Кіріспе

, әдеби мағынасы "батыр адам" немесе "жақсы жігіт"; НАТО тілімен атауы: SS 24 Scalpel) – 1991 жылға дейін Украинаның Днепр қаласындағы (сол кезде КСРО құрамында) "Южное" конструкторлық бюросы жасап, шығарған үш сатылы, қатты отынмен жұмыс істейтін, құрлықтар аралық баллистикалық зымыран. Ол шахталық және теміржолдық түрлерінде шығарылды және 550 кт жарғыш қуаты бар 10 МИРВ (GRAU индексі: 15Ф444) жарық қондырғыларымен жарақталған.

Тарих

Ракеталық және рельстік ракеталық кешені – немесе БЖРК (БЖРК, Боевой Железнодорожный Ракетный Комплекс, lit. "Жылжымалы теміржол ракеталық кешені") – ағайынды Владимир мен Алексей Уткиндер Южное жобалау бюросы мен Арнайы машина жасау бюросында бас инженерлер ретінде әзірледі. Ракета 1980-ші жылдарда сынақтан өтіп, 1987 жылы қолданысқа енгізілді. Кешенге он жеті теміржол вагоны кірді: дизель отыны мен майлау материалдары қоймасы бар камуфляждық цистерна, үш автономды ұшыру модулі (ұшыруға қолдау көрсету жүйесі бар вагон, орнатылатын RT 23 ұшыру қондырғысы бар вагон және ұшыру басқару пункті), полк басқару пункті, байланыс жүйелері вагоны, негізгі дизель генераторы вагоны, тоңазытқыштар мен су резервуарлары бар азық-түлік сақтау вагоны, тамақтандыру вагоны және офицерлер мен қатардағы әскери қызметшілерге арналған екі жеке тұру вагоны. Барлық вагондар тоңазытқышпен жабдықталған немесе жолаушылар вагоны ретінде жасырылған. Басты локомотивті маршрутты жақсы білетін үш теміржол әскерінің офицері басқарды, ал қалған екеуін қатардағы әскери қызметшілер басқарды. Ұнтақ қысымымен шығарылғаннан кейін, 20-30 метр биіктікте, ракета өзін еңкейтетін болды, бірінші сатыдағы газ шығару теміржол вагонын зақымдамауы немесе аудармауы үшін, содан кейін бірінші сатыдағы қозғалтқышын қосатын болды. Ракета ұшыру вагонының үлкен салмағынан (>200 тонна) теміржолға зақым келтірмеу үшін, ракеталық пойыз 28 күнге дейін автономды түрде жұмыс істей алды. Бұрын, 1988 жылы Семей сынақ полигонында рельстік кешен "Сияние" ("Шырақ") және "Гроза" ("Найзағай") эксперименттеріне қатысты, олардың мақсаты электромагниттік импульске (EMP) және молниядан қорғау тиімділігін бағалау болды. 1997 жылдың сәуір айына қарай Стратегиялық зымыран күштерінде (10 шахталық және 36 рельстік) барлығы 46 ракета қызметте болды. Оның ізбасары – БЖРК "Баргузин" Стратегиялық зымыран күштері (РВСН) үшін әзірленгені хабарланды, бірақ 2017 жылы жеткіліксіз қаржыландыруға байланысты жоба тоқтатылғаны туралы мәлімделді.

Нұсқалар

RT 23 нұсқаларын салыстыру қызметі RT 23 RT 23 UTTKh GRAU 15Zh44 15Zh52 15Zh60 15Zh61 DIA SS 24 PL 04 (ҒЗИ индексі) SS 24 Mod 0 SS 24 Mod 2 SS 24 Mod 1 Екітаралы RS 22B RS 22A RS 22V Конструкторлық бюро SKB 586, NPO Yuzhynoy Acad. В. Ф. Уткин Бекітілген 23 шілде 1976 1 маусым 1979 9 тамыз 1983 9 тамыз 1983 ҒЗТЖ жылдары қаңтар 1969 – наурыз 1977 қараша 1982 – 1987 1983–1989 1983–1989 Бірінші ұшу сынағы 26 қазан 1982, сәтсіз; желтоқсан 1982, сәтті 1984 сәуір 31 шілде 1986 27 ақпан 1985 IOC Күшін жойды 19 тамыз 1988 желтоқсан 1988 желтоқсан 1987 Қызметке енгізу күні Күшін жойды қараша 1987 28 қараша 1989 28 қараша 1989 Жауынгерлік бөліктің түрі MIRV Жауынгерлік бөліктер 10 Пайдалы жүктеме (т) 4.05 Жалпы ұзындығы (мм) 23,300 23,400–23,800 18,800–23,400 23,300 Жалпы ұзындығы (жауынгерлік бөліксіз) (мм) 18,800; 19,000 19,000 19,000 19,000 Зымыран диаметрі (мм) 2,400 Ұшыру массасы (т) 104.5 Операциялық қашықтық (км) 10,000 10,000–11,000 10,100 11,000 10,100–10,450 CEP (м) 500 150–250 Орналасу тәсілі Сило Сило Теміржол

Бұрынғы операторлар

және Стратегиялық зымыран әскерлері КСРО ыдырағанға дейін РТ-23-тің жалғыз операторы болды. 46-шы ракеталық дивизиясы Первомайскіде және 60-шы ракеталық дивизиясы Татищевода орналасқан шахталық базада. Кострома облысындағы 10-шы, Пермь облысындағы Звездныйдегі 52-ші және Красноярск облысындағы Кедровьдегі 36-шы ракеталық дивизиялары теміржол базасында орналасқан. Украина Қарулы Күштері КСРО-дан тәуелсіздік алғаннан кейін Первомайскіде орналасқан 46 шахталық РТ-23 зымырасын мұра етті.