Жон Розамонд Джонсон: Гарлем Ренессансының композиторы және әншісі

Кіріспе

Американдық классикалық композитор (1873–1954)

Джон Розамонд Джонсон (11 тамыз 1873 – 11 қараша 1954; көбінесе J. Розамонд Джонсон деп аталады) – Гарлем Ренессансы дәуіріндегі американдық композитор және әнші. Флорида штатының Джексонвилл қаласында дүниеге келген ол мансабының көп бөлігін Нью-Йорк қаласында өткізді. Джонсон "Көктемге дауыс көтеріп ән саламыз" әнұранының авторы ретінде танымал. Ол 1900 жылы Джексонвиллдегі Флорида баптистік академиясының 500 қара нәсілді американдық студентімен алғаш рет орындалды. Ән Нью-Йорктің Манхэттен қаласындағы Джозеф В. Стерн & Co. (кейін Эдвард Б. Маркс музыка компаниясы) баспасынан шықты. Дж. Розамонд Джонсон – "Көктемге дауыс көтеріп ән саламыз" әнінің сөзін жазған ақын және қоғам қайырманы Джеймс Уэлдон Джонсонның кіші інісі болды. Екеуі де NAACP қозғалысына қатысты мәселелерде бірлесіп жұмыс істеді.

Өмірбаян

Розамонд Джонсон 1873 жылдың 11 тамызында Багам аралдарындағы Нассау қаласында дүниеге келді. Оның анасы – Багам аралдарының Нассау қаласының түпкілікті тұрғыны Хелен Луиза Диллет, әкесі – Джеймс Джонсон. Оның анасының әжесі Хестер Арго 1802 жылы революциялық дүрбелең кезінде үш кішкентай баласымен бірге Сент-Домингден (қазіргі Гаити) қашып шыққан. Бастапқыда Кубаға баруды жоспарлаған, алайда олардың қайығын қарақшылар тоқтатып, оларды Багам аралдарындағы Нассауға жеткізген. Олар сол жерде тұрақты түрде қоныстанды. 1833 жылы Стивен Диллет Багам заң шығарушы органына сайлауда жеңіске жеткен алғашқы афроамерикалық болды. Джонсон «Жаңа Англия консерваториясында» оқыды, содан кейін Лондонда білім алды. Оның мансабы туған қаласы Джексонвиллде (Флорида штаты) мемлекеттік мектепте мұғалім болып жұмыс істеуден басталды. Нью-Йоркке сапар шегіп, ол үлкен ағасы Джеймс Уэлдон Джонсон және композитор Боб Коулмен бірге шоу-бизнеске қадам басты. Ән жазушылар тобы ретінде олар «Ragtime эволюциясы» (1903) сияқты туындыларды жазды. Топтың алғашқы жұмыстарының бірі – «негр» музыкасынан құралған алты әнді қамтитын сюита. Сондай-ақ, олар қара актерлермен екі сәтті Бродвей опереттасын қойды: 1906 жылғы «Шу Флай полкі» және 1908 жылғы «Қызыл ай». Джонсон да осы оперетталарда өнер көрсетті. Ол «Шу Флай полкінде» испан-американ соғысына қатысқан Тюскеги сарбазының рөлін ойнады, ал «Қызыл айда» Абби Митчеллдің аралас үнді-қара әйелі Минехаханың қарсыласы ретінде афроамерикалық Планк Гриннің рөлін сомдады. Бұл қойылымдар театр шеңберінен асып кетті. Розамонд ағасы және Коулмен бірге музыкалық қойылымдарына басқа нәсілдердің қатысуын қамтамасыз ету арқылы саяси мәселені көтерді. «Қызыл айда» Коул мен Джонсон Розамондтың Грин және Митчеллдің Миннехахасы арасындағы махаббат көрінісін қосып, нәсілдік шекараны бұзды. Бұл америкалықтарға көрсетілген назар өте жақсы қабылданды, сондықтан Розамонд Монреальдің Каухнавага резервациясындағы ирокез тайпасына «орынбасар басшы» ретінде қабылданды, онда этникалық мохаук халқы басымдық құрды. Коул мен Джонсон ағайындылары бірнеше «ақ» музыкалық фильмдер жасады: 1901 жылғы «Ұйқыдағы сұлу мен аң», 1904 жылғы «Ньюпортта» және 1904 жылғы «Хампти-Дампти». Джонсон сонымен қатар 1911 жылы Дж. Леубри Хиллмен бірге «Hello Paris» туындысын жасауға қатысты. Джонсон өзінің мансабында түрлі музыкалық рөлдерде белсенді болды. Ол водевильдік гастрольдерге қатысты және 1911 жылы Коул қайтыс болғаннан кейін Чарльз Харт пен Том Браунмен бірге сәтті гастрольдерді бастады. Лондонда 1912-1913 жылдары театрлық рецензияға музыка жазды. АҚШ-қа оралғаннан кейін Нью-Йорк симфониялық оркестрінің Дэвид Маннес құрған «Түстілерге арналған музыка мектебінің» директоры болып тағайындалды және 1914 жылдан 1919 жылға дейін қызмет етті. Дж. Розамонд Джонсон 1917 жылы тарихи «Негр үнсіз наразылық шеруінің» бірінші вице-маршалы болды. Джонсон 1933 жылы Юджин О’Ниллдің «Император Джонс» пьесасының Пол Робсонның қатысуымен түсірілген фильміне вокалды аранжировка жасады. 1936 жылы Лондондағы Лев Леслидің «Қара құстар» қойылымында Джонсон музыкалық директор ретінде жұмыс істеді. 1930 жылдары Джонсон Гершвиннің «Порги мен Бесс» операсының алғашқы нұсқасында Фрейзердің рөлін орындап, басқа драмаларда да ойнады. Ол 1951 жылы «Порги мен Бесс» студиялық жазбасында Фрейзер рөлін қайталады. Ол төрт маңызды афроамерикалық халық әндерін жинақтады. Ол ағасы Джеймспен бірге осы әндердің алғашқы екі жинағын құрастырды: «The Book of American Negro Spirituals» (1925) және «The Second Book of Negro Spirituals» (1926). Сонымен қатар, Джонсон «Shoutsongs» (1936) және «Rolling Along in Song» (1937) антологиясын редакциялады. 1954 жылдың 11 қарашасында Нью-Йорк қаласында қайтыс болды. Оның жесірі Нора Э. Флойд Джонсон 1969 жылы қайтыс болды. Олардың асырап алған ұлы Дональд МакКвиви Джонсон, Бард колледжінің 20 жасар студенті, әкесі қайтыс болғаннан кейін бес ай өткен соң жатақханасында өз-өзіне оқ атып өлтірді.

J. Rosamond Johnson was born on August 11, 1873, to Helen Louise Dillet, a native of Nassau, Bahamas, and James Johnson. His maternal great grandmother, Hester Argo, had escaped from Saint Domingue (now Haiti) during the revolutionary upheaval in 1802, along with her three young children, including Johnson's grandfather, Stephen Dillet (1797–1880. Although originally headed to Cuba, their boat was intercepted by privateers and they were brought to Nassau, Bahamas instead. There they permanently settled. In 1833 Stephen Dillet was the first man of color to win election to the Bahamian legislature. Johnson attended the New England Conservatory and then studied in London. His career began as a public school teacher in his hometown of Jacksonville, Florida. Traveling to New York, he began his show business career along with his older brother James Weldon Johnson and composer Bob Cole. As a songwriting team, they wrote works such as The Evolution of Ragtime (1903). Among the earliest works by the group was a suite of six songs of "Negro" music. The men also produced two successful Broadway operettas with casts of black actors: Shoo Fly Regiment of 1906 and The Red Moon of 1908. Johnson also performed in these operettas. He played a Tuskegee soldier who enlists in the Spanish–American War in The Shoo Fly Regiment and portrayed African American Plunk Green opposite Abbie Mitchell's Minnehaha, a mixed Indian/black woman, in The Red Moon. These performances went beyond theatre. Rosamond, alongside his brother and Cole, evoked a political presence in their inclusion of other races in their musicals. In The Red Moon, Cole and Johnson broke racial lines as they included a love scene between Rosamond's Green and Mitchell's Minnehaha. This spotlight on Native Americans was so well received that Rosamond was inducted as a 'sub chief' into the Iroquois tribe of Montreal's Caughnawaga Reservation, which had a majority population of ethnic Mohawk people. Cole and the Johnson brothers also created and produced several "white" musicals: Sleeping Beauty and the Beast in 1901, In Newport in 1904, and Humpty Dumpty in 1904. Johnson would also collaborate to create Hello Paris with J. Leubrie Hill in 1911. Johnson was active in various musical roles during his career. He toured the vaudeville circuit and, after Cole's 1911 death, began a successful tour with Charles Hart and Tom Brown. In London, he wrote music for a theater review from 1912 to 1913 serving a long residency. After returning to the United States, New York's Music School Settlement for Colored — founded by the New York Symphony Orchestra's David Mannes — appointed him as director where he served from 1914 to 1919. J. Rosamond Johnson served as the first Deputy Marshal for the historic Negro Silent Protest Parade in 1917. Johnson created vocal arrangements for the 1933 film version of Eugene O'Neill's play The Emperor Jones starring Paul Robeson. The London production of Lew Leslie's Blackbirds of 1936 engaged Johnson as musical director. During the 1930s, Johnson also sang the role of Frazier in the original production of Gershwin's Porgy and Bess, taking roles in other dramas as well. He reprised his role as Frazier on the 1951 studio recording of Porgy and Bess. As an editor, he collected four important works of traditional African American songs. The first two of these song collections he compiled along with his brother James: The Book of American Negro Spirituals (1925) and The Second Book of Negro Spirituals (1926). In addition, Johnson edited Shoutsongs (1936) and the folksong anthology Rolling Along in Song (1937). He died on November 11, 1954, in New York City. His widow, Nora E. Floyd Johnson, died in 1969. Their adopted son, Donald McQuivey Johnson, a 20 year old Bard College student, fatally shot himself in his dorm room five months after his father's death.