Пьеро Дузио: Футболшы, кәсіпкер және автокөлік спортының шебері
Piero Dusio
Пьеро Дузио: итальянский футболист, бизнесмен, автогонщик (1899-1975). Игрок «Ювентуса», производитель спортивной формы и военной униформы. Тариx, спорт.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық футболшы және жарыс жүргізуші (1899–1975)
Italian footballer and racing driver (1899–1975)
Пьеро Дюсио (13 қазан 1899 – 7 қараша 1975) – итальяндық футболшы, кәсіпкер, жарыс жүргізуші және жарыс машиналарын жасаушы.
Piero Dusio (13 October 1899 – 7 November 1975) was an Italian footballer, businessman, racing driver and racing car manufacturer.
Футбол мансабы
Дюсио Пьемонттағы Асти провинциясының Скурзоленго қаласында дүниеге келді. Ұмтылысы мол футболшы, ол жартылай қорғаушы ретінде ойнады және 1921–1922 жылдары «Ювентус» сапында үш ойын өткізді. Тізе жарақаты салдарынан футболшы карьерасы аяқталған соң, Дюсио тоқыма бизнесін бастады, ол кейін спорттық жабдықтар өндіруге және әскери формалармен қамтамасыз етуге дейін кеңейді. Оның футболмен байланысы басқарушылық қызметте жалғасты. 1941 жылы ол «Ювентус Организация Спортивная Анонима» (О. С. А.) ұйымын құрды және 1943 жылға дейін оны басқарды. 1942 жылы Дюсио «Ювентус» президенті болып тағайындалды. 1948 жылы Аргентинаға көшу үшін ол осы лауазымнан кетті.
Dusio was born in Scurzolengo, province of Asti, in Piedmont. A promising footballer, he played as a midfielder and made three appearances for Juventus in 1921–22. After his football career ended due to a knee injury, Dusio started a textile business which expanded into manufacturing sport equipment and supplying military uniforms. His association with football continued in a managerial role. In 1941 he founded Juventus Organizzazione Sportiva Anonima (O. S. A. ), an organization he ran until 1943. In 1942 Dusio was appointed president of Juventus. He resigned from the post in 1948 to move to Argentina.
Жарыс мансабы
1929 жылы Дусио Mille Miglia жарысында жарыс жолына тұңғыш рет шықты. Ол 1938 жылға дейін жарысқа қатысты, ең жақсы нәтижесі 1937 жылы Siata 500cc класында жеңіс болды. 1936 жылы ол Scuderia Torino командасын құрып, 1936 жылғы Италия Гран-присіне Maserati 6C 34 көлігінің тізгінінде қатысып, Бернд Роземайер, Тацио Нуволари, Эрнст фон Делиус, Рене Дрейфус және Карло Пинтакудадан кейін алтыншы орынға ие болды.
In 1929 Dusio made his racing debut at the Mille Miglia. He would compete until 1938, his best results being a class victory in a Siata 500cc in 1937. In 1936 he established the Scuderia Torino and took part in the 1936 Italian Grand Prix at the wheel of a Maserati 6C 34, finishing sixth behind Bernd Rosemeyer, Tazio Nuvolari, Ernst von Delius, René Dreyfus and Carlo Pintacuda.
Команданың иесі
1944 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Дюсио өзінің назарын жарыс командасына аударды. Ол Fiat компаниясының Данте Джакосасына жарыс машинасы жасауды тапсырды және кейін Cisitalia деп аталған "Consorzio Industriale Sportiva Italia" компаниясын құрды. Команданың серіктестерінің арасында Карло Абарт, Рудольф Хруска және Ферри Порше болды. Үш D46 машинасы Coppa Brezzi жарысын (1946 жылғы Турин Гран-приімен бірге өткізілген жарыс) жеңіп алды, ал Дюсио бірінші орынды иеленді. Дюсио жарыс машиналарын жасау жобаларын қаржыландыруын жалғастырды, бірақ 202MM машинасының күрделі конструкциясын жасауға кеткен шығындар 1947 жылы Cisitalia компаниясын банкротқа шалдықтырды. Осыдан кейін Дюсио Аргентинаға көшіп, Хуан Перонның қаржылық қолдауымен Autoar (Automotores Argentinos) S. A. I. C. (1949 жылдың 22 наурызында) құрды. Алдо Бровароне Аргентинадағы Dusio компаниясында жұмыс істеу үшін қосылды. Дюсионың ұлы Карло Туринде қалды және Cisitalia компаниясын қайта құрды, ол 1964 жылға дейін компанияны әкесімен бірге басқарды. 1960 жылы Дюсио Буэнос-Айресте Cisitalia Argentina Industrial y Comercial SA компаниясын құрды, онда Cisitalia 750 (1960) сияқты автомобильдерді жасады. Дюсио Cisitalia D46 машинасымен 1952 жылғы Италия Гран-приіне (Formula One әлем чемпионаты) қатысуға тырысты, бірақ жаттығуларда қозғалтқыш проблемаларына байланысты уақытты тіркеуге үлкермеді. Ол 1975 жылы Буэнос-Айресте қайтыс болды.
In 1944, at the end of World War II, Dusio switched his focus to his racing team. He commissioned Dante Giacosa of Fiat to develop a racing car and founded the "Consorzio Industriale Sportiva Italia", later known as Cisitalia. The team's collaborators included Carlo Abarth, Rudolf Hruska and Ferry Porsche. Three D46's topped the Coppa Brezzi (a race held together with the 1946 Turin Grand Prix), with Dusio finishing 1st. Dusio continued financing his racing car projects, but the expenses in engineering the complex 202MM almost bankrupted Cisitalia in 1947. Consequently, Dusio moved to Argentina and established Autoar (Automotores Argentinos) S. A. I. C. (22 March 1949), an enterprise financially supported by Juan Peron. Aldo Brovarone joined Dusio in Argentina to work for the company. Dusio's son, Carlo, stayed in Turin to restructure Cisitalia, and ran the company with his father until 1964. In 1960 Dusio started Cisitalia Argentina Industrial y Comercial SA in Buenos Aires, where he built cars such as the Cisitalia 750 (1960). Dusio tried to qualify for one Formula One World Championship Grand Prix (Italy 1952) with a Cisitalia D46, but failed to set a time in practice due to engine problems. He died in Buenos Aires in 1975.