Кіріспе

Вермонт Коннектикут Ройстер (30 сәуір 1914 – 22 шілде 1996) – 1958 жылдан 1971 жылға дейін «The Wall Street Journal» газетінің редакциондық бетінің редакторы болды. Ол Президенттік Еркіндік медалімен марапатталды. Өзінің жазбалары үшін екі рет Пулитцер сыйлығын және көптеген басқа да наградаларды жеңіп алды. Ройстер күнделікті жаңалықтарды, әсіресе экономикалық мәселелерді консервативті тұрғыдан түсіндіруімен әйгілі болды.

Ерте өмір

Оның өмірі Солтүстік Каролина штатының Рали қаласында басталып, сонда аяқталса да, оның аралықтағы кезеңдері оны әлемнің басқа жерлеріне алып барды. Ол әкесінің әкесінің құрметіне аталған. Оның ерекше бірінші және ортаңғы есімдері оның арғы атасы бастаған, ұрпақтарына штаттардың аттарын қою отбасылық дәстүрінің нәтижесі болды. Атасының есімдік ерекшелігінен бөлек, оның үлкен ағалары Арканзас Делавэр, Висконсин Иллинойс, Орегон Миннесота және Айова Мичиган Ройстер деп аталды. Оларды көбінесе бірінші және ортаңғы әріптерімен атады. Бұл есімдер соншалықты ерекше болғандықтан, көп жылдар бойы "Риплидің сенесіз бе, жоқ па?" кітаптар сериясында жарияланды. Ройстердің әкесі, Уилбур Хай Ройстер, Ралидегі Ройстер кондитерлік компаниясының иесі және басқарушысы болды, ол 1900 жылдардың басында шоколад, жержаңғақ қырықтары және басқа тәттілерді Каролина штаты мен Вирджиния штаты бойынша сатты. Оның отбасы сонымен қатар жақын орналасқан Солтүстік Каролина Университетінің Чапел-Хиллмен тығыз байланыста болды; Вермонттың әкесі университетте латын және грек тілдерін оқытқан, ал оның үлкен ағасы Висконсин Ройстер ЮНЦ-дегі медициналық мектепті құруға көмектескен. Вермонт, музыкант және радио жүргізушісі Кей Кьюзердің туысы болды. Ройстер 1935 жылы Чапел-Хиллдегі Солтүстік Каролина университетін бітірді. UNC-де оқыған кезінде ол Филантропиялық қоғамның мүшесі болды және студенттік газеттің редакторы, "The Daily Tar Heel" болды.

Мансап

UNC-ді бітіргеннен кейін көп ұзамай Ройстер Нью-Йоркке көшіп барып, Нью-Йорк қалалық жаңалықтар бюросының тілшісі болып жұмысқа орналасты, ал бір жылдан кейін The Wall Street Journal газетінде 61 жылдық мансабын бастады. Журналдағы мансабы тұрақты түрде алға жылжумен өтті: 1936 жылы тілші; 1936–40 жылдары Вашингтон тілшісі және 1945–46 жылдары UNC; 1946–48 жылдары редакциялық мақалалар жазушы және колоннист; 1948–51 жылдары аға редактордың көмекшісі; 1951–58 жылдары аға көмекші редактор; 1958–71 жылдары редактор; 1971–96 жылдары колоннист, редактор, 1993–96 жылдары зейнеткер редактор. 1940 жылы Ройстер АҚШ Әскери-теңіз күштерінің резервіне қосылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эсминецінің, USS Jack Miller-дің капитаны болды. Ол Әскери-теңіз күштерінде лейтенант-коммандер шеніне дейін көтерілді. Jack Miller кемесі жапондық Әскери-теңіз күштеріне қарсы көптеген шайқастарға қатысты және екі тайфуннан аман қалды. 1945 жылдың қыркүйек айының басында Ройстер Жапонияға тасталған екінші атом бомбасынан қираған жапондық Нагасаки қаласының қираған жерлерін көрген алғашқы американдық офицерлердің бірі болды. Соғыс аяқталғаннан кейін Ройстер The Wall Street Journal газетіндегі мансабын жалғастырды. 1953 жылы Ройстер редакциялық мақалалар үшін Пулитцер сыйлығын алды. 1965–66 жылдары Америка газет редакторлары қоғамының президенті болды. 1971 жылы The Wall Street Journal газетінің редакторы қызметінен зейнеткерлікке шығып, өзінің танымал апталық «Ойлар толғанысы» (Thinking Things Over) колоннасын жазуға кірісті, ол 1986 жылға дейін қарттығының кесірінен тоқтатылды. 1984 жылы ол екінші рет «Пікір» (Commentary) номинациясы бойынша Пулитцер сыйлығын алды. Журналдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол Солтүстік Каролина университетінің Чапел-Хиллдегі журналистика және қоғамдық істер профессоры болды.

Жеке өмір

Ройстер 1937 жылы Франсис Клейпулге үйленді, және олардың Франсис және Элеонора есімді екі қызы болды. Ол 1996 жылдың 22 шілдесінде қайтыс болды, ал одан екі жыл кейін, 1998 жылдың 23 сәуірінде оның әйелі де Рали қаласында (Солтүстік Каролина) дүние салды. Ол 82 жаста, ал оның әйелі 83 жаста болған. Ройстерлер арқылы ол 1930-1940 жылдары танымал болған оркестр жетекшісі Кей Кьюзердің туысы.