Кіріспе
Вильгельм Битрих (26 ақпан 1894 – 19 сәуір 1979) – нацистік Германияның Waffen SS жоғары ранкті қолбасшысы. 1942 жылдың тамызынан 1943 жылдың ақпанына дейін Битрих СС атқыштар дивизиясы «Флориан Гейер» басшысы болды, ол Кеңес Одағында тыл қауіпсіздігі операцияларын (Bandenbekämpfung, әдеби мағынасы: «бандылармен күрес») жүргізді. 1944 жылдың шілдесінен соғыс аяқталғанға дейін Битрих Нормандияда, «Market Garden» операциясы кезінде және Венгрияда 2-ші СС танк корпусына қолбасшылық етті. 1945 жылдың мамырында тұтқындалғаннан кейін Битрих Францияға француз Тәуелсіздік қозғалысының 17 мүшесін өлімге жіберуге бұйрық берді деген айыппен сотталу үшін жіберілді. Өлім жазаларына қатысты жеңіл қылмыстар бойынша сотталғаннан кейін Битрих бес жылға бас бостандығынан айырылды. Бостандыққа шыққаннан кейін ол HIAG ұйымында белсенді болып, бұл ревизионистік ұйым және бұрынғы Waffen SS мүшелерінің лобби тобы еді, сондай-ақ 1970 жылдары төраға болып қызмет етті.
Wilhelm Bittrich (26 February 1894 – 19 April 1979) was a high ranking Waffen SS commander of Nazi Germany. Between August 1942 and February 1943, Bittrich commanded the SS Cavalry Division Florian Geyer, in rear security operations (Bandenbekämpfung, literally: "gang fighting") in the Soviet Union. From July 1944 until the end of the war Bittrich commanded the 2nd SS Panzer Corps in Normandy, during Market Garden and in Hungary. After his arrest in May 1945, Bittrich was extradited to France to stand trial for allegedly ordering the executions of 17 members of the French Resistance. After being convicted of less serious charges in relation to the executions, Bittrich was sentenced to five years in prison. Following his release, he became active in HIAG, a revisionist organization and a lobby group of former Waffen SS members and served as chairman during the 1970s.
Бірінші дүниежүзілік соғыс және соғыс аралығындағы мансап
1894 жылы саяхатшы саудагердің отбасында дүниеге келген Битрих, Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін әскери қызметке өз еркімен жазылды. Ол Батыс және Италия майдандарында қызмет етті және екі кластағы Темір крест орденімен марапатталды. 1916 жылы Битрих Luftstreitkräfte қатарына ауысып, ұшқыш даярлығынан өтті. Ол бірнеше бөлімшеде, соның ішінде 37-ші истребитель эскадрильясында қызмет етті. 1919 жылдың наурыз айынан шілдесіне дейін 1918-1919 жылдардағы неміс революциясы кезінде генерал Бернхард фон Хюльсен басқаратын жарымәскери Фрейкорптардың құрамында болды. 1923 жылы Битрих Веймар Республикасының Рейхсверіне қабылданды. 1931 жылдың желтоқсанында немесе 1932 жылдың басында Битрих нацистік партияға (НСДАП) (№ 829,700) мүше болды. 1932 жылдың наурыз айынан маусым айына дейін ол Штурмбаттаун (SA) қатарында қызмет етті. 1932 жылдың 1 шілдесінде Битрих СС-ке (№ 39,177) қосылып, басшылық лауазымдарда әртүрлі СС бөлімшелерінде қызмет етті және 1934 жылдың маусымына дейін Гауптштурмфюрер шеніне жетті. 1934 жылдың тамызынан бастап Битрих Гамбургтегі «Politische Bereitschaft» (саяси дайындық жасағы) командирі болды. Бұл бөлім кейіннен SS Standarte "Germania" құрамына енді, ал ол SS Verfügungstruppe (SS VT) бөлігінің құрамында болды. 1938 жылдың қаңтарында Битрих оберштурмбанфюрер шеніне көтерілді. Ол «Deutschland» СС полкінің батальонына қолбасшылық етті. Осы бөліммен бірге ол 1938 жылдың наурыз айында Австрияны нацистік Германияға қосып алуға қатысты. 1939 жылдың мамыр айында Битрих Лейбштандарте СС Адольф Гитлер (LSSAH) штаб-пәтеріне бекітілді және 1939 жылдың маусым айында штандартенфюрер шеніне ие болды.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Ол 1939 жылы Польшаға басып кіруге қатысты, Сепп Дитрихке LSSAH штаб бастығы болып тағайындалды. 1940 жылдың қаңтарынан 1941 жылдың қазанына дейін «Deutschland» полкінің командирі болды және Франция шайқасында күресті. 1942 жылдың жазынан 1943 жылдың ақпанына дейін Битрих Флориан Гейер атындағы СС атты дивизиясының қолбасшысы болды, оған Совет Одағында тыл қауіпсіздігін қамтамасыз ету (Bandenbekämpfung, әдебиде «бандиттермен күрес») міндеті жүктелді. 1942 жылдың 9 шілдесінде Битрих полиция және қауіпсіздік басшыларына Bandenbekämpfung қағидаларын жеткізу үшін шақырылған конференцияға қатысты. Генрих Гиммлер ұйымдастырған конференцияға Курт Далуеге, Эрих фон дем Бах Зелевский, Одило Глобочник, Бруно Стрекенбах және басқалар қатысты. Саясатта партизандарды қолдады деген күдікпен ауылдарға қарсы ұжымдық жазалау, күдікті партизандардың отбасы мүшелеріне автоматты өлім жазасы, әйелдер мен балаларды (еңбек және өлім лагерлеріне) депортациялау және мемлекетке мүлікті тәркілеу кірді. Пауль Хаузер жараланғаннан кейін 1941 жылдың 14 қазанынан 12 желтоқсанына дейін 2-ші СС танк дивизиясы «Das Reich» уақытша қолбасшылығын қабылдады. Содан кейін, 1943 жылдың ақпанынан 1944 жылдың 1 шілдесіне дейін 9-шы СС танк дивизиясы «Hohenstaufen» қолбасшылығы берілді. 1944 жылдың 1 шілдесінде 2-ші СС танк корпусының командирі болып тағайындалды. 2-ші танк корпусы Нормандияда шайқасты. 1944 жылдың қыркүйек айының басында 2-ші танк корпусы бөлімшелерін демалдыру үшін Нидерландының Арнем аймағына көшірілді. 1944 жылдың 17 қыркүйегінде одақтастар «Market Garden» операциясын бастады. 1-ші әуе десант дивизиясының британдық парашютистері Арнемге қонды, мақсаттарынан біршама қашықтықта болды және Битрих корпусының күтпеген қарсылығынан тез бәсеңдеді. 2-ші танк корпусы 1-ші әуе десантты қоршауға алып, ауыр шығын келтірді. Британдық дивизиялық дәрігердің өтініші бойынша Битрих 1944 жылдың 24 қыркүйегінде үш сағаттық атысты тоқтатуға рұқсат берді, бұл 2000-нан астам жаралы британдықтарды эвакуациялауға және оларды дивизиясының госпиталіне орналастыруға мүмкіндік берді. Одақтастарды аралдан ығыстыруға жасалған қарсы шабуыл кезінде Битрих Модельдің тактикасын сынады, шабуыл сәтсіз аяқталады деп болжады. 8 қазанға дейін Нимгегенге жасалған барлық шабуылдар ауыр шығынмен сәтсіз аяқталды. Кейін Битрих Венгрияда әрекет етті. Битрихтің Емен Крестінің Емен Жапырақтары мен Қылыштарымен марапатталуы туралы мәліметтерді Шығарма Крестінің иелерінің қауымдастығы тіркегенімен, оның табыс ету тәртібінің бұрыс болуына байланысты неміс мүрағаттарында марапат туралы жазба табылмады.
Соғыс қылмыстары үшін сотталған
1945 жылы 8 мамырда тұтқындалғаннан кейін, ол Нимдегі қарсылық қозғалысының 17 мүшесін өлімге жіберуге бұйрық берген деген айыппен Францияға экстрадицияланды. Сот процесінде Битрихтің мұндай бұйрық бермегені анықталды, тіпті жауапты офицерлерге қарсы тергеу амалдары жүргізілді. Ол өлім жазасын орындаған әскерлердің бас қолбасшысы болғандықтан, олардың жасаған қылмыстары үшін жауапты деп танылып, бес жылға бас бостандығынан айырылды. Ұзақ алдын ала тергеуден кейін жазасы өтелгені есептелді. 1953 жылы ол қайтадан сотқа тартылып, асылуларға, қарақшылыққа және өртеуге жол бергені үшін бес жылға бас бостандығынан айырылды және сол жылы босатылды.
HIAG-дегі қызмет
Түрмеден босатылғаннан кейін Битрих бұрынғы Вафен СС мүшелерінің ревизионисттік ұйымы HIAG-да белсенділік танытты. 1970 жылдары ол ұйым төрағасы қызметін атқарды. Битрих 1979 жылдың 19 сәуірінде Бавариядағы Вольфратсхаузен қаласында қайтыс болды.
Мәдени суреттер
1977 жылы түсірілген "А Bridge Too Far" фильмінде Битрих рөлін актер Максимилиан Шелл сомдады.