Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лилиян Мэри Бейлис, CH (9 мамыр 1874 – 25 қараша 1937) – ағылшын театр продюсері және менеджері. Ол Лондондағы «Олд Вик» және «Садлерс Веллс» театрларын басқарды, сондай-ақ опералық труппаны ұйымдастырды, ол кейіннен Англия Ұлттық Операсы (ENO) атанды; театр труппасын басқарды, ол Англия Ұлттық Театрына дейін жетілді; және балет труппасын құрды, ол ақырында Корольдік Балетке айналды.
English theatrical producer and manager
Lilian Mary Baylis
CH (9 May 187425 November 1937) was an English theatrical producer and manager. She managed the Old Vic and Sadler's Wells theatres in London and ran an opera company, which became the English National Opera (ENO); a theatre company, which evolved into the English National Theatre; and a ballet company, which eventually became The Royal Ballet.
Ерте өмір
Лилиан Бейлис Англияның Лондон қаласындағы Мэрилебон ауданында Ньютон Бейлис пен Элизабет (Либ) Конс (немесе Конс) отбасында дүниеге келді. Ол алты баланың үлкені болды және музыка мен өнерге толы ортада өсті. Оның анасы белгілі әнші және пианист болған, ал Лилианның білімі өнер саласына негізделген; ол ерте жасынан музыка орындауға және үйретуге кірісті. Ол Килберндегі Сент-Августин мектебінде білім алды. Сонымен қатар, ол Корольдік музыка академиясында жетекші мамандардан, мысалы, Ковент-Гарден опера театрының бірінші скрипка тобының жетекшісі Джон Типлэди Карродустан скрипка сабақтарын алды.
Lilian Baylis was born in Marylebone, London, England to parents Newton Baylis and Elizabeth (Liebe) Cons (or Konss). She was the eldest of six children, and grew up surrounded by music and performance. Her mother was a successful singer and pianist, and Baylis's education was grounded in the arts; she began performing and teaching music at an early age. She attended St. Augustine's school, Kilburn. She also took violin lessons at the Royal Academy of Music with leading professionals, such as John Tiplady Carrodus, who was principal first violin at Covent Garden.
Ескі жәбірленуші
Бейлис Эмма Консқа «Олд Вик» театрын басқаруға көмектесті және біртіндеп концерттер, кино көрсетілімдері, лекциялық бағдарламалар мен түрлі қойылымдар ұйымдастыру бойынша басқару міндеттерін өз мойнына алды. 1912 жылы Конс қайтыс болғаннан кейін, Бейлис театрды жалға алды және Корольдік Виктория залында театрлық қойылымдар қоюға лицензия алды. Бастапқыда Бейлис операға ерекше қызығушылық танытты, ол басқа өнер түрлерінен гөрі операны жоғары бағалады. Ол Чарльз Корримен бірлесіп, шағын оркестр мен шектеулі ресурстармен «Олд Вик» театрында операларды ұйымдастырып, сахналады. Розина Филиппи, Мэтисон Ланг және Хутин Бриттон, сондай-ақ күйеу-әйелдік дуэт, және сэр Филип Бен Грит «Олд Вик» театрына пьесаларды әкелді. Уильям Шекспирдің пьесалары жиі қойылып, Бейлис «Олд Вик» Лондонның «Шекспир мекені» атанды деп мәлімдеді. Бірінші фолионың жарыққа шығуының 300 жылдығына орай, Бейлис Шекспирдің барлық пьесаларын қойды, тіпті билет сатылымының нашар болатынын білген туындыларын да. «Олд Вик» театрында Шекспир пьесаларын қою дәстүрі көп жылдар бойы сақталды, ал Джон Гилгуд және Лоренс Оливье сияқты актерлер, егер олар Шекспирдің ұлы рөлдерін ойнау мүмкіндігіне ие болса, аз төлеуге дайын болды.
Baylis assisted Emma Cons in running the Old Vic, and gradually took on more management duties running concerts, film shows, lecture programmes and variety shows. Following Cons' death in 1912, Baylis became lessee and obtained a theatre licence for the Royal Victoria Hall to begin staging theatrical performances. Initially Baylis was interested in opera, which she preferred to every other art form. She joined forces with Charles Corri to arrange and perform operas at the Old Vic with a small orchestra and limited resources. Plays were introduced to the Old Vic by Rosina Filippi, husband and wife team, Matheson Lang and Hutin Britton, and Sir Philip Ben Greet. The plays of William Shakespeare were often performed and Baylis claimed that the Old Vic had become the London 'Home of Shakespeare'. In the run up to the 300th anniversary of the publication of the First Folio Baylis produced all of Shakespeare's plays, even the ones she knew would be unlikely to generate many ticket sales. The tradition of doing Shakespeare at the Old Vic continued for many years and performers such as John Gielgud and Laurence Olivier were willing to work for low wages if they could play the great Shakespearean roles.
Садлер құдырмасы
1925 жылы Бейлис құлай бастаған Садлер Уэллс театрын қайта ашу науқанын бастады, және ол 6 қаңтарда 1931 жылы Шекспирдің "Он екінші түн" пьесасының галалық премьерасымен осы мақсатына қол жеткізді, онда Джон Гилгуд Мальволио рөлінде, ал Ральф Ричардсон Тоби Белч рөлінде ойнады. Садлер Уэллс театрын иелену Бейлисқа би компаниясын құру жоспарларын іске асыруға мүмкіндік берді, ол 1926 жылдан бері Нинетт де Валуаны опералар мен қойылымдардағы бидің деңгейін көтеру үшін шақырып келгеннен бері армандаған. Бірнеше жыл бойы "Вик Уэллс" компаниялары деп аталған опера, драма және балет компаниялары Олд Вик пен Садлер Уэллс арасында ауысып тұрды, бірақ 1935 жылға қарай балет компаниясы, енді Марго Фонтейн мен Роберт Хелпманн кірген, сондай-ақ Алисия Маркова мен Антон Долин сияқты қонақ артистер қатысқан, көбінесе Садлер Уэллсте өнер көрсетті. Музыкалық жетекшілікті Констант Ламберт жүзеге асырды, ал жаңа қойылымдарға хореографияны де Валуа және өрбуші жұлдыз Фредерик Эштон жасады. Балет труппасының бүгінгі мұрагерлері – Корольдік балет және Бирмингем Корольдік балеті. Бүгінде Садлер Уэллс театры негізінен би өнеріне арналған орын.
In 1925, Baylis began a campaign to re open the derelict Sadler's Wells Theatre, something she finally achieved with a gala opening on 6 January 1931 of a production of Shakespeare's Twelfth Night starring John Gielgud as Malvolio and Ralph Richardson as Toby Belch. Acquiring Sadler's Wells enabled Baylis to develop her plans for a dance company, something she had wished to do since 1926 when she engaged Ninette de Valois to improve the standard of dancing in operas and plays at the Old Vic. For several years the opera, drama and ballet companies known as the "Vic Wells" companies, moved between the Old Vic and Sadler's Wells but by 1935 the ballet company, which now included Margot Fonteyn and Robert Helpmann, with guest appearances from Alicia Markova and Anton Dolin, tended to perform at Sadler's Wells. Musical direction was by Constant Lambert, and choreography for new works by de Valois and rising star Frederick Ashton. The ballet company's descendants today are the Royal Ballet and the Birmingham Royal Ballet. Today the Sadler's Wells Theatre is primarily a dance venue.
Жас жұлдыздар
Вик Уэллс Лоренс Оливье, Джон Джилгуд, Пегги Эшкрофт, Сибил Торндайк, Эдит Эванс, Алек Гиннес, Мариус Горинг, Майкл Редгрейв, Морис Эванс және Ральф Ричардсон сияқты жұлдыздалардың карьерасын қадамынан дамытып, 1930 жылдары Тайрон Гатридің көркемдік жетекшілігімен әсем қойылымдарымен әйгілі болды. 1937 жылы Гатридің "Гамлет" қойылымы Даниядағы Эльсинор/Хелсингёрде ойналды, онда Оливье бас рөлде, ал Вивьен Ли Офелия рөлінде болды. Гилгудтың 1930 жылы "Гамлет" рөліндегі алғашқы өнері "Олд Вик" театрының Вест-Эндке көшірілген тұңғыш қойылымы болды. Бейлис 1933 жылы "Генрих VIII-нің жеке өмірі" фильмінен кейін әлемге танылған Чарльз Лоттонды театрда ойнатып, актерлік құрамға қатысты үлкен жетістікке қол жеткізді. Фильмге көрермендердің қызығушылығын пайдалану үшін ол Лоттонды Шекспирдің Генрих VIII рөлінде ойнатты.
The Vic Wells nurtured the careers of stars such as Laurence Olivier, John Gielgud, Peggy Ashcroft, Sybil Thorndike, Edith Evans, Alec Guinness, Marius Goring, Michael Redgrave, Maurice Evans and Ralph Richardson, and became famous for stylish productions under the artistic directorship of Tyrone Guthrie during the 1930s. In 1937 Guthrie's production of Hamlet played at Elsinore/Helsingør in Denmark, with Olivier in the title role, and Vivien Leigh as Ophelia. Gielgud's first performance as Hamlet in 1930 became the first Old Vic production to be transferred to the West End for a run. Baylis scored a casting coup in 1933 by featuring Charles Laughton at the theatre after he had become a worldwide name in the film The Private Life of Henry VIII. To exploit the audiences' interest in the film, she cast Laughton as Shakespeare's Henry VIII.
Танылу және өлім
Бейлис 1924 жылы театрдағы еңбегі үшін Оксфорд университетінің құрметті магистр дәрежесімен марапатталды. Университет тарихында әйел адамға берілген төртінші құрметті дәреже болды. 1929 жылы ол елге қызметтері үшін Ұлыбританияның Құрмет серіктері орденінің мүшесі атанды. 1934 жылы Бирмингем университеті Бейлисқа құрметті докторлық диплом табыс етті. Оңтүстік Лондондағы Стоквеллдегі, 27 Стоквелл Парк Роуд мекенжайындағы үйіне Ұлы Лондон Кеңесінің көк тақтасы орнатылды. Лилиан Бейлис атындағы технологиялық мектеп оның құрметіне аталды. Ұзаққа созылған аурудан кейін Бейлис 1937 жылдың 25 қарашасында 63 жасында Оңтүстік Лондондағы Ламбетте жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол қайтыс болған күні кешке Олд Вик театрында Лоуренс Оливье мен Джудит Андерсон қатысқан "Макбет" қойылымының премьерасы өтуге тиіс болған. Ол Шығыс Лондон зираты мен крематорийінде өртелді, ал оның күлі өзінің өтініші бойынша шашылды. Ковент-Гарденнің ортасындағы Актерлер шіркеуі, Сент-Полс қаласында Лилиан Бейлиске арналған ескерткіш тақта орнатылған.
Baylis was awarded an honorary master's degree from Oxford University for her work in the theatre in 1924, only the fourth such honour to be given to a woman by the university. In 1929 she was appointed a Member of the Order of the Companions of Honour (CH) for service to the nation. In 1934 Birmingham University awarded Baylis an honorary doctorate. A Greater London Council blue plaque commemorates Baylis at her home, 27 Stockwell Park Road in Stockwell, South London. and the Lilian Baylis Technology School, Kennington is so named in her honour. After a long illness, Baylis died of a heart attack on 25 November 1937, aged 63 in Lambeth, South London, the night before the Old Vic was to open a production of Macbeth starring Laurence Olivier and Judith Anderson. She was cremated at East London Cemetery and Crematorium, where her ashes were scattered at her request. There is a memorial plaque for Lilian Baylis at the Actors' Church, St Paul's, in the heart of Covent Garden.
Ықпал
1985 жылы «Англия ұлттық операсы» білім беру және қоғаммен байланыс бөлімін құрды, оны Лилиан Бейлис құрметіне «Бейлис бағдарламасы» деп атады. «Бейлис бағдарламасы» (қазір ENO Baylis деп аталады) он жыл бойы оның негізін қалаушы директорлары Ребекка Мейтлис пен Дэвид Сулкин басқарды. Кейінгі директорлар Стив Моффит пен Элис Кинг Фарлоу болды. Лилиан Бейлис дәстүрінде ENO Baylis операға жаңа келгендерге баса назар аударады. Ол жыл сайын шамамен 12 000 адамды түрлі жобаларға, шараларға, курстарға және қойылымдарға тартады. Оның мақсаты – опера мен музыкалық театрға шығармашылық жауап беруді дамыту, қауымдастықтармен жаңа туындылар жасау, ENO өнімдеріне қол жеткізу үшін жеке шығармашылықты зерттеу, сондай-ақ суретшілердің қатысуы және ресурстардың бірлескен жұмысы арқылы оқу мен дамуды ынталандыру. Қазіргі Садлер Веллз театрында оның құрметіне аталған 200 орындық театр бар, ал Ұлттық театрда Лилиан Бейлис террасасы орналасқан. Олд Вик театрының жоғарғы қабаты Лилиан Бейлис шеңбері деп аталады. Вест-Хэмпстедтегі ғимарат ENO репетициялары мен костюм бөлімі үшін пайдаланылады және Лилиан Бейлис үйі деп аталады. Воксхолл қаласындағы Лилиан Бейлис орта мектебі де оның құрметіне аталған. «Лилиан Бейлис Розасы» бар, ал Корольдік Виктория Холл қоры жыл сайын жас актерлерге Лилиан Бейлис сыйлығын тартады. Ватерлоо станциясының жанындағы көше Бейлис жолы деп аталған.
In 1985, English National Opera created an education and outreach department, naming it the Baylis Programme called in Lilian Baylis's honour. The Baylis Programme (now called ENO Baylis) was led for ten years by its founder directors Rebecca Meitlis and David Sulkin. Subsequent directors included Steve Moffitt and Alice King Farlow. In the Lilian Baylis tradition the work of ENO Baylis focusses on those who are new to opera. It involves around 12,000 people every year in a wide range of projects, events, courses and performances, with a goal of developing creative responses to opera and music theatre; making new work with communities and exploring individual creativity as a means of providing access to ENO's productions; and encouraging learning and development through participation of artists and collaboration of resources. The current Sadler's Wells Theatre contains a 200 seat theatre named after her, and the National Theatre has a Lilian Baylis Terrace. The upper circle in the Old Vic is called the Lilian Baylis Circle. A building in West Hampstead used by ENO for rehearsals and production wardrobe is called Lilian Baylis House. In Vauxhall the Lillian Baylis Secondary School is also named in her honour. There is a Lilian Baylis Rose, and the Royal Victoria Hall Foundation administers the annual Lilian Baylis Awards for promising acting students. A street alongside Waterloo station is named Baylis Road.