Union Pacific DD35A локомотивтері: Тарихы мен сипаттамасы
EMD DD35A
EMD DD35A локомотивтері: Union Pacific үшін жасалған, қуатты дизель локомотивтері туралы ақпарат. Тарихы, сипаттамасы, және DDA40X "Centennial" моделіне қатысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
EMD DD35A, сондай-ақ EMD DDA35 деп те аталатын, General Motors Electro Motive Division компаниясы құрастырған D D дөңгелек орналасымындағы дизельдік-электрлік локомотив болды, ол эксклюзивті түрде Union Pacific Railroad үшін жасалған. Олар бұрынғы, кабинасыз күшейткіш (B блогы) EMD DD35-тің (кейде жаңылысқан "DD35B" деп аталады) кабинамен жабдықталған түрі болды. 1965 жылдың мамыр және шілде айлары аралығында 15 DD35A локомотиві салынды; оларға 70-ден 84-ке дейінгі жол нөмірлері тағайындалды. Бұл сұраныс ALCO Century 855 және GE U50 локомотивтерінің пайда болуына әкелді. 8 осьті, екі қозғалтқышты локомотивтің одан әрі жетілдірілуі ең танымал, соңғы типті – DDA40X "Centennial" шығарды.
The EMD DD35A, also known as the EMD DDA35, was a diesel electric locomotive of D D wheel arrangement built by General Motors Electro Motive Division exclusively for the Union Pacific Railroad. They were a cab equipped variant of the previous, cabless booster (B unit) EMD DD35 (sometimes erroneously called the 'DD35B'). Fifteen DD35A locomotives were built between May and July 1965; they were assigned road numbers 70 through 84. This request also led to the introduction of the ALCO Century 855 and GE U50. A further development of the 8 axle, twin engined locomotive produced the final, best known type, the DDA40X "Centennial".
Тарих
Оның кабельсіз алдыңғы моделі сияқты, DD35A негізінен бір ортақ рамада орналасқан екі EMD GP35 локомотивінен тұрды және 4 осьті Flexicoil доңғалақ жұбында жүрді. GP35 кабинасы алдыңғы бөлігіне орнатылған, бұл DD35-ке қарағанда ұзын раманы талап етті; алдындағы жанар май бакі ұзартылды, ал орталық өткел жолы бір кабина болғандықтан сәл артқа жылдырылды. Тағы бір айырмашылық – DD35A EMD 645 қозғалтқышымен жабдықталған демонстрациялық локомотивтерінде (SD40 демонстрациялық прототипі) сынақтан өткізілген жаңа кеңейтілген радиатор бөлімімен жабдықталды. DD35 локомотивтері бастапқыда сенімсіз болды; мұның бір себебі ішкі құм қораптарынан электр жабдықтарына құмның ілесіп кіруі болды, сондықтан 1969 жылы жаяу жүргіншілер жолына жаңа құм қораптары орнатылды. DD35 локомотивтері DC генераторлары және ескірген коммутациялық жабдықтары бар соңғы EMD жол локомотивтерінің бірі болды, олар кейінгі AC/DC жабдықтарына қарағанда көбірек техникалық қызмет көрсетуді қажет етті. Бастапқы кемшіліктер жойылғаннан кейін, DD35 локомотивтері жақсы нәтижелер көрсетті, бірақ олар кішірек локомотивтерге қарағанда икемділігі төмен болды, сондықтан 1980-жылдардың басындағы экономикалық төмендеу кезінде пайдаланудан алынып тасталды. Олар қызметтегі соңғы айларын Солтүстік Лейк-Сити, Юта аймағында өткізіп, 1981 жылға дейін қызметтен шығарылды. DD35 локомотивтерінің ешбір үлгісі сақталған жоқ.
Like its cabless predecessor, the DD35A was essentially two EMD GP35 locomotives on a common frame, riding on a pair of 4 axle Flexicoil trucks. The cab of a GP35 was fitted to the front end, requiring a longer frame than the DD35; the fuel tank beneath was lengthened, and the center pass through walkway was offset a little to the rear because of the single cab. Another difference was that the DD35A was fitted with the new flared radiator section EMD was testing on its EMD 645 engined demonstrators (the prototype SD40 demonstrators). The DD35s were initially quite unreliable; some of this was blamed on sand from the internal sandboxes getting in electrical gear, so new sandboxes were fitted on the walkways in 1969. The DD35s were among the last EMD road units to be built with DC generators and old fashioned switchgear, which were more maintenance intensive than the later AC/DC equipment. Once teething troubles had been overcome, the DD35s were reasonably successful, but they were less flexible than smaller units and thus with the economic downturn of the early 1980s they were withdrawn from service. They spent their final months of service operating around Salt Lake City, Utah before their retirement by 1981. No examples of the DD35 type were preserved.