Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық суретші Лиза Адамс (1955 жылы туған) – 1980-жылдардың ортасында көзге түскен американдық суретші. Ол жеке және қоғамдық шындықтарды бейнелейтін, қиял әлемінен жасалған майлы суреттерімен әйгілі. Оның туындылары ұлттық және халықаралық көрмелерде көрсетілген, сондай-ақ LACMA, Eli Broad, Сан-Хосе өнер мұражайы, USC Fisher өнер мұражайы, Лонг-Бич өнер мұражайы, Edward F. Albee қоры, Frederick R. Weisman мұражайы және Laguna өнер мұражайының қорында сақтаулы. Ол Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында тұрады және жұмыс істейді.
American painter
Lisa Adams (born 1955) is an American painter who emerged in the mid 1980s. She is best known for her oil paintings of imaginary worlds that address both personal and collective realities. Her work has been exhibited nationally and internationally and is in the public collections of LACMA, Eli Broad, the San Jose Museum of Art, the USC Fisher Museum of Art, the Long Beach Museum of Art, the Edward F. Albee Foundation, the Frederick R. Weisman Museum and the Laguna Museum of Art. She lives and works in downtown Los Angeles, California.
Жұмыстар мен көрмелер
Дистопиялық орталар мен адамның салған ерекше құрылыстарының бейнелерін үйлестіре отырып, Лиза Адамс жеке және қоғамдық шындықтарды көрсететін ойдан туған әлемдердің майлы суреттерімен әйгілі. Оның туындылары климаттың өзгеруі немесе экологиялық апаттың салдарынан туындаған мәселелер туралы тікелей болмаса да, оның суреттері біздің ойлау жолымыздағы және планетамыздағы маңызды өзгерістерге сілтеме жасайды. Олар абстракция мен бейнелеу, қиял мен шындық, сондай-ақ табиғи және адам жасаған әлемдер арасындағы байланысты орнатады. Шындықты нақты көрсетудің орнына, оның жұмысы метафора мен таза қиял арасында жұмыс істейді, бұл екі ұғымды жаңа шындыққа табысты біріктіреді. Лиза Адамстың туындылары ұлттық және халықаралық деңгейде көрсетілді, ал 2010 жылдан 2018 жылға дейін Лос-Анджелестегі CB1 галереясы оның бес жеке көрмесін ұйымдастырды. Басқа да баспасөз материалдарының арасында оның 2013 жылғы "Second Life" көрмесін LA Times газетінде Холли Майерс талқылады. Оның соңғы жеке көрмесі "A Piebald Era" 2019 жылдың 12 қаңтарынан 17 ақпанына дейін Лос-Анджелес қаласының орталығындағы Garis & Hahn галереясында өтті.
Combining images of dystopic environments and unlikely human built structures, Lisa Adams is best known for her oil paintings of imaginary worlds that address both personal and collective realities. Though her work is not directly about issues resulting from climate change or ecological disaster, her paintings reference a significant shift in our thinking and our planet. They establish a link between the realms of abstraction and representation, of the imaginary and the real, and finally of the natural and human built worlds. Rather than presenting a factual truth, her work operates between metaphor and pure imagination to successfully fuse these aspects into a new reality. Lisa Adams' work has been exhibited nationally and internationally and was represented from 2010 to 2018 by CB1 Gallery in Los Angeles where she mounted five solo exhibitions. Among other press, her 2013 exhibition Second Life was reviewed in the LA Times by Holly Myers. Her most recent solo exhibition, A Piebald Era, ran from January 12 to February 17, 2019, at Garis & Hahn in downtown Los Angeles.
Ертедегі әсерлері мен жұмысы
Адамс он жасында Сальвадор Далидің "Жадтың тұрақтылығы" туындысының көшірмесін көргеннен кейін суретші болатынын білді. Ол сондай-ақ он үш жасында Чарльз және Рей Иймс түсірген "Он күші" атты қысқаметражды фильміне және Карл Бенджаминнің объективті емес суретіне қызығушылық танытқанын еске алады. 1981 жылы Клермонт университетін бітіргеннен кейін Адамс пен суретші Крейг Кауфман Нью-Йорк қаласындағы Сохоға көшіп барды. Ол бұл кезеңді нағыз білім алған уақыты деп есептейді, онда Сьюзан Ротенберг және Джулиан Шнабель сияқты суретшілер оған үлкен әсер етті. Адамстың туындылары Ист-Виллидж және Сохода өткен топтық көрмелерге қосылды. 1985 жылы ол Лос-Анджелеске оралып, суретшілік мансабын жалғастырды. Адамс он жылдан астам абстрактты суреттер салған, соңынан линолеум және герметик сияқты дәстүрден тыс материалдармен тәжірибе жасады. Ол сонымен қатар дәнекерлеу және ағаш өңдеуді үйреніп, металл мен пішінді панельдерді суреттерінің ажырамас бөлігі ретінде пайдаланды. Ол мұндай гибридтік өнер формасын "қабырғаға тәуелді" мүсін деп санады. 2000 жылдардың басында Адамс видео өнерінде тәжірибе жүргізу үшін Durfee ARC грантын алды.
Adams knew she would be an artist at age ten after seeing a reproduction of Salvador Dalí's The Persistence of Memory. She also recalls being fascinated by the Charles and Ray Eames short film Powers of Ten and by a Karl Benjamin non objective painting when she was thirteen years old. In 1981, shortly after graduating from the Claremont Graduate University, Adams and artist Craig Kauffman moved to SoHo in New York City. She often referred to that time as her real education, where she was influenced by artists such as Susan Rothenberg and Julian Schnabel. Adams' work was included in group exhibitions in the East Village and SoHo. In 1985 she returned to Los Angeles and continued to pursue her career as a painter. Adams painted abstractly for over a decade, eventually experimenting with unconventional art materials, such as linoleum and caulking. She also learned how to weld and woodwork, incorporating steel and shaped panels as integral elements in her paintings. She thought of her investigations into this hybrid form of artwork as "wall dependent" sculpture. In the early 2000s Adams received a Durfee ARC Grant to pursue experiments in video work.
Қоғамдық өнер, резиденциялар және арнайы жобалар
Студиялық тәжірибесінен өзге, Адамс қоғамдық өнер жобаларында жұмыс істеді, соның ішінде Резедадағы (Калифорния) Батыс аңғары филиал кітапханасы, Уоттс (Лос-Анджелес) қаласындағы №64 өрт сөндіру станциясы және оның ең соңғы қоғамдық өнер жобасы – 2012 жылдың маусымында аяқталған Лос-Анджелес метрополитенінің апельсин желісінің кеңейтуі үшін Чатсворт станциясы. Адамс Словенияда, Финляндияда, Жапонияда, Нидерландыда және Коста-Рикада тұрып жұмыс істеді, сондай-ақ Еуропа мен Азияны кеңінен аралап көрді. Ол тәуелсіз куратор ретінде жұмыс істеді және 2000 жылы Калифорнияның Санта-Моника қаласында Crazy Space атты баламалы көрме алаңын құрды. 1990 жылдары Адамсқа Солтүстік Американың BMW компаниясы ArtCar суретін салуға тапсырыс берді, ал ол "Американдық әйелдің өмірінен бір күн: өзімізді қалай көреміз" атты жинаққа енді.
In addition to her studio practice Adams has worked on public art projects which have included the West Valley Branch Library in Reseda, California, the Fire Station No. 64 in Watts, Los Angeles and her most recent public art project is the Chatsworth Station for the Los Angeles Metro Orange Line Extension completed in June 2012. As an artist in residence, Adams has lived and worked in Slovenia, Finland, Japan, the Netherlands and Costa Rica and has traveled extensively throughout Europe and Asia. She has worked as an independent curator, who in 2000, co founded Crazy Space, an alternative exhibition space, in Santa Monica, California. In the 1990s Adams was commission by BMW of North America to paint an ArtCar and has been included in A Day in the Life of the American Woman: How We See Ourselves, Bullfinch Press, 2005.
Академиялық тәжірибе
Адамс Лос-Анджелес аймағында және шетелдегі көптеген беделді өнер кафедраларында сабақ берді, оның ішінде Оңтүстік Калифорния университеті, Клермонт аспирантурасы, Словенияның Льюбляна қаласындағы Көркемсурет және дизайн академиясы, UCLA Extension, Otis өнер және дизайн колледжі, сондай-ақ Санта-Моника дизайн, өнер және сәулет колледжінде оқыған оқушылары үшін FM* атты оқулықты жазды (Peeps Island Press, 1999), бұл 1997-1999 жылдар арасындағы оқыту тәжірибесіне негізделген сурет салу бойынша нұсқаулық. Ол сонымен қатар Жапонияның Гифу қаласындағы World Design Studios, Idyllwild Arts Academy және Калифорния мемлекеттік университетінің Фресно қаласындағы Жазғы өнер мектебінде шеберлік сабақтарын өткізді.
Adams has taught at many reputed art departments throughout the Los Angeles area and abroad, including University of Southern California, Claremont Graduate University, Academy of Fine Arts and Design, Ljubljana, Slovenia, UCLA Extension, Otis College of Art & Design and the Santa Monica College of Design, Art and Architecture where she authored a book titled FM*, (Peeps Island Press, 1999) a How To book about painting, based on her teachings between 1997 and 1999. She has also conducted workshops at the World Design Studios in Gifu City, Japan, the Idyllwild Arts Academy and Summer Arts at California State University, Fresno.
Жинақтар мен ақпарат құралдары
2012 жылы Адамс және оның жұмыс процесі туралы екі қысқа фильм түсірілді. Біріншісі – Эрик Мин Свенсонның "Улы аспан" ("Toxic Sky") деген фильмі, екіншісі – Джозеф Сантаромананың "Еске түсірулер" ("The Remembers") видеосериясының 3-ші эпизоды. Оның алғашқы монографиялық кітабы "Кездейсоқтықтың өзгеруі" ("Vicissitude of Circumstance") деп аталып, Zero+ Publishing баспасынан (Amazon арқылы қолжетімді) жарық көрді. Кітаптағы Джеймс Скарбороның мақаласы Huffington Post сайтында жарияланды. Лиза Адамстың туындылары LACMA, Eli Broad, Сан-Хосе өнер мұражайы, Эдвард Ф. Алби қоры, Лонг-Бич өнер мұражайы, USC Фишер өнер мұражайы, Фредерик Р. Вейсман мұражайы және Лагуна өнер мұражайының қоғамдық коллекцияларында сақталуда.
In 2012 two short films were produced about Adams and her working process. The first is by Eric Minh Swenson titled Toxic Sky and the second is part of a video series by Joseph Santarromana titled The Remembers, episode 3. Her first monograph book titled Vicissitude of Circumstance was published by Zero+ Publishing (available on Amazon) and James Scarborough's essay that appears in the book was published on the Huffington Post. Lisa Adams work is in the public collections of LACMA, Eli Broad, the San Jose Museum of Art, the Edward F. Albee Foundation, the Long Beach Museum of Art, the USC Fisher Museum of Art, the Frederick R. Weisman Museum, and the Laguna Museum of Art.