Кіріспе

Ирландиялық сахна, теледидар және кино актрисасы

Синеад Мойра Кусак (/ʃ//ᵻ/'/n//eɪ//d/ shinAYD; 18 ақпан 1948 жылы туған) – ирландиялық актриса. Оның алғашқы актерлік рөлдері Дублиндегі Абби театрында болды, содан кейін 1969 жылы Лондонға көшіп, Корольдік Шекспир компаниясына қосылды. Ол Себастьян Барридің «Слигоның біздің ханым» спектакліндегі рөлі үшін сыншылар шеңберінің және «Evening Standard» сыйлығын жеңіп алды. Кусак екі рет «Тони» сыйлығына ұсынылды: «Көп нәрседен аз шу» (1985) пьесасындағы ең үздік әйел рөлі үшін және «Рок-н-ролл» (2008) спектакліндегі ең үздік әйел рөлі үшін. Ол сондай-ақ бес рет «Оливье» сыйлығына номинация алды: «Сізге ұнайды» (1981), «Қызметшінің трагедиясы» (1981), «Шрудың қолға түсірілуі» (1983), «Слигоның біздің ханым» (1998) және «Рок-н-ролл» (2007) үшін. 2020 жылы «The Irish Times» журналының Ирландияның ең ұлы киноактерлерінің тізімінде 25-ші орынды иеленді.

Ерте өмір

Кусак Дублин округіне қарасты Далки қаласында актриса Морин Кусак (туған аты Мэри Маргарет Кили) және актер Сирил Кусақтың қызы Джейн Мойра Кусак болып дүниеге келді. Ол актрисалар Сорча Кусак, Ниам Кусақтың қарындасы, ал Кэтрин Кусак – оның жартылай қарындасы. Оның әкесі Оңтүстік Африкада, ирландтық әке мен ағылшын анасынан туған, және ол Дублиннің Gate театрында Мишеал Мак Лиаммормен бірге жұмыс істеген.

Театр

Оның алғашқы актерлік рөлдері Дублиндегі Абби театрында болды. 1975 жылы ол Лондонға көшіп, Вест-Эндте Дион Бусиконың «Лондонға кепілдік беруі» спектаклінде ойнаған Корольдік Шекспир компаниясына (RSC) қосылды. Кьюсактың RSC-мен жұмысы «As You Like It» пьесасындағы Селия рөлімен жалғасты, ол үшін Кларенс Дервент сыйлығы мен алғашқы Оливье сыйлығына ұсынылды. 1981 жылы Фрэнсис Бомонт пен Джон Флетчердің «Қыздың трагедиясы» спектакліндегі рөлі үшін екінші Оливье сыйлығына ұсынылды, екі жылдан кейін «Шипалы қызды бауырмалдыққа үйрету» спектакліндегі рөлі үшін үшінші Оливье сыйлығына ұсынылды. 1984 жылы ол Бродвейдегі дебютін Корольдік Шекспир компаниясымен бірге жасады. Дерек Жакобимен бірге ойнаған ол Энтони Берджестің Эдмонд Ростанның «Сирано де Бержерак» романы бойынша жасаған аудармасында Роксанды, ал Терри Хэндс қойған Уильям Шекспирдің «Ешнәрсе туралы көп шу» пьесасында Беатрис рөлін сомдады. «Ешнәрсе туралы көп шу» пьесасы 1982–1983 жылдары Стратфорд-на-Авондағы Корольдік Шекспир театрында қойылды, содан кейін 1983–1984 жылдар маусымында Лондонның Барбикан театрына көшірілді, онда оған «Сирано» қосылды, екі пьеса да 1984 жылдың қазанынан 1985 жылдың қаңтарына дейін Нью-Йорктің Гершвин театрына ауыстырылды. Осы рөлдері үшін Кьюсак Беатрис рөлі үшін Тони сыйлығына ұсынылды, ал оның серігі Дерек Якоби «Бенедикт» рөлі үшін сыйлықты жеңіп алды. «Сирано де Бержерак» спектаклі 1985 жылы түсірілді. Осы кезеңде Кьюсак және оның күйеуі Джереми Айронс Шекспирдің «Қысқы кеш» спектаклінде, Нью-Йорктегі Риверсайд Шекспир компаниясының ірі қайырымдастық шарасында, Корольдік Шекспир компаниясының басқа мүшелерімен бірге қатысты. Бродвейдегі қойылымнан кейін пьесалар АҚШ-та гастрольдік сапармен болды, Вашингтон мен Лос-Анджелесте тоқтады. Кьюсактың Корольдік Шекспир компаниясымен байланысы Порция рөліндегі «Венеция саудагері» (Дэвид Сюшетпен бірге), «Макбет» пьесасындағы леди Макбет (Джонатан Прайспен бірге) және «Антоний мен Клеопатра» пьесасындағы Клеопатра рөліндегі бірнеше басты рөлдермен жалғасты, бұл пьесалар Стратфорд-на-Авонда және Лондонның Вест-Эндтегі Хеймаркет театрында қойылды. 1990 жылы Кьюсак Маша рөлінде екі әпкесі Ниамх (Ирина рөлінде) және Сорча (Ольга рөлінде) және әкесі Сирил Кьюсакпен (Чебутикин рөлінде) Антон Чеховтың трагикомедиясы «Үш апалы-сіңлілі» пьесасының жаңа нұсқасында, Франк МакГиннесс аудармасында, Адриан Нобль режиссерлігінде Дублиндегі Гейт театрында ойнады, содан кейін Лондондағы Корольдік сот театрына көшірілді. Бұл қойылымда Ниамның күйеуі Финбар Линч Соленьи рөлінде және Лесли Манвилл Наташа рөлінде ойнады. Бұл қойылым үшін үш әпке 1992 жылы Irish Life Award сыйлығын жеңіп алды. Оның ең танымал сахналық рөлдерінің бірі 1998 жылы Себастьян Барридің «Слигоның біздің ханым» пьесасындағы Май О’Хараның басты рөлі болды, ол Ирландияда, Бродвейде және Ұлттық театрда қойылды. Осы рөлі үшін ол 1998 жылы Evening Standard Theatre Awards сыйлығын «Ең үздік әйел актер» номинациясы бойынша, 1998 жылы Critics' Circle Theatre Award сыйлығын «Ең үздік әйел актер» номинациясы бойынша және төртінші Оливье сыйлығына ұсынылды. 2006/7 жылдары ол Том Стоппардтың «Рок-н-ролл» пьесасында Лондондағы Корольдік сот театрында, содан кейін Вест-Эндте және Бродвейде ойнады, ол үшін ол бесінші Оливье сыйлығына және екінші Тони сыйлығына ұсынылды. 2015 жылы Кьюсак Ирландияның Абби театрына оралды, онда ол театрлық мансабын бастаған еді. Ол Марк О’Роудің «Біздің аз және зұлым күндер» пьесасының әлемдік премьерасында ұзақ жылдар бойы серіктесі болған Сиаран Хиндспен бірге ойнады. Ол Irish Times Theatre Award сыйлығын «Ең үздік әйел актер» номинациясы бойынша жеңіп алды.

Кино және теледидар

Кусак Питер Селлерспен бірге «Хоффман» (1970) фильмінде ойнады. Ол «Келтірушілер!» (1971) телесериалының бір эпизодында қонақ ретінде ойнады, бұл Тони Кертис пен Роджер Мурдың қатысуымен түсірілген сериал. Онда ол Дженни Линдли рөлін сомдады – өзінің қайтыс болған ағасы екенін айтқан адамның іштен шыққан алдаушы екеніне күдікпен қараған бай мұрагер. 1975 жылы ол «Квилер» телесериалында «Роз» кейіпкері ретінде үш рет пайда болды. Кусак пен оның күйеуі Джереми Айронс «Уотерленд» (1992) фильмінде, Кристофер Хэмптонның «Голливуд әңгімелері» телеспектаклінде (1992) және Бернардо Бертолуччидің «Сұлулықты ұрлау» (1996) фильмінде бірге ойнады. Оның басқа фильмдерінің арасында «Аңқылы құштарлық» (2000), «V – Вендетта үшін» (2005) және Дэвид Кроненбергтің режиссерлік жұмысы «Шығыс уәделері» (2007) бар. «Жолбарыстың құйрығы» (2007) фильміндегі рөлі үшін ол тұңғыш рет IFTA сыйлығына «Екінші пландағы үздік әйел рөлі» номинациясын алды. Ол Джон Банвиллдің романы бойынша түсірілген «Теңіз» (2013) фильміндегі рөлі үшін IFTA сыйлығын жеңіп алды. Кусак Джон Бурманның «Королева және ел» (2014) драмалық фильміндегі рөлі үшін тағы бір рет IFTA сыйлығына ұсынылды, бұл фильм Канн кинофестивалінде көрсетілді. Одан әрі оның басты рөлдері «Оливердің саяхаты» (1995), «Тортыңды жеп, ие бол» (1997) фильмдерінде болды, ол үшін ол RTS сыйлығын «Үздік әйел актер» номинациясы бойынша жеңіп алды, сондай-ақ Фрэнк МакГиннестің «Тауық үйі» (1989) BBC телеспектаклінде ойнады. Ол Джордж дю Мориердің «Трилби» (1976) туындысы бойынша BBC-нің «Айдың спектаклі» адаптациясындағы атау рөлін ойнады, Алан Бадел Свенгали рөлінде ойнады. Ол сондай-ақ Элизабет Гаскеллдің романы бойынша түсірілген BBC мини-сериалы «Солтүстік және Оңтүстік» (2004) фильмінде миссис Торнтон рөлінде ойнады. Кусак BBC-нің «Үйге қайта оралу» (2006) комедиялық сериалында ойнады және бір маусым көрсетілген «Камелот» (2011) телесериалында пайда болды. Кусак «Теңіздің түбі» (2014) мини-сериалында және сегіз бөлімді қылмыстық детектив «Марселла» (2016) сериалында маңызды рөлдерді сомдады.

Жарияланымдар

Паола Дионисотти, Фиона Шоу, Джульет Стивенсон және Харриет Уолтер сияқты басқа актрисалармен бірге Кусак Кэрол Раттердің "Дүркіретін дауыстар: Шекспирдің әйелдері бүгінде" (1994) атты кітабына үлес қосты. Кітапта әйелдердің шекспирлік рөлдеріндегі қазіргі заманғы актерлік тұрғыдан талдау жасалды.

Жеке өмір

Кусак 1978 жылы британдық актер Джереми Айронсқа үйленді. Олардың екі ұлы бар: Сэмюэл Джеймс және Максимилиан Пол. Айронсқа үйленер алдында Кусак 1967 жылы ұл туып, оны асырап алуға берді. 2007 жылы Ирландияның "Sunday Independent" газетінің журналисі Дэниел Макконнелл Кусак солшыл саясаткер, қазіргі Ирландия парламентінің мүшесі Ричард Бойд Барретттің анасы екенін жариялады. Екеуі содан бері қайта табысты. Кусак Бойд Барретттің 2007 жылғы Ирландияның жалпы сайлауында People Before Profit Alliance партиясынан Дун Лаухейр сайлау округінен сайлануына қолдау көрсетті. Ол сондай-ақ 2011 жылғы жалпы сайлаудың нәтижесін күткен кезде және ол Dáil Éireann-ға сайланғанда оған бірге болды. 2013 жылдың мамырында Бойд Барретт театр режиссері Винсент Даулингтің өзінің биологиялық әкесі екенін мәлімдеді. 1971 жылы Кусак футболшы Джордж Бестпен қысқа ғана қарым-қатынаста болды. Айронсқа үйленген кезде ол драматург Том Стоппардпен ұзақ қарым-қатынаста болды, бірақ күйеуімен некеде қалуды қалағанын нақты айтты. Бойд Барреттпен қайта қосылғаннан кейін ол Франциядағы Стоппардпен емес, Дублинде онымен уақыт өткізуді жөн көрді. Кусак Бірмадағы адам құқықтары мен демократия үшін күресетін, Лондон негізделген Burma Campaign UK ұйымының қолдаушысы. 1998 жылы Кусак күйеуімен бірге Ұлыбританияның Еңбек партиясына ең ірі жеке қаржылық донорлар тізіміне енді. 2010 жылдың тамызында Кусак "Айрландия Палестина ынтымақтастық науқаны" бастаған "Израильге бойкот жариялауға айрландиялық суретшілердің міндеттемесіне" қол қойды.