Кіріспе
Ежелгі адам қонысы, сондай-ақ Бериника деп аталады. Мысырлық қала Бериника Троглодитика, сондай-ақ Бериника (грекше: Βερενίκη) немесе Баранис деп аталады, Қызыл теңіздің батыс жағалауындағы Мысырдың ежелгі теңіз порты. Ол Суэцтен оңтүстікке қарай 825 км, Жоғарғы Мысырдағы Асваннан шығысқа қарай 260 км және Марса Аламнан оңтүстікке қарай 140 км жерде орналасқан. Африка жағалауын бойлай биік тау тізбегі өтеді, ол Нил аңғары мен Қызыл теңізді бөліп тұрады; Бериника таулар мен Қызыл теңіздің арасындағы жағалаудың тар аймағында, Синус Иммундустың басында орналасқан және Бериникаға тән асыл тастардың бірі болды. Порттың жағдайы нашар болған, бірақ инженерлік шешімдер арқылы жақсартылды.
the Egyptian town
Berenice Troglodytica, also called Berenike (Greek: Βερενίκη) or Baranis, is an ancient seaport of Egypt on the western shore of the Red Sea. It is situated about 825 km south of Suez, 260 km east of Aswan in Upper Egypt and 140 km south of Marsa Alam. A high mountain range runs along the African coast and separates the Nile Valley from the Red Sea; Berenice was sited upon a narrow rim of shore between the mountains and the Red Sea, at the head of the Sinus Immundus,) and was one of a few sources of gemstones local to Berenice. The harbour is marginal, but was improved by engineering.
Этимология
Troglodytica атауы осы аймақтың түпкілікті халқына, "Troglodytai" немесе "үңгірде тұратындарға" сілтеме жасайды. Бұл атау бірнеше ежелгі авторлардың еңбектерінде кездессе де, көне Птолемей жазбаларында Трогодайтай деп жазылған, деп Хантингфорд (1980) көрсеткен.
Рим империясы дәуірі
Б.э.д. 1-ғасырдан бастап біздің заманымыздың 2-ғасырына дейін Береника Үндістан, Шри-Ланка, Арабия және Жоғарғы Египет арасындағы сауданың маңызды тораптарының бірі болды. 137 жылы Via Hadriana арқылы Нил өзеніндегі Антинополиспен Төменгі Египетке байланысты. Береникадан Қызыл теңіз жағалауындағы сауда Александрияда тұратын грек саудагері жазған біздің заманымыздың 1-ғасырындағы "Эритрея теңізінің саяхаты" (Periplus of the Erythraean Sea) еңбегінде сипатталған. "Перипл" кітабында "Береникадан оң жақта, төмен қарай берберлер елі орналасқан" делінеді, осылайша ежелгі Барбараның солтүстігінде Береника Троглодитика орналасқандығы айқындалады. 4-ғасырда Береника тағы да белсенді порты болды. Рим әкімшілігі кезінде Береника өз алдына жеке ауданды құрады, оның префекті Праефектус Береницидис немесе П. монтис Береницидис деп аталды. Қолайлы орналасуына қарамастан, 6-ғасырдан кейін порт тасталып, шығанақ құммен толып кетті; кіреберісінде тек аз су айдағы кемелер ғана өте алатын құм бар. Забаргад аралындағы құнды тастар су астында қалды.
19 ғасыр археологиясы
1818 жылы Берениканың қираған жерлерін Джованни Баттиста Белцони анықтап, д'Анвиллдің бұрынғы пікірін растады. Белцони қаланың солтүстіктен оңтүстікке дейінгі ұзындығы 1600 фут (488 м), ал шығыстан батысқа дейінгі ұзындығы 2000 фут (610 м) екенін жазды. Ол ежелгі халықтың саны шамамен 10 000 адамға жететінін болжады. Содан бері бірнеше қазба жұмыстары жүргізілді. Малабар жағалауынан келген жүктердің және Оңтүстік Үндістан мен Жафнадан келген тамил халқының Рим империясының соңғы бекінісінде болғанын көрсететін көптеген маңызды табыстар жасалды (көне Үнді-Рим сауда қатынастарын қараңыз). "Береникадағы күтпеген жаңалықтардың арасында ежелгі үнді тауарларының алуан түрлілігі болды, соның ішінде классикалық Жерорта теңізі әлемінде табылған қара бұрыштың ең ірі концентрациясы (7,55 кг) ("Оңтүстік Үндістаннан әкелінген" және Нил саздан жасалған үлкен ыдыстың ішінде ғибадатхана ауласында табылды); Үндістанда жасалған жоғары сапалы ыдыстар мен асүйге арналған ыдыстар, сондай-ақ үнді стиліндегі қыш ыдыстар; Үндістанда жасалған желкен матасы, себеттер, кілемдер және т.б. қоқыс жиналатын орындардан; терек ағашының үлкен көлемі, қара бұрыш, кокос, асыл және жартылай асыл тастардан жасалған моншақтар, камеяларға арналған дайын жартылай фабрикаттар; "Оңтүстік Үндістанның басшысы Кора туралы айтылған тамил брахми жазуы"; кем дегенде Рим дәуірінің басында Тамил Оңтүстік Үндістанының (сондағы Кераланың көп бөлігі де кіретін) тұрғындары Береникада тұрғандығының куәлігі; Тамил халқының болуы будда дінін ұстанатындардың болуы мүмкін екендігін көрсетеді; Береникадан 300 км солтүстікке орналасқан Рим портында үндістердің болғаны туралы мәліметтер; Нил өзені бойындағы қыш өндірісіне қатысты үндістерге тиесілі керамикалық бұйымдар; жол бойында өткен үндінің ізі қалған тас жазу; "Үндістанда жасалған және жабдықталған кемелердің пайдаланылғанына көптеген дәлелдер"; және Береникадағы ғимараттарда табылған терек ағашының (Оңтүстік Үндістанға тән) бұрын қолданылғандығының (кемелерден алынған) нақты дәлелі". 2009 жылы тұңғыш рет ладан табылды және "бір-бірінен шамамен 190 г және 339 г салмақтағы сириялық шыршыдан (Abies cilicica) алынған екі шайыр кесегі, біздің заманымыздың 1-ші ғасырындағы бір портовый траншеядан табылды. Бұл шайыр және оның майы Сирия мен Кіші Азияда өндірілген, олар мумификациялауда, антисептик ретінде, диуретик ретінде, терінің әжімдерін емдеуге, құрттарды шығаруға және шаштың өсуін жақсартуға қолданылған". Сол жылы Изида ғибадатханасы қазылып, онда мероиттік Себиумекер құдайының мүсінінің сынықтары табылды. 2020–2021 жылдары Береникада әлемдегі ең көне үй жануарлары зираты деп саналатын маймылдардың, мысықтардың және иттердің 2000 жылдық қалдықтары табылды. 2022 жылдың наурызында америкалық-поляк археологиялық экспедициясы Береникада Изида құдайына арналған ерте Рим дәуіріндегі басты ғибадатхананы қазып, ғибадатхана алдында Будданың мәрмәр мүсінін, "Береника Буддасын" тапты.