Атлант мұхитынан табыслы ұшу және NC-4 экипажына медаль беру туралы

Кіріспе

Жөндеулер мен қайта жабдықтаудан кейін, NC ұшақтары 16 мамырда Азор аралдарына ұшып кетті. Сапардың ең ұзақ бөлігінде ұшақтарды шамамен 80 километр (50 миль) арақашықтықта орналасқан 22 АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кемелері бағыттап отырды. Кемелердің күшті жарығы түнде ұшақтардың бағытын ұстап тұрды. Түн бойы ұшқаннан кейін, NC 4 Азор аралдарына жеткен жалғыз ұшақ болды. 15 сағат 18 минуттық ұшудан кейін, NC 4 1919 жылғы 17 мамырда Азор аралдарындағы Файал аралындағы Хорта қаласына қонды. Ұшу экипажы шамамен 1920 километр (1200 миль) қашықтықты ұшып өтті. Ұшу барысында нашар ауа райы салдарынан NC 1 және NC 3 ұшақтары ашық теңізге қонуға мәжбүр болды, ал NC 4 ұшағы ғана ұшуды сәтті аяқтады. 1929 жылғы 9 ақпанда АҚШ Конгресі 70-714 нөмірімен заң қабылдады. Бұл заң NC 4 экипажының мүшелеріне медаль беруге заңдық негіз жасады. Заңда былай делінген:
Америка Құрама Штаттарының Сенаты мен Өкілдер палатасы жиналған Конгресте, Президентке Конгресс атынан, алғашқы Атланттық океан арқылы ұшуды жоспарлаған, ұйымдастырған және басқарған Джон Х. Тауэрс командиріне; NC 4 ұшағының командирі, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің лейтенант-командирі Альберт К. Ридке; АҚШ Жағалау күзетінің пилоты, лейтенант Элмер Ф. Стоунға; бұрынғы лейтенант, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің пилоты Уолтер Хинтонға; АҚШ Әскери-теңіз күштерінің радио операторы, лейтенант Герберт К. Родтқа; АҚШ Әскери-теңіз күштерінің резервтік күштерінің инженері, бұрынғы лейтенант Джеймс Л. Бризге; және АҚШ Әскери-теңіз күштерінің инженері, бұрынғы машина жасаушының серігі Юджин Родсқа, 1919 жылғы мамыр айында АҚШ-тың теңіз ұшағы NC 4-те алғашқы сәтті Атланттық океан арқылы ұшуды жасағандықтары үшін ерекше жетістіктері үшін алтын медальдар табыс етуге рұқсат беріледі. Алғашқы медаль киюге арналмаған, үстелге қоятын медаль түрінде жасалған. Бұл медаль лейтенант-командир Ридке және NC 4 экипажының қалған бес мүшесіне табыс етілді. Сондай-ақ, ұшуды аяқтамаған NC 3 ұшағының командирі, командир Тауэрске де медаль берілді. Ол NC 3 ұшағының командирі болғанымен, 1-ші теңіз ұшақтары дивизиясының командирі ретінде миссияны басқарды. Кейін вице-адмирал болып тағайындалған Джон Тауэрс контр-адмирал және вице-адмирал шенінде NC 4 медалін және лентасын басқа барлық наградаларынан бұрын тағып, бірнеше рет суретке түсірілді. Бастапқы награда иелерінің зейнеткерлікке шығуы, қайтыс болуы және әскери қызметтен босатылуынан кейін NC 4 медалі қолданыстан шығып, қазіргі әскери наградалардың басымдық тізімдерінде көрсетілмейді.

After repairs and refitting, the NC's took off for the Azores on 16 May. During this longest leg of the journey, the planes were guided by a picket of twenty two U. S. Navy ships spaced approximately 50 miles apart. The ships, brightly illuminated, kept the aircraft on course through the night. After flying all night, NC 4 was the sole aircraft to arrive in the Azores. After an elapsed flying time of 15 hours, 18 minutes, NC 4 arrived at the town of Horta on Faial Island in the Azores on May 17, 1919. The crew had flown about 1,200 miles (1,920 km). During the flight bad weather had forced the NC 1 and NC 3 to land in the open sea, with the NC 4 being the only aircraft to successfully complete the flight. The United States Congress passed Public Law 70 714 on February 9, 1929. This created the legal authorization to award medals to the members of the NC 4 crew. The law read:
Be it enacted by the Senate and House of Representatives of the United States of America in Congress assembled, That the President be, and is hereby, authorized to award, in the name of Congress, gold medals of appropriate design to Commander John H. Towers for conceiving, organizing, and commanding the first trans Atlantic flight; to Lieutenant Commander Albert C. Read, United States Navy, commanding officer NC 4; to Lieutenant Elmer F. Stone, United States Coast Guard, pilot; to former Lieutenant Walter Hinton, United States Navy, pilot; to Lieutenant Herbert C. Rodd, United States Navy, radio operator; to former Lieutenant James L. Breese, United States Naval Reserve Force, engineer; and to former Machinist's Mate Eugene Rhodes, United States Navy, engineer, for their extraordinary achievement in making the first successful trans Atlantic flight, in the United States naval flying boat NC 4, in May, 1919. The original medal was presented as a non wearable, table medal. This medal was presented to Lieutenant Commander Read, and the other five members of the NC 4 crew. A medal was also awarded to Commander Towers, commander of NC 3, which did not complete the flight. While he may have served as NC 3's commander, he was in command of the mission as commander of Seaplane Division One. The awardee who later was appointed to Vice Admiral, John Towers, was photographed several times as Rear Admiral and Vice Admiral wearing the NC 4 Medal and ribbon ahead of all his other awards. Following the various retirements, deaths, and release from military service of the original recipients, the NC 4 Medal became obsolete and does not appear on any current military award precedence charts.