Питтингтон: Тарихы мен ескерткіштері

Кіріспе

Питтингтон – Англияның Дарем графтығындағы ауыл және азаматтық округ. Ол Дарем қаласының солтүстік-шығысында, бірнеше шақырым қашықтықта орналасқан. 2011 жылғы халық санауы бойынша, халқы 2534 адамды құрады. Питтингтон Төменгі Питтингтон және Жоғары Питтингтон көршілес елді мекендерінен тұрады, олар 1820 жылдардан бастап Лэмбтон көмір кеніштері үшін дамытылған. Екеуінің арасында ірісі – Жоғары Питтингтон, қазір оның құрамына Халлгарттың ескі ауылы кіреді. Халлгарт – 1981 жылы құрылған ескерткіштерді қорғау аймағы. Бұл кішкентай қорғалатын аймақ I санаттағы мұражайға жататын Сент-Лоуренс шіркеуі және II санаттағы Холлгард Манор қонақ үйіне шоғырланған. Питтингтон азаматтық округіне екі ауыл да, сондай-ақ көршілес Литтлтаун ауылы да кіреді. Питтингтон төбесі – ғылыми маңызы бар ерекше табиғи орын.

Қауымдық шіркеу

Сент-Лоуренс – Дархэм епархиясындағы ортағасырлық приход шіркеуі. Ол Әулие Лоренсқа арналған. Қазіргі ғимарат шамамен 1100 жылы салынған және 12 ғасырдағы солтүстік аркадасымен және қабырға суреттерімен белгілі. 1846-1847 жылдары Игнатиус Бономи жүргізген Викториялық қайта жаңарту кезінде ғибадатхана кеңейтілді, ал наурыз қабырғалары, кіреберіс және ғибадатхана жаңадан салынды. Шіркеу I санаттағы ескерткіш болып табылады. Питтингтон приходы қазір Дурхам округіндегі Бельмонт қаласындағы Сент-Мария-Магдалинамен біріктірілген игіліктердің құрамына кіреді. Шіркеу ауласында 1920 жылы ашылған соғыс ескерткіші орналасқан. Бұл Боуман және Ұлдары жасаған, ал В. Х. Вуд жобалаған Голгофа кресі. Ескерткіш II санаттағы ескерткіш болып табылады.

Білім

Питтингтон бастауыш мектебі 3-тен 11 жасқа дейінгі шамамен 180 оқушы оқитын мектеп. Мектеп логотипі – бір кірпік.

Холлгардтың қазасы

Холлгарттан оңтүстік-батысқа қарай шамамен жарты мильдей жерде орналасқан су диірменінде 1830 жылы 17 жас шамасындағы қызметші қыз Мэри Энн Вестхорп қанымен өлтірілді. Оның денесі 1830 жылғы 8 тамызда, жексенбі күні кешкі сағат 6-да табылған. Диірмен иелері, диірменші мырза С. Оливер мен оның әйелі шіркеуде болғанда, 19 жасар Томас Кларк, қиын жағдайдағы қызметтес, Шерберн тұрғындарына алты ирландтың Холлгарттағы диірмен үйіне бұзып кіргені туралы хабарлады. Ол олардың ақша іздеп үйді қарап-тексергенін, содан кейін Вестхорпты қатыгездікпен өлтіргенге дейін оған покермен шабуыл жасағанын айтты. Ол хабарлаған адамдармен бірге диірменге келгенде, қыздың денесі ас үйде, бірнеше қатыгез жарақаттармен, оның ішінде нан пышағымен құлағынан құлағына дейін кесілген жара, ал бұрын покермен бас сүйегіне ауыр жарақаттар келтірілген. Үйден ақша ұрланғаны және ақша салынған жәшіктерді бұзу үшін ақ боялған құрал қолданылғаны анықталды. Кейін Кларк бөлмесінің жақында ақталғаны белгілі болды, ал сол бөлмеден тонау кезінде қолданылған құралға сәйкес келетін металл бөлігі табылды. Кларк денесінде шабуылдың іздері жоқ екені және ол екеуіне шабуыл жасады деп айтқан алты адамның ешқайсысы көрінбегені анықталды. 1831 жылғы 25 ақпанда Дурхемде Кларктың сотына көп адам жиналды, бірақ Кларк кінәсіз екенін айтса да, ол кінәлі деп танылды. 1831 жылғы 28 ақпанда түскі уақытта ол шамамен 15 000 адамдық көпшілік алдында дарға асылды. Оның соңғы сөздері: "Мырзалар, мен басқа біреудің қылмысы үшін өлемін, мен кінәсізмін". Оның есімін Вестроп деп жазған ескерткіш қабырғасы Сент-Лоуренс шіркеуіне орнатылды. Холлгардтағы кісі өлтіру оқиғасы туралы жергілікті баллада жазылды: "Ман мың сегіз жүзден үш есе он, тамыздың сегізінші күні, Сол жексенбі мен сол жылды, Есте сақтамайық, Питтингтон маңындағы Холлгард диірменінде, Қорқынышты қылмыс жасалды, Әйел әлсіз, кісі өлтіруші күшті, Оның жанына аяныш жоқ. Бас сүйегі сынды, мойны кесілді, Күресі тез аяқталды, Төмен құлап, іш тартып, Қанында батты. Оның қызметтесі Томас Кларк, Шербернге ақырын жылдамдықпен, Жеті бейтаныс адам қорқынышты іс жасады деп айтты. Енді, қасірет саған, Томас Кларк! Өтірігің үшін, сен сияқты жас жігіт, Ол сияқты қыз үшін өліміне дейін күресер еді. "Олар қызды өлтірді", - деді ол, "Мені де өлтіруге жақын болды", бірақ оған қараған адамдар, оның денесінде бірде-бір көк дақ та көрмеді."

The water mill, about half a mile to the south west of Hallgarth, was the scene of the 1830 murder of Mary Ann Westhorpe, a servant girl of about 17 years old. Her body was discovered at 6 o'clock in the evening of Sunday 8 August 1830. While the mill owners, the miller Mr S. Oliver and his wife were at church, Thomas Clarke, a 19 year old fellow servant, in a distressed state, alarmed residents of Sherburn with the information that six Irishmen had broken into the mill house at Hallgarth. He claimed that they had ransacked the house for money and then assaulted him with a poker before brutally murdering Westhorpe. Returning to the mill with the people he had informed, the girl's body was found in the kitchen with several brutal wounds including a cut to her throat from ear to ear from a breadknife, which had been preceded by severe skull wounds caused by a poker. It was found that money had been stolen from the household and that a whitewashed tool had been used to break into the drawers containing the money. It was then discovered that Clarke's room had recently been whitewashed, and in that room was found a blunt piece of metal which fitted the tool used in the robbery. It was realised that Clarke bore no signs of an attack upon him, and there were no sightings of the six men who he claimed had attacked them both. Huge crowds turned out for Clarke's trial at Durham on Friday 25 February 1831, and despite Clarke's calm plea of innocence, he was found guilty. On Monday 28 February 1831 at midday he was hanged before a crowd of what has been estimated to be as high as 15,000 people. His last words were; "Gentlemen, I die for another man's crime I am innocent". A wall memorial spelling her name as Westrop was erected in St Laurence's Church. The Hallgarth murder became the subject of a local broadside ballad; "Eighteen hundred three times ten, August the eighth that day, Let not that Sunday and that year, From memory pass away, At Hallgarth Mill near Pittington, Was done a murder foul, The female weak the murderer strong, No pity for her soul. Her skull was broke, her throat was cut, Her struggle was soon o'er; And down she fell, and fetched a sigh, And weltered in her gore. Her fellow servant, Thomas Clarke, To Sherburn slowly sped, And told a tale that strangers six Had done the dreadful deed. Now, woe betide thee, Thomas Clarke! For this thy coward lie; A youth like thee for girl like her Would fight till he did die. "They've killed the lass," it was his tale," and nearly have killed me"; But when upon him folk did look, No bruises could they see."