Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Польшалық мүлік магнаты (1919–1962)
Polish property mogul (1919–1962)
Перек "Питер" Рахман (16 тамыз 1919 – 29 қараша 1962) – Польшада туған үй иесі, ол 1950-ші және 1960-шы жылдардың басында Англияның Лондон қаласында қызмет етті. Ол пәтер жалдаушыларын қанаумен әйгілі болды, ал "Рахманизм" сөзі Оксфорд ағылшын сөздігіне пәтер жалдаушыларын қанау және қорқытудың синонимі ретінде енді.
Perec "Peter" Rachman (16 August 1919 – 29 November 1962) was a Polish born landlord who operated in Notting Hill, London, England in the 1950s and early 1960s. He became notorious for his exploitation of his tenants, with the word "Rachmanism" entering the Oxford English Dictionary as a synonym for the exploitation and intimidation of tenants.
Балалық шағы мен Екінші дүниежүзілік соғыс
Рахман 1919 жылы Украинаның Львов қаласында еврей отбасында дүниеге келді. Әкесі тіс дәрігері болған. 1939 жылы Польшаға неміс басқыншылығы басталғаннан кейін Рахман поляк қарсылық қозғалысына қосылған болуы мүмкін. Ол бастапқыда немістерге тұтқынға алынып, кейін Кеңес шекарасын кесіп өтіп қашқаннан соң, Сибирдегі Кеңес еңбек лагеріне қайтадан тұтқынға түсіп, қатыгездікке ұшырады. 1941 жылы немістер Кеңес Одағына шабуыл жасағаннан кейін Рахман және басқа поляк тұтқындары II поляк корпусына қосылып, Таяу Шығыс және Италияда одақтастармен бірге шайқасты. Соғыс аяқталғаннан кейін ол 1946 жылға дейін Италиядағы оккупациялық күштер құрамындағы бөлімшесімен бірге қалды, содан кейін Ұлыбританияға ауыстырылды. Рахман 1948 жылы демобилизацияланды және Ұлыбританияда тұрақты тұруға рұхсат алды.
Rachman was born in Lwów, Ukraine, in 1919, the son of Jewish parents. His father was a dentist. After the German invasion of Poland in 1939, Rachman may have joined the Polish resistance. He was first interned by the Germans and, after escaping across the Soviet border, was reinterned in a Soviet labour camp in Siberia and cruelly treated. After the Germans invaded the Soviet Union in 1941, Rachman and other Polish prisoners joined the II Polish Corps and fought with the Allies in the Middle East and Italy. After the war he stayed with his unit, as an occupation force in Italy until 1946 when it transferred to Britain. Rachman was demobilised in 1948 and became a British resident.
Іскерлік мансап
Рахман өзінің мансабын Шепард Буш қаласындағы жылжымайтын мүлік агентімен жұмыс істеуден бастады. 1957 жылға қарай ол Лондонның батысында жүзден астам тозығы жеткен үйлер мен бірнеше түнгі клубтардан тұратын мүлік империясын құрды. Оның кеңсесі 91–93 Westbourne Grove, Bayswater-де орналасқан, ал ол сатып алған және көп адам тұратын алғашқы үй жақын маңдағы, St Stephen's Gardens, W2 болды. Ноттинг-Хилл (W11) және Солтүстік Кенсингтон (W10) аудандарының іргелес бөліктерінде, оның ішінде Повис сквері, Повис бақтары, Повис террасасы, Колвилл жолы және Колвилл террасасы, ол ірі мүлікті пәтерлерге бөліп, бастапқыда көбінесе жезөкшелік үшін бөлмелерге жалға берді. Вестборн парк жолының оңтүстігіндегі осы аумақтың көп бөлігі 1960 жылдардың соңында Вестминстер қалалық кеңесімен мәжбүрлі түрде сатып алынды және 1973–74 жылдары Уэссекс бақшалары тұрғын үй кешенін салу үшін бұзылды. Оның өмірбаясын жазған Ширли Гриннің айтуынша, Рахман қорғалған жалға алушыларды азғын мүліктерге шоғырландырып орналастырды немесе оларды сатып алып, заңмен қорғалған жалға алу ақысы бар келісімдердің санын азайтуға тырысты. Үйлер де жалға алу ақысы шектеусіз көптеген пәтерлерге бөлінді. Рахман мүліктерді Батыс Үндістаннан келген жаңа көшіп келгендермен толтырды. Рахманның бастапқы беделі, ол бұқаралық ақпарат құралдарында жариялауға ұмтылды, иммигранттарға баспана табуға және қамтамасыз етуге көмектесетін адам ретінде қалыптасты, бірақ ол батыс үнділік жалға алушылардан бұрынғы тұрғындарға қарағанда заңмен аз қорғаныс болғандықтан, айқын түрде артық ақы талап етті. 1958 жылға қарай ол негізінен шымшықтардан мүлік иесі болуден мүлік салуға көшті, бірақ оның бұрынғы қолбасшылары, оның ішінде қара күш көшбасшысы ретінде танымал болған Майкл де Фрейтас (Майкл Х/Абдул Малик) және джаз және блюз музыкасын насихаттаушы Джонни Эджкомб оның танымалдылығын сақтауға көмектесті. 1959 жылы Рахманды тергеу үшін арнайы полиция бөлімі құрылды және оның мүлік империясын бақылау үшін құрған 33 компанияның күрделі желісін анықтады. Олар Рахманның жезөкшелікпен айналысқанын анықтады және ол екі рет жезөкшелік үйін ұстағаны үшін сотталды. Ол кезде ол Хэмпстедте тұрды және шофермен жүретін Rolls Royce көлігін пайдаланды. Крейлерге клуб беріп, Рахман олардың қажеттісін алғанын және оны тыныш қалдыратынын білді. Рахман өлімінен кейін ғана кеңінен танымал болды, 1963 жылғы Профумо ісі жаңалықтарға енген кезде Кристин Килер мен Мэнди Райс Дэвис оның сүйіктілері болғаны және оның Мэрилебондағы Райс Дэвис пен Килер қысқа уақытқа тұрған меус үйіне ие болғаны белгілі болды. Оның қылмыстық әрекеттерінің толық мәліметтері жарияланғаннан кейін, Пэддингтон-Норт депутаты Бен Паркин бастаған осындай тәжірибелерді болдырмау үшін жаңа заң қабылдау туралы талаптар көтерілді, ол "рахманизм" терминін енгізді. 1965 жылғы "Жалға алу туралы заң" жеке жалға алынған мүліктердегі жалға алушыларға иелік ету құқығын берді.
Rachman began his career by working for an estate agent in Shepherd's Bush. By 1957, he had built up a property empire in west London, consisting of more than a hundred run down mansion blocks and several nightclubs. His office was at 91–93 Westbourne Grove, in Bayswater, and the first house he purchased and used for multi occupation was nearby in the run down, St Stephen's Gardens, W2. In adjacent areas in Notting Hill (W11) and North Kensington (W10), including Powis Square, Powis Gardens, Powis Terrace, Colville Road and Colville Terrace, he also subdivided large properties into flats and let rooms, initially often for prostitution. Much of this area, south of Westbourne Park Road, having become derelict, was compulsorily purchased by Westminster City Council in the late 1960s and was demolished in 1973–74 to make way for the Wessex Gardens estate. According to his biographer, Shirley Green, Rachman moved the protected tenants into a smaller concentration of properties or bought them out to minimise the number of tenancies with statutory rent controls. Houses were also subdivided into a number of flats to increase the number of tenancies without rent controls. Rachman filled the properties with recent migrants from the West Indies. Rachman's initial reputation, which he sought to promote in the media, was as someone who could help to find and provide accommodation for immigrants, but he was massively overcharging these West Indian tenants, as they did not have the same protection under the law as had the previous tenants. By 1958, he had largely moved out of slumlord landlordism into property development, but his former henchmen, including the equally notorious Michael de Freitas (aka Michael X/Abdul Malik), who created a reputation for himself as a black power leader and Johnny Edgecombe, who became a promoter of jazz and blues music, helped to keep him in the limelight. A special police unit was set up to investigate Rachman in 1959 and uncovered a complex network of 33 companies he had set up to control his property empire. They also discovered Rachman was involved in prostitution, and he was prosecuted twice for brothel keeping. At the time, he lived in Hampstead, and was using a chauffeur driven Rolls Royce. By giving the Krays a club, Rachman knew they had got what they wanted and they would leave him alone. Rachman did not achieve general notoriety until after his death, when the Profumo affair of 1963 hit the headlines and it emerged that both Christine Keeler and Mandy Rice Davies had been his mistresses and that he had owned the mews house in Marylebone where Rice Davies and Keeler had briefly stayed. As full details of his criminal activities were revealed, there was a call for new legislation to prevent such practices, led by Ben Parkin, MP for Paddington North, who coined the term "Rachmanism". The Rent Act 1965 gave security of tenure to tenants in privately rented properties.
Халықтық мәдениетте
1989 жылы Картердің "Тоқтатылмас секс машинасы" тобының "Шериф Фатман" синглінде, ол жайпақ үй иелеріне және олардың жалға алушыларды қорқытуға қолданатын әдістеріне қарсы айтылады, өлең жолдарында Рахман есімі кездеседі: "Мұнарада жартастар бар. Терезелер бітелген. Дәретхана саулығына қауіпті. Ол мүлде мән бермейді. Күліп, жымиып қарап отырады. Ақымақша күледі. Жаңадан туған Рахман. Міне, Шериф Фатман келді".
In the 1989 single Sheriff Fatman by Carter the Unstoppable Sex Machine, which rails against slum landlords and their intimidatory tactics used against tenants, mentions Rachman in the lyrics: "There's bats in the belfrey. The windows are jammed. The toilet's ain't healthy. He don't give a damn. Just chuckles and smiles. Laughs like a madman. A born again Rachman. Here comes Sheriff Fatman".
Жеке өмір және өлім
Рахманның британдық азаматтығына қабылданбады. 1946 жылдың ақпанында оның туған қаласы Польшадан Украина КСР-іне (Кеңес Одағының құрамындағы) өткеннен кейін ол елсіз қалды. Рахман 1960 жылдың наурыз айында ұзақ жылдар бойы бірге болған әйелі Одри О'Доннеллға үйленді, бірақ әйелдерге құмарлығын тоқтатпады, Манди Райс Дэвисті 1 Брайанстон Мьюс Вест, W1 мекенжайындағы үйінде сақтап тұрды. Екі жүрек ұстамасынан кейін Питер Рахман 1962 жылдың 29 қарашасында 43 жасында Эджвар ауруханасында қайтыс болды. Ол Гертфордширдегі Бушейдегі еврей зиратында жерленді.
Rachman was denied British citizenship. As his home city was transferred from Poland to the Ukrainian Soviet Socialist Republic (part of the Soviet Union) in February 1946, he became stateless. Rachman married his long standing girlfriend Audrey O'Donnell in March 1960 but remained a compulsive womaniser, maintaining Mandy Rice Davies as his mistress at 1 Bryanston Mews West, W1, After suffering two heart attacks, Peter Rachman died in Edgware General Hospital on 29 November 1962, aged 43. He was buried at the Bushey Jewish Cemetery in Bushey, Hertfordshire.