Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Марк Танси (Mark Tansey) – 1949 жылы туған американдық суретші.
American painter (born 1949)
Mark Tansey (born 1949) is an American painter.
Ерте өмір және білім
Марк Танси Калифорния штатының Сан-Хосе қаласында өнер тарихшысы Ричард Г. Танси мен слайдтардың алғашқы компьютерлік мұрағатын ойлап тапқан слайдтар кітапханашысы Лурейн Танси отбасында дүниеге келген. Өнерге бойы үйренген отбасында өскен Танси өнермен ерте танысқан. Ол жасөспірім кезінде Сан-Франциско өнер институтында сенбілік сабақтарға қатысып, аймақтағы өнер мұражайларын үнемі тамашалауды әдетке айналдырды. 1969 жылдан бастап Танси Лос-Анджелестегі ArtCenter College of Design колледжінде үш жыл оқыды. Бітірген соң Сан-Хосе мемлекеттік университетінің галереясында ассистент болып жұмыс істеді. Дәл сол жерде ол кейіннен өзінің туындыларына үлкен әсер еткен өнердің әртүрлі түрімен жақсы танысты. 1974 жылы Нью-Йоркке көшіп, Нью-Йорктегі Хантер колледжінде студиялық өнер бағдарламасын аяқтады. Сол жерде Танси ата-анасымен таныстырған тарихи өнерді, сондай-ақ заманауи сурет салу және мүсін жасау техникаларын, сонымен қатар суретшілерді зерттеуді жалғастырды. Танси Хелен Франкенталердің де ассистенті ретінде қысқа ғана уақыт жұмыс істеді. Ол туындының негізгі формаларын белгілеп, содан кейін бояудың әртүрлі қабаттарын мұқият алып тастап, түпкілікті нұсқасын жасайды. Гессоның тез кебу қасиетіне байланысты Танси композицияға енгізетін өзгерістерді аяқтауға шамамен алты сағат уақыт бар. Сондықтан ол фреска суретшілеріне ұқсас стильде, осы қысқа мерзімде аяқтауға болатын бөліктер бойынша жұмыс істейді. 1970 жылдары Рене Магритттің сегіз әдісінен әсерленіп, ол кескіндеме үшін қозғаушы күш ретінде қарама-қайшылықтарды көрсетудің жолдарын іздеуді бастады. Осыдан кейін иллюстрация мен бейнелеу өнер мен практика, символ мен мағына арасындағы алшақтықты жою үшін өте қажет деген қорытындыға келді. Бұл оның суретші ретінде туындыларына сіңдіру үшін "құштарлықты" іздеп отырғанын көрсетеді, ол көрерменді зихилық тұрғысынан қызықтырады, қарапайым визуалды тәсілдерден аулақ болып, одан гөрі нәзік және, демек, күрделірек және тиімдірек көзқарас таңдайды. Оның көптеген картиналары осы тәсілдің мысалы ретінде қолданылуы мүмкін, бірінші көз тастағанда ештеңе ерекше көзге түспейді, бірақ кейін белгілі бір элементтер контекстен шығып тұрғаны байқалады, бірақ визуалды тұрғыдан үйлесімді болып қалады, осылайша қақтығыс тудырады.
Mark Tansey was born in San Jose, California to Richard G. Tansey, an art historian, and Luraine Tansey, a slide librarian who invented one of the first computerized slide archives. Raised in an artistic family, Tansey had an early introduction to art. He attended Saturday art classes at the San Francisco Art Institute in his early teen years and made a habit of regularly visiting art museums in the area. Beginning in 1969, Tansey spent three years studying at the ArtCenter College of Design in Los Angeles. After graduating, Tansey worked as an assistant at the San Jose State University Gallery. There he became well acquainted with the art that would later influence much of his work. He moved to New York in 1974 and attended Hunter College in New York for their graduate studio art program. There, Tansey continued his examination of the historic art introduced to him by his parents, as well as modern painting and sculpture techniques and artists. Tansey also worked briefly as Helen Frankenthaler's assistant. He blocks out the general forms of the piece and then carefully removes varying layers of paint to form the final product. Due to the fast drying properties of gesso, Tansey only has about a six hour window in which to complete his alterations to a composition. As such, he works in a style similar to fresco painters, painting in segments that he can finish in this short time frame. In the 1970s, influenced by the work of René Magritte's eight methods, he began to search for ways of displaying oppositions and contradictions as the motivation for a painting. From this he decided that illustration and representation were fundamentally necessary to heal the rift between art and practice, between symbol and meaning. The implication is that he as an artist is searching for a "drive" to incorporate in his subjects, that would engage the viewer intellectually, while avoiding simple visual methods and opting for a more subtle and, consequently, more sophisticated and effective approach. Most of his paintings can readily be used as examples of that approach, where at first glance nothing is out of ordinary, but then it becomes apparent that certain elements are out of context, while remaining coherent visually, thus creating the conflict.
Сын
Тансейдің өнеріне қанша мақтау айтылса, сонша сынап-міңдегендер де табылды. Тансей 1980-ші жылдардың басында өнер саласына сәтті қадам басты, бірақ тақырыптарындағы, стиліндегі және юморындағы тұрақтылығының арқасында оның суреттері 1990 жылдың басында-ақ көбірек сынға ұшырай бастады. Artforum журналының авторы Джон Миллер Тансейдің күрделі мәселелерді өнеріндегі юмор арқылы "төмендетуге" тырысқанына наразылық білдірді. 1997 жылы Artforum журналының бұрынғы редакторы және өнер сыншысы Дэвид Франкель Тансей туралы: "Тансейдің суреттерінің беткейі маған бұрынғыдан гөрі аз сенімді көрінеді деп мойындаймын; олардың жұқалығы, бір жағынан ақылсыздай жуылған, екінші жағынан сызылған, қарсы қоюға болатын неоэкспрессионизмнің болмауынан құдіретін жоғалтқан", – деді. Грейс Глюк Тансейдің сурет салу процесі туралы көрмені "көргендердің көбісінен зең қағуға себеп болатын көрме" деп сипаттады.
As much praise as Tansey has received for his art, he has received criticism as well. Tansey successfully broke into the art field in the early 1980s, but due to his consistency in themes, style, and humor, his paintings started receiving more criticism as early as 1990. John Miller, a contributor for Artforum magazine, bemoaned Tansey's unsuccessful attempt to "dumb down" complex issues through the humor in his art. Art critic and former editor of Artforum, David Frankel, said of Tansey in 1997, "I confess that the surfaces of Tansey’s paintings look less convincing to me than they did; their thinness, alternately washy and scratchy, has lost authority through the absence of slathery neo Expressionism to bounce against." Grace Glueck described an exhibition about Tansey's art making process as "a display that should occasion many a yawn among viewers."