Кіріспе
2002 жылғы американдық психологиялық триллер фильмі. «Нью-Йорк Таймс» газетінің А.О. Скотт Эшли Джадд пен Морган Фримен «жанрлық тәжірибені әлдеқайда жақсырақ етіп көрсетеді. Г-жа Джадд әрқашан шалқар және тартымды, көңіл-күйі жақсы болғанда керемет актерлік көрсете алады [және] Фримен мырза тағы да нашар роль ойнай алмайтынын дәлелдейді». Ол Карл Франклиннің режиссурасын «жаман емес, бірақ ерекше шабытсыз, жылдам, мәнді көріністер мен күмәнді фильмдердің құрылымы» деп бағалады. Ол сюжеттік бұрылыстың «бұрынғының бәрін мүлдем мағынасыз ететінін» сезінді және «Егер сіз оны шешсеңіз, маған хабарлаңыз. Бірақ 20th Century Fox компаниясына хабарласыңыз, себебі олар да біз сияқты қыңыр болар деп ойлаймын» деп қорытындылады. «Чикаго Сан Таймс» газетінен Роджер Эберт фильмді төрт жұлдыздың үшеуімен бағалап, «Маған режиссер Карл Франклиннің және сценаристтер Юрий Зельцер мен Кэри Биклидің екі жақты ортаға қарсы қоюы ұнады, сонда көрермендер нақты не болғаны туралы екі қарама-қайшы теорияға сенуге жеткілікті дәлелге ие болады. «Жоғары қылмыстар» бізді осы іске араластыруға және қамқорлыққа тартуға тырысады. Франклин көптен бері жалғасып келе жатқан қырғынның әртүрлі нұсқаларын флешбэктер арқылы көрсетеді, онда бір камера бұрышы басқа бұрыштың дәлелдей алатынын көрсетеді. Егер фильмнің соңында сюжеттік өзгеруге аз ғана шатырласақ, онда фильм соны уәде етіп, соны іске асырады» деді. Сан-Франциско хроникасынан Мик ЛаСалл фильмнің «кейбір кемшіліктері бар, бірақ ол көрермендерді басынан аяғына дейін ашулы немесе алаңдатып ұстай алады. «Жоғары қылмыстар» драмалық фокусы соңғы жарты сағатта біршама бұрмаланып, кейбір көріністер қайталанып жатқандай сезіледі. Дегенмен, көріністер ешқашан жалықтырмайды, фильм үлкен финалға дейін жаңарып келеді. Тек бір нәрсе жетіспейді, үлкен емес, бірақ айтуға тұрарлық. Біз Клэр мен Граймстың қандай керемет адвокаттар екені туралы естіп жүрміз, бірақ сот залында керемет оқиғалар жоқ. Осы тұрғыдан алғанда «Жоғары қылмыстар» шын өмірге өте ұқсайды. Бұл бізге сот залында от шашуды қамтамасыз етпейтін сот залын береді». «Вашингтон Пост» газетінің Майкл О'Салливан фильмнің «негізгі нәрселерге деген құштарлықты қанағаттандыратынын: көруге лайықты құпия, біршама шырынды күмән, мүмкін сюжеттік бұрылыс. Тарифтер стандартты мәзірде, бірақ олар жақсы түседі. Бұл режиссердің сенімді актерлеріне сенімділікпен өз жұмыстарын орындауға мүмкіндік береді. Иә, соңы бұрмаланған, бірақ оны күтпесеңіз. Таңғаларлық па? Мүмкін, жоқ. Қанағаттандыра ма? Фримен мен Джаддты көруден гөрі, екі тартымды актер бір-бірінің компаниясын біз сияқты жақсы көреді». «Variety» журналының Роберт Кохлер фильмді «толық дәстүрлі» деп атады, ал Эшли Джаддтың ойыны «әзіл-сықақтан және іскерлік сипаттан мүлдем алыс, сондықтан Фрименнің жылылыққа толы сыпайылығы екі есе құнды, бірақ бұл жалпы жобаға ерекше сипат беру үшін жеткіліксіз. Ең өкініштісі, режиссер Карл Франклин, бір кездері қысымды әңгімелерімен және болжауға болмайтын кейіпкерлерімен танымал болған, өзінің тапсырмасын мұнда көзге көрінетін шабытсыздықпен орындайды. Юрий Зельцер мен Кэри Биклидің сценарийлік тобы Джозеф Финдердің романын айтарлықтай өзгертті. Кейіпкерлердің өзгеруі, жетілдірілуі, орнын ауыстыруы және сюжеттік алмастырулар күлкілі күрделі сюжеттегі көптеген тесіктерге толы қоянның илеуін жасайды. Үшінші актіге дейін кейіпкерлердің басқа кейіпкерлердің қайда екенін немесе не істеп жатқанын білмеуі таңқаларлық емес».
A. O. Scott of The New York Times opined that Ashley Judd and Morgan Freeman "make a muddled genre exercise seem a lot better than it is. Ms. Judd, always brisk and appealing, is capable of fine acting when the mood strikes [and] Mr. Freeman shows himself, once again, incapable of giving a bad performance." He added Carl Franklin's direction "is far from terrible, but it feels singularly uninspired, a flurry of fast, expository scenes and suspense movie setups." He felt the plot twist "renders everything that came before completely nonsensical" and concluded, "If you figure it out, please let me know. On second thought, don't, but please drop a line to the folks at 20th Century Fox, since I'm sure they're just as baffled as the rest of us." Roger Ebert of the Chicago Sun Times rated the film three out of four stars and commented, "I do like the way director Carl Franklin and writers Yuri Zeltser and Cary Bickley . play both ends against the middle, so that the audience has abundant evidence to believe two completely conflicting theories of what actually happened . High Crimes works to keep us involved and make us care . The unfolding of various versions of the long ago massacre is handled by Franklin in flashbacks that show how one camera angle can refute what another angle seems to prove. And if we feel, toward the end, a little whiplashed by the plot manipulations, well, that's what the movie promises and that's what the movie delivers." Mick LaSalle of the San Francisco Chronicle said the film "has some faults, but it manages to keep its audience either angry or jumpy from start to finish . The dramatic focus of High Crimes gets a bit fuzzy in the last half hour it starts to feel as if some scenes get replayed. Still, the scenes are never dull, and the movie recovers for the big finish. Only one thing is lacking throughout, not a big thing, but big enough to mention. We keep hearing about what great lawyers Claire and Grimes are, but there's no great courtroom scene. In that, High Crimes is too much like real life. It gives us court with no courtroom fireworks." Michael O'Sullivan of The Washington Post said the film "satisfies a hunger for the basics: a decent mystery to chew on, a bit of juicy suspense, maybe a plot twist as garnish. The fare is all on the standard menu, but it goes down well just the same. Chalk that up to a cast the director can trust enough to step out of the way and let do their jobs . And yes, there's a twist ending, but don't kid yourself that you won't see it coming. Surprising? Maybe not. Satisfying? Not half as much as watching Freeman and Judd, two compelling performers who seem to enjoy each other's company almost as much as we do." Robert Koehler of Variety called the film "utterly conventional" and Ashley Judd's performance "so resolutely humorless and businesslike that Freeman's gruffly affectionate warmth becomes doubly valuable, though not nearly enough to lend this generic project any special character. Most disillusioning is how director Carl Franklin, once known for tense storytelling and unpredictable characters, goes about his task here with a visible lack of inspiration . The screenwriting team of Yuri Zeltser and Cary Bickley has tweaked Joseph Finder's novel considerably . Character alterations, refinements, re locations and plot substitutions produce a rabbit's warren full of holes in an almost laughably complex plot. By the time the third act exhaustedly appears, it's hardly a wonder that some major characters have no idea where other major characters are, or what they're doing."
Марапаттар мен ұсыныстар
Морган Фриман «NAACP Image Award» сыйлығының «Фильмдегі үздік актер» номинациясына ұсынылды, бірақ «Джон Кью» фильміндегі Дензел Вашингтонға есе жіберіп, актер осы санатта төртінші рет жеңіске жетті.
Үй медиасы
20th Century Fox Home Entertainment 2004 жылдың 31 тамызында 1-ші аймақ DVD-ін шығарды. Фильм анаморфты кең экранды форматта, ағылшын, испан және француз тілдерінде дыбыс жолдарымен, сондай-ақ ағылшын және испан тілдерінде субтитрлермен ұсынылған. Бонус материалдарының ішінде режиссер Карл Франклиннің түсіндірулері және фильмнің түсірілуі туралы алты деректі фильм бар. High Crimes 2009 жылдың 1 қыркүйегінде Blu-ray дискісінде де қолжетімді болды.