Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1890–1961)
American politician (1890–1961)
Миллард Эвелин Тайдингс (6 сәуір 1890 – 9 ақпан 1961) – американдық адвокат, жазушы, әскери қызметкер, штат заң шығарушы және Мэриленд штатынан АҚШ Конгресінің Демократиялық партиясынан өкіл және сенатор болған. 1923-1927 жылдары Өкілдер палатасында, ал 1927-1951 жылдары Сенатта қызмет еткен.
Millard Evelyn Tydings (April 6, 1890February 9, 1961) was an American attorney, author, soldier, state legislator, and served as a Democratic Representative and Senator in the United States Congress from Maryland, serving in the House from 1923 to 1927 and in the Senate from 1927 to 1951.
Ерте өмір және білім
Тайдингс Харфорд округіне қарасты Гавр-де-Грейс қаласында дүниеге келді және Мэри Бонд (О'Нилл) мен Миллард Филлмор Тайдингстің ұлы болды. Ол Харфорд округінің мемлекеттік мектептерінде білім алды және 1910 жылы Мэриленд ауыл шаруашылығы колледжін (қазіргі Мэриленд университеті, Колледж Парк) бітірді. 1911 жылы Батыс Вирджиниядағы Балтимор және Огайо темір жолында азаматтық инженер ретінде жұмыс істеді. Ол Балтимордағы Мэриленд университетінің заң мектебінде заңды оқыды және адвокаттыққа қабылданды; 1913 жылы Гавр-де-Грейсте тәжірибесін бастады. 1916 жылы Тайдингс Мэриленд штатының делегаттар палатасына сайланды; ол 1920-1922 жылдары әріптестерімен палата спикері болып сайланды. 1922-1923 жылдары Мэриленд штатының сенатында қызмет етті. Тайдингс Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясында қызмет етті және 1918 жылы подполковник шеніне көтеріліп, дивизия пулемет офицері болды. Ол Батыс майданында американдық экспедициялық корпусымен бірге қызмет етті және Ерен еңбегі үшін диплом мен Армиялық қызмет медалін алды.
Tydings was born in Havre de Grace, located in Harford County, and was the son of Mary Bond (O'Neill) and Millard Fillmore Tydings. He attended the public schools of Harford County and graduated from Maryland Agricultural College (now the University of Maryland, College Park) in 1910. He engaged in civil engineering with the Baltimore and Ohio Railroad in West Virginia in 1911. He studied law at the University of Maryland School of Law, in Baltimore, and was admitted to the bar; he started practice in Havre de Grace in 1913. In 1916 Tydings was elected to the Maryland House of Delegates; he was elected as Speaker of the House by his colleagues from 1920 to 1922. He served in the Maryland State Senate during 1922–1923. Tydings served in the U. S. Army during World War I and was promoted to lieutenant colonel and division machine gun officer in 1918. He served on the Western Front with the American Expeditionary Forces and received the Distinguished Service Cross and Army Distinguished Service Medal.
Палата және Сенат мансабы
1922 жылы Тайдингс АҚШ Конгресінің 68-ші сессиясына демократ ретінде сайланды және 69-шы сессияға қайта сайланды, Мэриленд штатының екінші округін (1923 жылдың 4 наурызынан 1927 жылдың 3 наурызына дейін) Өкілдер палатасында өкілдік етті. 1926 жылы ол қайта сайлануға түскен жоқ, себебі АҚШ Сенатына үміткер болды. Ол 1926, 1932, 1938 және 1944 жылдары Сенатқа сайланды және 1927 жылдың 4 наурызынан 1951 жылдың 3 қаңтарына дейін қызмет етті. Алабама штатының өкілі Джон Макдаффимен бірге Филиппиннің тәуелсіздігі туралы заңға демеушілік етті, ол Филиппиннің 10 жылдық автономиялық мәртебесін белгілеген Тайдингс-Макдаффи заңы ретінде танылды. Бұл АҚШ-тың егемендігінен бас тартумен және Филиппиннің тәуелсіздігін мойындаумен аяқталуы тиіс болды. 1934 жылдың қаңтар айында Тайдингс «Германиядағы еврейлерге қарсы нацистердің қанаушылығын айыптайтын және президент Рузвельтке Гитлер үкіметін оның антисемиттік шараларына қатты алаңдатыны туралы хабарлауын сұрайтын» резолюция ұсынды. Оның резолюциясы Сенаттың Сыртқы істер комитетінде тоқтап қалды. 1936 жылы сенатор Тайдингс Пуэрто-Риконың тәуелсіздігі туралы заң жобасын Конгреске ұсынды, бірақ ол Пуэрто-Риконың тәуелсіздікке қарсы Либералдық партиясының ықпалды көшбасшысы Луис Муньос Мариннің қарсылығына тап болды. (АҚШ сенаторы Филиппинге 10 жылдық кезеңнен кейін шектеулі автономиямен тәуелсіздік берген Тайдингс-Макдаффи заңының демеушісі болды.) Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, АҚШ Жапонияға екі атом бомбасын тастағаннан кейін Тайдингс АҚШ-ты ядролық қарусыздануда әлемдік көшбасшы болуға шақыратын заң жобасын ұсынды. 1950 жылдың наурыз айында Тайдингс, әдетте Тайдингс комитеті деп аталатын комитет басқарды, ол Джозеф Маккартидің федералды үкімет пен әскери құрылымдарға коммунистердің енуі туралы алғашқы мәлімдемелерін тергеді. Тыңдаулар, негізінен Маккартидің Қытайдағы Гоминьдан режимінің құлауына Мемлекеттік департаменттегі кеңес тыңшыларының әрекеттері себеп болды деген айыптамасы және синолог Оуэн Латтиморды «басты орыс агенті» деп атауы төңірегінде өтті. 1950 жылдың наурыз айынан шілдесіне дейін өткен тыңдаулар қызықты өтті, айыптамалар қарсы айыптамалармен кездесті. Маккартидің алғашқы 250 минутында Тайдингс оны 85 рет сұрақтармен және дәлелдерді ұсыну талаптарымен тоқтатты, бұл Маккартиді ашуландырып, Тайдингсті «ұяқ соратын либерал» деп айыптады. Осылайша, сот процесіне бұқаралық ақпарат құралдарының қызығушылығы артып, әсіресе Луис Ф. Буденц іс жүргізуге Маккартидің айыптамаларын қолдаған күдікті куә ретінде кіргеннен кейін күшейді. Шілде айында комитет өз есебін жариялады, онда Маккартидің айыптамалары негіссіз деп танылды және оның айыптамалары қасақана жалғандық деп айыпталды. 1950 жылы қайта сайлануға түскен Тайдингс сенатор Маккартимен күресті және сенатордың Мемлекеттік департаментке коммунистердің енуі туралы мәлімдемелерін «алдамшылық және жалғандық» деп жоққа шығарды. Маккартидің штаты американдық коммунистік партияның бұрынғы жетекшісі Эрл Браудермен бірге Тайдингстің суретін таратты. Тайдингс Браудермен 1950 жылдың шілдесінде куәлік бергенге дейін ешқашан кездеспеген. Композиттік фотосуретте 1938 жылы радио тыңдап отырған Тайдингстің және 1940 жылы Браудер сөз сөйлеген кезде түсірілген суреттері біріктірілді; фотосурет астында Браудер Тайдингстің комитеті алдында куәлік берген кезде Тайдингс «рахмет сізге, мырза» дегені айтылды. Бұл цитата техникалық тұрғыдан дәл болғанымен, ол Браудер мен Тайдингс арасындағы достық деңгейін білдіретіндіктен, жалған деп есептелді. 1950 жылғы сайлауда Тайдингс Джон Маршалл Батлерден жеңілді. 1956 жылы ол АҚШ Сенатына Демократиялық партияның кандидаттығына ұсынылды, бірақ денсаулығының нашарлауына байланысты сайлауға қатыспады. Конгресстегі қызметі кезінде Тайдингс АҚШ Сенатының Аумақтар және аралдар жөніндегі комитетінің (73-ші - 79-шы Конгресстер), Мемлекеттік департамент қызметкерлерінің адалдығын тексеру жөніндегі кіші комитетінің («Тайдингс кіші комитеті») (81-ші Конгресс) және АҚШ Сенатының Қарулы күштер жөніндегі комитетінің (81-ші Конгресс) төрағасы болды.
In 1922, Tydings was elected as a Democrat to the 68th session of the U. S. Congress, and was re elected to the 69th session, representing the second district of Maryland (March 4, 1923 – March 3, 1927) in the House of Representatives. He was not a candidate for renomination in 1926, having become a candidate for the United States Senate. He was elected to the Senate in 1926, 1932, 1938 and 1944, and served from March 4, 1927, to January 3, 1951. With Alabama Representative John McDuffie, he co sponsored the Philippine Independence Act, commonly known as the Tydings–McDuffie Act, which established an autonomous 10 year Commonwealth status for the Philippines. It was planned to culminate in the withdrawal of American sovereignty and the recognition of Philippine Independence. In January 1934, Tydings introduced a resolution "condemning Nazi oppression of Jews in Germany, and asking President Roosevelt to inform the Hitler government that this country was profoundly distressed about its antisemitic measures." His resolution was bottled up in the Senate Foreign Relations Committee. In 1936, Senator Tydings introduced a bill in Congress calling for independence for Puerto Rico, but it was opposed by Luis Muñoz Marín, an influential leader of Puerto Rico's pro independence Liberal Party. (The U. S. senator had co sponsored the Tydings–McDuffie Act, which provided independence to the Philippines after a 10 year transition under a limited autonomy.) Following the end of World War II, when the U. S. dropped two atomic bombs on Japan, Tydings sponsored a bill calling for the U. S. to lead the world in nuclear disarmament. In March 1950, Tydings was appointed to head a committee, generally known as the Tydings Committee, to investigate Joseph McCarthy's early claims of Communist penetration of the federal government and military. The hearings revolved around McCarthy's charge that the fall of the Kuomintang regime in China had been caused by the actions of alleged Soviet spies in the State Department, and his allegation that the Sinologist Owen Lattimore was a "top Russian agent." The hearings, held from March to July 1950, were stormy as charge was met with counter charge. In McCarthy's first 250 minutes on the stand, Tydings interrupted him 85 times with questions and demands for substantiation, enraging McCarthy who condemned Tydings as an "egg sucking liberal". As such, the trial attracted much media attention, especially after Louis F. Budenz entered the proceedings as a surprise witness supporting McCarthy's charges. In July, the committee published its report, concluding that McCarthy's accusations were spurious and condemning his charges as an intentionally nefarious hoax. When Tydings ran for re election in 1950, he battled Senator McCarthy and would dismiss the Senator's claims of Communist infiltration of the State Department as "a fraud and a hoax." McCarthy's staff distributed a composite picture of Tydings with Earl Browder, the former leader of the American Communist Party. Tydings had never met him before Browder testified in July 1950. The composite photo merged a 1938 photo of Tydings listening to the radio and a 1940 photo of Browder delivering a speech; the text under the composite photo stated that when Browder had testified before Tydings's committee, Tydings had said, "Thank you, sir." Although the quote was technically accurate, it was generally held to be misleading, as it implied a degree of amity between Browder and Tydings that did not exist. In the 1950 election, Tydings was defeated by John Marshall Butler. In 1956, he was nominated as the Democratic candidate for the United States Senate but withdrew before election due to ill health. During his congressional service, Tydings was chairman of the United States Senate Committee on Territories and Insular Affairs (73rd through 79th Congresses), the Subcommittee on the Investigation of Loyalty of State Department Employees ("Tydings Subcommittee") (81st Congress), and the U. S. Senate Committee on Armed Services (81st Congress).
Даулар
Сенатта болған кезінде Тайдингс түрлі мәселелерде принципті, даулы, көбінесе ерекше ұстанымдар қабылдағанымен белгілі болды. Орталықшыл демократ ретінде Тайдингс «Жаңа мәмілені» сақтықпен қолдады, бірақ оның жұмыстарын жеке өкіметтік құқығы ретінде пайдаланды. 1935 жылы АҚШ Қаржы министрлігінің қарызды басқаруда жинаған икемділігіне қарсы болған Тайдингс, жаңа қарызға рұқсат берілмеген жағдайда кірістен артық қаражат жұмсауға тыйым салатын және кез келген жаңа қарызды 15 жыл ішінде өтеуді талап ететін конституциялық түзетуді ұсынды. Ол 1933 жылы тыйым салу алынғанға дейін оған қарсы күшті сын айтқан. Филип А. Грант кішінің сөзіне сүйенсек: Тайдингстің сенімді жеңісі президентке саяси соққы ретінде қабылдалды, бірақ Рузвельттің 1940 жылғы Мэриленд штатындағы көрсеткіштері мақтауға лайық болды, бұл штаттық демократтар Тайдингске жасалған шабуылға наразы болғанымен, «Жаңа мәмілеге» және ФДР-дың басшылығына қолдау көрсеткенін көрсетеді. Бұл жағдайда газет пікірін халық пікірімен теңестіру қате. Тайдингс өзінің жетістіктері мен еңбегінің арқасында жеңіске жетті, ал президенттің саяси әрекеттерінің әсері, мүмкін, мардымсыз болды. Биограф Каролина Х. Кит көбінесе жаны ашып, Тайдингстің күшті ашуы, қаталдығы және мақтандығы оны аз достары бар оқшауланған саясаткерге айналдырды деген қорытындыға келді.
During his time in the Senate, Tydings was well known for taking principled, controversial, often unusual stands on various issues. As a centrist Democrat, Tydings cautiously backed the New Deal, while dispensing its jobs as his personal patronage. In 1935, Tydings, who was opposed to the flexibility which the U. S. Treasury had accrued with respect to debt management, proposed a constitutional amendment which would have prohibited appropriations in excess of revenues in the absence of a new debt authorization and would required that any new debt be liquidated over a 15 year period. He was a strong critic of Prohibition prior to its repeal in 1933. According to Philip A. Grant Jr.:Tydings' solid victory was interpreted as a serious political blow to the president, yet Roosevelt's 1940 performance in Maryland was creditable, suggesting that state Democrats, while resenting the assault on Tydings, nevertheless favored the New Deal and FDR's leadership. The equation of newspaper opinion with public opinion, in this case, is erroneous. Tydings won on his own record and merits, and the impact of the President's politicking was probably negligible. Biographer Caroline H. Keith is sympathetic in general, but concludes that Tydings' intense vitriol, harshness and arrogance left him an isolated politician with few friends.
Өлім және мұра
Миллард Э. Тайдингс 1961 жылдың 9 ақпанында Мэриленд штатының Хавр-де-Грейс қаласының жанындағы "Оукингтон" шаруашылығында қайтыс болды. Ол Енджэл Хилл зиратында жерленген. Тайдингстің қабір тасы оның Сенаттағы қызметі 1927 жылы басталғанын көрсетсе де, сайлау жылын (1926) дұрыс емес көрсеткен. Сускеханна өзені арқылы 95-ші қалааралық тас жолын өткізетін Миллард Э. Тайдингс ескерткіш көпірі оның құрметіне аталған. Мэриленд университетінің Колледж-Парк қаласындағы, Үкімет және саясат, сондай-ақ Экономика кафедраларын қамтитын Миллард Э. Тайдингс залы да оның атымен аталады. Тайдингстің асырап алған ұлы Джо Тайдингс 1964 жылы Мэриленд штатынан АҚШ сенаторы болып сайланды, бірақ 1970 жылы қайта сайлануға үміткер болғанда жеңіліске ұшырады, ол 1965 жылдан 1971 жылға дейін сенатта қызмет етті. Оның әйелі Элеонора Тайдингс Дитзен болды. Оның әкесі Джозеф Э. Дэвис, ол КСРО, Бельгия және Люксембург елшісі қызметін атқарды. Тайдингстің немересі Александра Тайдингс актриса. Миллард Тайдингс пен Моррис Розенберг бірлесіп құрған заң фирмасы бүгінге дейін Мэриленд штатының Балтимор қаласында қызметін жалғастыруда.
Millard E. Tydings died on February 9, 1961, at his farm, "Oakington", near Havre de Grace, Maryland. He was buried in Angel Hill Cemetery. Tydings' gravestone incorrectly gives his Senate election year (1926) as the start of his Senate service, which began in 1927. The Millard E. Tydings Memorial Bridge, which carries Interstate 95 across the Susquehanna River, is named in his honor. Millard E. Tydings Hall at the University of Maryland, College Park, which houses the departments of Government & Politics and Economics, is also named for him. Tydings' adopted son, Joe Tydings, was elected to a term as a U. S. Senator from Maryland in 1964, but was defeated for re election in 1970, serving from 1965 to 1971. His wife was Eleanor Tydings Ditzen. Her father was Joseph E. Davies, who served as U. S. Ambassador to the USSR, Belgium and Luxembourg. Tydings' granddaughter Alexandra Tydings is an actress. The law firm which Millard Tydings formed with Morris Rosenberg continues its law practice today in Baltimore, Maryland.