Гүл балалар: 1967-ші жылғы махаббат жазының символы
Flower child
«Гүл баласы» сөзі 1967-ж. «хиппи» мағынасында пайда болды. Бұл бейбітсүйгіштік, махаббат пен бірлік символы болған гүлдерді тарататын жастарды білдіреді. 🌸☮️
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гүл баласы – хиппи сөзінің синонимі ретінде пайда болды, әсіресе 1967 жылы Махаббат жазында Сан-Францискода және оның төңірегінде жиналған идеалистік жастар арасында. «Гүл балаларының» салты – гүлдерді немесе гүлдік мотивтердегі әшекейлерді кию және тарату болды, бұл әмбебап бірлік, бейбітшілік және махаббат идеалдарын білдірді. Бұқаралық ақпарат құралдары бұл терминді қолданып, оны кең мағынада кез келген хиппиге қатысты айтатын болды. Гүл балалары 1965 жылы Аллен Гинзберг жазған идеялардың негізінде пайда болған «Гүл күші» саяси қозғалысымен де байланысты болды.
Synonym for hippie
Flower child originated as a synonym for hippie, especially among the idealistic young people who gathered in San Francisco and the surrounding area during the Summer of Love in 1967. It was the custom of "flower children" to wear and distribute flowers or floral themed decorations to symbolize ideals of universal belonging, peace, and love. The mass media picked up on the term and used it to refer in a broad sense to any hippie. Flower children were also associated with the flower power political movement, which originated in ideas written by Allen Ginsberg in 1965.
Шығу тегі
Термин 1960 жылдардың ортасында Х.Г. Уэллстің "Уақыт машинасы" фильмінің кинонұсқасынан кейін пайда болды. Фильмде гүл сыйлап, бірлескен өмір салған болашақ қоғамның бейнесі көрсетілген, бұл әңгіме соғысқа қарсы идеялармен сипатталған. Аллен Гинзберг және Эбби Хоффман сияқты американдық саяси белсенділер гүл беруді бейбіт наразылықтың бір жолы ретінде қолдады. 1967 жылғы Пентагонға жасалған шеруде гүл ұстаған наразылардың суреттері, мысалы Марк Рибоудтың "Ақырғы қақтығыс: гүл мен найзағай" деп аталған Жан Роуз Кашмирдің суреті және Берни Бостонның Пулитцер сыйлығына ұсынылған "Flower Power" суреті, гүлдердің 1970-ші жылдардағы контрмәдениет қозғалысымен байланысын кеңінен таныстырды. Хиппилер гүлдермен тігілген, жарқын түсті киімдер киіп, шаштарына гүлдер тағып, халыққа гүлдер таратып, "гүл балалары" деп аталды.
The term originated in the mid 1960s in the wake of a film version of H. G. Wells's The Time Machine that depicted flower bestowing, communal people of the future in a story characterized by antiwar themes. American political activists like Allen Ginsberg and Abbie Hoffman advocated the giving of flowers as a means of peaceful protest. Images of flower wielding protesters at the 1967 Pentagon March, such as Marc Riboud's image of Jan Rose Kasmir titled The Ultimate Confrontation: The Flower and the Bayonet and Bernie Boston's Pulitzer Prize–nominated photograph Flower Power, popularized the association of flowers with the counterculture movement of the 1970s. Hippies embraced the symbolism by dressing in clothing with embroidered flowers and vibrant colors, wearing flowers in their hair, and distributing flowers to the public, becoming known as flower children.
Сан-Франциско қаласы
The Mamas & the Papas тобының мүшесі Джон Филлипс өзінің досы Скотт Маккензи үшін "Сан-Франциско (Шашыңа гүлдер тағып кел) " әнін жазды, бұл әнмен ол ұйымдастыруға көмектесіп жатқан Монтерей поп фестивалін жарнамалауды көздеді. 1967 жылдың 13 мамырында жарық көрген әннің мәтіні Сан-Францискоға сапар шегушілерді "шаштарыңа гүлдер тағып кел" деп шақырды, бұл фестивальдің "үш күн музыка, махаббат және гүлдер" деген тақырыбымен үйлеседі. Ән үлкен сәттілікке ие болып, АҚШ-та музыкалық чарттарда 4-орынды, ал Ұлыбританияда және Еуропаның көп бөлігінде 1-орынды иеленді. Сонымен қатар, бұл ән хиппилердің, "гүл күшінің" және "гүл балалары" концепциясының ресми емес гимніне айналды.
John Phillips of The Mamas & the Papas wrote the song "San Francisco (Be Sure to Wear Flowers in Your Hair)" for his friend Scott McKenzie to promote the Monterey Pop Festival that Phillips was helping to organize. Released on May 13, 1967, the song's lyrics urged visitors to San Francisco to "wear some flowers in your hair", in keeping with the festival's billing as "three days of music, love, and flowers". The song was a popular hit, reaching number 4 on the music chart in the United States and number 1 in the United Kingdom and most of Europe, and became an unofficial anthem for hippies, flower power and the flower child concept.
Махаббат жазғы
1967 жылғы 14 қаңтарда суретші Майкл Боуэн ұйымдастырған «Human Be-In» (хабарламаларда қатысушылардан гүл әкелу сұралған болатын) іс-шарасынан кейін, әлемнің түкпір-түкпірінен келген 100 000-ға жуық жас Сан-Францисконың Хайт-Эшбери ауданына, Берклиге және Батыс Аймақтың басқа да қалаларына «Махаббат жазы» кезінде әртүрлі құндылық жүйелері мен жаңа тәжірибелерді іздеу үшін ағылып келді. 1967 жылғы маусымда өткен Монтерей поп-фестивалінен кейін «Махаббат жазы» 1960-шы жылдардың дүниежүзілік қарсы мәдениетінің дамуындағы шешуші оқиғаға айналды. Жаз соңында жаңадан келген «гүл балалары» өз үйлеріне оралып, жаңа стильдер, идеялар мен мінез-құлықтарды АҚШ-тың және Батыс Еуропаның ірі қалаларына әкеліп тарату арқылы оларды енгізді.
After the January 14, 1967 Human Be In organized by artist Michael Bowen (among other things, announcements told participants to bring flowers), as many as 100,000 young people from all over the world flocked to San Francisco's Haight Ashbury district, Berkeley, and other Bay Area cities during the Summer of Love in search of different value systems and experiences. After the Monterey Pop Festival in June of 1967, the Summer of Love became a watershed event in the development of a worldwide 1960s counterculture when newly recruited flower children returned home at the end of the summer, taking with them new styles, ideas, and behaviors and introducing them in all major cities of the U. S. and western Europe.
Әлеуметтік талдау
"Прометейдің көтерілуі" атты кітабында философ Роберт Антон Уилсон гүлді балаларды Юнгтің тұжырымы бойынша, достық әлсіздікті бейнелейтін ұжымдық әлеуметтік символ ретінде қарастыруға болатынын айтты. 1995 жылы "Секхмет гипотезасы" Уилсонның идеясын басқа да поп-мәдениеттік ағымдарға таратып, басқа жастар қозғалыстарын жауыртпаздық әлсіздік, достық күш және жауыртпаздық күш сезімдерімен салыстырды.
In his book, Prometheus Rising, the philosopher Robert Anton Wilson suggested that the flower children could be viewed in Jungian terms as a collective social symbol representing the mood of friendly weakness. In 1995, The Sekhmet Hypothesis extended Wilson's idea into other pop cultural trends with other youth movements being compared to the moods of hostile weakness, friendly strength and hostile strength.