Кіріспе

Мэн орталық темір жолы – АҚШ-тың 1-сыныпты, қазірде жоқ темір жолы. 1856 жылы құрылып, 1862 жылы жұмысын бастады. 1884 жылға қарай Мэн-Централь Жаңа Англиядағы ең ұзын темір жолға айналды. 1917 жылы АҚШ Теміржол әкімшілігі бақылауға алғанда Мэн-Централь кеңейді. Басты желі Оңтүстік Портлендтен (Мэн штаты) шығысқа қарай, Канада-АҚШ шекарасына, Нью-Брансуикке дейін созылды, ал Таулық бөлімі Портлендтен батысқа қарай Сент-Джонсбериге (Вермонт штаты) және солтүстікке қарай Квебекке дейін жетті. Басты желі Оңтүстік Портлендтен Роял-Джанкцияға дейін екі жолдан тұрды, онда ол Брансуик және Аугуста арқылы өтетін "төменгі жолға" және Льюистон арқылы өтетін "арқа жолға" бөлінді, екеуі де Уотервиллде Бангорға және одан шығысқа қарай жалғасатын бір жолға қосылды. Тармақ желілері Рамфордтың өнеркәсіптік орталығына, Музхед көліндегі демалыс орталығына және Баттан Истпортқа дейінгі жағалаудағы қалаларға қызмет көрсетті.

Жарғы және құрылу

Мэн Орталық 1862 жылы Андроскоггин және Кеннебек темір жолы мен Пенобскот және Кеннебек темір жолының бірігуі арқылы құрылды, нәтижесінде Дэнвиллден (қазіргі Оберн) Бангорға дейінгі қадам пайда болды. Бұл желі Дэнвиллдегі Портленд-Чикаго басты жолымен және Бангордағы Бангор және Пискатакис темір жолымен байланысты. Гранд Тронкпен байланысының нәтижесінде, Мэн Орталық бастапқыда "Канадалық" немесе "Портлендтік" деп аталатын рельс енімен жұмыс істеді.

Кеңейту

Maine Central Портлендтен Аугустаға дейін созылған және стандартты рельс өлшемімен салынған Портленд және Кеннебек темір жолын сатып алды, себебі ол Портлендте Бостон және Мэн темір жолымен байланысты. 1871 жылға қарай, Maine Central вагондарды алмастыруды жеңілдету үшін стандартты өлшемге көшуді аяқтады. MEC 1871 жылы Пенобскот шығанағына теміржол қызметін ұсынды, Белфаст және Мусхед көлі темір жолы (B&ML) құрылысын аяқтағаннан кейін 33 миль (53 км) жолды 50 жылға жалға алды. B&ML жолы Уолдо округінің бойымен Белфаст портынан ішке қарай Бёрнхэм торабына дейін созылды, ондағы жалғыз жол MEC-тің Портленд-Бангор басты жолымен қосылды. Maine Central келесі 55 жыл бойы жолды "Белфаст тармағы" ретінде пайдаланды, бірақ 1925 жылдың 30 маусымында MEC президенті Моррис Макдональд – бірнеше рет жария түрде бас тартқаннан кейін – B&ML (және Белфаст қаласы, оның көпшілік үлесіне ие болғандықтан) 1925 жылдың 31 желтоқсанында аяқталатын жылдық жалдау шартын жаңартпау туралы алты ай бұрын хабарлады. Бұл үшін МЭК-тің Белфаст тармағының 1924 жылғы операцияларынан 113 230 долларлық таза зиян келгені көрсетілді.

Хронологиясы

1862 жылы Androscoggin & Kennebec және Penobscot & Kennebec теміржолдарының бірігуі нәтижесінде Данвилл тоғысынан Бангорға дейін Портленд калибрлі Maine Central Railroad магистралі құрылды. 1869 жылы Maine Central Foxcroft бөлімшесін жалға алды. 1870 жылы Maine Central Портлендтен Скоухеганға дейінгі бәсекелес стандартты калибрлі Portland & Kennebec теміржолын "төменгі жол" магистралі және Скоухеган филиалы ретінде жалға алды; сондай-ақ Роял-жанкшеннен Денвилл-жанкшенге дейінгі "арқа жол" магистралін аяқтады. 1871 жылы Maine Central Белфаст, Фармингтон және Льюистон филиалдарын жалға алды. 1882 жылы Maine Central Бангордан Вансбороға дейінгі Шығыс бөлімнің негізгі желісі ретінде European and North American Railway теміржолын жалға алды; және Мэн жағалауындағы бу кемелерінің көпшілік акцияларын бақылауға алды. 1883 жылы Maine Central Бакспорт бөлімшесін жалға алды. 1884 жылы Maine Central Бар-Харбор филиалын жалға алды. 1888 жылы Maine Central Портленд пен Огденсбург теміржолын Портлендтен Сент-Джонсбериге (Вермонт штаты) дейінгі Тау бөлімшесі ретінде жалға алды. 1888 жылы Портленд Юнион вокзалы ашылды. 1890 жылы Maine Central Квебек бөлімшесін жалға алды. 1891 жылы Maine Central Рокленд бөлімшесін жалға алды. 1904 жылы Maine Central Калеа филиалының акцияларының көп бөлігін иеленді. 1907 жылы Maine Central Портленд және Рамфорд Фоллс теміржолын Ливермор Фоллс филиалы және Ренгли филиалы ретінде жалға алды. 1907 жылы Бангор Юнион станциясы ашылды. 1910 жылы Maine Central Хармония филиалын жалға алды. 1911 жылы Maine Central Кинео Хаус пен Кинео бөлімшесін сатып алды; Портленд Терминал Компаниясын құрды; және Sandy River және Rangeley Lakes теміржолының көпшілік акцияларын бақылауға алды. 1912 жылы Maine Central Бриджтон мен Сако өзені теміржолының көпшілік акцияларын бақылауға алды; және Роклендтегі Самосет қонақ үйін сатып алды.

Қайта тарту

Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Мэн-Централ қысқартуға көшті. Ол тар жолдарды, орман шаруашылығына арналған тармақтарды, сондай-ақ қонақүйлерін, паромдарын және бу кемелерін сатты немесе тастап кетті.

Жолаушылармен жұмыс

20 ғасырдың басында "M.C.R.R." деп жарнамаланған MEC жолаушылар пойыздары 1880-ші жылдары Бостон, Нью-Йорк, Филадельфия және Детройт қалаларынан адамдар батыс таулары мен Мэннің Солтүстік Ормандарында аң аулау және балық аулау үшін солтүстікке аттанатын спорттық лагерь қозғалысы үшін аса маңызды болды. Портлендтің Юнион станциясынан МЭК Льюистон арқылы Бангорға, Аугуста арқылы Бангорға, Роклендке, Элсворт арқылы Калеске, Фармингтонға және Монреальге Солтүстік Конвей арқылы аталмаған пойыздарды иеленді. 1960 жылы жолаушылар тасымалын тоқтатуға дейін MEC жүргізген атаулы пойыздардың қатарында Бар-Харбор Экспресі, Даун-Истер, Флайинг Янки, Гулл, Катахдин, Кеннебек, Маунтайнер, Пенобскот, Пайн-Три және Скипер болды. Down Easter атауы Amtrak (қазір Downeaster деп жазылады) қолданысында, ол 2001 жылы Бостон мен Брансуик, Мэн арасында жолаушылар тасымалын бастады.

Сақталған жолдар

Conway Scenic Railroad (CSRX) – АҚШ-тың Нью-Гэмпшир штатындағы Солтүстік Конвей қаласында орналасқан мұралық темір жол. Оның иесі Profile Mountain Holdings Corp. Темір жол екі тарихи бағыт бойынша жұмыс істейді: Солтүстік Конвейден Конвейге дейінгі жол бұрын Бостон және Мэн темір жолының Конвей тармағының бір бөлігі болған, ал Солтүстік Конвейден Кроуфорд Ноч арқылы Фабианға дейінгі жол бір кезде Мэн орталық темір жолының Тау бөлімшесіне кірген. Конвей жолы Conway Scenic-ке, ал Тау бөлімшесі Нью-Гэмпшир штатына тиесілі.