Кіріспе

Американдық композитор, әкімші және педагог

Питер Меннин (туған Меннини) (17 мамыр 1923, Эри, Пенсильвания – 17 маусым 1983, Нью-Йорк қаласы) – көрнекті американдық композитор, педагог және әкімші. 1958 жылы Балтимордегі Пейбоди консерваториясының директоры болып тағайындалды, ал 1962 жылы Джульярд мектебінің президенті болды және 1983 жылы қайтыс болғанға дейін осы қызметте тұрды. Оның басшылығымен Джульярд Клермонт авенюінен Линкольн орталығындағы қазіргі орнына көшірілді. Меннин Джульярдта драма және би факультеттерін ашуға жауапты болды. Ол сондай-ақ шеберлік сабақтары бағдарламасын құрды және Мария Каллас, Пьер Фурнье сияқты көптеген шеберлерді сабақ беруге шақырды.

Өмірбаян

Питер Мэннин 1923 жылғы 17 мамырда Пенсильвания штатының Эри қаласында дүниеге келді. Мэннин итальяндық иммигранттар Амалия (құрметті аты – Беначчи) мен Аттилио Мэннидің ұлы, сондай-ақ композитор Луи Мэннидің кіші інісі болған. Ол өте ерте жасынан музыкаға бейімділігін көрсетіп, 11 жасында алғашқы оркестрлік шығармасын жаза бастады және 19 жасқа толғанға дейін (барлығы тоғыз симфония жазу жоспарында болған) өзінің бірінші симфониясын аяқтады. 16 жасында Норман Локвудпен Оберлин консерваториясында оқуға түсті, бірақ 1941 жылы АҚШ Әуе күштеріне қатысу үшін оқуын тоқтатты. Оқуын Ховард Хансонмен бірге Истман музыка мектебінде жалғастырды, онда 1945 жылы бакалавр және магистр дәрежелерін алды. Оның 23 жасқа толған күні аяқтаған Үшінші симфониясы, бастапқыда Истмандегі докторлық диссертациясының талабына сәйкес жазылған, оны бірден музыкалық салада танымал есімге айналдырды. Келесі жылы бұл шығарма Нью-Йорк филармониясымен орындалды, содан кейін Мэннин Джульярд мектебінің композиция факультетіне тағайындалды. 1950 жылы Пулитцер сыйлығына ие болды. Мэннин 1958 жылы КСРО-мен алғашқы өнер алмасуын жүзеге асырды, онда ол алты апта бойы болды. 1949 және 1957 жылдары музыкалық композиция саласында екі рет Гуггенхайм стипендиясын алды. Мэннин тоғыз симфония, бірнеше концерттер, сондай-ақ тыныс аспаптар оркестрі, хор және басқа да ансамбльдер үшін көптеген шығармалар жазды. Оның стилі уақыт өте келе хроматикалық және экспрессивтірек болды, бірақ әрқашан негізінен тоналды болып қалып, полифонияға көп сүйенді. Оның шығармалары CD дәуірінде жаңаша қызығушылық тудырды; оның барлық симфониялары жазылды, бірінші екі симфониясынан басқа, олар қолдан алынды. Оның 1952 жылғы 24 ақпанда Нью-Йоркте Джульярд струнный квартетімен орындалған №2 струнный квартеті кейіннен Columbia Records тақтасына жазылды. Бірақ оның музыкасы концерттік залдарда сирек орындалады. Оның 100 жылдық мерейтойы 2023 жылғы тамызда Аспен музыка фестивалінде аяқталмаған скрипкалық концертінен алынған Арияның әлемдік премьерасымен атап өтіледі. Оның белгілі шәкірттері Ван Клиберн, Джейкоб Друкман, Ричард Даниэльпур, Карл Корте, Чарльз Л. Бестор, Джек Беренс және Клэр Полин. Джульярд музыкадағы ең үлкен жетістіктері мен лидерлік қабілеттері үшін жыл сайынғы Питер Мэннин сыйлығын тағайындайды.

Симфониялар

Симфония №1 (1942) алынып қойылды
Симфония №3 (1946 жылғы 17 мамырда аяқталған, докторлық диссертациясы. Премьерасы 1947 жылғы ақпанда Уолтер Хендл дирижерлік еткен Нью-Йорк филармониясымен болды.) Симфония №4 «Цикл» (1947–48) (Хор және оркестр)
Симфония №5 (1950) (Даллас симфониясы мен Уолтер Хендл тапсырыс беріп, премьерасын өткізді)
Симфония №6 (1953)
Симфония №7 «Вариациялар симфониясы» (1963, жарияланған 1967 ж.)