Кіріспе

Алголагния (/æ//l//ɡ//ə/'/æ//ɡ//n//i//ə/; ἄλγος, álgos, "ауырсыну", λαγνεία, lagneía, "құштарлық") – Крэфт-Эбингтің түсіндірмелеріне қайшы, физикалық ауырсынудан жыныстық ләззат пен күш алу арқылы сипатталатын жыныстық бейімділік. Эллис "Сексуалды құштарлықты талдау, махаббат және ауырсыну", "Әйелдердегі сексуалды құштарлық және тартымдылықтың эволюциясы", "Сексуалды кезеңділік құбылысы", "Өз-өзіне эротикалық құштарлық" сияқты еңбектерінде осы жағдайдың негіздерін сипаттады. Юджин Кан, Смит Эли Джеллифф, Уильям Алансон Уайт және Хью Норткотт – алголагнияны ерте зерттеген психологтардың арасында болды.

Зерттеу

1992 жылы алголагния мидың ауырсыну сигналдарын ләззатқа айналдыратын, психологиялық әсерлерге алып келетін физикалық құбылыс ретінде сипатталды. Бреслоу эмпирикалық тұрғыдан дұрыс жұмыс жасады деп атаған зерттеушілердің бірі Андрес Шпенглер, бұрынғы зерттеулердің «жағымсыз пікірлермен және білімсіздікпен ауырланған» деген қорытынды жасады, бұл азшылықтағы сексуалдық тәжірибелері бар адамдарға қатысты болған, мінез-құлықтың патологиялық екенін теріс тұжырымдаған, бірақ статистикалық тұрғыдан ерекше, бірақ зиянсыз екенін дұрыс түсінбеген. 1993 жылы Томас Ветцштейн өзінің жергілікті субмәдениетін әлеуметтанулық тұрғысынан зерттеп, үлкен ауқымды зерттеу жариялады, ол Шпенглердің нәтижелерін растап, оларды кеңейтті. Ешбір эмпирикалық зерттеу алголагнияны зорлық қылмыстарымен байланыстырмады, сонымен қатар оның социопатологиялық мінез-құлыққа бейімділігінің жоғарылауын немесе жыныстық садомазохизмнің байланысты ерекшеліктерін дәлелдемеді, бұл Крэфт-Эбинг дәуірінен бері жалпы қабылданып келген. Алголагния термині сирек қолданылатын болды және ол Америкалық Психиатриялық Ассоциацияның DSM IV TR-де кездеспейді. Басқаларға ауырсыну тудыру «активті алголагния» деп аталып, Мосбидің медициналық сөздігінде садизмнің патологиялық түрімен теңестірілді, ал мазохизмнің патологиялық түрі «пассивті алголагния» деп аталады, бірақ бұл «келісімсіз» адамдарға ауырсыну тудырмаса немесе «айқын қиындықтарға немесе қарым-қатынастағы проблемаларға» себеп болмаса, садизмнің немесе мазохизмнің патологиялық (қауіпті) парафилиялық түрі болып табылмайды. Алголагнияны патологиялық және патологиялық емес термин ретінде қолдана отырып, қазіргі зерттеушілердің кейбіреуі оны БДСМ әрекеттерінің бір бөлігімен байланыстырады, бірақ барлығымен емес.