Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық қоғамдық өмірдің қайраткері (1891–1948)
American socialite (1891–1948)
Люси Мерсер Рутерфурд (Люси Пейдж Мерсер; 26 сәуір 1891 – 31 шілде 1948) – АҚШ президенті Франклин Д. Рузвельтпен ұзаққа созылған қарым-қатынас құрған американдық әйел.
Lucy Mercer Rutherfurd ( Lucy Page Mercer; April 26, 1891 – July 31, 1948) was an American woman who sustained a long affair with US president Franklin D. Roosevelt.
Өмірбаян
Люси Пейдж Мерсер 1891 жылғы 26 сәуірде Вашингтон қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Кэрролл Мерсер (1857–1917) – Теодор Рузвельттің "Руф Райдерс" атты кавалериялық әскери бөлімінің мүшесі, ол 1898 жылғы қысқаша испан-американ соғысы кезінде Кубадағы Сантьяго маңындағы аралдың оңтүстік жағалауындағы шайқастарға қатысқан. Анасы Мина Ли (Мини) Тунис (1863–1947) – "богемиялық" көзқарастары бар, еркін рухты және тәуелсіз әйел болды. Люсидің Виолетта Кэрролл Мерсер (1889–1947) атты бір қарындасы болған. Олардың екеуі де бай және жақсы байланыстары бар отбасылардан шыққан болса да, Мерсердің ата-анасы 1893 жылғы қаржылық дағдарыс пен одан кейінгі үлкен экономикалық төмендеу салдарынан қорларын жоғалтып, зәулім өмір салтын тоқтатуға мәжбүр болды. Люси туғаннан кейін көп ұзамай олар ажырасып кетті, ал Кэрролл ішімдікке салынып, Минни қыздарын өзі тәрбиеледі.
Lucy Page Mercer was born on April 26, 1891, in Washington, D. C., to Carroll Mercer (1857–1917), a member of Theodore Roosevelt's "Rough Riders" cavalry military unit in the campaigns in Cuba, on the south shore of the island near Santiago during the brief Spanish–American War in 1898, and Minna Leigh (Minnie) Tunis (1863–1947), an independent woman of "Bohemian" exotic, free spirited tastes. Lucy had one sister, Violetta Carroll Mercer (1889–1947). Though they were both from wealthy, well connected families, Mercer's parents lost their fortune through the Financial Panic of 1893 and subsequent great recession/depression which curtailed their lavish spending. The pair separated shortly after Lucy's birth, and Carroll became an alcoholic. Minnie then raised the girls alone.
Франклин Д. Рузвельтпен қарым-қатынасы
Жас кезінде Люси Мерсер киім дүкенінде жұмыс істеді. 1914 жылы Элеонора Рузвельт Мерсерді әлеуметтік хатшы ретінде жұмысқа алды. Ол тез арада Рузвельт үйінің бір бөлігіне айналып, Элеонорамен жақын дос болды. Тарихшылар Джозеф Персико мен Хейзел Роулидің айтуынша, Мерсер мен Франклиннің қарым-қатынасы 1916 жылы басталған. Элеонора мен балалары жазғы ыстықтан қашу үшін Кампобелло аралында демалып жатқанда, Франклин Вашингтонда қалған еді. 1917 жылы Франклин Мерсерді өзінің жазғы яхталық кештеріне жиі шақырып тұрды, бірақ Элеонора көбінесе қатысудан бас тартты. 1917 жылдың маусым айында Мерсер Элеонорамен жұмысынан кетіп немесе жұмыстан босатылып, Бірінші дүниежүзілік соғысқа жұмылдырылып жатқан АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қатысты. Франклин сол кезде Әскери-теңіз күштері хатшысының көмекшісі болды, ал Мерсер оның кеңсесіне бекітілді. Мерсер мен Франклин жеке кездесулерін жалғастырды, бұл Вашингтонда кең тараған әңгімелерге себеп болды. Теодор Рузвельттың қызы және Элеонораның туысы Элис Рузвельт Лонгворт романды ынталандырып, Мерсер мен Франклинді бірнеше рет кешке шақырды. Кейін ол: «Ол жақсы уақыт өткізуге лайық еді. Ол Элеонораға үйленген», – деді. 1918 жылы Франклин соғыс үшін теңіз күштерінің базаларын тексеру үшін Еуропаға сапар жасады. Қыркүйекте екі өкпесіне пневмония шағып оралғанда, Элеонора оның чемоданынан Мерсерден келген махаббат хаттарын тапты. Элеонора күйеуіне ажырасуды ұсынды. Алайда Франклиннің анасы Сара Делано Рузвельт ажырасу идеясына қатысты түрде қарсы болды, өйткені бұл Франклиннің саяси мансабының аяқталуын білдіретін еді. Ол егер ол ажырасуды таңдаса, оны отбасылық мүліктен айыратынын мәлімдеді. Тарихшылар Мерсердің католик болғандықтан ажырасқан еркекке үйленуге келісетініне де күмән келтірді. Элеонора Рузвельттың өмірбаянын жазған Бланш Висен Кук Мерсердің сезімдерінің тереңдігін ескере отырып, бұл үлкен кедергі болғанына күмәнданатынын айтты. Автор Персико да осы фактордың маңыздылығына күмәнданды, өйткені Мерсердің анасы Минни ажырасып, қайтадан тұрмысқа шыққан, ал отбасы жақында ғана католик дініне өткен еді. Соңында Франклин Мерсерге Элеонора ажырасуға келіспейтінін жалған айтқан сияқты көрінеді. Олар Элеонорамен үйлене берді, ал Франклин Мерсерді ешқашан қайта көрмеймін деп уәде берді. Рузвельттердің ұлы Джеймс оқиғадан кейін некені «оның өліміне дейін сақталған қарулы келісім» деп сипаттады. Элеонора кейін: «Менің есімде пілдей жад бар. Мен кешіре аламын, бірақ ешқашан ұмыта алмаймын», – деп жазды. Бұл оқиға оның өміріндегі шешуші сәт болды. Некесіне көңілі толып, ол қоғамдық өмірге белсенді қатысып, әйелдік рөлінен гөрі әлеуметтік жұмысына көбірек назар аударды.
As a young woman, Lucy Mercer worked in a dress shop. In 1914, Mercer was hired by Eleanor Roosevelt to become her social secretary. She quickly became an established part of the Roosevelt household, and good friends with Eleanor. According to historians Joseph Persico and Hazel Rowley, the affair between Mercer and Franklin likely began in 1916, when Eleanor and the children were vacationing at Campobello Island to avoid the summer heat, while Franklin remained in Washington, D. C. In 1917, Franklin often included Mercer in his summer yachting parties, which Eleanor usually declined to attend. In June 1917, Mercer quit or was fired from her job with Eleanor and enlisted in the US Navy, which was then mobilizing for World War I. Franklin was at that time the Assistant Secretary of the Navy, and Mercer was assigned to his office. Mercer and Franklin continued to see one another privately, causing widespread gossip in Washington. Alice Roosevelt Longworth—daughter of Theodore Roosevelt, and a cousin of Eleanor's—encouraged the affair, inviting Mercer and Franklin to dinner together several times. She later commented, "He deserved a good time. He was married to Eleanor." In 1918, Franklin went on a trip to Europe to inspect naval facilities for the war. When he returned in September, sick with pneumonia in both lungs, Eleanor discovered a packet of love letters from Mercer in his suitcase. Eleanor subsequently offered her husband a divorce. Franklin's mother, Sara Delano Roosevelt, was adamantly against the idea of divorce, however, as it would mark the end of Franklin's political career; she stated that she would cut him off from the family fortune if he chose separation. Historians have also debated whether, as a Roman Catholic, Mercer would have been willing to marry a divorced man. Eleanor Roosevelt biographer Blanche Wiesen Cook expressed skepticism that this had been a serious obstacle, noting the depth of Mercer's feelings. Author Persico also doubted that this was a factor, observing that Mercer's mother Minnie had divorced and remarried, and that the family had come to Roman Catholicism only recently. In the end, Franklin appears to have told Mercer disingenuously that Eleanor was not willing to grant a divorce. He and Eleanor remained married, and he pledged never to see Mercer again. The Roosevelts' son James later described the state of the marriage after the incident as "an armed truce that endured until the day he died." Eleanor later wrote, "I have the memory of an elephant. I can forgive, but never forget." The incident marked a turning point in her life; disillusioned with her marriage, she became active in public life, and focused increasingly on her social work rather than her role as a wife.
Рузвельтпен неке және қарым-қатынас
Мерсер бұл оқиғадан кейін Вашингтондан кетіп, Нью-Йорктегі бай қоғам өкілі Винтроп Раттерфурдтың (1862–1944) балаларына тәрбиеші болды. Винтроп Раттерфурд 1896 жылы Консуэло Вандербильтқа (1877–1964) той жасауға ұсыныс жасаған, бірақ оның әлеуметтік өрлеуге ұмтылған анасы оны Марлбороның 9-шы герцогы Чарльз Спенсер Черчилльмен (1871–1934) (кейінірек Ұлыбритания премьер-министрі Уинстон Черчилльдің туысы) күйеуге беруге мәжбүрледі. Ол кезде, елуден асқан Раттерфурд қоғамдағы ең ізделісті жесірлердің бірі саналды. 1920 жылдың 11 ақпанында Мерсер оның екінші әйелі болды. Франклин Рузвельт олардың үйленгені туралы жаңалықты бір кеште естіді. Раттерфурдтардың Барбара Мерсер Раттерфурд (1922 жылдың 14 маусымы – 2005 жылдың 6 қарашасы) атты бір баласы болды, ол 1946 жылы Роберт Уинтроп "Бобби" Ноулзға үйленді. Рузвельт Элеонораға берген уәдесіне қарамастан, үйленгеннен кейін де Люси Раттерфурдпен байланыста болды және 1920 жылдары оған хат жазысты. Тарихшы/автор Персико бұл хаттар Рузвельттің ұзақ жылдар бойы үйленбеген бірінші хатшысы Маргарита "Мисси" ЛеХендтің (1898–1944) 1927 жылғы нервтік құлауына себеп болуы мүмкін деп болжайды, себебі ЛеХенд те Рузвельтке ғашық болған және оның құлауына ешқандай медициналық себеп табылмады. 1926 жылы Рузвельт 1921 жылы сал ауруынан кейін жазған алғашқы лекциясының көшірмесін Раттерфурдқа жіберді және оны жеке түрде оған арнап, жазу түсірді. 1933 жылдың 4 наурызында Рузвельт өзінің алғашқы президенттік қызметке кірісу рәсіміне Раттерфурдты қатыстырып, оның ант беру рәсімін көргісі келді. Кейін күйеуі инсульт алған кезде, ол Рузвельтпен байланысып, оны Вашингтондағы беделді Уолтер Рид әскери медициналық орталығында емдеуге жағдай жасады. Тарихшы/автор Дорис Кернс Гудвин 1941 жылдың 1 тамызында Ақ үйдің күзетшілерінің күнделігіне енгізілген жазбада Люси Раттерфурдқа арналған кодтық атау болғанын болжады, бұл оның президентпен жеке кешкі асқа қатысқандығын көрсетеді. Уинтроп Раттерфурд ұзақ аурудан кейін 1944 жылдың наурыз айында қайтыс болды. Раттерфурд келесі айларда Рузвельтпен жиі кездесті. Ол өзінің досы Элизабет Шуматоффқа (1888–1980), белгілі суретшіге, Рузвельттың портретын салуды тапсырды. 1944 жылдың маусым айында Рузвельт қызы Аннадан, ол кезде Ақ үйдің кейбір әлеуметтік шараларын басқарып, қонақжай ретінде жұмыс істеп, Элеонораның білмеуінсіз Раттерфурдпен кездесуді ұйымдастыруға көмектесуін сұрады. Анна ата-анасының ерте некесінде Раттерфурдтың рөлі бар екенін білгендіктен, әкесінің өзін осындай қиын жағдайға салғанына ашуланды. Алайда, ол ақырында бас тартты және Джорджтаунда кездесу ұйымдастырды. Көңілі көтеріліп, Анна бірден Раттерфурдты ұнатып, олар дос болып кетті. Рузвельттің соңғы жылы Ақ үйдің екінші қабатындағы жеке бөлмелерде бірнеше кешкі ас өткізілді, онда Аннаның қатысуымен және оның айқын қабылдауымен Раттерфурд қатысты. Элеонора Рузвельт қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай, кейбір әйел туыстарынан Аннаның осы кездесулерді ұйымдастырудағы рөлін білгенде, Элеонора мен Анна арасындағы қарым-қатынас уақытша шиеленісіп, суық болды. 1945 жылдың сәуір айының басында Анна Раттерфурдты Оңтүстік Каролинадағы Айкендегі үйінен Рузвельт дамытуға көмектескен жылытылған минералды су көздері курорты жанындағы полиомиелитпен емдеу орталығында салынған "Кішкентай Ақ үйіне" әкесімен кездесуге шақырды. Рузвельт отырып, болашақ сөйлеуін жақсарту үшін жұмыс істеп, басқа да қағаздарды қарап отырғанда, 1945 жылдың 12 сәуірінде түстен кейін Раттерфурд пен Шуматофф екі әйел туысымен бірге қонақ бөлмесіндегі тас от жанында суретшінің Рузвельттың портретын салуын бақылады. Осы тыныш отбасылық көріністе екеуі бір-біріне күлімсіреп тұрғанда, Рузвельт кенеттен қолын маңдайы мен жақын жеріне қойып: "Менің басым қатты ауырып тұр", - деді, содан кейін есінен танып құлады. Кейіннен оның екі дәрігері оқиғадан кейін дереу шақырылып, оның миға қан құйылудан қайтыс болғанын айтты. Бір жыл бұрын толық медициналық тексеруден өткеннен кейін, ол жақында жұмысқа алынған жеке дәрігердің қамқорлығына ие болды. Екі әйел, Мерсер және Шуматофф, дереу жиналып, үйден кетті. Алайда Элеонора көп ұзамай туыстарынан шындықты біліп, қызының ұзақ жылдар бойы алдауда ойнаған рөлін білгенде, екі есе сатқындық сезінді. Бірақ кейінірек Франклиннің иеліктерінен Шуматоффтың аяқталмаған акварелін тауып, ол оны Раттерфурдқа жіберді, оған Раттерфурд жылы алғыс хатпен жауап берді. 1947 жылы Раттерфурдтың қарындасы Виолетта күйеуі ажырасуға өтініш бергеннен кейін өзіне-өзі қол жұмсады, және бір айдан кейін, 1947 жылдың 25 желтоқсанында анасы Минни 84 жасында қайтыс болды. Жеті айдан кейін, 1948 жылдың 31 шілдесінде Раттерфурд өзі де 57 жасында лейкемиядан қайтыс болды, Рузвельттен кейін 3 жыл 1/4 өткен соң, президентпен болған барлық хат-хабарларын жойды. Раттерфурд күйеуімен бірге Нью-Джерси штатының Грин-Тауншип қаласында жерленген.
Mercer left Washington after the affair and became the governess for the children of Winthrop Rutherfurd (1862–1944), a wealthy New York socialite. Winthrop Rutherfurd had proposed to socialite Consuelo Vanderbilt (1877–1964) in 1896, only to see her social climbing mother instead force her into marriage with Charles Spencer Churchill, 9th Duke of Marlborough (1871–1934) (cousin to later British prime minister Winston Churchill). Then in his fifties, Rutherfurd was considered one of society's most eligible widowers. On February 11, 1920, Mercer became his second wife. Franklin Roosevelt learned of the marriage by overhearing the news at a party. The Rutherfurds had one child, Barbara Mercer Rutherfurd (June 14, 1922 – November 6, 2005), who married Robert Winthrop "Bobby" Knowles Jr. in 1946. Despite Roosevelt's promise to Eleanor, he kept in contact with Lucy Rutherfurd after her marriage, corresponding with her throughout the 1920s. Historian/author Persico speculates that these letters may have been the cause of the 1927 nervous breakdown of Roosevelt's long time unmarried first secretary Marguerite "Missy" LeHand (1898–1944), as LeHand was also reputedly in love with Roosevelt and no medical cause for her breakdown was found. In 1926, Roosevelt mailed Rutherfurd a copy of his first public lecture after his 1921 paralytic illness, privately dedicating it to her with an inscription. At his first presidential inauguration on March 4, 1933, Roosevelt made arrangements for Rutherfurd to attend and witness his swearing in. When her husband later suffered a stroke, she contacted Roosevelt to arrange for him to be cared for at well regarded Walter Reed Army Medical Center in Washington, D. C. Historian/author Doris Kearns Goodwin speculated that an entry in the White House ushers diary for August 1, 1941 included a code name for Lucy Rutherfurd, suggesting that she attended a private dinner with the president then. Winthrop Rutherfurd died in March 1944 after a long illness. Rutherfurd met more frequently with Roosevelt in the months that followed. She arranged for her friend Elizabeth Shoumatoff (1888–1980), a well known artist, to paint Roosevelt's portrait. In June 1944, Roosevelt requested that his daughter Anna, who was then managing some White House social functions and acting as hostess, help him arrange to meet Rutherfurd without Eleanor's knowledge. Aware of Rutherfurd's role in her parents' early marriage, Anna was at first angry that her father had put her in such a difficult position. However, she ultimately relented and set up a meeting in Georgetown. To her surprise Anna immediately liked Rutherfurd, and the pair became friends. There were supposedly several dinners in the White House's second floor private quarters during Roosevelt's last year which were attended by Rutherfurd in a group with Anna's presence and obvious acceptance. When Eleanor discovered, shortly after Roosevelt's death, from some female cousins, of Anna's role in arranging these meetings, the relationship between Eleanor and Anna became strained and cool for some time. In early April 1945, Anna arranged for Rutherfurd to come over from her South Carolina estate in Aiken to meet her father at his "Little White House" in Warm Springs, Georgia, the small plain rustic cottage built at the polio therapy center by the heated mineral water springs resort that Roosevelt helped develop beginning in the 1920s. Rutherfurd and Shoumatoff, along with two female cousins, were sitting there while the artist worked on her painting of Roosevelt as he sat at a card table by the living room stone fireplace, fine tuning a future speech and reading over some other papers on the early afternoon of April 12, 1945. In this quiet domestic scene as the two had just been smiling at each other, Roosevelt suddenly placed his hand up on his forehead and temple, saying "I have a terrific headache," then slumped over losing consciousness. Later, his two doctors – called in soon after the event – said he had suffered a fatal cerebral hemorrhage. Since a thorough medical exam a year earlier, he had received more intense care and concern from a young recently recruited private physician. The two women, Mercer and Shoumatoff, immediately packed and left the cottage. Eleanor nonetheless soon learned the truth from the cousins and felt doubly betrayed to learn of her daughter's role in the long time deception. Finding Shoumatoff's unfinished watercolor among Franklin's possessions some time later however, she mailed it to Rutherfurd, to which Rutherfurd responded with a warm letter of thanks and condolences. In 1947, Rutherfurd's sister Violetta died by suicide after her husband requested a divorce, and only a month later, on Christmas Day 1947, her mother Minnie died at age 84. Just seven months later, Rutherfurd herself died from leukemia, aged 57, on July 31, 1948, just 3 1/4 years after Roosevelt, having destroyed almost all of her correspondence with the president. Rutherfurd is buried, along with her husband, in Green Township, New Jersey.
Әңгімені ашық жариялау
Рузвельт қайтыс болғаннан кейін оның әкімшілігі Рутерфурдтың оның қазасында болғанын жасырды, себебі одан туындайтын дау-жанжалдан қорқып еді. Шоуматоффтың қатысуы белгілі болды және ол сұрақтарға жауап беру үшін баспасөз мәслихатын өткізді, бірақ Рутерфурдтың рөлін жасыруға тырысты, ол соғыстан кейінгі өмірбаяндық еңбектерде немесе әкімшілік тарихында шамамен екі онжылдық бойы есімдерінде болған жоқ. Рузвельттің екінші жеке хатшысы Грейс Талли (1900–1984), ол да оның қайтыс болған сәтінде Уорм-Спрингсте болған, 1949 жылы жариялаған «F. D. R., My Boss» атты мемуарларында Рутерфурдтың қатысуын қысқаша атады, бірақ олардың қарым-қатынасы туралы қосымша мәлімет бермеді. Элеонораның өмірінде Рузвельт аты-жөні белгісіз католик әйелмен қарым-қатынаста болғаны бірнеше рет хабарланды, бірақ бұл ондаған жылдар бойы әңгіме болып қана қалды. Мерсерді көбінесе «Екінші дүниежүзілік соғыстың Моника Левинскиі» деп атайды, себебі олардың екеуі де Демократиялық партиядан сайланған президентпен ұзақ құпия қарым-қатынаста болды. Бірақ Мерсердің қарым-қатынасы Ф.Д.Р. қайтыс болғаннан кейін ғана ашылды және импичментке әкеп соқпады. Мерсер–Рузвельт ісі 1966 жылы, 1943–1945 жылдар аралығында Рузвельт көмекшісі болған Джонатан В. Дэниелстің (1902–1981) «Соғыстар арасындағы уақыт» атты мемуарларында жарияланғанда, көпке белгілі болды. Мемуардың мазмұны жайлы жаңалықтар тараған кезде Франклин Делано Рузвельт кіші (1914–1988) Рутерфурд пен оның әкесі арасындағы қарым-қатынас туралы ешқандай хабары болмағанын айтты, ал Рутерфурдтың қызы Барбара мұндай романның болғанын жоққа шығарды. Тарихшы Артур Шлезингер кіші (1917–2007) бұл оқиға туралы былай деді: егер Рутерфурд «Франклин Рузвельтке екінші дүниежүзілік соғыстағы басшылықтың ауыр жүктерін көтеруге көмектескен болса, онда ел оған риза болуға тиіс».
Following Roosevelt's death, his administration concealed Rutherfurd's presence at his death, fearing the scandal that would ensue. Shoumatoff's presence became known and she gave a press conference to address questions, but managed to hide Rutherfurd's role, which was not mentioned in post war biographies or administration histories for almost two decades. Roosevelt's second private secretary Grace Tully (1900–1984), who had also been at Warm Springs at the time of his death, did briefly mention Rutherfurd's presence in her 1949 memoir F. D. R., My Boss, but gave no further hint of the relationship. Though it was reported several times in Eleanor's lifetime that Roosevelt had had a serious affair with an unnamed Catholic woman, it remained rumor for decades. Mercer is often called "The Monica Lewinsky of World War II" given that they both had a long secret affair with a president elected from the Democratic Party. Despite that Mercer's affair would not be revealed until after FDR's death and did not result in impeachment. The Mercer–Roosevelt affair became wider public knowledge in 1966 when revealed in The Time Between the Wars, a memoir by Jonathan W. Daniels (1902–1981), a Roosevelt aide from 1943 to 1945. When the news of the memoir's contents broke, Franklin Delano Roosevelt Jr. (1914–1988), said that he had no knowledge of an affair between Rutherfurd and his father, while Rutherfurd's daughter Barbara flatly denied that any such romance had occurred. Historian Arthur Schlesinger Jr. (1917–2007) stated of the affair that if Rutherfurd "in any way helped Franklin Roosevelt sustain the frightful burdens of leadership in the second world war, the nation has good reason to be grateful to her."
Танымал мәдениет
Мерсердің Франклин Рузвельтпен достығы «Элеонора мен Франклин» телесериалында көрсетілген. 1976 жылы шыққан тележазбада Мерсерді актриса Линда Келси сомдаған, бұл Элеонораның жеке досы Джозеф П. Лэштің 1971 жылы жарық көрген, сол аттас өмірбаянына негізделген. Бұған қоса, бұл қарым-қатынас PBS American Experience сериясы үшін түсірілген «Президент» деректі фильмінің бір бөлімінде, сондай-ақ 2014 жылғы PBS мини-сериалы «Рузвельттерде» көрсетілген. Бұл деректі фильмді Кен Бернс түсірген, ал оған Джеффри Перреттің суреттер жинағы қоса берілген. Сонымен қатар, Элеонораның бұл қарым-қатынасты білуі және одан кейін Франклиннің анасымен ажырасу туралы әңгімелесуі «Бірінші ханым» телесериалының төртінші эпизодында бейнеленген. Ратерфурд рөлін Мария Дизия ойнайды.
Mercer's friendship with Franklin Roosevelt was portrayed in the television mini series Eleanor and Franklin, with Mercer portrayed by actress Linda Kelsey in the 1976 telecast, based on the biography of the same name by Eleanor's personal friend Joseph P. Lash, published in 1971. In addition, the relationship was covered in an episode of The President's documentaries for the PBS American Experience series, as well as in the 2014 PBS miniseries The Roosevelts, directed by documentary film maker Ken Burns, with an accompanying companion pictorial book by Geoffrey Perrett. Furthermore, Eleanor's discovery of the relationship and subsequent discussion of divorce with Franklin's mother are portrayed in the fourth episode of the Showtime series The First Lady. Rutherfurd is portrayed by Maria Dizzia.