Кіріспе

Нақты нысандарды бейнелейтін өнер. Фигуративті өнер, кейде фигуративизм деп те жазылады, нақты нысандардан алынған және анықтамасы бойынша бейнелеу өнерінің туындыларын (әсіресе суреттер мен мүсіндерді) сипаттайды. Бұл термин көбінесе абстрактілі өнерге қарама-қарсы қолданылады:

Абстрактілі өнер пайда болғаннан бері, "фигуративті" термині қазіргі заманғы өнердің нақты әлемге байланысы бар кез келген түрін білдіру үшін қолданыла бастады. Сурет салу және мүсінді фигуративті, бейнелеу және абстрактілі санаттарға бөлуге болады, бірақ қатаң айтқанда, абстрактілі өнер фигуративті немесе басқа табиғи көзден туындаған (немесе абстракцияланған). Дегенмен, "абстракт" кейде бейнеленбеген және объективті емес өнердің синонимі ретінде қолданылады, яғни нысандар мен бейнелерден туындамаған өнер. Фигуративті өнер адам бейнесін бейнелейтін сурет салумен (фигуралы сурет салу) бірдей емес, бірақ адам және жануарлар бейнесі жиі қолданылады.

Формальдық элементтер

Формальдық элементтер, сурет өнерінің негізгі құрауышы болып табылатын, дизайн арқылы жасалған эстетикалық эффекттер, сызық, пішін, түс, жарық және көлеңке, масса, көлем, текстура және перспективаны қамтиды. Алайда, дизайнның бұл элементтері басқа да түрлі бейнелерді жасауда да маңызды рөл атқара алады, мысалы, абстрактілі, бейнелемеуші немесе объективті емес екі өлшемді өнер туындыларында. Ерекшелігі – сурет өнерінде бұл элементтер форма мен кеңістік туралы әсер немесе иллюзияны тудыру үшін, сондай-ақ, көбінесе бейнеленген оқиғаға назар аудару үшін қолданылады.

Эволюция

Фигуративті өнердің өзі абстрактілі пішіндерді түсінуге негізделген: грек ежелгі мүсіндері натуралистік емес, өйткені олардың формалары идеалданған және геометриялық болды. Эрнст Гомбрих осы схемалық бейнелеудің шектеулерін, көрінген нәрсеге емес, бұрыннан белгілі нәрсеге ұмтылуды «Мысыр әдісі» деп атады, бұл мысыр өнеріндегі бейнелердің естелік негіздегі айқындығына сілтеме. Көп ұзамай идеалдау байқауға уступилді, ал 480 жылға қарай классикалық мүсіндерде идеалды геометрияны үлкен реализммен үйлестіретін фигуративті өнер пайда болды. Ол әйел бейнесін тақырып ретінде енгізіп, танымал суреттердің ұзақ тізімін ашты. Николя Пуссен (1594–1665), классикалық стильдегі француз суретшісі, оның туындыларында анықтық, логика және тәртіп басым, түске қарағанда сызыққа көбірек мән берді, ол 17 ғасырдың барокко стиліне альтернатива болды. Ол Жак Луи Давид, Жан-Огюст Доминик Ингрес және Поль Сезанн сияқты классикалық бағыттағы суретшілерге зор ықпал етті. Жак Луи Давидтің неоклассицизм өнерінің дамуы Густав Курбе мен Эдуард Манеттің реалистік реакцияларын тудырып, 20 ғасырдың көп қырлы фигуративті өнеріне жол ашты. 2018 жылдың қараша айында ғалымдар Индонезияның Борнео аралындағы Лубанг Джериджи Салех үңгірінде 40,000 (немесе тіпті 52,000) жылға дейін сонатын, белгісіз жануардың ең көне фигуративті суреті табылды деп хабарлады.