Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Композиция техникасы
Composition technique
Үштен бірлік ережесі – дизайн, фильмдер, суреттер және фотосуреттер сияқты визуалды бейнелерді құрастырудағы "бас бармақ ережесі". Бұл нұсқауға сәйкес, суретті екі тең аралықтағы көлденең және екі тең аралықтағы тік сызықтармен тоғыз тең бөлікке бөліп қарастыру керек, ал маңызды композициялық элементтер осы сызықтардың бойында немесе олардың қиылысқан жерлерінде орналастырылуы тиіс. Бұл техниканы қолдаушылар, нысанды осы нүктелермен сәйкестендіру, оны жай ғана ортаға орналастыруға қарағанда композицияға көбірек кернеу, энергия және қызығушылық сыйлайды деп санайды. Кейбір қолдаушылар фотодағы қызығушылық тудыратын нүктелердің міндетті түрде осы сызықтардың біріне тиіп тұруының қажеті жоқ екенін айтады, осылайша үштен бірлік ережесін пайдалануға болады. Мысалы, күн батқаннан кейін көкжиекке жақын аспанның ең жарқын бөлігі тікелей сызыққа түспесе де, екі сызықтың қиылысына жақын орналасқан, бұл ережеден пайда алу үшін жеткілікті жақындық.
The rule of thirds is a "rule of thumb" for composing visual images such as designs, films, paintings, and photographs. The guideline proposes that an image should be imagined as divided into nine equal parts by two equally spaced horizontal lines and two equally spaced vertical lines, and that important compositional elements should be placed along these lines or their intersections. Proponents of the technique claim that aligning a subject with these points creates more tension, energy and interest in the composition than simply centering the subject. Some proponents claim that points of interest in the photo do not have to actually touch one of these lines to take advantage of the rule of thirds. For example, the brightest part of the sky near the horizon where the sun recently set does not fall directly on one of the lines, but does fall near the intersection of two of the lines, close enough to take advantage of the rule.
Қолдану
Үшіншілік ережесі суреттегі нысанды жетекші сызықтармен және олардың қиылысу нүктелерімен сәйкестендіру, көкжиекті жоғарғы немесе төменгі сызыққа орналастыру, немесе суреттегі түзу сызықты элементтердің бөлімдер арасында ағылып өтуіне мүмкіндік беру арқылы қолданылады. Үшіншілік ережесін сақтаудың басты себебі – нысанды ортаға орналастырудан аулақ болу немесе суретті екіге бөлетін көкжиектің пайда болуын болдырмау. Майкл Райан мен Мелисса Ленос, "Киноталдауға кіріспе: Наративтік кинодағы техника және мағына" кітабының авторлары, үштен бір бөлігін қолдану "кинооператорлардың теңдестірілген және біртұтас суреттерді жасауға тырысуында басымдыққа ие" дейді (40-бет). Адамдарды бейнелегенде немесе суретке түсіргенде, денені тік сызыққа, ал адамның көзін көлденең сызыққа туралау жиі кездеседі. Қозғалыстағы нысанды бейнелегенде, көбінесе адамның қозғалыс бағытындағы қосымша кеңістіктің көп бөлігін қамтитын ұқсас үлгі қолданылады. Сол сияқты, камераға тікелей қарамаған тұрған нысанды суретке түсіргенде, қосымша кеңістіктің көп бөлігі нысанның алдында болуы керек, ал тік сызық оның сезілетін массалық орталығынан өтуі керек.
The rule of thirds is applied by aligning a subject with the guide lines and their intersection points, placing the horizon on the top or bottom line, or allowing linear features in the image to flow from section to section. The main reason for observing the rule of thirds is to discourage placement of the subject at the center, or prevent a horizon from appearing to divide the picture in half. Michael Ryan and Melissa Lenos, authors of the book An Introduction to Film Analysis: Technique and Meaning in Narrative Film, state that the use of rule of thirds is "favored by cinematographers in their effort to design balanced and unified images" (page 40). When filming or photographing people, it is common to line the body up to a vertical line and the person's eyes to a horizontal line. If filming a moving subject, the same pattern is often followed, with the majority of the extra room being in front of the person (the way they are moving). Likewise, when photographing a still subject who is not directly facing the camera, the majority of the extra room should be in front of the subject with the vertical line running through their perceived center of mass.