Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістанның малайали ақыны және әдеби сыншысы
Indian Malayali poet and literary critic
Г. Шанкара Куруп (3 маусым 1901 – 2 ақпан 1978) сондай-ақ Махакави Г (Ұлы ақын Г) деп те аталады. Малаялам әдебиетінің ұлы тұлғаларының бірі ретінде танылған ол, ең жоғары үнді әдеби марапаты – «Джаннапит» сыйлығын алған тұңғыш адам. 1968-1972 жылдары Раджья Сабхаға депутат ретінде тағайындалды және 1967 жылы үшінші ең жоғары үнді азаматтық наградасы – «Падма Бушанмен» марапатталды. Ол сонымен қатар Сахитья Академиясы сыйлығының, Керала Сахитья Академиясы сыйлығының және Совет Жері Неру сыйлығының иегері болды.
G. Sankara Kurup, (3 June 1901 – 2 February 1978) also referred to as Mahakavi G (The Great Poet G), was an Indian poet, essayist and literary critic of Malayalam literature. Known as one of the greats of Malayalam poetry, he was the first recipient of the Jnanpith Award―the highest Indian literary honor. He served as a nominated member of the Rajya Sabha from 1968 to 1972 and received the Padma Bhushan, the third highest Indian civilian award, in 1967. He was also a recipient of Sahitya Akademi Award, Kerala Sahitya Akademi Award and Soviet Land Nehru Award.
Өмір және мансап
Ш. Құруп 1901 жылғы 3 маусымда Кочин Корольдігінің (қазіргі Керала штатының Эрнакулам ауданындағы) Наятоде ауылында, Нелликаппилли Варият Ш. Ш. Уорриер мен Вадаккани Марат Лакшмикутты Маарасиар отбасында дүниеге келді. Оның алғашқы білімі Наятоде және Перумбавордағы жергілікті мектептерде болды. 7-сыныпты бітіргеннен кейін Муваттупужадағы мектептен Вернакуляр Жоғары Сынақтан өтті. Содан кейін, 16 жасында Коттамм монастырь мектебінің меңгерушісі болып жұмыс істеді және қызмет еткен кезеңінде малайлам тіліндегі Пандит және Видван емтихандарын тапсырды. 1927 жылы Тирувиллуамала орта мектебіне малайлам тілінен пандит ретінде, ал 1927 жылы Триссур оқу-жаттығу мектебіне мұғалім ретінде ауысты. 1931 жылы Эрнакуламдағы Махараджа колледжіне лекторы болып орналасты және 1956 жылы профессорлық қызметтен зейнеткерлікке шыққанға дейін сонда жұмыс істеді. Ол сонымен қатар Керала Састра Сахитха Паришадтың президенті болды және оның ресми журналының бас редакторы қызметін атқарды; оның басшылығымен журнал үш айда бір рет шыға бастады. Ол сондай-ақ "Тхилакам" атты тағы бір журналды редакциялады. 1968 жылы ол Үндістан Парламентінің жоғарғы палатасы – Раджа Сабхаға мүше болып сайланды. Рада, академик және белгілі әдеби сыншы М. Ачутанға үйленген. Ол 1979 жылғы 2 ақпанда 76 жасында Тривандрум медициналық колледжінде операциядан кейінгі асқынулар салдарынан қайтыс болды.
Sankara Kurup was born on June 3, 1901, at Nayathode, a hamlet in the erstwhile Kingdom of Cochin (now in Ernakulam district of the south Indian state of Kerala) to Nellikkappilli Variyath Sankara Warrier and Vadakkani Marath Lakshmikutty maarasyar His early education was at the local schools in Nayathode and Perumbavoor after passing his 7th standard examination, he passed the Vernacular Higher Examination from a school in Muvattupuzha. Subsequently, he started his career as the headmaster of Kottamam Convent School when he was only 16 and during his tenure there, continued his studies to pass the Malayalam Pandit and Vidwan examinations. In 1927, he moved to Thiruvilluamala High School as the Malayalam Pandit and to Thrissur training school in 1927 as a teacher. In 1931, he joined Maharaja's College, Ernakulam as a lecturer where he stayed until his retirement from service as a professor in 1956. n He was also the president of the Kerala Sasthra Sahithya Parishad and served as the chief editor of its official magazine; it was during his tenure that the magazine became a tri monthly. He edited another magazine, too, titled Thilakam. In 1968, he was nominated as a member of the Rajya Sabha, the upper house of the Parliament of India. Radha was married to M. Achuthan, an academic and a prominent literary critic. He died on February 2, 1979, aged 76, at Trivandrum Medical college following post surgical complications,
Мұра
Құруп өзінің алғашқы өлеңін, "Табиғатқа Салут" деп аталатын өлеңін 1918 жылы, әлі студент кезінде жариялады. Оның алғашқы поэзия антологиясы "Сахития Кутукам" 1923 жылы жарық көрді. 1935 жылы "Сооряканти" атты кітабын шығарған кезде ол малаялам ақындары арасында өз орнын қалыптастырған болатын. Барлығы ол 40-тан астам кітап шығарды, оның ішінде 25 поэзия антологиясы, әңгімелер, естеліктер, пьесалар және прозалық шығармалары бар. Ол Омар Хайямның "Рубайят" (1932) шығармасын, Калидастың "Мегадута" (1944) санскрит кітабын және Рабиндранат Тагордың "Гитанджали" (1959) өлеңдер жинағын малаялам тіліне аударды. "Нирмаладан" басқа, ол "Орал Күүди Калланайи", "Абайам", "Адутадутху" және "Олиппору" фильмдеріне ән жазды. Оның өлеңдерін А.К. Раманужан "Г. Шанкара Куруптың таңдамалы өлеңдері" деген атпен ағылшын тіліне аударған. Оның шедеврлерімен бірге "Одакужал", "Поожапушпам", "Нимишам", "Наватхиди", "Италукал", "Патиканте Паатту", "Мутукал", "Антардахам", "Ченкатирукал", "Вишвадаршанам", "Мадхурам Сумям Диптам" және "Сандия Рагам" оның маңызды туындылары саналады.
Kurup published his first poem, called Salutation to Nature in 1918, while still a student and his first poetry anthology, Sahitya Kouthukam, was published in 1923. By the time he published Sooryakanthi in 1935, he had already established his place among Malayalam poets. Overall, he published over 40 books which included 25 poetry anthologies, short stories, memoirs, play and prose. He translated the Rubáiyát (1932) of Omar Khayyám, the Sanskrit Meghadūta (1944) of Kalidas, and the collection of poems Gitanjali (1959) of Rabindranath Tagore into Malayalam. Besides Nirmala, he wrote the lyrics for such movies as Oral Koodi Kallanayi, Abhayam, Aduthaduthu and Olipporu. His poems have been translated into English by A. K. Ramanujan under the title, Selected poems of G. Sankara Kurup. Along with his masterpiece, Odakuzhal, Poojapushpam, Nimisham, Navathidhi, Ithalukal, Pathikante Paattu, Muthukal, Anthardaham, Chenkathirukal, Vishwadarshanam, Madhuram Soumyam Deeptham, and Sandhya Ragam are considered as his major works.
Марапаттар мен құрметтер
Шанкара Куруп 1961 жылы "Висвадаршанам" атты антологиясы үшін Керала Сахитья Академиясының поэзия саласындағы сыйлығымен марапатталды. 1963 жылы Орталық Сахитья Академиясы оған жыл сайынғы поэзия сыйлығын табыс етті. 1965 жылы сыйлық алғаш рет табысталған кезде ол Индияның ең жоғары әдеби сыйлығы – "Жаннапит" сыйлығының тұңғыш иегері атанды. Ол 1950 жылы жарық көрген "Одаққұлжал" ("Бамбу сыбызғысы") атты антологиясы үшін бұл сыйлықты алды. 1968 жылы ол сыйлық ақшасының бір бөлігін "Одаққұлжал" сыйлығын құруға жұмсады, ал бұл туынды кейіннен "Бансури" деген атаумен хинди тіліне аударылды. 2003 жылы "Индия Посты" "Жаннапит сыйлығының лауреаттары" сериясы аясында Курупқа арналған ескерткіш пошта маркасын шығарды.
Sankara Kurup received the Kerala Sahitya Akademi Award for Poetry in 1961 for his anthology, Viswadarshanam. The Central Sahitya Akademi honored him with their annual award for poetry in 1963. He was the first winner of the Jnanpith Award, India's highest literary award, when the award was instituted in 1965. He received the prize for his anthology, Odakkuzhal (The Bamboo Flute) which was published in 1950; He set apart a part of the prize money to establish Odakkuzhal Award in 1968 and the work was later translated into Hindi, titled, Bansuri. The India Post issued a commemorative postal stamp on Kurup in 2003, under the series, Jnanpith Award Winners.