Кіріспе
Жоқ. Кувейт – Батыс Азияда, Парсы шығанағының бастауында орналасқан тәуелді мемлекет. Кувейт географиялық аймағында адамдар ежелгі заманнан бері қоныстанған, әсіресе Парсы шығанағының бастауындағы стратегиялық маңызды орнының арқасында. Мұнай дәуірінен бұрын Кувейт – аймақтық сауда порты болған. Қазіргі заманда Кувейт көбінесе (1990–1991) жылдарғы Перс шығанағы соғысымен танымал.
Kuwait is a sovereign state in Western Asia located at the head of the Persian Gulf. The geographical region of Kuwait has been occupied by humans since antiquity, particularly due to its strategic location at the head of the Persian Gulf. In the pre oil era, Kuwait was a regional trade port. In the modern era, Kuwait is best known for the Gulf War (1990–1991).
Мұнайға дейінгі тарих
1521 жылы Кувейт португалдықтардың билігінде болды. 16 ғасырдың соңында португалдықтар Кувейтте қорғаныс бекінісін салды. 1700 жылдардың басы мен ортасында Кувейт қаласы шағын балықшылар ауылы болды. Әкімшілік тұрғысынан, ол Бәни Халид руының жергілікті шейхтары басқарған шейхтыққа бағынған. 1700 жылдардың ортасында Бани Утба Кувейтке қоныстанды. Бәни Халидтің басшысы Барак Бин Урайрдің қайтысынан және Бәни Халид әмірлігінің құлауынан кейін, Утубтар бірнеше неке арқылы Кувейттің бақылауын өз қолына алды.
Экономика
XVIII ғасырдың екінші жартысында Кувейт Үндістан, Маскат, Бағдад, Парсы және Арабия арасындағы тауарлар транзиті үшін маңызды сауда орталығына айналды. 1700-ші жылдардың соңында Кувейт Персия шығанағынан Алеппоға дейінгі сауда жолы ретінде орнықты. Осының нәтижесінде Кувейттің теңіз саудасы гүлденді. 1792 жылы Шығыс Үндістан компаниясы Кувейтке көшті. Шығыс Үндістан компаниясы Кувейт, Үндістан және Африканың шығыс жағалаулары арасындағы теңіз жолдарын қамтамасыз етті. Басраның көптеген көрнекті саудагерлерінің Кувейтке қашуы Басраның 1850 жылдарына дейін коммерциялық дамуына елеулі үлес қосты. Кувейт 18-ші ғасырдың соңында Басраның тұрақсыздығының арқасында өркендеді. 18-ші ғасырдың соңында Кувейт Осман үкіметінің қуғын-сүргінінен қашқан Басра саудагерлері үшін пана болды. 1776 жылы Сабах I қайтыс болды және оның орнын ең кіші ұлы Абдулла иеленді. Сабахтың өлімінен аз бұрын, 1766 жылы әл-Халифа және одан кейін әл-Жалахима Кувейттің барлығын қысып, Катардағы Зубараға кетіп қалды. Ішкі саясатта әл-Халифа мен әл-Жалахима билік үшін басты талапкерлердің бірі болды. Олардың эмиграциясы Сабахтарды күдіксіз бақылауда қалдырды, ал Абдулла I-нің ұзақ билігінің (1776–1814) соңында Сабах билігі нығайды және Кувейттегі саяси иерархия қалыптасты, саудагерлер шейхтің тікелей бұйрықтарына бағынды. 19-шы ғасырда биліктегі Сабах тек шөл далалық шейхтен ғана күшті болмады, сонымен қатар өз ұлын мұрагер етіп тағайындауға қабілетті болды. Бұл ықпал тек ішкі емес, сонымен қатар әл-Сабахқа сыртқы дипломатиялық қатынастарды жүргізуге мүмкіндік берді. Олар 1775 жылы Британдық Шығыс Үндістан компаниясымен жақсы қарым-қатынас орнатты. Кувейт кемелері Үнді мұхитында кеңінен танымал болды. Оның теңізшілері Персия шығанағында жағымды беделге ие болды. 19-шы ғасырда Кувейт жылқы саудасында маңызды рөл атқарды, жылқылар Кувейттен желкенді қайықтар арқылы үнемі тасымалданды. Османдықтар банкрот болды және еуропалық банктер 1881 жылы Османдық бюджетті бақылауға алғанда, Кувейттен қосымша кіріс қажет болды. Ирактың губернаторы Мидхат Паша Кувейттің Осман билігіне қаржылық бағынуын талап етті. Әл-Сабах британдық Сыртқы істер министрлігінде дипломатиялық одақтастар тапты. Алайда, Абдулла II Әл-Сабахтың тұсында Кувейт жалпы про-османдық сыртқы саясатын ұстанды, ресми түрде Осман провинциясының губернаторы атағын алды. Бұл Осман империясымен байланыс Осман империясының Кувейт заңдарына және билеушілерді таңдауға араласуына әкелді. Халық құрамында арабтар, парсылар, африкалықтар, яһудилер және армяндар сияқты әртүрлі этникалық топтар өмір сүрді. XX ғасырдың басында Кувейтте жақсы қалыптасқан элита болды: неке арқылы байланысқан және ортақ экономикалық мүдделері бар бай саудагер отбасылар. Элита ұзақ уақыттан бері қалада қоныстанған, суннит отбасыларынан тұрды, олардың көпшілігі түпнұсқа 30 Бани Утуби отбасынан тараған деп санайды. Кувейт 1871 жылдан бері Осман әкімшілігінде болды және 1875 жылы Басра вилайетіне қосылды. Шейхтік енді Империяның құзырына бағынғанмен, Кувейтте Осман шенеунігі болған жоқ. Кувейтке қатысты ықпал британдық сыртқы саясаттың Персия шығанағындағы коммерция және Үндістанға қатысты стратегиялық мүдделер тұрғысынан маңызды бөлігі болды. 1913 жылғы Англо-Осман конвенциясында британдықтар Кувейтті Осман империясының автономиялы қазасы ретінде анықтауда Осман империясымен келісті және Кувейт шейхтері тәуелсіз басшылар емес, керісінше Осман үкіметінің қайымақамдары (облыстық губернаторлары) екенін мәлімдеді. Конвенция шейх Мубарактың елордадан 80 км радиусқа дейінгі аумаққа билік етуі керек екенін белгіледі. Бұл аймақ қызыл шеңбермен белгіленді және оған Ауха, Бубиян, Файлака, Куббар, Машиан және Варба аралдары кірді. Жасыл шеңбер радиусы 100 км-ге созылған аумақты белгіледі, оның ішінде қайымақам жергілікті тұрғындардан алым-салық және салық жинауға уәкілеттік алды. Бірінші дүниежүзілік соғыс Кувейттің саясатын, қоғамын, экономикасын және аймақтық желілерін бұзды.
Месопотамиялық науқан (1914)
1914 жылғы 6 қарашада британдық шабуыл Ирактағы Фао қаласындағы ескі фортты теңізден бомбалаумен басталды, ол Персия шығанағының Шатт-әл-Арабпен қосылған жерінде орналасқан. Фаоға түсу кезінде генерал-лейтенант Артур Барретт басқаратын және сер Перси Кокс саяси офицер болған британдық-индиялық экспедициялық күштің 6-шы (Пуна) дивизиясы 350 османдық әскер мен 4 зеңбірекке қарсы тұрды. Қысқаша шайқастан кейін форт жаулап алынды. Қарашаның ортасына қарай Пуна дивизиясы толығымен жағаға шығып, Басра қаласына қарай жылжуды бастады. Сол айда Кувейт билеушісі шейх Мубарак әл-Сабах Омм-Каср, Сафван, Бубиян және Басрадағы османдық әскерлерге шабуыл жасау үшін күш жіберіп, одақтастардың соғысқа қатысуына көмектесті. Бұл үшін британ үкіметі Кувейтті "британдық қорғаумен тәуелсіз үкімет" деп мойындады. Мубарактың шабуылдарының нақты көлемі мен сипаты туралы мәліметтер жоқ, бірақ османдық әскерлер бірнеше аптадан кейін сол позициялардан шегінді. Содан кейін Мубарак кувейттік тудан османдық символын алып тастап, оның орнына араб әрпімен жазылған "Кувейт" деген сөзді қойды. Ол немістерге ешқандай қойманы жалға беруден бас тартты.
Кувейт пен Наджд соғысы (1919-1921)
Кувейт-Найджд соғысы Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін, Осман империясы жеңілгенде және британдықтар Англо-Осман конвенциясын күштен шығарғанда басталды. Осман империясының құлауынан туған билік бослығы Кувейт пен Наджд (Ихван) арасындағы қақтығысты қатты күшейтті. Соғыс 1919-1920 жылдары үзіліс-үзіліс шекаралық шайқастарға әкелді. Дегенмен, Кувейттің аймақтық экономикалық маңызы күрт төмендеді. Өркендеген шағында Кувейттің інжу өнеркәсібі әлемдік сәндік тауарлар нарығын басып озды, еуропалық элитаның қажеттілігін қанағаттандыру үшін әдетте 750-ден 800-ге дейін кеме жіберіп тұрды. Фейсал әл-Дауиш бастаған 4000 саудиялық Ихван күштері 2000 кувейттік ер адам қорғаған Әл-Жахрадағы Кувейт Қызыл бекінісіне шабуыл жасады. Кувейттіктер Наджд Ихванынан сандар жағынан кем болды.
Шейх Хазал Кувейттің тағынан бас тартты
Перси Кокс Кувейттегі шекаралық қақтығыстар туралы хабардар болғанда, ол Мұхаммед шейх Хазәл Ибн Жәбірге хат жолдап, Кувейт тағын өзіне немесе оның мұрагерлерінің біріне ұсынды, себебі Хазәл Аль-Сабах әулетінен гөрі дана басшы болар деп білді. Хазәл Аль-Сабахты өз отбасысының бір бөлігі санайтын ол: «Сіз менің Әл-Мүбарактың тақтан түсуіне келісім беретініңізді күтесіз бе? Мен мұндай нәрсені қабылдай аламын ба?» – деп сұрады. Содан кейін ол: «Сіздер маған жаңа бір ұсыныс келтірдіңіздер деп ойлайсыз ба? Әл-Мүбарактың Кувейт билеушісі болуымен, мен Кувейттің нағыз билеушісімін. Демек, біз екеуміздің арасында ешқандай айырмашылық жоқ, себебі олар менің ең жақын, қадірлі балаларым сияқты, және сіз мұны жақсы білесіз. Егер маған осындай ұсыныспен басқа біреу келсе, мен сіздерге шағымданар едім. Олай болса, мен және Әл-Мүбарактың бір жан, бір үй екенін жақсы білген күйіңізде, маған осындай ұсыныс қалай келтіре аласыз? Бізді жақсы немесе жаман нәрсеге ұрындырса, біз екеуміз де бірдей сезінеміз». Сауд Арабиясының Кувейтке жасаған экономикалық және әскери шабуылдарының мақсаты – Кувейттің мүмкіндігінше көп аумағын басып алу болды. 1922 жылғы Уқайр хаттамасы Ирак, Кувейт және Нежд арасындағы шекараны анықтады. 1923 жылғы сәуірде шейх Ахмад әл-Сабах Кувейттегі британдық саяси агенті, майор Джон Морға: «Мен әлі де Ирак пен Кувейт арасындағы шекараның қайда екенін білмеймін. Егер сіз маған осы ақпаратты берсеңіз, өте қуанышкер едім» – деп жазды. Мор, Әл-Сабахтың 1923 жылғы 4 сәуірдегі Англо-Осман келісімінің сыртқы жасыл сызығын талап еткенін білген соң, бұл ақпаратты сэр Персиге жеткізді. 19 сәуірде сэр Перси британ үкіметінің аталған келісімнің сыртқы сызығын Ирак пен Кувейт арасындағы шекара ретінде мойындағанын мәлімдеді. Бұл шешім Ирактың Парсы шығанағына қол жеткізуін шектеді, оның 58 км-і батпақты және саздақты жағалаудан тұрды. Бұл Ирактың теңіз күшіне айналуына кедергі келтірді (аумақта терең су айлақтары болған жоқ), сондықтан Ирак патшасы Фейсал I (британдықтар Иракта қуыршақ патша ретінде орнатқан) бұл жоспарға келіспеді. Алайда, оның елі британдық мандат астында болғандықтан, ол бұл мәселеде көп нәрсе де айта алмады. Ирак пен Кувейт тамыз айында шекараны ресми түрде бекітті. Шекара 1932 жылы қайта мойындалды. Фейсал I-нің Кувейтке теміржол салу және Парсы шығанағында порт құру әрекеттері Ұлыбритания тарапынан қабылданбады. Осы және басқа да ұқсас британдық отаршылдық саясат Кувейтті Ирактағы араб ұлттық қозғалысының орталығына айналдырды және британдықтардың қолындағы ирактық ұяттың символы болды. Уқайр конференциясынан кейін Кувейт Сауд Арабиясының экономикалық блокадасына және ара-тұра Сауд Арабиясының шабуылдарына ұшырады. Әл-Сабах әулетінің билігі 1930 жылдардың басына дейін шектеулі болды, себебі саудагерлер, олардың қаржылық күшіне байланысты, Кувейттегі негізгі табыс көзі болып табылды. Мэри Бруинс Эллисон 1934 жылы Кувейтке келгенге дейін, Кувейт ұзақ қашықтықтағы саудадағы маңыздылығын жоғалтқан еді. Британдық экономикалық блокада Кувейт экономикасына ауыр зиян келтірді. Бір дерек бойынша, саяси билік нақты келісімнің бір бөлігі ретінде Сабахтарға берілді; саудагерлер отбасылары саудамен айналысты, ал Сабах әулеті және басқа да көрнекті кувейттік отбасылар Кувейт қабырғаларының ішіндегі қаланың қауіпсіздігін қамтамасыз етті.
1930-1939: Ирак пен Кувейттің қайта бірігу қозғалысы
1930 жылдары кувейттіктер Ұлыбританияның Кувейтті Ирактан бөліп тастауына қарсылық көрсетті. Бұл қарсылық 1938 жылы "Еркін Кувейт қозғалысы" деп бірікті, ол аймақтағы британдық ықпалға қарсы болған кувейттік жастар құрған. Қозғалыс Ирак үкіметіне Кувейт пен Ирактың қайта бірігуін қолдауды талап етіп петиция тапсырды.
Мұнайдың төгілуі
1991 жылғы 23 қаңтарда Ирак Перс шығанағына шикі мұнайды төкті. Бұл АҚШ теңіз жаяу әскерлерінің жағаға түсуіне кедерес келтіру мақсатымен жасалған, табиғи ресурстарға қасақана шабуыл ретінде хабарланды (Миссури және Висконсин соғыс кезінде Фейлака аралын атқылап, десанттық шабуылға тырысу болады деген ойды күшейтті). Төгілген мұнайдың 30-40% одақтас күштердің Ирактың жағалау мақсаттарына жасаған шабуылдарынан туындады. Құрлықтағы Кувейт мұнай төгілуі 1910 жылы тоғыз миллион баррель төгілген Лейквью Гушерден асып, тарихтағы ең ірі мұнай төгілуі рекордын жаңартты.
Кувейттегі мұнай өрттері
Кувейттегі мұнай өрттері 1991 жылы Кувейтті басып алғаннан кейін, бірақ коалициялық күштердің одан қуып шығуына дейін, Ирак әскерінің елден шегінетін кезінде 700 мұнай ұңғымасын өртеп жіберуінен туындады. Өрт 1991 жылдың қаңтар-ақпанында басталды, ал соңғысы қараша айында сөндірілді. Өрт сөндірушілер тобына қауіпті болғандықтан, өрттерді бақылаусыз жануына мүмкіндік берілді. Мұнай ұңғымаларының маңына миналар орнатылған, сондықтан өрттерді сөндіру алдында осы аймақтарды әскерилер тазартуы қажет болды. Күн сайын шамамен миллиондаған баррель мұнай жоғалып кетті. Ақырында, жеке компаниялармен келісім шарт жасасқан топтар өрттерді сөндірді, бұл Кувейт үшін 1,5 миллиард АҚШ долларына бағаланды. Оған дейін, өрттер шамамен 10 ай бойы жанып, Кувейтте кең ауқымда ластануға себеп болды. Кувейттің Мұнай министрі зақымдалған нысандардан жиналған 25-50 миллион баррель өртенбеген мұнайдан шамамен 300 мұнай көлі пайда болғанын, олар 40 миллион тонна құм мен топырақты ластағанын хабарлады. Шөлдің құмы, өртенбеген мұнайдың төгілуі және жану нәтижесінде пайда болған күлдің араласуынан Кувейт жерінің шамамен бес пайызын жабатын қатты "таркрет" қабаттары пайда болды. Тазалау жұмыстарын Кувейт ғылыми зерттеулер институты және Араб мұнай компаниясы жүргізді, олар мұнай көлдерінде мұнайды ыдыратуға қабілетті бактерияларды қолдануды қоса алғанда, бірнеше технологияларды сынақтан өткізді.
Найрияның куәлігі
Найраның куәлігі – 1990 жылғы қазан айында 15 жастағы қыздың АҚШ Конгресінің Адам құқықтары жөніндегі тобына (Caucus) берген жалған куәлігі. Ол тек Найра деген есіммен танылды. Бұл куәлік американдық бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен жарияланып, АҚШ сенаторлары мен президент Джордж Буш оны Құвейттік соғыста Құвейтке қолдау көрсетудің себебі ретінде көптеген рет келтірді. 1992 жылы Найраның тегі әл-Сабах (نيرة الصباح) екені және ол Кувейт елшісі Сауд бин Насир әл-Сабахтың қызы екені анықталды. Сондай-ақ, оның куәлігі Кувейт үкіметі тапсырысымен Hill & Knowlton компаниясы жүргізген «Бос Құвейт азаматтары» (Citizens for a Free Kuwait) атты жарнамалық науқанының бөлігі болғаны белгілі болды. Осыдан кейін әл-Сабахтың куәлігі қазіргі заманғы қатыгездік туралы насихаттың классикалық мысалы ретінде қарастырылады. Эмоциялық куәлігінде Найра Ирактың Кувейтке басып кіргеннен кейін Кувейт ауруханасында ирактық сарбаздардың нәрестелерді инкубатордан алып, инкубаторларды алып кетіп, нәрестелерді өлімге тастағанын көргенін айтты. Оның әңгімесі бастапқыда британдық бейүкіметтік ұйымы Amnesty International ұйымы растады, олар қаза болғандар туралы бірнеше тәуелсіз есептер мен эвакуацияланғандардың куәліктерін жариялады. Кувейт азат болғаннан кейін журналистерге елге кіруге рұқсат берілді. ABC телеарнасының хабарлауынша, «Кувейттегі медбикелер мен дәрігерлердің көп бөлігі қашқандықтан, науқастар, соның ішінде мерзімінен бұрын туған нәрестелер де қайтыс болды», бірақ ирактық әскерлер «әруханалық инкубаторларды ұрлап, жүздеген кувейттік нәрестелерді өлімге тастамағаны анық». Amnesty International бұған жауап ретінде түзету жариялады, ал атқарушы директоры Джон Хили Буш әкімшілігін «халықаралық адам құқықтары қозғалысын пайдалануға тырысқандығы» үшін айыптады.
Палестиналықтардың Кувейттен кетуі
Құвейтте Перс шығанағы соғысының нәтижесінде маңызды демографиялық өзгерістер болды. Кувейтті Ирак басып алған кезеңде азық-түлік жетіспеушілігі, медициналық көмекке қол жеткізудегі қиындықтар, қаржы тапшылығы, тұтқындалу қорқынышы және ирактықтардың жол тосқауылдарындағы қатыгездігіне ұшырау қаупі туды. 1991 жылғы Перс шығанағы соғысынан кейін шамамен 200 000 палестиналық Кувейттің құрамынан шығып кетті, бұл экономикалық қиындықтарға, тұру ережелеріне және Кувейт қауіпсіздік күштері тарапынан зорлық-зомбылыққа ұшырау қаупіне байланысты болды. Перс шығанағы соғысына дейін Кувейттің 2,2 миллион халқының 400 000-ы палестиналықтардан тұрды. Кувейттен қашып кеткен палестиналықтардың көп бөлігі Иордания азаматтары еді. 2012 жылы қарым-қатынастар жаңадан басталды және Кувейтте 80 000 палестиналық тұруда.
Персид шығанағындағы соғыстың салдары (1992-2005)
1991 жылы азат етілгеннен кейін бірден Біріккен Ұлттар Ұйымы, Қауіпсіздік Кеңесінің 687 қаулысына сәйкес, екі мемлекет арасындағы 1932 және 1963 жылғы келісімдер негізінде Ирак пен Кувейт шекарасын белгіледі. 1994 жылдың қарашасында Ирак БҰҰ белгілеген Кувейтпен шекараны ресми түрде қабылдады, бұл Қауіпсіздік Кеңесінің 773 (1992) және 833 (1993) қаулыларында одан әрі нақтыланған болатын. Кувейттегі Әл-Сабах әулетіне сын 1991 жылы елдің тәуелсіздігіне қайта оралғаннан кейін күшейді.
Саяси дағдарыс және экономикалық ахуал (2006 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
2006 жылдан бері Кувейт созылмалы саяси тұйықталудан және үкіметтік құрамды жиі өзгерту мен таратудан зардап шегуде. 2006 жылдың 23 қаңтарында Ассамблея бірауыздан шейх Саад Аль Абдулланың денсаулығына байланысты, шейх Сабах Аль Ахмедтің пайдасына отставкаға кетуіне дауыс берді. Дәстүр бойынша Салем тармағынан мұрагерді тағайындаудың орнына, шейх Сабах Аль Ахмед өзінің жарты ағасы шейх Наваф Аль Ахмедті мұрагер ханзадасы, ал немере інісі шейх Насер Аль Мохаммедті премьер-министр етіп тағайындады. 2011 жылдың қазанында 16 кувейттік саясаткер үкімет саясатын қолдағандығы үшін 350 миллион доллар алғаны хабарланды. 2013 жылдың желтоқсанында шейх Ахмад Аль Фахадтың жақтастары шейх Насер Аль Мохаммед Аль Сабах пен Жассем Аль Харафидің Кувейт үкіметін құлату жоспарларын талқылағандығын көрсететін жазбаларға ие екендерін мәлімдеді. 2014 жылдың наурыз айында сол кездегі Қаржы министрлігінің терроризм мен қаржылық барлау жөніндегі орынбасары Дэвид С. Коэн Кувейтті терроризмді қаржыландыруда айыптады. 2014-2015 жылдары Кувейт, әсіресе ИСИД және Әл-Қаида үшін, терроризмді қаржыландырудың ең ірі көзі ретінде жиі сипатталды. 2015 жылдың наурыз айында Кувейт прокуратурасы төңкеріс жоспары бойынша барлық тергеуді тоқтатты, ал шейх Ахмад Аль Фахад Кувейт мемлекеттік телеарнасы арқылы төңкеріс туралы айыптаулардан бас тартып, ресми түрде кешірім сұрады. Осыдан кейін "оның көптеген серіктестері түрлі айыптаулар бойынша Кувейт билігімен ұсталды". 2015 жылдың 26 маусымында Кувейтте шиит мешітіне жасалған қанаушылық шабуылда жанкешті шабуыл жасады. "Ирак және Левант Ислам мемлекеті" ұйымы шабуылға жауапкершілікті өз мойнына алды. 27 адам қаза тауып, 227 адам жарақат алды. Осыдан кейін Кувейт үкіметін терроризмге кінәлі деп айыптап, сотқа шағым түсірілді. 2015 жылдың желтоқсанында шейх Ахмад Аль Фахад "прокурорды сыйламағаны және әмірдің рұқсатынсыз ел басшысы туралы пікір білдіргені үшін" кінәлі деп танылды, оған алты айға бас бостандығынан айырылып, 1000 кувейт динары айыппұл салынды. 2016 жылдың қаңтарында Кувейт апелляциялық соты бұрынғы шешімді жоққа шығарып, шейх Ахмад Аль Фахадты барлық айыптаулардан ақтатты. 2018 жылдың қарашасында шейх Ахмад Аль Фахад және тағы төрт айыпталушы Швейцарияда жалған төңкеріс видеосына қатысты жасалған жалған құжат жасаумен айыпталды. Содан кейін шейх Ахмад Аль Фахад Халықаралық Олимпиада комитетіндегі лауазымынан уақытша шеттетілді, ал этика комитеті айыптауларды қарады. 2019 жылдың маусымында үкіметтік шенеунік Фахад Аль Раджаан мен оның әйелі Кувейт қылмыстық сотымен өмір бойына бас бостандығынан айырылды, олардың жеке мүлігі тәркіленді және оларға 82 миллион доллар төлеуге, сондай-ақ осы соманың екі есесін айыппұл төлеуге бұйрық берілді. 2019 жылдың қарашасында бұрынғы вице-премьер және ішкі істер министрі шейх Халед Аль Джаррах Аль Сабах, қорғаныс министрі шейх Насер Сабах Аль Ахмед Аль Сабахтың Кувейт бас прокуратурасына Халедтің қорғаныс министрі қызметін атқару кезінде Кувейт үкімет қаражатының 240 миллион кувейт динары (794,5 миллион доллар) ұрланғаны туралы шағым түсіргеннен кейін қызметтен босатылды. COVID-19 пандемиясы Кувейттің экономикалық дағдарысын ушықтырды. 2020 жылы Кувейт экономикасы 46 миллиард долларлық бюджет тапшылығына тап болды. 2020 жылдың шілдесінде АҚШ Әділет департаменті The Mountain Beverly Hills және АҚШ-тағы басқа да жылжымайтын мүлікке қарсы активтерді тәркілеу туралы талап арыз берді. Арызда шейх Халед Аль Джаррахты қоса алғанда, үш кувейттік шенеунік елдегі әскери атташе кеңсесінің атынан рұқсатсыз шоттар ашқандары айтылды. Олар бұл шоттарды Кувейттің 100 миллион доллардан астам мемлекеттік қаражатымен қаржыландырып, оны жеке мақсаттарына пайдаланған. 2020 жылдың қыркүйегінде Кувейттің мұрагер ханзадасы шейх Наваф Аль Ахмад Аль Джабер Аль Сабах 91 жасында қайтыс болған шейх Сабах Аль Ахмад Аль Джабер Аль Сабахтың орнына Кувейттің 16-шы әмірі болды. 2020 жылдың қазан айында шейх Мишаль Аль Ахмад Аль Джабер Аль Сабах мұрагер ханзада болып тағайындалды. 2021 жылдың қаңтарынан бері Кувейт ондаған жылдардағы ең ауыр саяси дағдарысты бастан кешіруде. Әртүрлі ақпарат көздерінің мәліметінше, Кувейт де қарыз дағдарысына тап болып отыр. Кувейт аймақтағы мұнайға ең тәуелді және экономикалық әртараптандыруы ең аз ел болып саналады. Кувейттің бүкіл Персид шығанағы аймағындағы ең нашар инфрақұрылымы бар. 2021 жылдың 13 сәуірінде Кувейт соты бұрынғы премьер-министр шейх Жабер Аль Мубарак Аль Хамад Аль Сабахты "Армия қорына" қатысты жемқорлық айыптары бойынша ұстауға бұйрық берді. Ол жемқорлық айыптары бойынша алғаш рет сотқа дейін ұсталған Кувейттің бұрынғы премьер-министрі. Кінәліліктер шейх Жабер Аль Сабахтың 2001-2011 жылдар арасындағы қорғаныс министрі қызметін атқарған кезінде жасалған. 2021 жылдың қыркүйегінде швейцариялық сот шейх Ахмед Аль Фахадты және тағы төрт айыпталушыны жалған құжат жасаумен кінәлі деп тапты. Ол кінәлі емес екенін мәлімдеді және шағымдануды жоспарлап отыр.
On 26 June 2015, a suicide bombing took place at a Shia Muslim mosque in Kuwait. The Islamic State of Iraq and the Levant claimed responsibility for the attack. Twenty seven people were killed and 227 people were wounded. In the aftermath, a lawsuit was filed accusing the Kuwaiti government of negligence and direct responsibility for the terror attack. In December 2015, Sheikh Ahmad Al Fahad was convicted of "disrespect to the public prosecutor and attributing a remark to the country's ruler without a special permission from the emir's court," issuing a suspended six month prison sentence and a fine of 1,000 Kuwaiti Dinar. In January 2016, the Kuwaiti appeals court overturned the prior ruling and cleared Sheikh Ahmad Al Fahad of all charges. In November 2018, Sheikh Ahmad Al Fahad, along with four other defendants, were charged in Switzerland with forgery related to the fake coup video. Shortly thereafter, Sheikh Ahmad Al Fahad temporarily stepped aside from his role at the International Olympic Committee, pending an ethics committee hearing into the allegations. In June 2019, government official Fahad Al Rajaan and his spouse were given life sentences in absentia by the Kuwait criminal court; personal property was confiscated, and they were ordered to repay $82 million, as well as being fined "twice that amount. In November 2019, former deputy prime minister and minister of interior Sheikh Khaled Al Jarrah Al Sabah was dismissed from office after minister of defense Sheikh Nasser Sabah Al Ahmed Al Sabah filed a complaint with the Kuwaiti Attorney General alleging embezzlement of 240 million Kuwaiti dinars ($794.5 million) of Kuwait government funds had taken place during Khaled's tenure as minister of defense. The COVID 19 pandemic has exacerbated Kuwait's economic crisis. Kuwait's economy faced a budget deficit of $46 billion in 2020. In July 2020, the US Department of Justice filed an asset forfeiture claim against The Mountain Beverly Hills and other real property in the United States, alleging a group of three Kuwaiti officials, including Sheikh Khaled Al Jarrah, set up unauthorized accounts in the name of the country's Military Attache Office in London, known as the 'Army Fund.' They allegedly funded the accounts with over $100m of Kuwaiti public money and used it for their own purposes. In September 2020, Kuwait's Crown Prince Sheikh Nawaf Al Ahmad Al Jaber Al Sabah became the 16th Emir of Kuwait and the successor to Emir Sheikh Sabah Al Ahmad Al Jaber Al Sabah, who died at the age of 91. In October 2020, Sheikh Mishal Al Ahmad Al Jaber Al Sabah was appointed as the Crown Prince. Since January 2021, Kuwait has been experiencing its worst political crisis in many decades. Kuwait is also facing a looming debt crisis according to various media sources. Kuwait is widely considered the region's most oil dependent country with the least amount of economic diversification. Kuwait has the weakest infrastructure in the entire GCC region. On April 13, 2021, a Kuwaiti court ordered the detention of former prime minister Sheikh Jaber Al Mubarak Al Hamad Al Sabah on corruption charges related to the 'Army Fund.' He is the first former Kuwaiti prime minister to face pre trial detention over graft charges. The crimes allegedly took place during Jaber Al Sabah's 2001–11 term as defense minister. In September 2021, the Swiss court convicted Sheikh Ahmed Al Fahad of forgery along with the four other defendants. He denied wrongdoing and plans to appeal.