Кіріспе

Сүтқоректілер түрі

Түр туралы мәліметтер қорабы
| қазбалық таралуы = ұзақ| стиль=қатар арасы:1.25em|[[Гренландиялық

Шығыс чипмункы (Tamias striatus) – Солтүстік Американың шығысында таралған чипмунк түрі. Бұл Tamias туысының жалғыз тірі өкілі.

Этимология

"Чипмунк" атауы, әдетте, оджибве тіліндегі ᐊᒋᑕᒨ ajidamoo (немесе мүмкін ajidamoonh, оджибве тілінің Оттава диалектінде де осылай айтылады) сөзінен шыққан, ол сөзбе-сөз "басын алға қарай тікелей ағаштан төмен түсетін" дегенді білдіреді. Марк Кэйтсби 1743 жылы "Каролина, Флорида және Багама аралдарының табиғи тарихы" атты еңбегінде алғаш рет сипаттады, ал кейін Линней оны Sciurus striatus деп жіктеді, яғни латын тілінде "жолақты қасқыр" деген мағынаны білдіреді. 1811 жылы Иоганн Ильгер ғылыми атауын Tamias striatus деп өзгертті, бұл "жолақты күзетші" дегенді білдіреді.

Сипаттама

Кішкентай түр, ұзындығы құйрығын қоса алғанда шамамен 20-25 сантиметрге жетеді, ал салмағы 30-60 грамм. Оның дене жоғарғы жағында қызғылт қоңыр түстес жүн және арқасында ашық қоңыр жолақтармен қарама-қарсы бес қара қоңыр жолақ бар, олар қара құйрықпен аяқталады. Оның денесінің төменгі бөлігінде жүні ашық. Оның мұрттық сақалынан құлағының астына дейін созылып жатқан сары-қоңыр жолақтары бар, ал көздерінің үстінде ашық жолақтар бар. Оның алдыңғы аяқтарында төрт саусағы бар, ал артқы аяқтарында бес саусағы бар. Оның тістері басқа суыртықтардан екі кем. Сыртқы түрі өмір бойы өзгермейді. Жыныстардың сыртқы көрінісінде жыныстық мүшелердің анатомиялық ерекшеліктерінен басқа айырмашылық жоқ. Жыл сайын бір-екі рет, мамыр немесе маусым айларында, кейде қазан айында жүн ауысады. Альбиностар мен меланистер де кездеседі, бірақ географиялық тұрақтылық байқалмайды.

Мінез-құлық

Шығыс шұбар ағаштарға жақсы көтеріледі, бірақ кең ауқымды туннельдермен және көбінесе бірнеше кіреберіспен жер астындағы ұялар салады. Кейбір ғалымдар шығыс шұбардың қоршаған ортаны жасыру үшін топырақты өз еңсектерінде басқа жерге тасиды деп санайды. Дегенмен, шұбарлардың еңсектерінде топырақ тасымалдап жатқаны туралы деректер өте шектеулі. Джон Берроуз былай деп жазған: «Бұрын мен шұбарлардың еңсектеріндегі қалталарында топырақ таситынын ойладым және осы пікірді «Риверби, 1894» атты кітабымда келтіргенмін, бірақ қазір ол тек тамақ қорларын ғана тасиды екенін анық білемін». Шұбарлар өз ұяларын жапырақтармен, тастармен, бұтақтармен және басқа да материалдармен дайындайды, бұл ұяларды көруді одан да қиындатады. Шұбарлардың дыбыстық тілдері минутына 130 рет тілдесетіні анықталған. Аналықтары әдетте бір немесе екі рет 3-5 бала туады. Шығыс шұбарының жауына шоқбалықтар, соулар, түлкілер, еншік, жыландар, құйрықтар, койоттар, бобкаттар, линкстер, үй иті және үй мысығы жатады. Табиғатта шығыс шұбары орташа есеппен үш немесе одан да көп жыл өмір сүреді, ал тұтқындықта сегіз жылға дейін өмір сүруі мүмкін.