Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытай сарайына жіберілген дипломатиялық миссиялар
Diplomatic missions sent to the Chinese court
Жапон миссиялары Императорлық Қытайға дипломатиялық елшіліктер ретінде жіберілді. Жапон сарайынан немесе жапондық шоғундықтардың кез келгенінен жіберілген дипломатиялық өкілдер арасындағы ешқандай айырмашылық, елші Қытай астанасына келген кезде маңызсыз болып кетті. Қолда бар деректер 607 және 839 жылдар аралығында Қытайға жасалған миссияларды растайды (894 жылы жоспарланған миссия болдырған). Бұл императорлық миссиялардың құрамына аристократиялық кугелер мен буддалық монахтар кірді. Бұл миссиялар Қытай мәдениетін, соның ішінде ғылым мен технологиядағы жетістіктерді әкелді. Бұл дипломатиялық кездесулер Жапонияда буддизмнің, оның ішінде Дзен мектебінің пайда болуына себеп болды. Қытайдың Чанъаньдағы сарайының қытайцентристік көзқарасы бойынша, Киотодан жіберілген елшіліктер Императорлық Қытайға бағынышты мемлекеттер ретінде қарастырылды; бірақ жапондықтар осы пікірді бөліскені белгісіз. Қытай Жапониямен қарым-қатынас орнатуда бастама көтерген секілді. Суй императоры Ян 605 жылы мынадай хабарлама жіберді:
The Japanese missions to Imperial China were diplomatic embassies which were intermittently sent to the Chinese imperial court. Any distinction amongst diplomatic envoys sent from the Japanese court or from any of the Japanese shogunates was lost or rendered moot when the ambassador was received in the Chinese capital. Extant records document missions to China between the years of 607 and 839 (a mission planned for 894 was cancelled). The composition of these imperial missions included members of the aristocratic kuge and Buddhist monks. These missions led to the importation of Chinese culture, including advances in the sciences and technology. These diplomatic encounters produced the beginnings of a range of schools of Buddhism in Japan, including Zen. From the Sinocentric perspective of the Chinese court in Chang'an, the several embassies sent from Kyoto were construed as tributaries of Imperial China; but it is not clear that the Japanese shared this view. China seems to have taken the initiative in opening relations with Japan. The Emperor Yang of Sui dispatched a message in 605 which read:
Суй билеушісі Уэ билеушісі туралы құрметпен сұрайды. Императрица Суйконың сарайы 607 жылы Оно но Имоко басқаратын миссияны ұйымдастырды. Бұл миссиямен жіберілген хатты, болжам бойынша, ханзада Шотоку жазған. Онда Жапон архипелагы туралы «күннің шығыс елі» деген мағынадағы ең алғашқы жазба кездеседі. Хабарламаның бір бөлігі былай делінген:
The sovereign of Sui respectfully inquires about the sovereign of Wa. The court of Empress Suiko responded by sponsoring a mission led by Ono no Imoko in 607. A message carried by that mission, believed to have been written by Prince Shōtoku, contains the earliest known written instance in which the Japanese archipelago is referred to by a term meaning "land of the rising sun." The salutation read, in part:
«Күннің шығыс елінің (хи изуру токоро) билеушісінен күннің батыс елінің билеушісіне». Суй Қытайына (遣隋使) жіберілген жапон миссияларына үкімет пен технологияны зерттеу үшін жіберілген өкілдер кірді. Жапондықтардың Тан Қытайына (遣唐使) жасаған 19 миссиясы тарихқа енді. 894 жылы (Канпё 6, 8-ай) 20-шы миссия жоспарланған, соның ішінде елшілерді тағайындау да қарастырылған. Алайда, сапарға шығар алдында император Уда Қытайдағы тұрақсыз жағдай туралы хабарларға байланысты миссияны тоқтатты. Императордың шешіміне Сугавара но Мичизанэнің ықпалды кеңесі әсер етті.
From the sovereign of the land of the rising sun (hi izuru tokoro) to the sovereign of the land of the setting sun." The Japanese missions to Sui China (遣隋使) included representatives sent to study government and technology. The Japanese missions to Tang China (遣唐使) are the best known; 19 missions were completed. A 20th mission had been planned for 894 (Kanpyō 6, 8th month), including the appointment of ambassadors. However, shortly before departure, the mission was halted by Emperor Uda because of reports of unsettled conditions in China. The emperor's decision making was influenced by the persuasive counsel of Sugawara no Michizane.
Мин хандығының елшілері
Мин хан ордасына жіберілген жапон елшілері елші ретінде қабылдады. 1373–1406 жылдар (Оан 6 – Ōei 13): Қытай мен Жапония арасындағы елшіліктер. 1397 жыл (Ōei 4, 8-ай): Император Го-Коматсудан император елшісі Мин сотына жіберіледі. 1401 жыл (Ōei 8): Ашикага Йосимицу Жапония мен Мин Қытай арасындағы сауданы қайта жандандырудың алғашқы қадамы ретінде Қытайға дипломатиялық миссия жібереді. Қытай императорына жолданған ресми дипломатиялық хатқа 1000 унция алтын мен түрлі сыйлықтар қоса тіркелді. 1402 жыл (Ōei 9): Йошимицу Қытайдың Цзяньвэнь императорынан хат алады; және бұл ресми хабарламада жапон шогунына қателікпен "Жапония патшасы" атағы беріледі.
Japanese envoys to the Ming court were received as ambassadors. 1373 1406 (Ōan 6 – Ōei 13): Embassies between China and Japan. 1397 (Ōei 4, 8th month): an Imperial ambassador is dispatched from Emperor Go Komatsu to the Ming Court. 1401 (Ōei 8): Ashikaga Yoshimitsu sends a diplomatic mission to China as a tentative first step in re initiating trade between Japan and Ming China. The formal diplomatic letter conveyed to the Emperor of China was accompanied by a gift of 1000 ounces of gold and diverse objects. 1402 (Ōei 9): A letter from the Jianwen Emperor of China was received by Yoshimitsu; and this formal communication mistakenly accords the title "king of Japan" to the Japanese shōgun.
Цин ордасының елшілері
Эдо дәуірінде (1603–1868) Жапония өздігінен оқшауланған кезеңде Қытаймен байланысы Рюкю корольдігі арқылы жүзеге асты. Жапонияның сыртқы қатынастарға қатысты ұстанымы беймаз болды.
During Japan's self imposed isolation in the Edo period (1603–1868), Japan's vicarious relationships with China evolved through the intermediary of the Kingdom of Ryukyu. Japan's view of external relations was ambivalent.