Нагасакидегі Ураками ауданының тарихы

Кіріспе

Ураками – Жапонияның Нагасаки қаласының солтүстік жағындағы аудан.

Тарих

1614 жылы шогун Токугава Иэясуның бұйрығымен Жапонияда христиан дініне тыйым салынды. Бұл шешім Еуропалық ықпалды басу және жапон үкіметін әлсіретуге жол бермеу мақсатымен қабылданды. Дінін ашық жариялаған жапон христиандары қудалауға ұшырап, азаптауға немесе айқышқа тартылуға ұшырады. Осының салдарынан Ураками дінін жасырын сақтайтын қуғынға ұшыраған сенушілердің бекінісіне айналды. Осы кезеңде Оура соборы Уракамидегі христиандарға рухани қолдау көрсетуде маңызды рөл атқарды. Ураками аймағында христиандардың болуы Жапон үкіметін тыйымды күшімен жүзеге асыруға итермеледі. 1790 жылдың 1 қыркүйегінде Уракамиде алғашқы қуғын-сүргін басталды, жасырын христиандар анықталып, тұтқындалды, бірақ ешкім қаза болған жоқ. 1839 жылы Уракамиде қуғын-сүргіннің жаңа толқыны басталды, алайда бұл да өлімге әкелмеді. 1859 жылы өткізілген үшінші «кудзюре» (сөзбе-сөз «таралу») кезінде азаптаудан 10-нан астам адам қаза тапты. 1867-1873 жылдар аралығында өткен төртінші және соңғы қуғын-сүргін «Ураками Йобан Кузуре» деп белгілі болды. Осы процесте Ураками тұрғындарының 68-і тұтқындалып, дінінен толығымен бас тартуға мәжбүр болды. Бұл шетелдік консулдардың наразылығын тудырды, нәтижесінде Токугава шогунаты жеңілді. Бірақ Токугава шогунаты құлағаннан кейін, 1868 жылдың ақпанында жаңа Мэйдзи үкіметі Сава Нобуёшиді Кюсюдегі қоғамдық тәртіпке жауапты етіп тағайындады. Оның шетелдік нәрселерге деген жек көрінісі белгілі болды және кеңескеннен кейін ол мәселені біржола шешуге бел буды. Оның бүкіл ауылды жер аудару жоспары 25 сәуірде Император кеңесімен мақұлданды және екі кезеңде іске асырылды: бірінші, бүлікшілер Хаги, Цувано және Фукуямаға, содан кейін қалған ауылдықтар. Отбасылар бөлініп, барлығы 3414 ер және әйел, балалар Жапонияның түкпір-түкпіріне жер аударылды: 500-і Каназаваға, 160-ы Цуваноға, 150-і Сацумаға, 117-і Цуру-Шимаға, Окаямаға және т.б. Бірақ қысымға ұшырап, АҚШ және Еуропа елдерімен қарым-қатынасты сақтау ниетінде болған Жапон үкіметі, әсіресе 1850 жылдары әлемге ашылғаннан кейін, 1873 жылы тыйым алынып, жапондық христиандар Уракамиге оралуға мүмкіндік алды. 1895 жылы христиандар Ураками ауданында Жапониядағы алғашқы соборды салды. Собордың құрылысы 1925 жылы толыққанды аяқталды. 1945 жылдың 9 тамызында, Екінші дүниежүзілік соғыстың соңына қарай, Ураками атом бомбасының жарылған жеріне айналды. Жылу толқындары мен жарылыстан келген зиян көбінесе осы аймаққа шектелді, ал Накасима аймағы төбелердің қорғауында болды. Дегенмен, екі аймақтағы құрылыстардың 36%-ы зақымдалды. Ураками соборы да жарылыс кезінде қирады. Соғыстан кейін Ураками қайта жаңартылды және қазір бұрынғы қираған собордың орнында орналасқан.

In 1614, by the orders of shōgun leader Tokugawa Ieyasu, Christianity was banned in Japan in order to suppress European influence and to prevent the undermining of the Japanese government. Most Japanese Christians who openly spoke about their religion were open to prosecution and subject to extreme harsh treatment, such as torture or crucifixion. As a result, Urakami became the stronghold for oppressed believers who steadfastly adhered to their religion in secret. During this time period, the Oura Cathedral played the important role as spiritual support for Christians in Urakami. The existence of Christians within the Urakami area resulted the Japanese government to launch a crackdown in order to implement the ban. On September 1, 1790, the first persecution began in Urakami; hidden Christians were discovered and arrested, though there were no deaths. In 1839, a new wave of persecution was launched in Urakami, though this too did not result in any deaths. In the third kuzure (literally, "disintegration"), conducted in 1859, more than 10 people died under torture. The fourth and final persecution was conducted between 1867 and 1873, better known as the Urakami Yoban Kuzure. During the process, 68 residents of Urakami were arrested and were forced to renounce their religion entirely. This led to protests from foreign consuls, and the Tokugawa Shogunate relented. However, soon after Tokugawa Shogunate ended and in February 1868 the new Meiji government appointed Sawa Nobuyoshi in charge of public order in Kyūshū. His dislike of all things foreign was well known, and, after consultation, he decided to deal with the problem once and for all. His plan to exile the entire village was approved by an Imperial council on 25 April and implemented in two stages: first the ringleaders to Hagi, Tsuwano and Fukuyama, and then the rest of the village. Families were split up, and in total 3,414 Christian men, women, and children were sent into exile to all over Japan: 500 to Kanazawa, 160 to Tsuwano, 150 to Satsuma, 117 to Tsuru Shima, Okayama, etc. However, under pressure, and wanting to keep the relationship with the United States and European countries, especially after the Japanese government opened to the world in the 1850s, the ban was lifted in 1873 and the Japanese Christians were finally able to return to Urakami. In 1895, Christians built the first cathedral in Japan in the Urakami area. The construction of the cathedral was fully completed in 1925. On August 9, 1945, near the end of World War II, Urakami became the site for ground zero when the atomic bomb exploded at about a height of The damage caused by the heat rays and the blast was almost entirely restricted to this area, while the Nakashima area was fairly well shielded by the hills. However, 36% of the total structures in both areas were damaged. The Urakami Cathedral was also heavily damaged during the blast. Following the war, Urakami was rebuilt and now houses the once damaged Cathedral site.