Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Аахендік Удо (шамамен 1200–1270) – британдық техникалық жазушы Рей Гирванның 1999 жылы сәуір айында жариялаған әзіл мақаласында таныстырған ойдан шығарылған монах. Мақалада Удо – суретші және теолог екені, ол Бенуа Мандельброттан 700 жыл бұрын Мандельброт жиынын (Мандельброт аймағын) ашқандығы айтылады. Бұл әзілдің қосымша мәліметтерінде, сонымен қатар ойдан шығарылған Гарвард математигі Боб Шипке Удоның еңбектерін қайта ашқандығы, ол 13 ғасырға тән ән үшін жасалған суретте Мандельброт жиынының бейнесін көргендігі де жазылған. Гирван Удоны мистик және ақын ретінде де сипаттаған, ал оның өлеңдері Карл Орфтың «Carmina Burana» туындысынан танымал «O Fortuna» әніне саз болған.
Udo of Aachen (c.1200–1270) is a fictional monk, a creation of British technical writer Ray Girvan, who introduced him in an April Fool's hoax article in 1999. According to the article, Udo was an illustrator and theologian who discovered the Mandelbrot set some 700 years before Benoit Mandelbrot. Additional details of the hoax include the rediscovery of Udo's works by the also fictional Bob Schipke, a Harvard mathematician, who supposedly saw a picture of the Mandelbrot set in an illumination for a 13th century carol. Girvan also attributed Udo as a mystic and poet whose poetry was set to music by Carl Orff with the haunting O Fortuna in Carmina Burana.
Қалпына келтірудің аспектілері
"О Фортуна" поэзиясы шын мәнінде, неміс бенедиктин монастыры – Бенедиктбюерн аббаттығында табылған көшпелі голиардтардың туындысы еді. Бұл әдейі жасалған қателікке сенімділік сыйлады, себебі ортағасырлық монахтар жиі ғылыми және математикалық теорияларды ашып, оларды қуғын-сүргіннен қорғап жасырып немесе баспа машинасы ойлап табылғанға дейін жариялау өте қиын болғандықтан, қарапайым назардан тыс қалдыратын. Мырза Гирван бұл пікірге Удоны бірнеше нақты ашылулармен байланыстырып, қолдау көрсетті, онда автор белгілі бір ғылыми теория бойынша өз заманынан озып кеткен, ал қазір ол теория бағытты ғылым ретінде қабылдалса, сол кезде маргиналды ғылым деп есептелген. Алдаудың тағы бір жағы – 20-ғасырға дейінгі математиктердің логарифм кестелері немесе тригонометриялық функциялар сияқты қолмен есептеулерге көп уақыт жұмсауы. Мандельброт жиынының барлық нүктелерін есептеу – бүгінде көңілді емес, бірақ сол кездегі адамдар үшін күнделікті жұмыс болған осыған ұқсас бір әрекет.
The poetry of O Fortuna was actually the work of itinerant goliards, found in the German Benedictine monastery of Benediktbeuern Abbey. The hoax was lent an air of credibility because often medieval monks did discover scientific and mathematical theories, only to have them hidden or shelved due to persecution or simply ignored because publication prior to the invention of the printing press was difficult at best. Mr. Girvan adds to this suggestion by associating Udo with several other more legitimate discoveries where an author was considered ahead of his time in terms of a scientific theory of some sort that is now established as a mainstream theory but was considered fringe science at the time. Another aspect of the deception was that it was very common for pre 20th century mathematicians to spend incredible amounts of time on hand calculations such as a logarithm table or trigonometric functions. Calculating all of the points for a Mandelbrot set is a comparable activity that would seem tedious today but would be routine for people of the time.