Хуан Карлос Блумберг – Аргентина кәсіпкері, құрбандықтар құқығын қорғаушы. Ұлы Аксельдің қазасынан кейін танымал болды. Өмірбаяны, білімі, трагедиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хуан Карлос Блумберг (1945 жылы туған) – аргентиналық тоқыма кәсіпкері және құрбандар құқықтарын қолдайтын белсенді. Ол 2004 жылы ұлы Аксель Блумберг қанымен өлтірілгеннен кейін әйгілі болды.
Juan Carlos Blumberg (born in 1945) is an Argentine textile entrepreneur and victims' rights advocate who rose to prominence following the 2004 murder of his son, Axel Blumberg.
Ерте өмір және қайғылы оқиға
Блумберг Буэнос-Айрестің Авельянеда қаласында неміс және литвалық еврей отбасында дүниеге келген. Ол Ұлттық технологиялық университетіне түсіп, тоқыма инженериясы мамандығын оқуға кірісті, бірақ 1966 жылы литвалық дәстүрлі биге деген қызығушылығы үшін оқуын тастап кеткені хабарланды. Блумберг өзін Рейтлинген университетінің (Германия) "инженер" түлегі деп жиі айтқан, алайда 2007 жылдың 15 маусымындағы журналистік тергеу осы мәлімдеменің жалған екенін көрсетті. Блумберг 2004 жылдың 22 наурызында ұрланып, өлтірілген инженер мамандығының студенті Аксель Блумбергтің қазасына ұшырады. Сол кезде Аргентинада қарақшылықтың толқыны өршіп тұрды, көбінесе нашар жүргізілген тергеулерден кейін қылмыстар ашылмастан қалды; 2001 жылдан бері үш жағдайда қарақшылық адам өлтірумен аяқталды: 2002 жылдың шілдесінде қарақшыларының қолынан қаза тапқан Хуан Мануэль Канильяс, сол жылдың тамызында Диего Пералта және жоғарыда аталған Аксель Блумберг 2004 жылдың наурызында. Аргентина қоғамының көп бөлігі полиция күштерін сыбайлас жемқор және тиімсіз деп есептейді (және әлі де солай есептейді), саяси лидерлердің қолдау көрсетпейтініне және қылмыстық заңдардың тым жұмсақ екеніне наразылық білдіреді. Осы жағдайда Аксель Блумбергтің қазасы үлкен резонанс туғызды және жазасыздыққа қарсы наразылық акцияларының және Аксельдің әкесінің әділдік іздеуіне қолдау көрсетудің бастамасы болды. Алғашқы демонстрацияға 100 мыңнан астам адам қатысты. Сол жылы LatinTrade журналы оны "Аксель үшін кресттік жорық" кампаниясы үшін "Жылдың гуманитарийі" деп таныды.
Blumberg was born in Avellaneda, Buenos Aires, in a Jewish family of German and Lithuanian background. He enrolled at the National Technological University and pursued a degree in textile engineering, though he reportedly left in 1966 to pursue an interest in traditional Lithuanian dancing. Blumberg publicly referred to himself as an "engineer" graduate of Reutlingen University (Germany), although a journalistic investigation revealed on 15 June 2007 that this claim was false. Blumberg lost his son Axel Blumberg, an engineering student, after a kidnapping resulted in the latter's murder on March 22, 2004. Argentina was at the time in the midst of a wave of extortion kidnappings, often remaining unsolved after badly conducted investigations; in three cases since 2001, the extortive kidnappings ended in murder: Juan Manuel Canillas, who was killed by his kidnappers in July 2002, Diego Peralta, in August of the same year, and the aforementioned Axel Blumberg, in March 2004. A large portion of Argentine society viewed (and still views) the police forces as corrupt and inefficient, political leaders as non supportive, and penal laws as excessively lenient; in this context, Axel Blumberg's murder caused an uproar and was the catalyst for massive demonstrations, protesting this perceived impunity and supporting Axel's father in his search for justice. The first such demonstration gathered more than 100,000 people. He was named Humanitarian of the Year by the LatinTrade magazine the same year for his campaign Crusade for Axel.
Блумберг қоғам қайраткері ретінде
Хуан Карлос Блумберг ұлының қылмыскерлеріне әділдік талап еткенін, бірақ одан да маңыздысы, мұндай қылмыстардың жиі қайталанбауын қамтамасыз ететін және қылмыскерлердің жазаланатын жұмыс істейтін жүйе қажеттігін айтты. Ол зардап шеккен отбасыларға үлгі болып, сонымен қатар бұқаралық ақпарат құралдарында танымал тұлғаға айналды. Соңғысы оған көптеген медиалық сезімталдық пен сенсациялық жарияланымдар әкелді. Біраз уақыттан кейін ол саяси ұстанымға келді, заң шығарушылардан қылмысқа қатысты заңдарды қатаңдатуды сұрады, олар кейбір қылмыскерлерді лайықты жазадан босатады деп санайтын. Осыдан кейін оңшыл саяси және идеологиялық лидерлер Блумбергтің айыптауларын ұлттық және жергілікті үкімет саясатын сынау үшін пайдаланды. Блумберг мұнан жігер алып, Буэнос-Айрес автономиялық қаласының заң шығарушы жиналысында қабылдануын талап етті, шақырылған соң ол өз ұсыныстарын баяндады. Заң шығарушылар оның сұрағандай қылмыстық заңдарға түзетулерді жылдам қабылдады, бірақ бұл кейіннен қоғамдық пікірге құлшыну және БАҚ үшін ғана жүйесіз өзгерістер енгізу деп сынға түсті. Ақырында, Аксель Блумбергтің өзі қоғамдық назардан шығып, мәселе саяси сипатқа ие болды. Адамдарды ұрлаудың толқыны басылғаннан кейін, БАҚ назары басқа нәрсеге ауысты. Блумбергтің дәстүрлі оңшыл орта тап идеологиясымен байланысы, сондай-ақ оның талаптары мен айыптаулары аргентиналықтардың көпшілігінің көзінде оның беделін түсірді. Бірде ол адам құқықтары ұйымдары қылмыскерлердің құқықтарын қолдайтынын, бірақ оның күресінде оған көмектеспегенін айтты. Бұл шағым жақсы қабылданбады. Республика Кроманьон дискотекасындағы өртте қаза тапқандарға арналған қолдау демонстрациясына келгенде, ол жаулыққа тап болды, тіпті оны "нацист және фашист" деп айыптады. 2005 жылдың 23 наурызында Блумберг ұйымдастырған демонстрацияға шамамен мың адам қатысты. Блумберг өзінің науқанының нәтижесінде саяси тұлғаға айналды. Оған оңшыл "Өзгеріске берілгендік" партиясының өкілі Маурисио Макри, мүмкін, Буэнос-Айрес провинциясының губернаторы PRO альянсының үміткері ретінде ұсыныс жасады. Өзін инженер ретінде таныстырса да, 2007 жылдың маусым айында оның дипломының дұрыстығына күмән туды және ол, ақырында, университет дипломы жоқ екенін мойындады.
Juan Carlos Blumberg claimed he wanted justice for his son's murderers, but even more importantly, a working system to ensure that such crimes stopped being common and that criminals were punished. He quickly became a model for victims' suffering families, and a media icon. The latter role brought upon him a large amount of media sentimentalism and sensationalism. Soon he also took a political stance, directly asking for legislators to harden crime laws he saw as sparing certain criminals from rightful punishment. Very soon, right wing political and ideological leaders took advantage of Blumberg's denunciations to criticize the policies of the national and local governments. Encouraged by this, Blumberg demanded to be received by the legislative chamber of the Autonomous City of Buenos Aires, and upon being invited, he gave a speech with his proposals. The legislators swiftly passed amendments to the penal laws as requested, which was later criticized as simply pandering to public opinion and introducing unsystematic changes for media effect only. Finally, Axel Blumberg himself was somehow forgotten by public opinion, and the issue became increasingly politicized. As the wave of kidnappings abated, however, media focus shifted elsewhere. Blumberg's association with traditional right wing middle class ideology, coupled with his demands and denunciations, have caused him to become unpopular in the eyes of many Argentines. On one occasion he commented that human rights organizations support criminals' human rights, yet they had not supported him in his crusade. This complaint was not well received. When he attended a support demonstration for the people killed in the fire of the República Cromagnon disco, he found a hostile reception, including shouts accusing him of being "a Nazi and a fascist". A demonstration organized by Blumberg on March 23, 2005, was only attended by about one thousand people. Blumberg became a political figure as a result of his campaign. He has been courted by Mauricio Macri of the centre right Commitment to Change party, possibly as a candidate to be governor of Buenos Aires Province for the PRO alliance. Though he presented himself as an engineer, doubts arose in June 2007 about the validity of his degree. and he finally admitted to holding no university title.
Майо алаңында өткен шеру
Блумберг 2006 жылғы 31 тамызда Пласа-де-Майо алаңында жаңа шеру ұйымдастырды. Ұйымдастырушылардың бағалауынша, шараға 300 мың адам қатысты, ал бұқаралық ақпарат құралдары мен полицияның мәліметтері 35 000-дан 60 000-ға дейін, негізінен Буэнос-Айрес қаласының орта тапқа жататын тұрғындары болды. Блумберг бұл шерудің саяси мақсатқа бағытталмағанын нақты айтқанмен, оған Маурисио Макри және Рикардо Лопес Мерфи сияқты басқа оңшыл саяси лидерлермен қатар, Рауль Кастелс басқаратын оппозициялық пикетеролар тобы да қосылды. Блумберг қатаң жазалау шараларын қабылдау және қылмыстық жауапкершілік жасын төмендету туралы талаптарын қайталап, Аргентинаның Қылмыстық кодексін реформалау жобасын қабылдамауға шақырды. Солшылдар бұл шеруді Блумбергтің саяси науқанының бір бөлігі деп сынап, оңшыл талаптарды орындау үшін жасалған сылтау деп атады. Үкімет өкілі және пикетеролардың жетекшісі Луис Д'Элия «қарсы шеру» ұйымдастырып, Блумбергті «ұлының өлімінің қайғысын саяси мақсаттарға жету үшін пайдалануда» деп айыптады. Ол сондай-ақ Блумбергтің шеруіне соңғы диктатурамен байланысы бар адамдардың қатысқанын атап өтті (әсіресе зейнеткер генерал Эдуардо Кабаниллас, подполковник Эмилио Нанни және әскери белсенді Сесилия Пандо). Нобель сыйлығының лауреаты Адольфо Перес Эскивель Блумбергтің талаптарының негізінде жатқан «кедейлікті қылмыстау» жолымен наразылық акциясын ұйымдастырды, бірақ Д'Элиямен бірге болудан бас тартып, кейін оны «спекулянт» деп атады.
Blumberg led a new march on August 31, 2006, at the Plaza de Mayo. While the organizers estimated an attendance of 300,000 people, the media and police estimates ranged from 35,000 to 60,000, mostly middle class residents of Buenos Aires. Although Blumberg explicitly stated that march did not a political end, he was accompanied by Mauricio Macri and Ricardo López Murphy, among other right wing political leaders, as well as by a group of opposition piqueteros led by Raúl Castells. Blumberg repeated his demands of harder penal laws and lowering the age of criminal responsibility, and called for the rejection of the Argentine Penal Code reform project. The march was denounced by members of the left as part of Blumberg's political campaign and as an excuse for right wing demands. Government official and piquetero leader Luis D'Elía organized a "counter march" and accused Blumberg of "using the pain of his son's death as a step" for political advance. He also noted the presence, in Blumberg's march, of people linked to the last dictatorship (notably retired Gen. Eduardo Cabanillas, Lt. Col. Emilio Nanni, and pro military activist Cecilia Pando). Nobel Peace Prize Adolfo Pérez Esquivel organized a parallel protest to denounce the "criminalization of poverty" that allegedly underlies Blumberg's demands, but refused to appear next to D'Elía and later called him "a speculator".
Расизм, адам құқықтары және ауырсыну туралы
Баласын қастандықпен өлтіргеннен кейін Блумберг "Апта тақырыбы: Аксельсіз жыл" атты бағдарламада сұхбат берді, онда ол жоғалтуына байланысты жиі жылап, Аксельдің оған ұл ғана емес, сонымен қатар дос болғанын айтты. Ол телеарнада жасаған бір түсініктемесінен кейін қысымға ұшырады. Журналист Нэнси Пазос оны расист екеніне қатысты сұрақ қойғанда, ол: "Жоқ, әрине, менің бразилиялық достарым да бар, олардың бойында адал ниет бар" деп жауап берді.
After losing his son in brutal murder to kidnappers, Blumberg was interviewed in a show titled: "Theme of the week: A year without Axel" where he was shown frequently breaking down crying over his loss, adding Axel was not just a son but also a friend. He was pressed after a comment made on television. When asked by the journalist Nancy Pazos if he was racist, he answered: "Of course not, I even have Brazilian friends, they have white souls"
Сол сұхбатта кісі өлтіруге қатысты ұсынған жазасы туралы сұрағанда: "Кісі өлтіргенге лайықты жалғыз жаза – өлім, маған "адам құқықтары" туралы айтпаңыз" деді. 2004 жылғы лекциясында ол: "Балам өлтірілгенде ешбір адам құқықтарын қорғайтын адам маған келген жоқ, ешкім келмеді" деген еді. Содан бері оның бар назары ұлы Аксельге аударылған.
In the same interview, when questioned about his proposed penalty for murder, he answered "The only adequate penalty for a murderer is death, don't give me the 'human rights' speech". In the 2004 lecture he said "no human rights advocates came to me when my son was killed no one came." His focus, since then, is his son, Axel.