Калифорниядағы тарихи Carolands Chateau сарайы: 98 бөлмелі, Gilded Age дәуірінің сәулет шедеврi. Американдық Ренессанс және Beaux Arts стилінде салынған. 🏰✨
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Калифорниядағы тарихи үй, АҚШ
Historic house in California, United States
Carolands Chateau – Хиллсборо, Калифорния, АҚШ-та орналасқан 4,5 қабатты, 98 бөлмелі сарай. Америкалық Ренессанс және Beaux Arts стилінің үлгісі саналатын бұл ғимарат Калифорнияның тарихи ескерткіші болып табылады және Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген. Кароландс – алтын ғасырда салынған үйлердің соңғыларының бірі. Осы кезеңде Вандербильт отбасының Мармбл Хаус, Билтмор Эстейт және The Breakers сияқты әйгілі сарайлары мен Филоли және Хантингтон отбасының сарайлары салынған.
Carolands Chateau is a , 4.5 floor, 98 room mansion on in Hillsborough, California, United States. An example of American Renaissance and Beaux Arts design, the building is a California Historical Landmark and is listed on the National Register of Historic Places. Carolands is one of the last of the houses built during the Gilded Age, a period of great mansion building that included famous houses of the Vanderbilt family, such as Marble House, Biltmore Estate and The Breakers, and stately California houses such as Filoli and the Huntington family's mansions.
Харриетт Пуллман Каролан
Кароландты салған әйел, Харриетт Пуллман Каролан (1869–1956), 19 ғасырдағы өнеркәсіпші Джордж Пуллманның қызы, Чикагоның ең бай адамдарының бірі және сарайлық теміржол вагондарымен танымал Пуллман компаниясының негізін қалаушы болды. 1892 жылы Чикагода Харриетт Пуллман Сан-Францисколық Франсис Кароланға тұрмысқа шығып, онымен Калифорнияға көшті. 1912 жылы ол Хиллсборо қаласындағы жерді сатып алып, онда "Американың таңғалысы мен құрметіне" бөленетін, сонымен қатар оның көптеген мәдени және рухани қызығушылықтарын көрсететін үй мен бақша салуды жоспарлады. Осының нәтижесінде Луи XIV сарай архитектурасынан шабыт алған, көркем өнер сәулетінің шедеврі дүниеге келді. Каролан бұл жерді, аудандағы ең биік нүктеде орналасқандықтан, Сан-Франциско шығанағы мен айналасындағы төбелердің әдемі көрінісі үшін таңдады.
The woman who built Carolands, Harriett Pullman Carolan (1869–1956), was the daughter of George Pullman, a 19th century industrialist, one of Chicago's wealthiest men, and founder of the Pullman Company, famous for its Palace railway cars. In Chicago in 1892, Harriett Pullman married Francis Carolan of San Francisco and moved with him to California. In 1912, she acquired of land in Hillsborough, on which she intended to build a house and garden that would excite "the wonder and admiration of America" and reflect her many refined and cultivated interests. The result was a masterpiece of Beaux Arts architecture, inspired by the court architecture of Louis XIV. Carolan chose the site, the highest in the neighborhood, for its commanding views of the San Francisco Bay and the surrounding hills.
Сәулетшілер
Гарриетт Каролан сарайдың жобаларын париждік сәулетші Эрнест Сансонға тапсырды, ол сол кезде Францияның ең беделді жеке үйлердің басты дизайнері болатын. Сансон классицизм өкілі болды, ал сарайдың сыртқы дизайны Франсуа Мансарттың 17 ғасырлық үлгілерінен шабыттанды. Ол жетпіс алты жаста, ұзақ және көрнекті мансабының соңында болды және Калифорния жеріне ешқашан бармады. Каролан Сан-Францискодағы танымал сәулетші Уиллис Полкты құрылымдық дизайнер және құрылыс менеджері ретінде тартты, оған Сансонның жобаларын адал түрде орындауды бұйырды. Францияның жетекші ландшафт сәулетшісі Ахилл Дюшен Кароландтардың бақтарын жобалады. Дюшеннің жұмысы 17 ғасырдың ұлы ландшафт дизайнері Андре Ле Нотрдың еңбектерінен шабыт алды, оның ең танымал туындылары Версаль сарайының бақтары, Во-ле-Виконт және Тюильри бақтары болды. Кароландтар үшін жасаған бастапқы, амбициялық жобасында Дюшен мыңдаған бұталар мен ағаштармен көгалдандырылған, фонтандар мен мүсіндермен безендірілген кең аумақтарға созылатын шақырымдаған жолдарды жоспарлаған. Алайда, жобаның шағын бөлігі ғана іске асырылды.
Harriett Carolan commissioned plans for the chateau from the Parisian architect Ernest Sanson, at the time France's foremost designer of prestigious private houses. Sanson was a classicist, and his design for the chateau's exterior was inspired by the 17th century designs of François Mansart. He was seventy six years old, near the end of a long and distinguished career, and never visited the California site. Carolan engaged the San Francisco based Willis Polk, a distinguished architect in his own right, to be the structural designer and construction manager, instructing him to faithfully execute Sanson's designs. France's leading landscape architect, Achille Duchêne, designed Carolands' gardens. Duchêne's work was inspired by the works of the great 17th century landscape designer André Le Nôtre, whose most famous creations included the gardens at the Palace of Versailles, Vaux le Vicomte and the Jardins des Tuileries. In his original, ambitious design for Carolands, Duchêne planned miles of roadways leading across extensive grounds, landscaped with thousands of shrubs and trees, accented by fountains and statuary. Only a small portion of the scheme was ever built.
Құрылыс
1912 жылы Харриетт Каролан жерді сатып алғаннан кейін көп ұзамай Душен Сан-Францискоға келіп, әсем партер бақтарын жоспарлады. 1913 жылдың соңында Эрнест Сансон үйдің жобасын бастады. Оның жоспарларында үйдің екі жағында құрғақ ор қазбасы болды, ол жарық пен ауа ағынын қамтамасыз ету үшін, сондай-ақ жертөледегі қосалқы бөлмелерге кіруге мүмкіндік беру үшін, бірақ басты қабаттағы негізгі бөлмелерден баққа көріністі бұзбау үшін жасалған. Сансон өз жобасына Кароланның Парижде белгілі антиквариат сатушысы Бони де Кастелланның кеңесімен сатып алған 18 ғасырға тән үш бөлмені қосты. 1914 жылы Уиллис Полк Душен жоспарлаған үлкен террасаларды тегістеуге кірісті, иесі мен оның сәулетшілеріне жұмыстың барысы туралы суреттер жіберді. Полк өзі жобалаған темір бетоннан жасалған негізгі құрылысты салды, қабырғаларын кірпішпен толтырып, бетонды штукатурмен жабып, табиғи әк тасқа ұқсату үшін тегістеп, ойып өрнек салды. 1916 жылдың ортасында үйге күрделі интерьер элементтері жеткізіле бастады. Аяқталған үйдің тоқсан сегіз бөлмесі болды, оның ішінде тоғыз жатын бөлмесі және қонақтарға арналған ванна бөлмелері, әрқайсысының алдында тыныш пен жеке өмірді қамтамасыз ететін бөлме болды. Қосалқы бөлмелер де әсем безендірілген: ақ шыны плиткадан жасалған қабырғалары мен төбесі бар ас үй; барлық қабаттарды байланыстыратын қызметтік лифт; және дельфий плиткасынан жасалған қабырғалары бар баспахана мен мезонин. Кеннеди әкімшілігі кезінде де үйді сатып алуға тырысты, бірақ екі рет бас тартылды. 1945 жылы Томлинсон Мозли үйді және оны қоршаған 550 акр (2,2 км²) жерді Шермерхорндардан сатып алып, жерді бөліп, қосымша үйлер салуды бастады. Бұл Сан-Франциско аймағының тұрғындары үшін үйдің ішін көрудің алғашқы мүмкіндігі болды. Мақалада айтылғандай, үй жиырма бес жыл бойы бос тұрғандықтан, шараға арналған су құбырына өрт сөндіру шланғысы қолданылды, ал жарықтандыру үшін портативті генераторлар мен прожекторлар қажет болды. 1948 жылы Мозли мүлікті, сол кездегі ауданын кішірейтіп, С. Ко Робинсон ханымға сатты. Ол жерді дамытуға мүдделі, бірақ үйдің архитектуралық маңызына қызығушылық танытпаған спекулянттардың бұзуынан сақтап қалды. 1932 жылы Мексика туған граф Алессандро Дандини ди Чезенаға үйленер алдында Лилиан Ремилард Remillard Brothers компаниясының мұрагері болды, ол Калифорнияның алтын іздеу кезеңіне қатысты кірпіш өндіру бизнесінен пайда тапқан, ал 1906 жылғы жер сілкінісінен кейін болған құрылыс шарынан үлкен пайда көріп, дамыған. 23 жыл бойы (өліміне дейін) Кароландта тұрған графша жиі қонақтар шақырып, үйді көптеген қайырымдылық шараларына ұсынды. Ол Сан-Францискодағы француз қауымын жиі үйге шақырып, оны жыл сайын Сан-Франциско шығанағы аймағының француз студенттеріне ашты. Оның үйді бөлісудегі жомарттығы Бурлингэм қаласын оған қаланың «Жыл әйелі» сыйлығын беруге итерді. Кейінгі жылдары графша Дандини үйді күтіп ұстауға қажетті қаражат таппады, ал ол 1973 жылы қайтыс болғаннан кейін оны қайтадан бұзу қаупі төнді. Графша үйді және қалған жерді Хиллсборо қаласына француз және итальяндық музыкалық, көркемдік және әдеби орталық ретінде пайдалану үшін өсиет етті, бірақ оған қаржылай қолдау қорын қоса алмады. Хиллсборо қаласы бұл сыйлықты қабылдамады, бұл ұсынысты қаланың жарғысына сәйкес келмейді деп шешті, сонымен қатар мүлікті күтіп ұстауға қажетті шығындарды төлеуге мүмкіндігі жоқ екенін атап өтті.
Soon after Harriett Carolan secured the land in 1912, Duchêne arrived in San Francisco to lay out the grand parterre gardens. In late 1913, Ernest Sanson began to design the house. His plans included a dry moat around two sides of the house, discreetly located to provide light and air, and access, to the service spaces in the basement, while not blocking views of the gardens from the principal rooms on the main floor. In his design, Sanson incorporated three 18th century period rooms that Carolan had purchased in Paris with the advice of the famous antique dealer Boni de Castellane. In 1914, Willis Polk began grading the great terraces planned by Duchêne, sending progress photographs to the owner and her architects. Polk began to build the reinforced concrete superstructure he had designed, creating the infill walls with brick, finishing them with concrete stucco, sanded and scored to resemble natural limestone. In mid 1916, the elaborate interior elements began arriving on the site. The house as completed had ninety eight rooms, including nine bedrooms and baths for the owners and their guests, each with an antechamber to guarantee quiet and privacy. The service spaces were equally elaborate: a kitchen with walls and ceiling made of white glass tiles; a service elevator connecting all floors; and a butler's pantry and mezzanine with walls of Delftware tile. and again during the Kennedy administration, but both times declined to purchase. In 1945, Tomlinson Moseley bought the house and surrounding 550 acres (2.2 km2) from the Schermerhorns and began to sub divide the land and build additional houses. the first opportunity for San Francisco area residents to see its interior. According to the article, the house had been abandoned for twenty five years, so that plumbing for the event had to be provided by a fire hose, and lighting required the use of portable generators and flood lights. In 1948, Moseley sold the property, by then reduced to , to Mrs. S. Coe Robinson. saving it from demolition by speculators interested in developing the land, and uninterested in the house's architectural significance. Prior to her marriage in 1932 to Mexican born Count Alessandro Dandini di Cesena, Lillian Remillard was an heir to the Remillard Brothers fortune, which derived from a brick manufacturing business dating back to California's gold rush, a business that benefitted greatly from the construction boom following the 1906 earthquake. During the twenty three years (until her death) that she lived at Carolands, the countess entertained often and made the house available for numerous charity benefits. She frequently invited San Francisco's French community to the house and opened it annually to the San Francisco Bay area's French students. Her generosity in sharing the house inspired the Town of Burlingame to give her the town's "Woman of the Year" award. In her later years the Countess Dandini lacked the necessary funds to maintain the house, and after she died in 1973 it was once again at risk of demolition. The countess willed the house and the remaining to the Town of Hillsborough to be used as a French and Italian musical, artistic and literary center, but was unable to include an endowment. The Town of Hillsborough declined the gift, ruling the proposed use inconsistent with the town's charter while noting it could not afford to pay the cost to maintain the property.
Қиын жылдар
1975 жылы үй Калифорния тарихи ескерткіштері тізіміне қосылды (CHL #886). Бірақ, граф Дандини қайтыс болғаннан кейін Кароландс жиі қожайындары ауысып, қиын жағдайға түсті. 1976 жылы доктор Селвин Маккейб мұрагерлік аукционда бұл үйді жеңіп алды.
In 1975, the house was added to the list of California Historical Landmarks (CHL #886), Nevertheless, Carolands suffered from frequent changes in ownership after Countess Dandini's death. In 1976, Dr. Selwyn McCabe won the house in a probate auction,
Осы жылдары Кароландс көбінесе бос тұрып, жергілікті мектеп оқушылары оған жиі кіріп, зейін қоятын. 1985 жылы күзетші Дэвид Аллен Рэйли екі оқушыны үйге шақырып алып, оларға зорлық жасап, пышақтап, Сан-Хосе маңындағы шатқалда өлімге тастап кетті. Олар шатқалдан өзін-өзі құтқарып, көмек сұрап өткен көлік жүргізушісін тоқтатып, жағдайды жеткізді, бірақ біреуі алған жарақатынан кейін қайтыс болды. Рэйли сол күні бұрын үйдің ішін көруге қызығушылық танытқан оқушылардан пара алатынын, бірақ "тек қыздарды ғана кіргізетінін" айтқан еді. Ол кінәлі деп танылып, 1988 жылы өлім жазасына кесілді. 1986 жылы Майкл ДеДоменико, Rice-a-Roni және Ghirardelli компанияларын басқаратын отбасының мұрагері, Кароландсты сатып алды, бірақ Хиллсборо қалалық хартасы көппәтерлі үй салуға тыйым салды.
During these years, Carolands was often vacant, and curious local high school students often entered the house. In 1985, David Allen Raley, a security guard, lured two high school students onto the property where he sexually assaulted and stabbed them, leaving them for dead in a ravine near San Jose. They managed to climb out of the ravine and flag down a passing motorist for help, but one later died of wounds received during the ordeal. Raley had bragged earlier that day that he often received bribes from curious students interested in the mansion's interior, but that "he only let girls in." He was convicted, and received the death penalty in 1988. In 1986, Michael DeDomenico, an heir to the family controlling Rice a Roni and Ghirardelli, bought Carolands, but the Hillsborough town charter banned multi family residences.
Қалпына келтіру
1991 жылы Хиллсборо дизайнерлік үйі Кароландс сарайында көрсетілді, бұл оқиғаға 68 000 адам келді, әрқайсысы 20 доллар төлем жасады, нәтижесінде демеушілік еткен қайырымдылық ұйымына 1 миллион доллардан астам түсім болды және үйге деген қызығушылық қайта оянды.
In 1991, the Hillsborough Designer Showhouse was held at Carolands, attracting 68,000 visitors, each paying $20 admission, netting more than $1 million for the sponsoring charity and reviving interest in the house.
Ағымдағы жағдай
Миллиардер Чарльз Б. Джонсон және оның әйелі 2009 жылы Кароландс шатосын 26 миллион долларға сатып алды. 2023 жылға қарай оның құны 130 миллион долларға бағаланды. "Мұрагер және оның шатосы: Калифорниядағы Кароландс" атты, шато туралы бір сағаттық деректі фильм алғаш рет 2014 жылдың 19 қаңтарында KQED телеарнасында көрсетілді, ал келесі жылы PBS телеарнасында бүкіл ел бойынша таратылды. Ол екі "Эмми" сыйлығына ие болды: "Мәдени/тарихи деректі фильмдегі үздік жетістік" және "Жазушының үздік жетістігі" номинациялары бойынша. Екі деректі фильм де Luna Productions компаниясымен түсірілді.
Billionaire businessperson Charles B. Johnson and his wife bought the Carolands Chateau in 2009 for $26 million. By 2023, it was appraised at $130 million. The Heiress and Her Chateau: Carolands of California, a one hour documentary about the chateau, first premiered January 19, 2014 on KQED TV, and the following year was broadcast nationally on PBS. It was nominated for two Emmy Awards: Outstanding Achievement – Cultural/Historical Documentary and Outstanding Achievement Writer. Both documentaries were made by Luna Productions.