Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Хеброн (Nunatsiavummiutitut: Kangerdluksoak, Kangikluksoak немесе Kangertluksoak) – моравиялық миссия және Лабрадордың ең солтүстік елді мекені. Аймақтың дәстүрлі Nunatsiavummiutitut тіліндегі атауы "Ұлы шығанақ" деп аударылады.
Hebron (Nunatsiavummiutitut: Kangerdluksoak, Kangikluksoak or Kangertluksoak) was a Moravian mission and the northernmost settlement in Labrador. The traditional Nunatsiavummiutitut name for the area means "the Great Bay".
Жабайы табиғат
Аймақта арпалы тұяқтар, сақиналы тұяқтар, сақалды тұяқтар, морждар, белугалар, полярлық аюлар, қызыл түлкілер, сусарлар, карибулар, қара аюлар, арктикалық қоян, арктикалық шошқа, треска, қаз, саңбалар, мергендер, қара қаз және арлекин қаз сияқты көптеген жануарлар мекендейді. Хебронның 100 тұрғынының 86-сы қайтыс болды. 1918 жылғы тұмау эпидемиясы Лабрадордың 1200 инуит тұрғынының үштен бірін құртқан деп есептеледі. 1943 жылдың шілдесінде АҚШ армиясы Ньюфаундленд үкіметінен Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Солтүстік Атлантика және Арктика мұхиттарында одақтастардың ауа райын болжауын жақсарту үшін құпия ауа райы станциясын салуға рұқсат алды. Хеброн қаласындағы американдық сарбаздар Германияға көңіл білдіріп жүр деген күдікпен қаралатын моравиялық миссионерлерді де қадағалап отырды. АҚШ-тың құпия ауа райы станциясы 1946 жылдың ақпанына дейін жұмыс істеді, бірақ оның бар екендігі 2017 жылға дейін жарияланбады. 1959 жылдың сәуір айында Хеброн қаласында 58 отбасы тұрды. Бұл шешім 1959 жылғы Пасха дүйсенбісінде жарияланды. Қоғамдық мүшелермен ешқандай кеңес жүргізілген жоқ. Сол жылдың күзінде отбасылардың жартысы өз еркімен көшіп кетті. Қалғандары Гренфелл медбикесі жұмыстан босатылғаннан кейін және 1959 жылдың күзінде қоғамдық дүкен жабылып қалғаннан кейін көп ұзамай кетті. Бұл көшіру туысқандық байланысқан отбасыларды бөліп, әртүрлі қауымдарға таратып жіберді. Кейбіреулері, тіпті көптегендері, уәделенген тұрғын үйі жоқ жерлерге жіберілді. Канаданың аборигендер жөніндегі корольдік комиссиясы үшін жазылған есепте, мәжбүрлі көшіру бірнеше инуиттердің кедейлікке ұшырауына әкелгені айтылды. "Олар жергілікті ортамен таныс емес жерлерге орналастырылды, сондықтан қайда аң аулауға, балық аулауға немесе құрлысуға білмейді, сонымен қатар, барлық жақсы жерлерді бұл қауымдарда бұрыннан өмір сүрген адамдар иеленген", - деді есептің авторы Кэрол Брайс Беннет. Оған жиі круиздік кемелер келіп тұрады. Бастапқы миссия ғимараттары әлі де сақталған. Негізгі миссия ғимаратын Нунациявут үкіметі ұйымдастырған инуиттік еріктілер мен жалданып жұмыс істеген ағаш шеберлері, олар көшірілгендердің немесе олардың ұрпақтарының ішінде болып, уақыт өте келе жақсы күйде ұстап келеді. 2005 жылы Ньюфаундленд және Лабрадор премьер-министрі Дэнни Уильямс Хеброн мен Нутактың көшірілуінен зардап шеккен инуиттерден кешірім сұрады. 2009 жылдың тамызында провинциялық үкімет Хеброн орнында ескерткіш ашып, оған осы орынды жабуға байланысты кешірім сұрау жазылған.
The area features numerous fauna such as harp seals, ringed seals, bearded seals, walruses, beluga whales, polar bears, red foxes, otters, caribou, black bears, Arctic hare, Arctic char, cod, geese, eiders, mergansers, loons and harlequin ducks. Approximately 86 of Hebron's 100 residents died. The flu epidemic of 1918 was believed to have wiped out a third of the 1,200 member Inuit population of Labrador. In July 1943, US Army received permission from the Newfoundland government to secretly construct a weather station to improve Allies' weather forecasting in North Atlantic and Arctic oceans during WWII. The American soldiers stationed at Hebron also kept watch on the Moravian missionaries who were suspected of being sympathetic towards Germany. While the secret US weather station operated until February 1946, the existence of this station was only declassified in 2017. By April 1959, there were 58 families at Hebron. The decision was announced at an Easter Monday service in 1959. There was no consultation with community members. By the fall of that year, half of the families had moved on their own. The remainder left soon after the Grenfell nurse was withdrawn and the community store closed in the fall of 1959. The relocation broke up extended families to different communities. Some if not many were sent to communities where promised housing was not available. A report written for the Canadian Royal Commission on Aboriginal Peoples said the forced relocation led to poverty for several of the Inuit. "They were put in places where they weren't familiar with the local environment so they didn't know where to hunt, fish or trap and aside from that, all of the best places were already claimed by people who originally lived in those communities," said the report's author, Carol Brice Bennet. It is frequently visited by cruise ships. The buildings of the original mission still stand. The main mission building has been undergoing renovation by Inuit volunteers and hired carpenters, who are relocatees or their descendants, organized by Nunatsiavut government and are in reasonably good condition considering the passage of time. In 2005, Newfoundland and Labrador Premier Danny Williams apologized to Inuit affected by the relocations of Hebron and Nutak. In August 2009, the provincial government unveiled a monument at the site of Hebron with an inscribed apology for the site closure.