Кіріспе

Оппенгеймер – Айдың қашықтағы жағында орналасқан үлкен айлық соққы кратері. Ол Аполлонның үлкен қоршалған жазығының батыс сыртқы тіктеуі бойында жатыр. Жақын жердегі маңызды нысандардың ішінде оңтүстік-батысқа қарай қараңғы түбі бар Максутов кратері және оңтүстік-батысқа қарай Дависсон кратері бар. Соңғысы Лейбництің шығыс жиегіне еніп жатыр, бұл Оппенгеймерден 20%-ға үлкен нысан. Оппенгеймердің сыртқы жиегі дерлік дөңгелек, бірақ бірнеше жерде шағын кратерлермен бұзылған. Олардың ең айқынсы – ішкі қабырға мен жиекке жанасқан Оппенгеймер H. Жалпы алғанда, ішкі қабырға батыс жиегі бойында тым тар, бірақ шығыс жартысында, жиегі Аполлон алабына жақындаған жерде әлдеқайда кең. Ішкі еден салыстырмалы түрде тегіс, әсіресе ортасына жақын. Бұл еденнің батыс жиегіне жақын бірнеше жерінде альбедосы төмен. Осы жерлердің бірінде су басқан Оппенгеймер U кратері орналасқан. Солтүстік және оңтүстік ішкі қабырғалардың жанында бетінде сызықты қырқалар жүйесі бар. Кратердің шығыс жартысы солтүстік-оңтүстік бағытында созылатын сәуле жүйесімен белгіленген. 1970 жылы Халықаралық астрономиялық одақ (IAU) ресми атау беруге дейін бұл кратер 382 кратері деп белгіленген.

Спутник кратерлері

Конвенция бойынша бұл ерекшеліктер ай карталарында кратердің Оппенгеймерге ең жақын орналасқан ортасының жанына әріптер қойылып белгіленеді. Оппенгеймер ендігі, бойы, диаметрі F34.7° S161.5° W35 км H36.5° S163.1° W33 км R37.3° S170.4° W26 км U34.3° S167.9° W38 км V32.0° S172.7° W32 км W32.1° S169.0° W20 км.