Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық молекулалық биолог (1950 жылы туған)
Australian molecular biologist (born 1950)
Брайан Джеймс Моррис (14 шілде 1950 жылы туған) – Австралияның Сидней университетіндегі молекулалық медицина ғылымдарының зейнеткер профессор.
Brian James Morris (born 14 July 1950) is a professor emeritus of molecular medical sciences at the University of Sydney, Australia.
Білім және тағайындалу
Брайан Моррис Оңтүстік Австралияның Аделаида қаласында өсті. 1972 жылы Аделаида университетін бітірді. 1975 жылы Монаш университеті мен Мельбурн университетінде докторлық диссертациясын қорғады. 1975–1978 жылдары Миссури университетінде және Сан-Францискодағы Калифорния университетінде докторлық диссертациядан кейінгі зерттеулермен айналысты, бастапқыда CJ Martin стипендиаты ретінде, содан кейін Американдық Жүрек қауымдастығының қадамы алдындағы ғылыми қызметкері ретінде. 1978 жылы Сидней университетінде оқытушы болып тағайындалды, 1999 жылы профессор, ал 2013 жылы зейнеткер профессор атанды.
Brian Morris grew up in Adelaide, South Australia, where he graduated from the University of Adelaide in 1972. He then completed his PhD at Monash University and the University of Melbourne in 1975. From 1975–1978 he did postdoctoral research at the University of Missouri, and the University of California, San Francisco, first as a CJ Martin fellow, and then as an Advanced Fellow of the American Heart Association. He was then appointed as an academic at the University of Sydney in 1978, was appointed a professor in 1999, and was appointed Professor Emeritus in 2013.
Мансап
Моррис өзінің мансабының басым бөлігінде ренин-ангиотензин жүйесін (РАЖ) зерттеді. Оның РАЖ-ға деген қызығушылығы бакалавриатта оқыған кезінде, Эвгения Ламберс докторлық диссертациясы барысында прорениннің (рениннің ақуыздық прекурсоры) бар екендігіне алғашқы дәлелдер тапқан зертханада жұмыс істеген кезде басталды. Ол осы салаға қызығушылық танытып, 1970-ші жылдардың ортасында биотехнология және молекулалық клондау құралдарын дамыту орталығы болған Калифорния университетіне, Сан-Францискоға көшуге мүмкіндік алды. Ол басқалармен бірге осы құралдарды РАЖ зерттеуге қолданды және рениннің, прорениннің және калликрейн гендерімен қатар жүрек миозинінің ауыр тізбекті генін оқшаулаудың алғашқыларының бірі болды. Ол және оның командасы рениннің биосинтез жолын, сондай-ақ рениннің транскрипциялық және посттранскрипциялық бақылаудағы негізгі молекулалық механизмдерді алғаш рет анықтады. Моррис сүндеттеу мәселесі жөніндегі қоғамдық пікірталасқа белсенді қатысады. Дегенмен, ол ата-аналардың "барлық жақтарын ойлап, өздері үшін ең дұрыс шешімді қабылдауы керек" екенін де айтқан. 2000 жылдары ол FOXO3 және сиртуиндердің роліне қатысты ұзақ өмір сүру генетикасын зерттей бастады. 1993 жылы Сидней университеті оған ғылым докторы (DSc) дәрежесін берді. 2003 жылы ол Американдық жүрек қауымдастығының жоғары қан қысымын зерттеу кеңесінің құрметті мүшесі болып сайланды. 2010 жылы ол Американдық жүрек қауымдастығымен бірлесіп, Жоғары қан қысымын зерттеу кеңесінің демеушілігімен ұйымдастырылған Льюис К. Даль еске алу лекциясын оқыды. 2014 жылы AHA оған Ирвин Пейдж – Альва Брэдли өмірлік жетістіктері үшін сыйлықты табыс етті. 2018 жылы Патшайымның туған күніне орай Австралия орденінің мүшесі атанды.
Morris studied the Renin–angiotensin system (RAS) for most of his career. His interest in RAS began during his undergraduate studies, when he worked for a while in the laboratory where Eugenie Lumbers had just found early clues to the existence of prorenin (the protein precursor of renin) during her PhD work. He remained interested in the field, and had the good fortune to move to the University of California, San Francisco in the mid 1970s, a centre for the development of the tools of biotechnology and molecular cloning. He joined others in applying those tools to RAS, and was among the pioneers is isolating the gene for renin itself, along with the prorenin and kallikrein genes, and the cardiac myosin heavy chain gene. He and his team were among first to elucidate the biosynthetic pathway of renin, as well as key molecular mechanisms in renin's transcriptional and posttranscriptional control. Morris has been active in the public debate around circumcision. He has, however, also remarked that parents should "weigh up all of the pros and cons for themselves and make their own best decision". In the 2000s, he began to study the genetics of longevity, including the roles of FOXO3 and the sirtuins. and in 1993 the University of Sydney awarded him a DSc. In 2003 he was elected as an Honorary Fellow of the American Heart Association Council for High Blood Pressure Research. In 2010 he gave the Lewis K. Dahl Memorial lecture, an award sponsored by the Council for High Blood Pressure Research in association with the American Heart Association. In 2014 the AHA awarded him the Irvine Page—Alva Bradley Lifetime Achievement Award. He was made a Member of the Order of Australia in the Queens Birthday Honours Awards in 2018.