Кіріспе

Альфред Уоткинстің 1925 жылы жазған «Ескі түзу жол: оның төбелері, шамдары, орлар, ескерткіштер және белгі тастары» кітабы Ұлыбританиядағы әлдеқандай лей сызықтарының бар екенін сипаттайды және алғаш рет 1925 жылы жарық көрді.

Презентация

Уоткинс өзінің лей сызықтары теориясын әдістемелік және толыққанды түрде баяндайды, бұл "Early British Trackways" (1922) атты одан бұрынғы, әлдеқайда қысқа жарияланымнан кейін жарық көрді. Кітапта алғы сөз, отыз тарау, төрт қосымша және көрсеткіш бар. Көптеген суреттер мен автор түсірген фотосуреттер қосылған. Бұл кітап лейлер туралы жазылған тұңғыш кітап деп есептеледі және Ұлыбританияда, әсіресе Оңтүстік Англияда, күмәнді лей сызықтарын құжаттаған және картаға түсірген алғашқы еңбек болып табылады. Корольдік географиялық қоғамның "Географиялық журналында" жарияланған рецензияға сәйкес, Уоткинс "қорғандар, орлар, шамдар мен шекара тастары бүкіл Ұлыбритания бойынша түзу жолдарға, яғни көріс сызықтарына түсетінін, сондай-ақ осы сызықтар бойында жолдардың шашыраңқы іздері бар екенін дәлелдеуге тырысқан". Кітап археологтар тарапынан назарсыз қалды, бірақ 1960 жылдары Жаңа дәуір идеяларының өркендеуімен қайта қызығушылық туды. Уоткинс идеялары заманауи психогеографияға, соның ішінде Иэн Синклердің "Луд-Хит" (1975) еңбегіне әсер етті, ол өз кезегінде Питер Акройдтың "Хоксмур" (1985) романына ықпал етті.

Сын

Уоткинстің еңбегі археологтардың бастапқы күмәндануымен кездесті, олардың бірі, О. Г. С. Кроуфорд, "Антикит" журналында "Ескі тура жол" атты жарнаманы жариялаудан бас тартты. Уоткинстің лей сызықтары теориясына қатысты бір сын – Ұлыбритания және Еуропаның басқа аймақтарындағы тарихи және тарихи алдындағы ескерткіштердің жоғары тығыздығын ескеретін болсақ, ескерткіштерді "қосатын" тура сызықтарды табу тривиальды және кездейсоқтыққа байланысты делінеді. Сызықтарды статистикалық талдау нәтижесінде: "Британ жеріндегі археологиялық ескерткіштердің тығыздығы соншалықты жоғары, кез келген жерден жүргізілген сызық дерлік бірнеше ескерткіштің үстінен өтеді" деген қорытынды жасалды.

Қайта басып шығару

Кітап 1994 жылғы 2 сәуірде "Abacus" баспасында қайта басылды. Басылымдар немесе қайта басылымдар 1925, 1933, 1945, 1948, 1970, 1974 және 1994 жылдары жарық көрді. 1970 жылғы "Abacus" басылымы кем дегенде 1999 жылға дейін қайта басылды және 1970 жылғы "Ален Уоткинс және Марион Уоткинс" авторлық құқығымен шығарылды.