Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Екінші көше кабельді темір жолы Лос-Анджелесте ашылған алғашқы кабельдік трамвай жүйесі болды. 1885 жылы ашылған, ол Екінші және Спринг көшелерінен Бірінші көше мен Белмонт даңғылына дейін созылды. Аяқталған темір жолдың ұзындығы 6940 фут, бір жарым шақырымнан астам, ортасында Бойлстон көшесінде электр станциясы салынған. Бұл бір рельстік жүйе болды, онда төмен қарай келе жатқан вагондар жоғары қарай келе жатқан вагондардың басынан өтуі үшін қосымша жолдар қарастырылған. Маршрут Солтүстік Америкадағы кез келген көшелік теміржолындағы ең тік еңісті, Банкер Хилл даңғылы мен Хоуп көшесі арасындағы Екінші көше бойындағы 27.7 градусқа дейін тік төбелікті қамтиды. Жол 1885 жылдың 8 қазанында Техас көшесіне дейін ашылды. Темір жол Лос-Анджелес қаласының батысындағы, Краун Хилл деп аталатын аймақтағы жерді сатуға ынталандыру үшін құрылды. Генри Витмер, Э. А. Холл және Джесси Ярнелл, жер иелері, Лос-Анджелес жақсарту компаниясын ұйымдастырды, ол жерді 1400 лотқа бөліп, кабельдік темір жолды қала орталығымен байланыстырды. Басқа демеушілердің ішінде Исаак В. Лорд және Джон Холленбек сияқты орталық бизнесмендер болды, олар Екінші және Спринг көшелеріндегі желінің соңғы аялдамасына жақын жердегі жерге ие болды. Бірінші және Лейкшордың солтүстік-шығыс бұрышында City Park деп аталатын сыра бақшасы ашылды, ол жолға көбірек жолаушыларды тарту үшін жасалды. 1888 жылдың қаңтарында Джеймс МакЛофлин желі мен сыра бақшасы үшін 130 000 доллар төледі, бұл өте өкінішті шешім болып шықты. 1888 жылдың көктеміне қарай лоттарға сұраныс азайды, бірақ сол кезде жақсарту компаниясы 52 лоттан басқа барлық лоттарын сатылып бітті. Сонымен қатар, Холленбек өзінің Холленбек қонақ үйін Екінші және Спринг көшелерінде кеңейтті, Витмер және серіктестері Екінші және Форт көшесінің (Бродвей) бұрышында Калифорния банкін салды, ал қала Екінші көшенің оңтүстігінде Форт көшесінде жаңа қалалық әкімдік ғимаратын салды. Жүйе су тасқынынан кабельдері мен шкивтері зақымдалып, үнемі қиындықтарға тап болды. 1888 жылдың қысында сынған кабельді алмастыруды лайлы көшелер арқылы кабельдік үйге жеткізу мүмкін болмағандықтан, бірнеше күнге жабылды. 1889 жылдың наурыз айында МакЛофлиннің Кахуэнга аңғары темір жолымен (Ивар Вайдпен бірлесіп салынған) келісім жасалды, ол Голливудтың оңтүстігінде орналасқан жаңа Колегроув аймағына қызмет көрсетті. Кабельдік темір жолы Бірінші және Белмонт көшелерінде ауысып, оның жолаушылары қала орталығынан Колегроувқа дейін бара алатын болды. Бірақ 1889 жылдың жаз айының соңында Кахуэнга аңғары темір жолының Лос-Анджелес қаласының шегінде жұмыс істеуіне тыйым салынды. 13 қазанда МакЛофлин кабельдік операцияны "белгісіз мерзімге" тоқтатты. Ол жолды Альварадоға дейін ұзартуға рұқсат сұрады, бірақ кеңес рұқсат беруден бас тартты. Сол жылдың 24 желтоқсанында тағы бір су тасқыны желіге қосымша зақым келтірді, және ол 1890 жылы тастап кетілді. Құлдырауымен, Екінші көше кабельдік темір жолы АҚШ-тағы алғашқы кабельдік темір жол болып, бизнестен шығып кетті.
The Second Street Cable Railway was the first cable car system to open in Los Angeles. Opened in 1885, it ran from Second and Spring Streets to First Street and Belmont Avenue. The completed railway was 6,940 feet long, just over a mile and a quarter, with a power house constructed in the middle, at Boylston Street. It was a single track system, with sidings where a down hill car could coast past an up hill car. The route included the steepest gradient on any street railway in North America, a 27.7 degree hill along Second Street between Bunker Hill Avenue and Hope Street on Bunker Hill. The line opened to Texas Street on Oct 8, 1885. The railway was created to encourage sales of property west of downtown Los Angeles, property in the area known as Crown Hill. Henry Witmer, E. A. Hall, and Jesse Yarnell, owners of the property, organized the Los Angeles Improvement Company to subdivide the property into 1400 lots and build the cable railway to connect it to downtown. Other backers included downtown businessmen such as Isaac W. Lord and John Hollenbeck, who owned property near the terminus of the line at Second and Spring Streets. A beer garden resort, called City Park, was developed at the northeast corner of First and Lakeshore in order to draw more passengers to the line. In January, 1888, James McLaughlin paid $130,000 for the line and the beer garden, something which turned out to be a most unfortunate decision. By the spring of 1888 demand for lots had fallen off, but by then the Improvement Company had sold all but 52 of its lots. In addition, Hollenbeck had expanded his Hollenbeck Hotel at Second and Spring, Witmer and some associates had built the California Bank at the corner of Second and Fort Street (Broadway), and the city had built a new City Hall on Fort Street just south of Second Street. The system was chronically plagued with damage to its cables and pulleys due to flooding. It had to be closed down for several days in the winter of 1888 because a replacement for a broken cable could not be delivered to the cable house through the muddy streets. In March, 1889, an agreement was made with McLaughlin's Cahuenga Valley Railroad (built in conjunction with Ivar Weid), which served the new Colegrove area, located just south of Hollywood. The cable railway would exchange transfers at First and Belmont so that its patrons could travel from downtown all the way to Colegrove. But in late summer, 1889, the Cahuenga Valley Railroad was prevented from operating within the Los Angeles city limits. On October 13, McLaughlin suspended cable operations ”indefinitely”. He applied for a permit to extend the road to Alvarado, but the council denied the permit. On December 24 of that year another flood caused further damage to the line, and it was abandoned in 1890. With its demise, the Second Street Cable Railway had the distinction of being the first cable railway in the United States to go out of business.