Эрик Брун: Данияның ұлы балет бишісі және хореографы
Erik Bruhn
Эрик Брун (1928-1986) – даниялық балет бишісі, хореограф, актер және жазушы. Корольдік Даниялық Балет мектебінің түлегі, «Нижинский» сыйлығының иегері. Балет өнерінен хабардар болыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Даниялық балет бишісі (1928–1986)
Danish ballet dancer (1928–1986)
Эрик Белтон Эверс Брунн (3 қазан 1928 – 1 сәуір 1986) – даниялық балет бишісі, хореограф, көркемдік жетекші, актер және жазушы.
Erik Belton Evers Bruhn (3 October 1928 – 1 April 1986) was a Danish ballet dancer, choreographer, artistic director, actor, and author.
Ерте өмір
Эрик Брун Данияның Копенгаген қаласында дүниеге келді. Ол шаштараздық салонының иесі Элленнің (қыз есімі Эверс) төртінші баласы және тұңғыш ұлы, Эрнст Брунның үшінші баласы. Оның ата-анасы оның тууына аз ғана уақыт қалғанда неке қиды. Брун тоғыз жасында Дания Корольдік балетімен оқуға түсті және 1946 жылы Копенгагеннің Корольдік опера театры сахнасында Харольд Ландердің "Торвальдсен" балетінде Адонис рөлін орындап, дебют жасады.
Erik Bruhn was born in Copenhagen, Denmark, the fourth child and first son of Ellen (née Evers), owner of a hairdressing salon, and third child of Ernst Bruhn. His parents married shortly before his birth. Bruhn began training with the Royal Danish Ballet when he was nine years old, and made his unofficial début on the stage of Copenhagen's Royal Opera House in 1946, dancing the role of Adonis in Harald Lander's ballet Thorvaldsen.
Сыйлық пен зейнеткерлік
Брун 1963 жылы Данияның ең жоғары наградаларының бірі – Даннеброг орденінің рыцары атанды, сондай-ақ сол жылы Парижде Нижинский сыйлығымен марапатталды. 1972 жылы абыройлы биші ретінде зейнетке шыққаннан кейін, Брун сиқыршы Мадж рөліндегі "Силфида", доктор Коппелиус және Петрушка сияқты кейіпкерлік рөлдерде биледі. 1967 жылдан 1973 жылға дейін ол Швеция опера балетінің, ал 1983 жылдан 1986 жылы қайтыс болғанға дейін Канаданың Ұлттық балетінің директоры болды. Оған Патшалық Дания балетінің директоры қызметі екі рет ұсынылғанымен, ол екі рет де бас тартты. Оның "Силфида", "Жизель", "Коппелия" және Канаданың Ұлттық балеті үшін қойған біршама даулы "Лебедь көлі" сияқты толық көлемді классикалық балеттері жақсы қабылданды, сондай-ақ Бурнвилл репертуарынан pas de deux қойылымдары да сәтті болды. Тамаша ұстаз және жаттықтырушы Брун форманың тазалығын және биді көрініс емес, драма ретінде беруге арналды. Ол кейіпкерге толыққанды енуге сенді, бірақ толық бақылауда болу керек екенін айтты. "Егер сіз өзіңізді толығымен жоғалтсаңыз, сіз ештеңе жеткізе алмайсыз" деді ол. Олар Брунның өліміне дейін 25 жыл бойы жақын дос болып қалды.
Bruhn was made a Knight of the Order of the Dannebrog, one of Denmark's highest honors, in 1963, the same year he was awarded the Nijinsky Prize in Paris. After retiring as a danseur noble in 1972, Bruhn danced character roles, such as Madge the Witch in La Sylphide, Dr. Coppelius, and Petrushka. He was director of the Swedish Opera Ballet from 1967 to 1973 and the National Ballet of Canada from 1983 until his death in 1986. Although twice offered the directorship of the Royal Danish Ballet, he twice declined the post. His productions of full length classical ballets, such as La Sylphide,Giselle, Coppélia, and his somewhat controversial Swan Lake for the National Ballet of Canada, were well received, as were his stagings of pas de deux from the Bournonville repertoire. A superb teacher and coach, Bruhn was dedicated to imparting purity of form and dance as drama not spectacle. He believed in "complete identification" with the character being portrayed, "but under complete control. Because if you lose yourself completely, you cannot communicate." and the two remained close for 25 years, until Bruhn's death.
Мұра
Өзінің өсиетіне қосымша, Брун өзінің мүлкінің бір бөлігін «Эрик Брун» сыйлығын құру үшін қалдырды, бұл сыйлық оған ең жақын болған үш балет труппасының бишілерін марапаттауға арналған: Корольдік Дания балеті, Америка балет театры және Канаданың Ұлттық балеті. Әр труппадан бір ер және бір әйел биші осы сыйлыққа ие болу үшін шақырылады, бұл бәйге Канаданың Онтарио штатындағы Торонто қаласында өтеді. Брун сыйлықты «Мен биге жетістікке жетуге тырысқан техникалық шеберлік, көркемдік жетістік және берілгендік сияқты қасиеттерді көрсететін» екі жас бишіге беруді атап көрсетті. Сыйлыққа қатысушылардың жасы 18-ден 23-ке дейін болуы керек және олар тиісті балет труппасының көркемдік жетекшілерімен таңдалады. Бәйге барысында әр биші классикалық па-де-де және вариацияларын, сондай-ақ заманауи па-де-де немесе жеке биді орындайды. Алғашқы «Эрик Брун» сыйлығы 1988 жылы табысталды.
In a codicil to his will, Bruhn left part of his estate for the establishment of The Erik Bruhn Prize, recognizing dancers from the three companies with which he was most closely associated: the Royal Danish Ballet, American Ballet Theatre, and the National Ballet of Canada, each of which are invited to send one male and one female dancer to the competition, held in Toronto, Ontario, Canada. Bruhn specified that the prize be awarded to two young dancers who "reflect such technical ability, artistic achievement and dedication as I endeavoured to bring to dance." Competitors for the prize are between the ages of 18 and 23 and are selected by their respective Artistic Directors. For the competition, each dancer performs in a classical pas de deux and variations and a contemporary pas de deux or solo work. The first Erik Bruhn Prize was awarded in 1988.