Кіріспе

Баинта Бракк немесе Огр – Панама Музтагта, Қарақорым тау жүйесінің бөлігі болып табылатын тік, қират тау. Ол Пәкістанның Гилгит-Балтистан аймағында орналасқан. Бұл тау әлемдегі ең қиын бағынылуға тиіс шыңдардың бірі ретінде белгілі: 1977 жылғы алғашқы және 2001 жылғы екінші шағылысу арасында жиырма төрт жыл өткен.

Орналасқан жері

Байнта Бракк Орталық Қарақорумның ірі мұздықтарының бірі – Биафо мұздығының солтүстік жағынан көтеріледі. Ол аймақтың ірі қаласы Скардудан шамамен солтүстікке қарай, ал Асколедегі жол басынан да солтүстікке қарай орналасқан.

Ерекше белгілері

Байнта-Бракк биіктігімен, жергілікті жерден биіктігімен және тік тіктеп тұруымен ерекшеленеді. Бұл күрделі граниттік мұнара, Қарақұрымның көптеген шыңдарынан тіктеу және жартасты. (Дегенмен, Байнта-Бракк жанындағы Латок шыңдары да осыған ұқсас.) Мысалы, оның оңтүстік беті Узун-Бракк мұздығынан аз ғана көлденең қашықтықта биікке көтеріледі. Осы тік, жартасты ерекшелігі Байнта-Бракқа шабуыл жасауды өте қиын, сонымен қатар ең жоғары деңгейдегі альпинистер үшін тартымды мақсатқа айналдырды.

Тау-кен жорықтарының тарихы

1971 және 1976 жылдары екі рет сәтсіз талпыныстан кейін, 1977 жылы шыңға алғаш рет екі британдық – Даг Скотт пен Крис Бонингтон көтерілді. (Экспедицияның басқа мүшелері Мо Антоин, Клайв Роуленд, Ник Эсткорт және Тют Брейтвейт болды. Эсткорт, Антоин және Роуленд төменгі Батыс шыңына жетті, ал Брейтвейт ертеде тас құлап жарақат алды.) Олар Оңтүстік-Батыс жотасы арқылы Батыс қырқасына, содан кейін Батыс шыңынан Бас шыңға көтерілді. Шыңның басына көтерілу үшін бұрынғыдан қиын тау шаруашылығы қажет болды, ол мүмкіндіктердің шегін кеңейтті. Түсу одан да қауіпті болды: шыңнан алғашқы түсу кезінде Скотт екі аяғын сындырып алды. Кейін Бонингтон екі қабырғасын сындырып, пневмонияға шалдықты. Сонымен қатар, базалық лагерьге бір апталық түсудің көп бөлігі ауыр дауылда өтті. Дегенмен, олардың барлығы базалық лагерьге жетіп, көмек күтіп ұзақ уақыт өткізді. Олар аралықта 20-дан астам сәтсіз экспедиция өткенін айтады. Mountain INFO журналы олардың көтерілуін «2001 жылғы маусымдағы альпинизмдегі ең маңызды жетістіктердің бірі» деп сипаттады. 2012 жылдың 21 тамызында америкалықтар Кайл Демпстер мен Хейден Кеннеди шыңның Оңтүстік бетіне жаңа бағытпен үшінші рет көтерілді. Олармен бірге отандасы Джош Уортон да болды, бірақ ол биіктікке байланысты ауруға шалдыққандықтан шамамен белгілі бір биікте көтерілуді тоқтатуға мәжбүр болды. Сапардың басында олар словениялық Урбан Новакпен бірге K7 тауының алып шығыс бетіне жаңа бағытпен алғашқы көтерілуді жасады.