. The region was returned to France in 1918.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең
Шенген шартына дейін Форбах автомобиль және теміржол көлігі үшін, сондай-ақ жолаушылар үшін кедендік рәсімдер жүргізілетін маңызды шекаралық пункт болды. 2007 жылдан бері Париж мен Франкфуртты байланыстыратын TGV және ICE жоғары жылдамдықты пойыздары Форбах станциясында тоқтайды, соның арқасында жолаушылар Париждің Gare de l'Est вокзалына 1 сағат 45 минутта, ал Германияның қаржы орталығы және Франкфурт және Рейн-Майн мегаполисіндегі әуежайға 2 сағаттың ішінде жете алады. Шығыс Мозельге дейін созылатын Саар Варндт көмір кенішінің жанындағы орналасқан жері Форбахты Франция көмір басқармасының бөлімшесі – Houillères du Bassin de Lorraine (Лотарингия көмір кеңесі) кеңселерімен маңызды кеншілер қаласына айналдырды. 2004 жылы кен өндірісі тоқтатылғаннан кейін Форбах жергілікті экономиканы жаңару үшін туризм, қызмет көрсету, энергетика және басқа да салаларға көшті. Жақын орналасқан Пети-Россель ауылындағы "Musée des Mineurs Wendel" – Форбах аймағындағы көмір өндіру дәуірінен қалған өнеркәсіптік және мәдени мұраны сақтайтын көмір кеніші мұражайы. 2002 жылы ол "Musées de France" сапа белгісімен марапатталды.
Before the Schengen Treaty, Forbach was a major border crossing at which customs procedures were carried out, both for road and for rail transport and travel. Since 2007, the TGV and ICE high speed trains connecting Paris and Frankfurt have stopped at the station in Forbach, and passengers can now travel to Paris Gare de l'Est in 1 hour and 45 minutes and to the German financial center and airport in the Frankfurt and Rhine Main metropolis in 2 hours. Its location in the Saar Warndt coal mining basin, which extends into eastern Moselle, made Forbach an important mining town, with offices of the Houillères du Bassin de Lorraine (Lorraine coal mining board), a section of the French Coal Board. When the mining operations were permanently shut down in 2004, Forbach turned to activities in the tourism, service, energy and other industries to rebuild the local economy. The "Musée des Mineurs Wendel" in the neighboring village of Petite Rosselle is a coal mining museum which preserves the industrial and cultural heritage from the coal mining era in the Forbach region. It was awarded the "Musées de France" quality label in 2002.