Кіріспе
Ашық сэндвич – Тост Хавай – бұл кесілген тостың үстіне шұжық пен ірімшік қойылып, ананас кесігінің ортасына маринован вишня қойылып пісірілген сэндвич, нәтижесінде ірімшік еріп бастайды. Оны 1950 жылдары Батыс Германиялық телешоу шефі Клеменс Вильменрод танымал етті. Бұл рецепт 1939 жылғы "Спам" рецептері кітабында кездесетін "Грилл Спамвич" рецептінен алынған және американдық әскерлер арқылы Батыс Германияға әкелінген болуы мүмкін. Германияда "Спам" тағамдық дүкендерде сатылмағандықтан Вильменрод оны пісірілген шұжықпен алмастырды.
the record label
Toast Hawaii is an open sandwich consisting of a slice of toast with ham and cheese, and a maraschino cherry in the middle of a pineapple slice, baked so that the cheese starts to melt. It was made popular by the West German TV cook Clemens Wilmenrod in the 1950s. It is likely that it was adapted from the "Grilled Spamwich" found in a 1939 Spam cookbook and brought to West Germany by American G. I. s. Spam was not available in Germany's grocery stores so Wilmenrod replaced it with a slice of cooked ham.
Дайындық
Жеңіл тостталған нанға май жағылып, пісірілген немесе шикі шұжық, ананас және ірімшік (көбінесе өңделген ірімшік) тілімшелерімен жабылып, пешке пісіріледі. Дайын тостқа мараскино вишнясы, жусан жемісі немесе басқа ұқсас жемістер қою, немесе тәтті паприка ұнтағымен дәмдеу де жиі кездеседі. Сол сияқты, ананас пен ірімшік қосылған басқа да "Гавай стиліндегі" тағамдар дайындалады, мысалы, Гавай пиццасы немесе Гавай стейкі.
Тарих
Гавайи тостының өнертабысы көбінесе телешоу шефі Клеменс Вильменродқа есептеледі, ол оны алғаш рет 1955 жылы Батыс Германияда таныстырды. Дегенмен, Вильменрод рецептті өзінің бәсекелесінен және ұстазынан алған болуы мүмкін. Тарихшы Петра Фоэденің сөзіне қарағанда, бұл Америка Құрама Штаттарында бұрын кең таралған "Грилл Спамвичтің" бір түрі болуы мүмкін, ол неміс жағдайларына сәл бейімделген. Алғашқы рецептте пісірілген ветчинаның орнына спам және кесілген ірімшік орнына ұсатылған ірімшік қолданылады; басқа жағынан, рецепттердің арасында ешқандай айырмашылық жоқ. Публицист Юрген Аренс француздық "крок-месье" тостын Гавайи тостының алдағысы деп санайды. Кейін көптеген түрлері пайда болды; телешоу шефі Тим Мелцер 2010 жылдары қоңыр нан, Серрано ветчинасы және Манчего ірімшігінен жасалған "жаңашыл" нұсқасын ұсынды.
Қатерлі ісік
Ингредиенттердің үйлесімділігіне байланысты, Гавайи тосты және осыған ұқсас тағамдардың құрамындағы ананастың қышқыл ортасында шұжықтың тұздалуындағы нитраттар мен ірімшіктің аминқышқылдарының өзара әрекеттесуі салдарынан канцерогенді нитрозаминдер пайда болуы мүмкін деген қауіп бар. Алайда, Берлин техникалық университетінің азық-түлік технологиясы кафедрасы жүргізген зерттеулер нитрозаминдердің деңгейінің жоғарылағанын көрсетпеді.
Тарату
Гавайи тосты 1970-ші жылдарға дейін неміс отбасыларының дәстүрлі тағамы болды және 1980-ші жылдары пабтарда, мерекелік залдарда және боулинг орталықтарында танымал болды. Гавай пиццасынан өзгеше, ол бүкіл әлемге тараған, ал Гавайи тосты тек неміс құбылысы болып қала берді. Ол енгізілгеннен кейін шамамен он жыл өткен соң, Гавайи тосты Герман Демократиялық Республикасының асүйіне де жол тапты, бірақ оны тек мейрамханаларда ғана дайындап берді. Үй шаруашылықтарында одан да көп таралған жағуорст немесе еттен жасалған нан қолданылып, ананас қосылмады. Австрияда 1950-ші жылдары Гавайи тосты американдық ықпалдың бір белгісі деп есептелді, бірақ Гавайи шницелі одан да күштірек болды. Бұл тағам 1950-ші жылдардан бері Швейцарияда да бар; Цюрих Клотен әуежайының мейрамханасы 1960 жылы Швейцарияда Гавайи тостын алғашқыларын ұсынғандардың бірі болды және 2013 жылы Google-да ең көп ізделген он рецепт тізіміне кірді.
Қабылдау
"Гавайи тосты" – неміс мәдениетінің тарихи бір бөлігі. Оның құрылғанына 60 жыл толуына орай "Süddeutsche Zeitung" газеті "Гавайи тосты" айналысындағы екі жақты пікірлердей қызу талқыланған тақырыптың сирек кездесетінін жазды. Гавайи тосты күнделікті өмірге экзотикалық үлгі енгізіп, Германиядағы соғыстан кейінгі кезеңнің айқын тұтынуының бір бөлігіне айналды. Журналист Гудрун Ротхаугтың сөзіне қарағанда, бұл тағам бірнеше шаршы сантиметр бидай нанына толық бір буынның тілегін сыйдырған. Тарихшы Петра Фёде бұл тағамның дәстүрлі тағамдардан – негізінен қарны тоқтыруға арналған тағамдардан (сорып жейтін қамыр немесе кнедликтер сияқты) алшақтауды білдіретінін айтады. Ульрих Герберт 1950-ші жылдардағы тамақтану әдеттерін осы сияқты "заманауи" тағамдар емес, нан, шұжық, картоп және ет қалыптастырғанын көрсетті. Медиа ғалымы Герд Халленбергер тағамға қосылған экзотикалық жемістерді соғыстан кейінгі ас үйдегі азық-түлік тапшылығының орнын толтыру және алыс елдерге саяхаттау мүмкін болмауының өтеуі ретінде қарастыруға болатынын атап өтті. "Гавайи тосты" бастапқыда халықаралық аренада оқшауланған неміс азаматтарына жаңа қалыпты жағдай мен әлемдік аспаздық мәдениетке қосылудың мүмкіндігін сыйлады. Йозеф Жоффе сөзіне сәйкес, бұл тағам көбінесе қарапайымдықпен байланысты болғанымен, заманауилыққа қарай жасалған маңызды қадам болып табылады. Гавайи тосты халық мәдениетіне де енді; Лорио оны "Kalbshaxe Florida" атты сатиралық туындысында, ал Герхард Полт "Leberkäs Hawaii" (екі туынды да ойдан шығарылған) арқылы пародиралады. Осы атпен музыкалық қойылым жасалды, ал 2009 жылғы NDR телефильмі оның авторы туралы баяндауда оның құрылу тарихын да қамтыды. Музыка өндірушісі Александр Маркус "Hawaii Toast" әнін жазды, онда ол осы тағам туралы айтады; бұл 2014 жылы БАҚ назарын тартып, ән Youtube-та жеті миллионнан астам рет көруге ие болды.