Кіріспе

Гүл баласы – хиппи сөзінің синонимі ретінде пайда болды, әсіресе 1967 жылы Махаббат жазында Сан-Францискода және оның төңірегінде жиналған идеалистік жастар арасында. «Гүл балаларының» салты – гүлдерді немесе гүлдік мотивтердегі әшекейлерді кию және тарату болды, бұл әмбебап бірлік, бейбітшілік және махаббат идеалдарын білдірді. Бұқаралық ақпарат құралдары бұл терминді қолданып, оны кең мағынада кез келген хиппиге қатысты айтатын болды. Гүл балалары 1965 жылы Аллен Гинзберг жазған идеялардың негізінде пайда болған «Гүл күші» саяси қозғалысымен де байланысты болды.

Шығу тегі

Термин 1960 жылдардың ортасында Х.Г. Уэллстің "Уақыт машинасы" фильмінің кинонұсқасынан кейін пайда болды. Фильмде гүл сыйлап, бірлескен өмір салған болашақ қоғамның бейнесі көрсетілген, бұл әңгіме соғысқа қарсы идеялармен сипатталған. Аллен Гинзберг және Эбби Хоффман сияқты американдық саяси белсенділер гүл беруді бейбіт наразылықтың бір жолы ретінде қолдады. 1967 жылғы Пентагонға жасалған шеруде гүл ұстаған наразылардың суреттері, мысалы Марк Рибоудтың "Ақырғы қақтығыс: гүл мен найзағай" деп аталған Жан Роуз Кашмирдің суреті және Берни Бостонның Пулитцер сыйлығына ұсынылған "Flower Power" суреті, гүлдердің 1970-ші жылдардағы контрмәдениет қозғалысымен байланысын кеңінен таныстырды. Хиппилер гүлдермен тігілген, жарқын түсті киімдер киіп, шаштарына гүлдер тағып, халыққа гүлдер таратып, "гүл балалары" деп аталды.

Сан-Франциско қаласы

The Mamas & the Papas тобының мүшесі Джон Филлипс өзінің досы Скотт Маккензи үшін "Сан-Франциско (Шашыңа гүлдер тағып кел) " әнін жазды, бұл әнмен ол ұйымдастыруға көмектесіп жатқан Монтерей поп фестивалін жарнамалауды көздеді. 1967 жылдың 13 мамырында жарық көрген әннің мәтіні Сан-Францискоға сапар шегушілерді "шаштарыңа гүлдер тағып кел" деп шақырды, бұл фестивальдің "үш күн музыка, махаббат және гүлдер" деген тақырыбымен үйлеседі. Ән үлкен сәттілікке ие болып, АҚШ-та музыкалық чарттарда 4-орынды, ал Ұлыбританияда және Еуропаның көп бөлігінде 1-орынды иеленді. Сонымен қатар, бұл ән хиппилердің, "гүл күшінің" және "гүл балалары" концепциясының ресми емес гимніне айналды.

Махаббат жазғы

1967 жылғы 14 қаңтарда суретші Майкл Боуэн ұйымдастырған «Human Be-In» (хабарламаларда қатысушылардан гүл әкелу сұралған болатын) іс-шарасынан кейін, әлемнің түкпір-түкпірінен келген 100 000-ға жуық жас Сан-Францисконың Хайт-Эшбери ауданына, Берклиге және Батыс Аймақтың басқа да қалаларына «Махаббат жазы» кезінде әртүрлі құндылық жүйелері мен жаңа тәжірибелерді іздеу үшін ағылып келді. 1967 жылғы маусымда өткен Монтерей поп-фестивалінен кейін «Махаббат жазы» 1960-шы жылдардың дүниежүзілік қарсы мәдениетінің дамуындағы шешуші оқиғаға айналды. Жаз соңында жаңадан келген «гүл балалары» өз үйлеріне оралып, жаңа стильдер, идеялар мен мінез-құлықтарды АҚШ-тың және Батыс Еуропаның ірі қалаларына әкеліп тарату арқылы оларды енгізді.

Әлеуметтік талдау

"Прометейдің көтерілуі" атты кітабында философ Роберт Антон Уилсон гүлді балаларды Юнгтің тұжырымы бойынша, достық әлсіздікті бейнелейтін ұжымдық әлеуметтік символ ретінде қарастыруға болатынын айтты. 1995 жылы "Секхмет гипотезасы" Уилсонның идеясын басқа да поп-мәдениеттік ағымдарға таратып, басқа жастар қозғалыстарын жауыртпаздық әлсіздік, достық күш және жауыртпаздық күш сезімдерімен салыстырды.