Кіріспе

Альберт I (шамамен 1240 – 1 сәуір 1304), Гориция әулетінің (Майнхардиндер әулеті) мүшесі, 1258 жылдан бастап Гориция (Гёрц) және Тироль графтықтарын үлкен ағасы Майнхард IV-пен бірге биледі. 1271 жылы ағайындылар мұраларын бөлісіп, Альберт өмірінің соңына дейін Гориция иеліктеріне жеке билеуші болды. Оның ұрпақтары, Альбертин желісі деп белгілі, 1500 жылы әулет толықтай жойылғанға дейін Гориция графтығын басқарды.

Өмірбаян

Альберт – Гориция графы III Майнхардтың кіші ұлы болды, ол Тироль графы Альберт IV-нің қызы Аделаидаға үйленген еді. Оның қарындасы 1253 жылы қайтыс болғаннан кейін ер адам мұрагер қалдырмағандықтан, граф Майнхард III Гориция және Тироль жерлерін өзінің билігімен біріктіре алды. Альберттің әкесі Гориция-Тирольдің Майнхард I ретінде билік құрғанда, Каринтияның Спонхайм герцогы Бернхард және оның ұлы, Зальцбург архиепископы Филипппен қатысты дау-жанжалға түсті. Бірлескен Каринтия және Зальцбург әскерлерінен жеңілген Майнхардтың ұлдары, жас Альберт және оның ағасы Майнхард IV 1253 жылдан бастап Зальцбург архиепископының Хоэнверфен қамалында тұтқынға алынды. 1258 жылы граф Майнхард қайтыс болды; оның ұлдары, ақыры 1262 жылы босатылып, өздерінің Гориция-Тироль мұрасын басқаруға кірісті. 1267 жылы Альберт Аквилея патриархы Грегорио ди Монтелонгомен бірге Истрия маркасындағы Венеция күштеріне қарсы жорыққа қатысты, бірақ кейін оны ұрлап алып, ұзаққа созылған қақтығыстың бастауы болды. 1271 жылы ұзаққа созылған мұрагерлік даудан кейін Альберт әкесінен қалған Гориция-Тирольді ағасы Майнхардпен бөлісті. Ол Гориция графтығын, яғни бұрынғы Фриули маркасындағы Гориция төңірегіндегі отбасылық иеліктерді, Истрия және Карниоладағы, сондай-ақ Тирольдің Пустер аңғарында Лиенцке дейінгі жерлерді алды, ал Майнхард Тироль графтығын басқарды. Майнгардиндер әулетінің Тирольдегі тармағы 1335 жылы Генрихтің өлімімен тоқтатылғанмен, Альберттің ұрпақтары 1500 жылы граф Леонардтың қайтысына дейін Горицияны басқарды. Каподистрия үшін соғыста (1274-1279) Альберт тағы да патриарх Раймондо делла Торреге қарсы Венеция тарапына шығып, алмасу ретінде Кормонс бекінісін алды. 1275 жылы Богемия королі Оттокар II-нің Германияның жаңадан сайланған Габсбург королі Рудольф I-ге қарсы қарулы қақтығысы басталғанда, Альберт Оттокардың Карниоладағы және Виндик маркасындағы жерлеріне шабуыл жасады, ал оның ағасы Майнхард Каринтияны басып алды; кейін екеуі де Стирия герцогтығына (1276) шабуыл жасады. Соғыс 1278 жылы Марчфельд шайқасында Оттокардың өлімімен аяқталды, бірақ соғыс кейін қайта жаңғырды. Олардың қолдауы үшін Альберттің ағасы Майнхардқа 1286 жылы Каринтия герцогтығы берілді. 1283 жылы Альберт пен патриарх Раймондо тағы да Венецияға қарсы одақтасты, бұл жолы Триест үшін соғыста; алайда 1289 жылы Романья бекінісіне жасаған сәтсіз шабуылдан кейін, 1289 жылғы сәуірде ол венециялықтармен жеке бейбітшілікке қол қойды.