Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиядағы темір жол желісі
Railway line in England
Уэсекс негізгі желісі – Бристоль Темпл-Мидс пен Саутгемптон Орталық арасындағы темір жол желісі. Осы бағыттан бөлініп, Вестбериден Веймутқа дейінгі «Уэссекс жүрегі» желісі сатылады. Уэсекс негізгі желісі Ридинг – Таунтон желісімен және Батыс Англия негізгі желісімен қиылысады.
The Wessex Main Line is the railway line from Bristol Temple Meads to Southampton Central. Diverging from this route is the Heart of Wessex Line from Westbury to Weymouth. The Wessex Main Line intersects the Reading to Taunton Line at and the West of England Main Line at .
Чиппенхам филиалы
Троубридж бен Чиппенхэм қалалары арасында Мелқшам қаласында тоқтайтын байланыс бар. Соңғы бірнеше жылда жолаушылар саны күрт өскеніне қарамастан, жаңа франшиза 2006 жылдың желтоқсанында күніне әр бағытта екі рет қызмет көрсетуді қысқартты, бұл уақыттар жұмыспен жүретін адамдарға тіпті ыңғайсыз болды. 2013 жылдың желтоқсанынан бастап қызметтер жиілігі артты және бағыттар оңтүстікке Уэстбериге, ал солтүстікке Суиндонға дейін ұзартылды, нәтижесінде TransWilts деп аталатын тұрақты кесте құрылды.
There is a link from Trowbridge to Chippenham, with an intermediate stop at Melksham. Despite showing strong passenger growth in the previous few years, the new franchise reduced services in December 2006 to two each way per day, at times barely convenient for commuters. The frequency was increased from December 2013 and services were extended south to Westbury and north to Swindon, providing a regular timetable branded as TransWilts.
Саутгемптоннан Солсбериге дейін
1839 жылы Лондон және Саутгемптон темір жолы, кейін Лондон және Оңтүстік-Батыс темір жолы деп аталған, Оңтүстік-Батыс магистралі арқылы 1840 жылы Саутгемптонға жетті. 1847 жылы Истлидегі (бұрын Бишопсток аталған) негізгі желідегі түйіскен жерден Солсбериге (Милфордқа) дейінгі тармақ ашылды. Бұл тармақ Ромси және Дин аңғары арқылы өтеді; қазіргі күні оның бір бөлігі Истли-Ромси желісінің бөлігін құрайды. Саутгемптон мен Ромси арасындағы тікелей бағыт 1865 жылы Спрат пен Винкл желісінің құрылысы аяқталғаннан кейін пайда болды (алғашқыда Андовер және Редбридж темір жолымен салынған, бірақ аяқталуға дейін LSWR-ға өткізілді). Бұл Уэссекс магистралінің қазіргі бағытын құрайды: Саутгемптон орталық станциясынан Миллбрук және Редбридж арқылы батысқа қарай, содан кейін Ромсиге солтүстікке бұрылады.
The South West Main Line of the London and Southampton Railway, which changed its name to the London and South Western Railway in 1839, had reached Southampton in 1840. A branch to Salisbury (Milford) from a junction on the main line at Eastleigh (then called Bishopstoke) was opened in 1847. The branch passes through Romsey and the Dean valley; today part of its route forms the Eastleigh–Romsey line. A more direct route between Southampton and Romsey was adopted in 1865 on completion of the Sprat and Winkle Line (at first by the Andover and Redbridge Railway, but taken over by the LSWR before completion). This forms the current route of the Wessex Main Line: departing westbound from Southampton Central via Millbrook and Redbridge before branching north to Romsey.
Солсберидің солтүстігінде
Уилтшир мен Сомерсет арқылы өтетін жол 1845 жылы парламент Уилтс, Сомерсет және Уэймут темір жолы (WS&WR) жобасын бекіткеннен кейін кезең-кезеңмен аяқталды. 1848 жылы ашылған алғашқы бөлім Тингли тоғысынан Ұлы Батыс темір жолындағы Чиппенхэмнің батысына қарай, Мелкшам және Троубридж арқылы Вестбериге дейін созылды. WS&WR компаниясы одан әрі құрылысты қаржыландыра алмады, сондықтан 1849 жылы директорлар өз желісін GWR-ге сатуды шешті. GWR-дің Вестбериден Солсбериге дейінгі тармағы 1856 жылы Уайли аңғары арқылы аяқталды, ал бірінші бөлігі 1851 жылы Варминстерге дейін ашылды. Троубридждің солтүстігіндегі Ставертонға жақын тоғыстан Брэдфорд-он-Эвонға дейінгі маршрут 1848 жылы салынған, бірақ рельстер төселмеді. Бұл тармақ Брэдфорд арқылы, содан кейін Авон аңғары бойымен Батемптондағы GWR негізгі желісімен қосылу үшін 1857 жылы аяқталды.
The line through Wiltshire and Somerset was completed in stages, after the Wilts, Somerset and Weymouth Railway (WS&WR) was authorised by Parliament in 1845. The first section to be opened, in 1848, ran from Thingley junction to the west of Chippenham on the Great Western Railway, via Melksham and Trowbridge to Westbury. The WS&WR company was unable to fund further construction, and in 1849 the directors decided to sell their line to the GWR. The GWR's branch to Salisbury from Westbury was completed through the Wylye valley in 1856, with the first section, as far as Warminster, having been opened in 1851. The route from a junction near Staverton, north of Trowbridge, to Bradford on Avon had been constructed in 1848 but the rails were not laid. This branch, via Bradford then along the Avon valley to join the GWR main line at Bathampton, was completed in 1857.
Солсберидің арғы жағында
Бристоль-Саутгемптон бағытын толық аяқтау үшін Солсбериде тағы жұмыс істеу қажет болды, себебі GWR станциясы қаланың батысында, Фишертон орналасқан, ал LSWR станциясы Милфордта, оңтүстік-шығыс жағында, одан шамамен 2 км қашықтықта болды. 1857 жылы LSWR-дің Батыс Англия желісі (Лондон-Эксетер, Басингсток және Андовер арқылы) солтүстік-шығыс Солсбериге келді, бастапқыда Мидфорд станциясын пайдаланды. 1859 жылы LSWR екі бағытқа қызмет көрсету үшін GWR станциясының оңтүстігінде, Фишертон қаласында жаңа станция ашты: қала бойынша ұзартылған Андовер желісі және Эксетерге қарай Солсбери-Йевил темір жолы. Осы кезде Милфорд станциясы жолаушылар үшін жабылды. 1860 жылы екі Фишертон станциясы арасында транзиттік қойма ашылды, ол GWR-дің кең табанды вагондары мен LSWR-дің стандартты табанды вагондары арасында жүк тасымалдауға мүмкіндік берді. GWR 1874 жылы стандартты табанға ауысқаннан кейін, 1878 жылы вагондарды жылжыту үшін қосымша теміржол учаскесі салынды. 1896 жылы Кардиффтен Портсмутқа қызмет көрсету басталғанда жолаушылар үшін тікелей бағыт қолданысқа енгізілді.
Further work was required at Salisbury to complete the Bristol Southampton route, as the GWR station was in the west of the city at Fisherton, about 1 mile (2 km) away from the earlier LSWR station at Milford on the southeast side. In 1857 the LSWR's West of England line (London Exeter via Basingstoke and Andover) arrived in northeast Salisbury, at first using the Midford station. In 1859 the LSWR opened a new station at Fisherton, immediately south of the GWR station, to serve two lines: the Andover line, which had been extended across the city, and the new Salisbury and Yeovil Railway towards Exeter. The Milford station was then closed to passengers. A transit shed was opened between the two Fisherton stations in 1860, to allow goods to be transferred between the GWR's broad gauge wagons and the LSWR's standard gauge. Following the conversion of the GWR to standard gauge in 1874, a connecting siding was built in 1878 to allow shunting of wagons. A direct route for passengers came into use with the inauguration of a Cardiff to Portsmouth service in 1896.
20 ғасыр
Солсбериде LSWR станциясы (1878 жылы кеңейтілген) одан әрі кеңейтіліп, жаңартылды, 1902 жылы аяқталған станция ғимаратының үлкен кеңейтілуімен. GWR станциясы 1932 жылы жолаушылар тасымалы тоқтатылғанға дейін шағын желілердегі қызметтерді жалғастырды; ол 1991 жылға дейін жүк депосы ретінде пайдаланылды және қазір Солсбери локомотивтерді күтіп ұстау депосының бөлігі болып табылады. Милфорд 1967 жылға дейін маңызды жүк депосы болып қызмет етті. Вестбери станциясы 1899 жылы Стэрт және Вестбери темір жолына сәйкес қайта салынды, ол 1900 жылы ашылды және қазір Рединг-Таунтон желісінің бір бөлігі. Чиппенхэм тармағында Бенакре және Броутон Гиффорд аялдамалары 1955 жылы жабылды. Сол жылы Солсбери тармағындағы кішігірім станциялар – Хейтсбери, Кодфорд, Уилье және Уилтон Норт – жолаушылар үшін жабылды, бірақ көп жағдайда жүк тасымалы 1960 жылдарға дейін жалғасты. Хэмпширде Нурслинг станциясы 1957 жылы жабылды. Батемптон және Лимпли-Сток станциялары 1966 жылы жабылды. Сол жылы Чиппенхэм тармағындағы қалған жергілікті станциялар да жабылды: Лакок Холт, Бинакре Холт, Холт (барлық Девиз тармағымен бірге) және Ставертон Холт. Thingley Jn және Брэдфорд Джанкшн арасындағы учаскеде жүк пойыздары және кейде жолаушылар пойыздары, мысалы, күрделі жөндеу жұмыстары немесе жазғы саяхаттар кезінде пайдаланыла берді. 1985 жылы Мелксхэм станциясы қайта ашылғаннан кейін тұрақты жолаушылар қызметі қайта жаңартылды.
At Salisbury, the LSWR station (which had been expanded in 1878) was further expanded and remodelled, with a large extension to the station building completed in 1902. The GWR station continued to be used by branch services until it was closed to passengers in 1932; it was used as a goods depot until 1991 and is now part of Salisbury Traincare Depot. Milford continued as a major goods depot until 1967. Westbury station was rebuilt in 1899 to cater for the Stert and Westbury Railway, opened 1900, which now forms part of the Reading–Taunton line. On the Chippenham branch, the halts at Beanacre and Broughton Gifford closed in 1955. The smaller stations on the Salisbury branch – Heytesbury, Codford, Wylye and Wilton North – closed to passengers in the same year, although in most cases goods service continued into the 1960s. In Hampshire, Nursling station closed in 1957. Bathampton and Limpley Stoke stations closed in 1966. The same year saw closure of the remaining local stations on the Chippenham branch: Lacock Halt, Beanacre Halt, , Holt (along with the entire Devizes branch) and Staverton Halt. The section of line between Thingley Jn and Bradford Junction continued to be used by freight trains and occasional passenger trains, such as during engineering works or summer excursions. A regular passenger service was reinstated in 1985 with the reopening of Melksham station.