Деннис Клоуз: Англияның көрнекті крикетшісі және капитаны

Кіріспе

Англиялық крикетші және футболшы Деннис Брайан Клоуз (24 ақпан 1931 – 13 қыркүйек 2015) – ағылшын крикетінің бірінші сыныпты ойыншысы. Ол 18 жасында 1949 жылғы шілдеде Жаңа Зеландияға қарсы матчқа шақырылды. Клоуз Англия құрамасы үшін 22 тест матчында ойнады, жеті рет капитандыққа ие болып, алты жеңіске және бір тең түскен ойынға жеткізді. Сонымен қатар, ол Йоркшир командасын төрт округтік чемпионатта жеңіске жеткізді. Кейін ол "Сомерсет" командасының капитаны болды, онда команданың жарысқа қабілетті екенін дамытты және Вив Ричардс пен Йан Ботамды табысты ойыншыларға айналдыруға көмектесті. 1948 жылдан 1977 жылғы маусымға дейінгі крикет карьерасы бойында Клоуз ең харизматикалық және танымал крикетшілердің бірі болды. Ол 35 000-ға жуық ұпай жинады, оның ішінде 52 сенчури және ең жоғары нәтижесі 198 ұпайды құрады. Ол сонымен қатар 1168 викет алып, 800-ден астам пойызды ұстады және бір рет қақпашының орнында тұрды. Бір метр сексен үш сантиметрдей (1.83 м) бойымен ол алаңда көзге түсетін болды, көбінесе батсменге жақын қысқа аяқ тұру позициясында ойнайтын. Клоуздың заманында крикетшілер бас және дене қорғанысын қолданбағандықтан, батсмен соққан допқа тигенде жиі жарақаттанатын. Клоуз сонымен қатар батсмен ретінде қауіпті боулингке қарсы тұрып, қорғалмаған денесіне доп тиюіне рұқсат еткенімен де белгілі болды. Клоуз крикетке құмар ойыншы ретінде танымал болды; ол тәуекелге баруға және мансабы бойында дау тудыруға дайын болды. Ол 1950 жылы Австралияға алғашқы халықаралық крикет турнесіне іріктелген кезде әскери қызметін өткеріп жатқанда "казармаға қамау" жазасын өтеді, уақытты ысырап еткені үшін Англия құрамасының капитаны лауазымынан алынды, ал кейін Йоркшир командасы бір күндік крикетке салқын қарайтыны үшін жұмыстан босатылды. Ол сонымен қатар жас Йоркшир крикетшілеріне жеткілікті қолдау көрсетпегені үшін айыпталды. Ол апартеид режиміндегі Оңтүстік Африка және ақ үстемдік құрылған Родезияға жеке командалармен турнеге шығып, одан әрі сынға ұшырады. Йоркшир крикет комитетінің төрағасы ретінде ол Йоркширдің сол кездегі капитаны Джеффри Бойкоттпен көптеген келіспеушіліктерге тап болды. Алайда ол Йоркшир крикетіне қызмет етуді жалғастырды және жетпіс жасында округтің "Колтс XI" командасын жаттықтырып, кейде капитандыққа ие болды. 2008/09 жылдары Йоркширдің президенті болды.

English cricketer
the cricketer and footballer

Dennis Brian Close, (24 February 1931 – 13 September 2015) was an English first class cricketer. He was picked to play against New Zealand in July 1949, when he was 18 years old. Close went on to play 22 Test matches for England, captaining them seven times to six wins and one drawn test. Close also captained Yorkshire to four county championship titles – the main domestic trophy in English cricket. He later went on to captain Somerset, where he is widely credited with developing the county into a hard playing team, and helping to mould Viv Richards and Ian Botham into the successful players they became. Throughout his cricket career, which lasted from 1948 until the 1977 season, Close was one of the most charismatic and well known cricketers. He scored almost 35,000 runs as a batsman, including 52 centuries with a highest innings score of 198. He also took 1,168 wickets as a bowler, over 800 catches as a fielder and one stumping, as a stand in wicket keeper. At just over six feet (1.83 m) tall he was a noticeable presence on the field, often fielding at the short leg position, close to the batsman. As cricketers did not use head or body protection in Close's day, he would often get hurt when a batsman struck a ball that hit him. Close was also noted, as a batsman, for standing up to intimidatory bowling, letting the ball hit his unprotected torso rather than flinching. Close was known as a cricketing gambler; he was prepared to take risks and to court controversy throughout his career. He was serving a "confined to barracks" punishment during his military service when selected for his first international cricket tour to Australia in 1950, was sacked as England captain for timewasting, and later sacked by Yorkshire for his lukewarm attitude to one day cricket. He was also accused of not giving enough support to younger Yorkshire cricketers. He attracted further criticism by touring apartheid era South Africa and white minority controlled Rhodesia with private teams. As chairman of Yorkshire's cricket subcommittee he had many run ins with the then Yorkshire captain, Geoffrey Boycott. However, he continued to serve Yorkshire cricket, and in his seventies was coaching and occasionally captaining the county's Colts XI. He was President of Yorkshire in 2008/9.

Алғашқы жылдар

Клоуз 1931 жылғы 24 ақпанда Лидстің батысында, Йоркширдің Батыс Ридингіндегі Роуддон қаласында жұмысшы отбасында дүниеге келді. Оның ата-анасы – Гарри, тоқымашы, және Эстер (құрметті есімі Барретт). Ол бес ұл мен бір қыздың екінші баласы еді. Отбасы Роуддон, Гизли және Йедон қалаларындағы шағын үйлерде тұрды. Бала кезінде Клоуз әкесімен үйдің артқы бағында крикет ойнады. Гарри Клоуз өзі де крикетке әуес болған, викет сақшысы және Брэдфорд крикет лигасының күшті соққышы болған, бірақ Йоркшир округтік командасының деңгейіне жете алмады. Роуддон крикетпен байланысты: Хедли Верити – Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрынғы Англия құрамасының ойыншысы – сол жерде өсті, ал Верити отбасы ауылда тұруын жалғастырды. Роуддон Литтлмур бастауыш мектебінде Клоузды Хедлидің әпкесі Грейс Верити оқытты, ол оның екі баласы – Уилфред пен Дугласпен дос болды. Эйрборо грамматикалық мектебінде Клоуз оқу және спорт жағынан да көзге түсті. Мекетеп крикет бойынша алты маусымда жеңіліссіз өтті, ал мектептің спорт мұғалімі оған Джордж Хирсттен жеке сабақтар алуға мүмкіндік берді. 1942 жылы он бір жасында Клоуз Роуддон крикет клубына қосылды және бірден 18 жасқа дейінгі команда мен екінші командаға шақырылды. Клоуз футболда да жақсы ойнады, 14 жасында Лидс Юнайтед клубымен әуесқой келісімшартқа отырды. Табиғи ішкі шабуылшы, ол 1948 жылғы қазанда Абердиндегі Питтодри паркінде Шотландияға қарсы Англия жасөспірімдер құрамасында ойнаған алғашқы Лидс ойыншысы болды. Жоғары мектеп аттестатын алғаннан кейін Клоуз дәрігер болуды ойлады; Эйрборо мектебінің директоры оның Кембридж немесе Оксфорд университетіне қабылдануы мүмкін деп сенді, бірақ әскери қызметтен екі жыл өткенге дейін университетке түсуге рұқсат берілмеді. Оқудан үзіліс жасағаннан кейін ол кәсіби спортшы болуды шешті; Лидс Юнайтедпен кәсіби келісімшартқа қол қойды және Йоркшир Колтс үшін екінші лигада крикет ойнағаннан кейін, қысқы жаттығуларға қатысты. Жаңа жаттықтырушылар Клоузды тігістеп беруден спиннен беруге көшіруге ынталандырды. Клоуз Йоркшир басшылығына соншалықты әсер етті, оның сынағы округтік чемпионат маусымына дейін ұзартылды. Йоркшир үшін көрсеткен өнері оған Солтүстік пен Оңтүстік командаларының матчында орын берді, бұл Жаңа Зеландияға қарсы келер Тест матчтарына іріктеу үшін де сынақ ретінде пайдаланылды. Клоуз екі ұпай жинап, бірде-бір викет алған жоқ. The Times оның ойынын матчтың "аса көңіл көншітпейтін ерекшелігі" деп сипаттады, бірақ викет алмаса да, "оның спиннен беруі жақсы болғанын" атап өтті. Ол Йоркшир үшін жақсы ойнады және шілде айында Лордс стадионында "Ойыншылар" мен "Джентльмендер" матчына шақырылды. Бұл беделді матч ресми түрде Тест матчтарына іріктеу сынағы болды, Клоуз 65 ұпай жинады, бұл "Ойыншылар" командасының арасында ең көп көрсеткіш, ал The Times оны "өте мақтауға лайық өнер" деп сипаттады. Матч барысында Клоуз крикеттің ескірген әлеуметтік әдептеріне тап болды. Жарты ғасырлыққа жеткенде оны "Джентльмендер" командасының викет сақшысы Билли Гриффит құттықтады: "Жақсы ойнадың, Брайан", - деді ол, ал Клоуз: "Рақмет, Билли" деп жауап берді. Он күннен кейін оны Йоркшир комитетінің мүшесі Брайан Селлерс шақырды, ол Клоузді әуесқой ойыншыға "мырза" деп қарамайтыны үшін сөкті. Бұл сөгіске қарамастан, Йоркшир комитеті Брэдфорд Орталық округінің депутаты Морис Уэббтің көмегін алды, ол Клоузға әскери қызметке бармас бұрын 1949 жылғы маусымды Йоркшир үшін аяқтауға рұқсат беруді сұрады. Содан кейін Клоуз Англия құрамасына Олд Траффордта Жаңа Зеландия құрамасына қарсы үшінші Тест матчына шақырылды. Бұл шешімді The Times мақтады, ол оны "жас және перспективалы жан-жақты крикетші" деп сипаттады. Матчта Клоуз 18 жас 149 күндік Англияның ең жас Тест ойыншысы атанды. Англияға жылдам ұпайлар қажет болғанда, ол соққыға шықты, капитан Фредди Браун оған "бір-екі соққы жасап, содан кейін күш сал" деген нұсқау берді. Клоуз екі допты қақпаға қайтарды, содан кейін шекараға соқты, бірақ аутфилдте 0 ұпаймен ұсталды. Бұған дейін Жаңа Зеландияның бірінші иннингінде 39 ұпайға бір викет алған еді. Өзінің "Мен оңай түрленбеймін" атты автобиографиясында оның алғашқы Тест шақыруын "мойнындағы альбатрос" деп сипаттаған, бірақ Клоуз кейін бұл фразаны кітаптың көлеңкелі жазушысы Дон Мозиге жатқызды. Скарборо фестивалінің соңғы кезеңінде ол бірінші сыныптық маусымда 1000 ұпай және 100 викет алудың ең жас ойыншысы атанды.

Close was born into a working class family in Rawdon, West Riding of Yorkshire, around west of Leeds, on 24 February 1931. His parents were Harry, a weaver, and Esther (née Barrett). He was the second eldest of five boys and a girl. The family lived in a series of small council houses in Rawdon, Guiseley and Yeadon. Growing up, Close practised cricket with his father in the houses' back gardens; Harry Close was himself a keen cricketer, who kept wicket and was a big hitter in the Bradford Cricket League, although he never attained the standard of the Yorkshire county team. Rawdon had cricketing pedigree: Hedley Verity—an England international in the period before the Second World War—grew up there, and the Verity family continued to live in the village. At Rawdon Littlemoor Primary School, Close was taught by Grace Verity, Hedley's sister, and he was friends with two of his children, Wilfred and Douglas. At Aireborough Grammar School, Close excelled both academically and athletically. The school went unbeaten in the six cricketing summers while Close was there, and the school's sport's master arranged for him to receive coaching from George Hirst, a former England international who coached Yorkshire. Close dominated junior level cricket in the area; he joined Rawdon Cricket Club in 1942, when he was eleven years of age, and was almost immediately selected to play for both the under 18 side and the second team. Close was also proficient at football, and at the age of fourteen, he was signed as an amateur by Leeds United. A natural inside forward, he became the first Leeds player to feature as a youth international, when in October 1948, he played with England against Scotland at Pittodrie Park in Aberdeen. After passing his Higher School Certificate, Close seriously considered becoming a doctor; his headmaster at Aireborough believed that he could have been accepted into Cambridge or Oxford university, but he was not allowed to start university until he had completed two years of national service with the military. With the enforced break from his studies he chose to try a career as a professional sportsman; he signed a professional contract with Leeds United and having already played for the Yorkshire Colts in second eleven cricket, he joined them for winter coaching. The coaches encouraged Close to switch from bowling seam to being an off spinner. Close impressed the Yorkshire hierarchy enough for his trial to be extended into the County Championship season; His performances for Yorkshire earned him a place in the North v South match, which was also being used as a trial for selection for the upcoming Test matches against New Zealand. Close scored two runs, and did not take a wicket; The Times described his batting as a "disappointing feature" of the match, but noted that despite not taking any wickets, "he bowled his off breaks round the wicket well enough." Close continued to do well for Yorkshire and was selected to play for the Players against the Gentlemen, at Lord's in July. Unofficially, this prestigious match also served as a Test match trial, and Close scored 65 runs, the most amongst the Players, in what was described as a "most commendable performance" by The Times. During the match, Close got caught out by cricket's antiquated social etiquette. When he reached his half century he was congratulated by the Gentlemen's wicket keeper, Billy Griffith, who said: "Well played, Brian", to which Close responded: "Thank you, Billy". Ten days later, he was called to see Brian Sellers, a member of the Yorkshire committee, who reprimanded Close for his effrontery in not addressing an amateur player as "Mister". Despite this rebuke, the Yorkshire committee secured the assistance of the Member of Parliament for Bradford Central, Maurice Webb, who successfully requested that Close be allowed to complete the 1949 season for Yorkshire, before commencing his National Service. Close was then selected to play for England in the third Test match at Old Trafford against the touring New Zealanders; a decision praised by The Times, who described him as "a young all round cricketer of such promise as to demand immediate encouragement." In the match, Close became, England's youngest ever Test player, aged 18 years and 149 days. He came in to bat when England needed quick runs, his instruction from Freddie Brown, the captain, being to "have a look at a couple and then give it a go". Close duly played two balls back to the bowler, then hit out for the boundary, only to be caught in the outfield for a score of nought. He had previously taken one wicket for 39 runs during the first New Zealand innings. In his autobiography, I Don't Bruise Easily, his early Test call up is described "an albatross round [his] neck", but Close later attributed this phrase to the book's shadow writer, Don Mosey. During the late season Scarborough Festival, he became the youngest player to achieve the double, of 1,000 runs and 100 wickets in a single first class season.

1950 жылы Австралияға сапар

Клоуз 1949 жылғы 6 қазанда Кэттерик армиялық оқу орталығындағы Корольдік сигнал корпусында Ұлттық қызметін бастады. Жақсы футболдан жарақат алғандықтан, ол әскери қызметінің алғашқы айында міндеттерден босатылды. Денсаулығына келген соң, Лидсте футбол ойнау үшін әскерден демалыс күндері рұқсат алды. Осы ойындардың бірінде ол қайтадан ауыр жарақат алды: Ньюкасл Юнайтедке қарсы ойын кезінде Тед Робледомен соқтығысып, жамбасын жарақаттады. Кейін атаққа ие болған жанкештілігін көрсетіп, Клоуз ойынның қалған бөлігін ойнады, бірақ ертесіне қызметке келгенде, жамбасы қатты ісіп, ауырсынып тұрды. Ол тағы да қызметтен босатылды, бірақ әскер тарапынан ешқандай ем алмады. Шамамен алты аптадан кейін ол үйге демалысқа оралды және Лидс Юнайтедтің физиотерапевтінен жылумен емделді, бірақ Рождествоға дейін әскердің тағы бір тексеруі жамбас сүйегінің өсуін көрсеткенге дейін жақсару болмады. Екі ай емделіп, төсекпен демалғаннан кейін, Клоуз мансабын сақтап қалды деп ойлады, әйтпесе: «жарақат мені аяқтаған болар еді. Мен енді ешқашан аяғымды бүкпейтін едім». 1950 жылғы Англия крикет маусымына дейін ол қайтадан жаттығуларға қатысты, бірақ оның көп бөлігі бірінші сыныптық болған жоқ: ол бір рет Йоркшир үшін, ал Комбинирленген қызметтер крикет командасы үшін үш бірінші сыныптық ойында ойнады. Ол көптеген басқа крикет ойындарында да қатысты; апта ішінде әртүрлі қызметтер арасындағы матчтарда ойнады, ал сенбі күндері Лидс үшін лигалық крикет ойнауға, жексенбі күндері қайырымдылық матчтарына демалыс алды. Футбол мен крикет ойнаудың арасында оның басқа нәрсеге уақыты қалмады, сондықтан Клоуздың айтуынша, оған әскерде жұмыс берілмеді, себебі оның оны істеуге уақыты болмады. Оның көрсеткен өнері Англия крикет капитаны Браунның назарын аударды, ол Клоузды 1950–51 жылғы «Пепел» сериясы үшін Австралияға саяхаттауға Англия құрамасына қосуды қалады. Браун Клоуздың округтік жаттықтырушысы, Англияның бұрынғы боулингшісі Билл Боуеспен кеңесті, ол Браунға Клоузды таңдамауын өтінді, мұндай ерте ілгерілеу оны ойыншы ретінде зиян келтіретінін айтты. Браун Боуесті елемей, Клоузды таңдады. Клоуздың Австралиялық тур тобына шақырылуы баспасөздің үлкен қызығушылығын тудырды, сондықтан баспасөзді сұраққа тарту үшін Кэттерикте баспасөз конференциясы шақырылды. Алайда, оның даңқ сәті де дау тудырды, бір баспасөз өкілі Клоуздың шақыру жарияланған кезде тәртіптік себептермен «казармаға қамалып» тұрғанын білді: ол армияның крикет матчынан қашып кеткен екен. Баспасөз өкілі үндемеуге уәде берді, бірақ бір аптадан кейін лагерь газетінің кеңсе қызметкері Daily Express газетіне хабар берді. Алайда, Клоуз турға қатысты; оның Ұлттық қызметі тоқтатылды, өйткені турға шыққан спортшылар Ұлыбританияның елшілері саналатын. Ол оралғанда, киім бөлмесі тыныш болды. Браунға Клоузтың аздап күйзеліп, жұбанышқа мұқтаж екенін айтқанда ол: «Баланың көңілі толады. Ол соған лайық» деді. Кейін Тасманияда дәрігердің демалуға кеңес бергеніне қарамастан, Клоузға ойнау бұйырылды, ал ол жарақаттан қорғануға тырысқанда, ол маскаралау мен бағынбаушылыққа ұқсас репутацияға ие болды. Ол келесі жеті ойынның алтауында ойнауға мәжбүр болды. Англия 13 жылдан кейін алғаш рет Австралияда өткен соңғы тестілік матчта жеңіске жеткенде, Клоуз қатыспады. Бүгінгі таңда Клоуздың орнында тұрған адамды капитан мен команда менеджері мұқият бақылап, қолдаған болар еді. Бірақ сол кезде заман өзгеше еді, және Йоркширдің сенімді адамы дұрыс екенін дәлелдеді: ол тым ерте таңдалды және ешқашан тұрақты Тест ойыншысы бола алмады.

Close began his National Service on 6 October 1949, in the Royal Corps of Signals at Catterick Army Training Depot. Another football injury, picked up during training, meant that he spent his first month of military service excused from duties. Once he was fit again, he was given weekend passes from the army to play football for Leeds. During one of these games he was badly injured again: playing against Newcastle United he hurt his thigh in a collision with Ted Robledo. Showing the stubbornness that he later became famous for, Close played the rest of the game, but by the time he reported back for duty the next day, it was badly swollen and painful. He was excused from duties again, but not offered any treatment by the army. After around six weeks, he travelled home on leave and got some heat treatment from the Leeds United physiotherapist, but there was little progress until just before Christmas, when another examination by the army revealed ossification of the thigh. Two months of treatment and bed rest followed, which Close thinks saved his career, he said that otherwise: "the injury would have finished me. I would never had bent my leg again." Close returned to fitness in time for the 1950 English cricket season, though little of it was first class: he appeared for Yorkshire once, and made three first class appearances for the Combined Services cricket team. He was playing plenty of other cricket; he played in inter services matches during the week, and obtained weekend passes to play league cricket for Leeds on Saturdays and charity matches on Sundays. Between playing football and cricket, he had little time for anything else, so much so according to Close, he was never given a job in the army, as he would have no time in which to do it. His performances attracted the attention of the England cricket captain, Brown, who wanted Close to be included in the English party to tour Australia for the 1950–51 Ashes series. Brown consulted Close's county coach, former England bowler Bill Bowes, who pleaded with Brown not to select Close, arguing that such early promotion would damage him as a player. Brown ignored Bowes and selected Close. Close's call up to the Australian touring party attracted considerable press interest, and a press conference was called at Catterick to give the press a chance to question him. However, his moment of glory also gave rise to controversy, when one pressman found out that Close was "confined to barracks" for disciplinary reasons at the time his call up was announced: he had absented himself from an army cricket match. The pressman promised to stay silent, but a week later a clerk on the camp newspaper telephoned the Daily Express with the news. However, Close still toured; his National Service was suspended so that he could do so, as touring sportsmen were considered to be ambassadors for the United Kingdom. The dressing room was silent when he returned. Brown, when advised that Close was a bit down and needed consolation, replied "Let the blighter stew. He deserves it." Later in Tasmania, Close was ordered to play despite doctor's advice to rest, and as he tried to nurse his injury he acquired a reputation for malingering and insubordination. He was made to play in six of the next seven games. When England won a Test match in Australia for the first time in 13 years in the final Test, Close was not present. Nowadays, someone in Close's position would be carefully man managed, and looked after by captain and team manager. But times were different then, and the Yorkshire stalwarts were proved right: he had been picked too early, and would never be a regular Test player.

Консолидациялау, 1951 жылдан 1958 жылға дейін

1951-1958 жылдар аралығы Клоуз үшін мансабының қалыптасу кезеңі болды, ол бес рет бір маусымда 1000-нан астам ұпай жинады. Австралияға жасаған турдан кейін 1951 жылы Клоуз жақсы маусым өткізді, оның ішінде Оңтүстік Африка құрамасына қарсы жүз ұпай жинады. 1951 жылдың қазан айында әскери қызметтен босатылғаннан кейін ол «Арсенал» клубымен келісім шарт жасады және Йоркшир үшін крикет ойнаумен футболды біріктіруге әрекеттенді. Бірақ бұл мүмкін болмады; Клоуз 1952 жылғы крикет маусымының бірінші матчын «Арсенал» үшін футбол ойнау үшін Йоркшир капитаны Норман Ярдлиден ертерек босатуға рұқсат алғанмен, матч менеджері бұл рұқсатты күштен шығарды. Клоуз «Арсеналға» кешігіп келді және жұмыстан босатылды. Бұл матч Англияның жеңіске жететініне көз жеткізген кезде апатқа ұласты, Клоуз Англияның жеңілісіне басты кінәлі деп танылды. Англия құрамасы ойынды жеңіп алу үшін 256 ұпай жинауға тырысты, ал ойын аяқталуға төрт сағаттан астам уақыт қалған еді. Жылдам ұпай жинап, олар 1 қақпаға 150 ұпайға жетті. Содан кейін Тед Декстер мен Питер Мей Бенаудтан қысқа мерзімде екі рет шығып кетті, ол оң қолды ойыншылардың аяқ тұяғының сыртындағы жұмсақ жерге допты лақтырып жіберді. Бұл Клоустың ойынға түсуіне әкелді. Капитан Мей ойыншыларын ұпай жинап, жеңіске жетуге шақырды. Сондықтан Клоуз есептелген тәуекелге барып, соққы беруді жөн көрді. Ол Бенаудтан бір алтылық соқты, бірақ оншы допқа қарсы тағы бір бейәдет соққы жасады, оны Норман О'Нилл екі қолымен басынан жоғары ұстап алды. Кәсіби крикетшілер ашуланды, Англия 201 ұпайға дейін құлдырап, 54 ұпаймен жеңілді, Клоуз кінәнің көп бөлігін мойнына алды, ал кейбір комментаторлар оның енді Англия құрамасында ойнамауы керек деді. Лордс стадионында өткен екінші тест матчындағы оның ойыны ең танымал болып сақталды. Англия соңғы күнгі жеңіске жетуге ұмтылғанда, Клоуз Батыс Индияның ең жылдам шабуылдаушылары Уэс Холл мен Чарли Гриффитке қарсы күреске шықты, оларға қақпаға шабуыл жасауға батылдық танытты. Бұл дене қорғанысы мен шлемдердің қолданылмаған кезі еді, және доп Клоуздың денесіне қайта-қайта соқты. Бірақ ол табандылық танытты. Англия құрамасынан Кен Баррингтон ғана 20 ұпайдан жоғары жинаған кезде, Клоуздың 70 ұпайы Англия үшін ойынды құтқарып, жеңіске жақын әкелді. Жеңіске жету үшін 234 ұпай талап етілгенде, Англия 228/9 есебімен аяқтады, ал Колин Каудрей сынған қолымен (атышсыз шабуылшының аяғында екі доп үшін) танымал болды. Клоуз ойынды жеңіп алу үшін жүгіріп бара жатып шығарылды, ал оның батылдығы оған көптеген мақтаулар әкелді. Оның денесінің көкшіл іздерімен жабылып, келесі күні газеттердің бірінші бетіне шықты. Лен Хаттон оған иннингі үшін құттықтау хат жазып, ол округтік крикетке батыр ретінде оралды. Жалпы, ол серияда 300-ден астам ұпай жинады, бірақ келесі серияға шақырылмады. Клоуз Йоркширдің капитаны ретінде де бірден табысқа жетті, 1963 жылы графтық чемпионатты жеңіп алды. Оның жетістіктері оны 1964 жылы «Wisden Cricketers of the Year» тізіміндегі бес ойыншының бірі деп тануына мүмкіндік берді, бұл оның 1963 жылғы маусымға тигізген әсерін мойындады. Клоуз 1966, 1967 және 1968 жылдары Йоркширді графтық чемпионатта жеңіске жеткізді. Ол 1964 жылы Йоркширмен бірге Бермудаға гастрольде болған кезде BOAC стюардессасы Вивьенмен танысты, ол сол кезде басқа біреумен келісім шарт жасаған еді. Ол оны табанды түрде қуды, тіпті бастапқыда ол оны өзінің түріне сай емес деп есептегенімен. Брайан өзінің жеке өмірінде де тәуекелге барды: 1965 жылдың 1 қаңтарында ол оған егер ол оған үйленуге келіспесе, оны ешқашан көрмейтінін айтты. Олар келесі наурыз айында үйленді. Олардың Линн есімді қызы мен Ланс есімді ұлы болды.

The years between 1951 and 1958 were a period of career consolidation for Close, who achieved 1,000 runs in a season five times. Immediately after the tour to Australia Close had a good season in 1951, playing for the Combined Services, including a century against the touring South Africans. At the end of his National Service in October 1951, he signed for Arsenal, and tried briefly to combine playing football with his cricket for Yorkshire. This proved impossible; although Close received permission from Yorkshire captain Norman Yardley to leave the first match of the 1952 cricket season early, to play football for Arsenal, this leave was rescinded by the match manager. Close arrived late at Arsenal and was sacked. This match, which at one point England appeared certain to win, turned to disaster, with Close bearing the main blame for England's defeat. England were chasing a total of 256 runs to win the match, with just under four hours left to play. Scoring rapidly, they reached 150 for 1 wicket. Then Ted Dexter and Peter May got out in quick succession to Benaud, who was pitching his leg breaks into the rough outside the right handers' leg stump. This brought Close to the crease. May, the captain, was instructing his players to go for the runs and secure the victory. Close accordingly took a calculated risk, and chose to hit out. He took one six off Benaud, but to the tenth ball he faced he played another unorthodox shot which Norman O'Neill caught above his head with two hands. Purists were outraged, and as England collapsed to 201 all out and a 54 run defeat, Close took most of the blame, with some commentators saying that he should never play for England again. His innings in the second Test at Lord's remains his best known. When England were pressing for a last day victory, Close took the battle to the fastest West Indian fast bowlers, Wes Hall and Charlie Griffith, daring to advance down the wicket to them. This was before body protection and helmets were in use, and time and again the ball struck Close firmly on his body. But he persevered. With no other England player but Ken Barrington scoring above 20, Close's innings of 70 saved the game for England, and came near to winning it. Set 234 to win, England ended on 228 for 9, with Colin Cowdrey famously coming in to bat (for two balls at the non striker's end) with his broken arm in plaster. Close had been dismissed going for runs to win the game, and his courage earned him many plaudits. His shirtless torso, black and blue with bruises where he had been hit, made the front pages of the newspapers the next day. Len Hutton wrote him a congratulatory letter on his innings, and he returned to county cricket the hero. Overall, he made over 300 runs in the series, but was not selected for the next series. Close also had immediate success as Yorkshire captain, winning the County Championship in 1963. His successes saw him named as one of the five Wisden Cricketers of the Year in 1964, acknowledging his impact on the 1963 season. Close went on to captain Yorkshire to the county championship in 1966, 1967 and 1968. He first met his wife Vivien, an air stewardess with BOAC, in Bermuda whilst touring there with Yorkshire in 1964, when she was engaged to someone else. He pursued her relentlessly, even though initially she considered him not to be her type. Brian gambled with his love life too: on New Year's Day 1965 he told her that if she didn't agree to marry him, he would never see her again. They married the following March. They went on to have one daughter, Lynn, and a son, Lance.

Англияның капитаны

1966 жылы Батыс Индияға қарсы бес матчтық серияның төртінші ойынында Англия 3:0 есебімен жеңіліп, сериядан мүлдем шығып қалды. Команданы қайта жандандыру үшін біреу қажет болғандықтан, Англия құрамасының іріктеушілері Йоркширдің сәтті капитаны Брайан Клоузға жүгінді. Клоуз өзінің не үшін таңдалғанын, сондай-ақ, оның көптеген ойыншыларының неге шақырылғанын жақсы білді. Ойын алдындағы кешкі ас кезінде ол: "Егер біз осы серияны мұндай күйге түсірмеген болсақ, мен мұнда болмас едім. Тіпті сіздердің араларында да біреулеріңіз болмас еді. Сіздердің барлығың мұнда күрескендер ретінде келдіңіздер, және біз қысымды бес күн бойы сақтайтын боламыз" деді. Клоуздың еңбегі соңғы матчқа деген күрескерлік рухты сіңірді. Вест-Индия 268 ұпай жинағанда, Англия 166/7 есебімен қалғанда да бас ие алмады. Том Грейвени мен Джон Мюррейдің жүздік соққылары, ал Кен Хиггс пен Джон Сноудың жартылай жүздік соққылары Англияны 527 ұпайға жеткізді. Матчтың жарқын сәті – Вест-Индия құрамасының капитаны Гари Соберс, сериядағы орташа ұпай көрсеткіші 100-ден асып, Англияны қайтадан соққыға түсіруге 122 ұпай жетпей тұрғанда, 137/5 есебімен соққыға шығуы болды. Клоуз Соберстің жақсы икемді соққышы екенін білді және оған қалай жақындасу керектігін білгендіктен, Сноудан бірден қарсы соққы беруді сұрады. Барлығы жоспар бойынша өтті: Соберс икемді соққысын жасап, допты денесіне тигізіп, ол Клоуздің әдеттегі қысқа аяқ тұру орнына қайырып жіберді, соққышыға жақын тұрып, допты ұстауға немесе толық соққыға дайын болды. Соберс – Клоузға, Сноудан 0 ұпай. Англия ойынды бір иннингпен 34 ұпаймен жеңіп алды. 1966/67 жылдары шетелдік турне болмады, сондықтан Клоуз басқарған келесі матч 1967 жылы Хединглидегі Үндістанға қарсы алғашқы тест болды. Бұрын Англияда өткен 16 тест матчының 12-сінде Англия жеңіске жетіп, 4-інде тең түсті, ал үш матчтық серияда Англия жеңісінен басқа нәтиже күтілмеді. Бірақ оларды жеңу қажет еді, және Клоуз басшылығымен Англия әр ойынды сенімді түрде жеңді. 1967 жылдың жазында Пакистан Англияға гастрольдік сапар жасады. Бұл үш матчтық серияның алғашқы матчы жаңбырдың салдарынан тең аяқталды. Екінші тест матчында Англия 10 қақпаға жеңіске жетті. Клоуздың 1967/68 жылдары Вест-Индияға жасалатын турнеде Англия құрамасын басқаруына көз жеткізді. Бірақ 16, 17 және 18 тамызда Йоркшир, Клоуз басшылығымен, Бірмингемдегі Эджбастон стадионында Уорвикширмен ойнады. Уорвикширге 100 минут ішінде жеңіске жету үшін 142 ұпай жинау қажет болды. Матч аяқталғанда Уорвикширдің есебі 133/5 болды, жеңіске жету үшін 9 ұпай жетпей, матч тең аяқталды. Алайда, Йоркшир 24 овер ғана тастады, соңғы 15 минутта тек екі овер тасталды. Бұл жағдай ылғалды болғандықтан, Йоркширдің допты жиі кептіруі керек болды, бірақ бұл уақытты ысырап ету және ойыншылдық ретінде қарастырылды. Клоуз өзінің жағдайын нашарлатты, өйткені ол ойынға кедересіз нәрсе айтқан деп ойлаған Уорвикшир көрерменін сөккен, бірақ шындығында ол қате адамды таңдады. Ойыннан кейін Клоуз Уорвикширдің капитаны М. Дж. К. Смиттен: "Өкінішті, Майк, сен бізден жақсы ойнадың. Бірақ мен саған ойынды беруге болмайды" деді. Смит: "Мен мұны жақсы түсінемін" деп жауап берді. 1949 жылы "Рахмет, Билли" дегені үшін Клоузды сөккен Йоркширдің төрағасы Брайан Селлерс, Мэрилебон крикет клубына (MCC) кешірім сұрауымен жағдайды одан әрі ушықтырды. 1967 жылы Англияның турнелік командалары әлі де MCC командалары болды, "Англия" командалары емес, және MCC Клоузды капитан етіп таңдаған іріктеушілердің шешімін жоққа шығару мүмкіндігін пайдаланды. "Жарамсыз мінез-құлқы болған" Клоуз Вест-Индияға бармады. Пакистанға қарсы үшінші және соңғы тестіден бұрын сәрсенбіде оған капитандықтан айырылғаны айтылды; жаңа капитан Колин Каудрей болды. Пакистанға қарсы үшінші тест Клоуздың капитан ретінде соңғы матчы болды. Ол Англияны 8 қақпаға жеңіске жеткізіп, серияны 2:0 есебімен жеңді. Капитан ретінде оның көрсеткіші – 7 матч, 6 жеңіс, 1 тең, екіден астам тест матчында капитандық танытқан кез келген ағылшынның ең жақсы көрсеткіші.

After the fourth Test of their five Test series against the West Indies in 1966, England were 3–0 down and had lost the series. Needing someone to come in to revitalise the squad, the England selectors turned to the successful Yorkshire captain, Brian Close. Close knew why he had been selected, and also why many of his men had been. At the pre match dinner he said, "I shouldn't be here if we hadn't made such a mess of the series. What's more, neither would a few of you. You are here because you are all fighters, and we are going to keep the pressure on and keep it on for five days." What Close did was to engender a battling spirit for the final Test Match. So, when England were 166 for 7 in reply to the West Indies' 268 all out, they did not give up. Instead, centuries from Tom Graveney and John Murray, and half centuries from Ken Higgs and John Snow, saw England to a score of 527. The highlight of the match was when West Indian captain Gary Sobers, who had a batting average in the series of well over 100, came in to bat at 137 for 5 with his side still 122 runs from making England bat again. Close knew that Sobers was a fine hooker, and he knew how he wanted to approach him, so he asked Snow to bowl a bouncer first up. Everything went to plan: Sobers hooked, edged the ball into his body, and it rebounded to Close at his customary short leg position, close to the batsman, ready to take the catch – or a full blow to the body had Sobers middled it. Sobers c. Close, b. Snow 0 off one ball. England went on to win the game by an innings and 34 runs. There was no overseas tour in 1966/67, so the next game Close captained was the first Test at Headingley against India in 1967. Of the 16 Tests India had previously played in England, England had won 12 and drawn 4, and there were no expectations that there would be anything other than an England victory in the three match series. But they still needed to be beaten, and England, under Close, won each game convincingly. Pakistan toured England in the second half of the summer of 1967. The first match of that three Test series was a rain affected draw. The second Test was won comfortably by England by 10 wickets. It seemed certain that Close would be selected to captain England in their 1967/68 tour to the West Indies. Then on 16, 17 and 18 August, Yorkshire, captained by Close, played Warwickshire at Edgbaston, Birmingham. Warwickshire had been set 142 to win in 100 minutes. When the match ended, Warwickshire were 133 for 5, nine runs short of victory, and the match was drawn. However, Yorkshire managed to bowl only 24 overs, with only two being bowled in the last 15 minutes. Whilst it was wet, and Yorkshire had to dry the ball often, this was seen as unacceptable time wasting and gamesmanship. Close did not help himself as he personally berated a Warwickshire spectator who he thought had called out something inopportune, though in the event he picked on the wrong man. After the game, Close said to the Warwickshire captain, M. J. K. Smith, "Bad luck, Mike, you played better than we did. But I couldn't give you the game." Smith appeared to accept this when he replied, "I quite understand." Brian Sellers, chairman of Yorkshire and the one who had berated Close in 1949 for saying "Thank you, Billy", then made matters worse for Close by sending an apology to the Marylebone Cricket Club (MCC). In 1967 England touring sides were still MCC sides rather than "England" sides, and the MCC took the opportunity to overrule the selectors who picked Close as captain. Close, whose "temperament had been shown lacking", did not go to the West Indies. On the Wednesday before the third and final Test against Pakistan, he was told he had been stripped of the captaincy; the replacement captain was Colin Cowdrey. The third Test against Pakistan was Close's final Test as captain. He led England to a comprehensive 8 wicket victory, winning the series 2–0. His record as captain was played 7, won 6, drawn 1, the best record of any Englishman who captained in more than two Tests.

Йоркширдегі соңғы жылдары

1969 жылы Клоуз тек 18 округтік чемпионат ойынына қатысты, себебі ол тізе жарақатынан қиналды, бірақ ол Йоркширді екінші рет бір күндік «Жилет» кубогында жеңіске жеткізді, алғашқы рет 1965 жылы болған еді. Иық жарақаты Клоуздың 1970 жылғы маусымның көп бөлігін өткізіп жіберуіне себеп болды, және Йоркшир чемпионат кестесінде төмендеді, бірақ Клоуз қайтадан жарамды болғаннан кейін, команда керемет нәтиже көрсетіп, төртінші орынды иеленді. Дегенмен, Клоуз бір күндік крикетке қарсы болды, өйткені ол ойыншылардың қабілеттерін төмендетуге әкеледі деп сенді. Майк Проктер 1970 жылы «Джон Плейер» лигасының 40-оверлік матчында Глостершир Йоркширмен ойнағанда, Йоркшир үш қақпадан қалып, әр оверде алты рет ұру қажет болғанда, киім бөлмесінен Клоуздың сөзі жетті: «Бұл ойынды жеңуге мүмкіндік жоқ, жігіттер, жаттығу үшін соққы жасаңыздар». Йоркширдің ойыншыларына келісімшарт ұсынбау саясаты болды, бірақ олар келесі жазда олардың қызметтеріне мұқтаж болмаса, шілде айының соңына дейін крикетшілерге хабарлайтын. 1970 жылдың шілдесі аяқталғанда Клоуз өзін қауіпсіз сезінген болуы керек. Алайда, ол Ланкашир президенті, құрметті Лионель Листерді ренжітті, себебі Ланкашир, Йоркширдің басты қарсыласы, «Олд Траффордта» жеңіске жетіп, бір күндік «Джон Плейер» лигасының кубогын сақтап қалғаннан кейін Листер қашықтағы команда капитанының киім ауыстыратын бөлмесіне Клоузбен сөйлесу үшін кірді. Листерді танымаған Клоуз оған бірнеше сөз айтты. Листер бірден Йоркшир крикет комитетінің төрағасы Брайан Селлерске осы қорлау туралы хабарлады. Клоуз Листерге кешірім сұрап хат жазды және оның көшірмесін Йоркшир комитетінің мүшесіне тапсырды. Бірақ хат комитетке толығымен ұсынылмады, және олар келесі отырыста оның жұмыстан босатылуы үшін бірінші тармақ ретінде дауыс берді. 1970 жылдың қарашасында Клоуз Селлерспен кездесуге шақырылды, және оған отставкаға кету немесе жұмыстан босату таңдау ұсынылды. Бастапқыда ол отставкаға кетуді жөн көрді. Бірақ сол күні заң кеңесшісімен сөйлескеннен кейін ол бұл шешімінен бас тартып, Йоркширдің оны жұмыстан босатуына мүмкіндік берді. Йоркширдің мәлімдемесіне сәйкес, себебі Клоуздың 1969 жылы алғаш рет өткізілген 40-оверлік бір күндік крикет лигасына деген қарсылығы болды (Клоуз бұл жаман әдеттерге және жағымсыз ойынға әкеледі деп ойлады), сондай-ақ ол жас ойыншыларды дамытуға жеткілікті көңіл бөлмегендіктен.

In 1969 Close played only 18 county championship games as he was plagued by a calf injury, although he did lead Yorkshire to victory in the one day Gillette Cup for a second time, the first time being in 1965. A shoulder injury saw Close miss much of the 1970 season, and Yorkshire fell down the championship table, but once Close was fit again, they had an extraordinary run and finished fourth. Close, however, always opposed one day cricket, believing that it lessens players' abilities. Mike Procter notes that when Gloucestershire played Yorkshire in the John Player 40 over League in 1970, with Yorkshire three wickets down and needing six an over, word came from Close in the dressing room: "No chance of winning this one, lads — just get some batting practice." Yorkshire had a policy of not offering contracts to its players, but in return they would tell cricketers by the end of July if they did not require their services the next summer. When July 1970 came and went, Close must have thought he was safe. However, Close offended the Lancashire president, the Honourable Lionel Lister, when Lister entered the away captain's changing room to speak to Close after Lancashire, Yorkshire's archrivals, had beaten them at Old Trafford to retain the one day John Player League trophy. Close, who may not have known who Lister was, offered Lister some choice words. Lister immediately told Brian Sellers, the chairman of the Yorkshire cricket committee, of the insult. Close wrote a letter to Lister apologising, and gave a copy to a Yorkshire committeeman. But the letter was never presented to the committee as a whole, which voted to sack him as the first agenda item at their next meeting. In November 1970 Close was summoned to see Sellers, and given the choice of either resigning or being sacked. To begin with, he chose to resign. Later that day, and after speaking to his legal adviser, he retracted this, leaving Yorkshire to sack him. The reason, according to Yorkshire, was Close's dislike for the new 40 over one day cricket league that was first played in 1969 (Close thought it led to bad habits and negative play), and because Close had supposedly not brought on the younger players.

Сомерсет

Йоркширден жұмыстан босатылғаннан кейін 39 жастағы Клоуз көптеген басқа округтерден, соның ішінде Ланкашир, Гламорган, Миддлсекс және Лестерширден ұсыныстар алды. Бірақ ол барлық ұсыныстан бас тартып, Сомерсетте капитандық қызметінсіз ойнауды жөн көрді. Капитандық қызметтен тынығу Клоузға пайда келтірді; ол 1971 жылғы маусымды жарақатсыз аяқтады және 1389 ұпай жинады, оның ішінде Сомерсет сапындағы алғашқы ойынында және Йоркширге қарсы өткен ойында ғасырлық көрсеткіштерге қол жеткізді. 1972 жылы оған крикетке қосқан үлесі үшін патшайым К.Б.Е. орденімен марапаттады. Сонымен қатар, Клоуз Сомерсет командасының капитаны болды. Ұзақ уақыт өткен соң ол Йоркширде болғандай, өз ойыншыларының құрметі мен сенімін қайта жеңіп алды. Сомерсетте Вив Ричардс және Ян Ботам командаға қосылды, ал Клоуздың көшбасшылығы мен тәртіптілігі олардың еңбек етіп, крикетте үлкен жетістіктерге жете алуына көмектесті. Ботам Клоуз туралы былай деді: "Оның крикетке деген шынайы ынтасы барлық ойнағандарға жұқпалы болды. Ойынға қызығудан өзгеге көңіл бөлмеуге болмас еді."

Соңғы тестілік ойын

1976 жылы 45 жастағы Брайан Клоуз Англияның Вест-Индияға қарсы бес тестілік сериясының алғашқы үш тестісіне шақырылды, олар 1963 жылы Клоузды шарпыған кездегідей қатыгез болды. Олд Траффордтағы үшінші тестінің екінші иннингінде, Клоуздың соңғы тестілік иннингінде, ол 39 жастағы Джон Эдрихпен бірінші болып шықты. Майкл Холдинг, Энди Робертс және Уэйн Дэниел – үш жылдам боулингші, оларды екі жарым сағат бойы қысымға ұшыратты. Бұл жылдам боулингтің ең қатыгез көрсетілімдерінің бірі болды. Wisden журналы: "Клоуз бен Эдрих жылдам боулингке қарсы викеттері мен өздерін қорғады, ол көбінесе тым қатыгез және қабылдауға келмейтін болды". Клоуз өзі: "Бұл менің тестілік крикеттегі ең қиын жағдайым болуы керек. Вест-Индиялықтар неғұрлым жылдам лақтырса, жағдай соғұрлым нашарлап, доптар викет бетін бұзып шықты. Олар жарылып, сізге қарай ұшып келді". Осы 162 минутта 108 доптан 20 ұпай жинаған иннингімен Клоуз өзінің тестілік карьерасын аяқтады, қатыгез шабуылдың астында, 13 жыл бұрын Лордс стадионында Вест-Индияға қарсы болғандай, мызғып тұрып, зардапты қабылдады. Осыдан кейін Клоуз бен Эдрих төртінші тестіден шығарылды. Клоуздың алғашқы және соңғы тестілік матчтары арасындағы уақыт 27 жылды құрады, бұл Уилфред Родс есімді ойыншыдан кейін екінші ең ұзақ аралық. Одан кейін тек зимбабвийлік Джон Трайкос үлкен жаста тестілік матч ойнады.

Бірінші сыныптық мансабының аяқталуы

1977 жылғы маусымның соңында округтік крикеттен зейнеткерлікке шыққан кезде Клоуз Сомерсетте халық қаһарманы деңгейіне жетті. Одан кейін ол Ланкашир лигасындағы Тодморден клубы үшін ойнады. Клоуз 1979-1981 жылдары Англия құрамасын іріктеушісі де болды, ал 1984 жылы Йоркшир комитетіне сайланды. Ол крикет субкомитетінің төрағасы болды, бұл оны капитан Джеффри Бойкоттпен қайшылыққа түсірді. 2008/9 жылдары Йоркширдің президенті болды. Клоуздың 786 бірінші сыныптық матчы оны барлық уақыттағы тізімде 10-орынға қойды. Одан көп допты ұстаған тек төрт ғана ойыншы бар. Клоуз Йоркширдің жасөспірімдерін жаттықтыруды жалғастырды, жетпіс жасында Йоркшир Колтс XI құрамында ойнады, кейде ойынға капитандық етіп, қауіпсіздік жабдығынсыз қысқа позицияда тұрды, ол бұл позицияны бұрын да көп рет иеленген. Имран Ханның айтуынша, Клоуз бірде қысқа позицияда тұрғанда, соққы алғанда, доп маңдайын шағып, секіріп, каверде ұсталған. Хан: «Біздің бәріміз де Yorkshire-дің мықты жігіттері емеспіз, сондықтан Клоузды үлгі алуды ұсынбаймын», - деді. Кейінірек Клоуз «Heartbeat» теледрамасының «Stumped» атты эпизодында Рей Иллингвортпен бірге крикет матчында белгісіз көрермен рөлін ойнады. Сол эпизодта Дики Берд төреші рөлін ойнады, ал Мартин Бикнелл де қатысты. Клоуз 2015 жылдың 13 қыркүйегінде 84 жасында өкпе қатерлі ісігінен қайтыс болды.