Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Норман Оливер Браун (25 қыркүйек 1913 - 2 қазан 2002) – американдық жазушы және философ. Ол американдық ғалым, жазушы және әлеуметтік философ болған. Классикалық зерттеуші ретінде мансабын бастаған Браунның кейінгі еңбектері тарих, әдебиет, психоанализ, мәдениет және басқа да тақырыптар бойынша кең ауқымды, терең білімді және интеллектуалдық деңгейде күрделі ойларға толы болды. Браун жаңа тезистер ұсынды және өмірінде белгілі бір деңгейде танылды.
American writer and philosopher
Norman Oliver Brown (September 25, 1913 – October 2, 2002) was an American scholar, writer, and social philosopher. Beginning as a classical scholar, his later work branched into wide ranging, erudite, and intellectually sophisticated considerations of history, literature, psychoanalysis, culture, and other topics. Brown advanced some novel theses and in his time achieved some general notability.
Өмір
Браунның әкесі ағылшын-ирландтық тау-кен инженері болған. Оның анасы – альзас және кубалық тегінен шыққан кубалық әйел болды. Ол Клифтон колледжінде, содан кейін Оксфордтың Баллиол колледжінде білім алды (B.A., M.A., Greats; оның тәлімгері Исайя Берлин болды) және Висконсин университетінде (Мэдисон) (Ph.D., Классика) оқыды. 1938 жылы Браун Элизабет Поттерге үйленді. Оның басқа достарының ішінде тарихшылар Кристофер Хилл мен Хейден Уайт, сондай-ақ философ Стюарт Хэмпшир болды. Веслиан университетінде ол композитор Джон Кейджбен достық қарым-қатынас орнатты, бұл екеуіне де пайдалы болды. Браун Веслианда классика профессоры болды. Браунның сол жердегі қызметі кезінде Шорске тарих профессоры болды, және екеуі бір-біріне көмектесетін пәнаралық диалог жүргізді. 1970 жылы Браунмен Уоррен Беннис пен Сэм Кин «Psychology Today» журналы үшін сұхбат жасады. Беннис одан кітаптарында полиморфтық бұзықтық тұжырымын іске асырған-асырмағанын сұрады. Ол: «Мен көру мен болу арасындағы қажетті қашықтықты сезінемін. Егер мен сөз бен істі біріктіруге міндетті болсам, мен кейбір нәрселерді айта алмас едім. Осылайша мен сөздеріммен қол жеткізе аламын және мен үшін мүмкін емес нәрселерді іске асыра аламын. Бұл – айтқандарымыз бен көргендеріміз үшін төленетін құн. Мен осыны кеш білдім. Полиморфтық бұзықтықтың нақты, физикалық мағынасы – бұл басты мәселе емес. Мен қиялдың полиморфтық бұзықтығы, сөзбе-сөз полиморфтық бұзықтықтан нашар деп есептелуін ұнатпаймын».
Brown's father was an Anglo Irish mining engineer. His mother was a Cuban of Alsatian and Cuban origin. He was educated at Clifton College, then Balliol College, Oxford (B. A., M. A., Greats; his tutor was Isaiah Berlin) and the University of Wisconsin–Madison (Ph. D., Classics). In 1938, Brown married Elizabeth Potter. His other friends included the historians Christopher Hill and Hayden White as well as the philosopher Stuart Hampshire. At Wesleyan University, he befriended the composer John Cage, an association that proved fruitful to both. Brown became a professor of classics at Wesleyan. During Brown's tenure there, Schorske became a professor of history and the two engaged in a mutually beneficial interdisciplinary discourse. In 1970, Brown was interviewed by Warren Bennis and Sam Keen for Psychology Today. Bennis asked him whether he lived out the vision of polymorphous perversity in his books. He replied, I perceive a necessary gap between seeing and being. I would not be able to have said certain things if I had been under the obligation to unify the word and the deed. As it is I can let my words reach out and net impossible things things that are impossible for me to do. And this is a way of paying the price for saying or seeing things. You will remember that I discovered these things as a late learner. Polymorphous perversity in the literal, physical sense is not the real issue. I don't like the suggestion that polymorphous perversity of the imagination is somehow second best to literal polymorphous perversity.
Жұмыс
Браунның "Гесиодтың теогониясы" туралы пікірлері және оның алғашқы монографиясы "Гермес ұры: Мифтің эволюциясы" марксистік бейімділікті көрсетті. Браун 1948 жылы Генри А. Уоллестің прогрессивтік партиясының президенттікке кандидаттығын қолдады. 1948 жылғы президент сайлауынан кейін саясатқа көңілі толып, Браун Зигмунд Фрейдтің еңбектерін зерттеді. Бұл 1959 жылы жарық көрген, классикалық "Өлімге қарсы өмір" еңбегімен аяқталды. Норман Подхорец Лионель Триллингке ұсынғаннан кейін кітаптың даңқы артты. 1960 жылдың мамыр айында Браун, ол кезде Веслиан университетінде оқытушы болған, Колумбия университетінде Phi Beta Kappa сөз сөйледі. 1966 жылы жарық көрген "Love's Body" кітабында "адамзат тарихындағы эротикалық махаббаттың рөлі" және "эротизм мен өркениет арасындағы күрес" зерттеледі. 1981 жылы оқылған және 2009 жылы жарық көрген "Исламның шақыруы" лекциялар жинағында Браун ислам бізді өмірді өнер туындысына айналдыруға шақырады деп мәлімдейді. Ол Генри Корбиннің "Ибн Араби суфизміндегі шығармашылық қиял" еңбегіне сүйене отырып, "Мұхаммед – Мәсіх пен Данте және Блейк арасындағы байланыс" дейді.
Brown's commentary on Hesiod's Theogony and his first monograph, Hermes the Thief: The Evolution of a Myth, showed a Marxist tendency. Brown supported Henry A. Wallace's Progressive Party candidacy for president in 1948. Following Brown's disenchantment with politics in the wake of the 1948 presidential election, he studied the works of Sigmund Freud. This culminated in his classic 1959 work, Life Against Death. The book's fame grew when Norman Podhoretz recommended it to Lionel Trilling. In May 1960 Brown, who was then teaching at Wesleyan University, delivered a Phi Beta Kappa Address to Columbia University. Love's Body, published in 1966, examines "the role of erotic love in human history, describing a struggle between eroticism and civilization." In The Challenge of Islam, a collection of lectures given in 1981 and published in 2009, Brown argues that Islam challenges us to make life a work of art. Drawing on Henri Corbin's The Creative Imagination in the Sufism of Ibn 'Arabi, he argues that "Muhammad is the bridge between Christ and Dante and Blake."
Эрнест Бекерге әсер еткен
Өлімді жоққа шығару – Эрнест Беккердің 1973 жылы жарық көрген психоанализ және философия саласындағы еңбегі. Авторы Браун, Серен Кьеркегор, Зигмунд Фрейд және Отто Ранк еңбектеріне негізделген. 1974 жылы бұл еңбек жалпы тақырыптық әдебиет бойынша Пулитцер сыйлығымен марапатталды.
The Denial of Death is a 1973 work of psychoanalysis and philosophy by Ernest Becker, in which the author builds on the works of Brown, Søren Kierkegaard, Sigmund Freud, and Otto Rank. It was awarded the Pulitzer Prize for General Non Fiction in 1974.