Кіріспе

Бойлинг тербелісі, сондай-ақ Бойлинг интерстадиалы, соңғы мұз дәуірінің соңына жақын, 14 700 және 14 100 жыл бұрынғы аралықта, Ең Ескі Дриас және Ескі Дриас мұздық кезеңдері арасындағы салқын қоңыржай климаттық интерстадиал болды. Ол Данияның орталық Ютландиясындағы Бойлинг көлінде табылған торф қатарының атымен аталған. Бұл кезең, маусымдық аймақ Ib-мен байланысты уақытты сипаттау үшін қолданылады. Климаттық дәлелдерде Ескі Дриас анықталмаған аймақтарда Бойлинг–Аллерёд бір интерстадиал кезеңі ретінде қарастырылады.

Күндері

Бьоллингтің басталуы сонымен қатар 14 670 жыл бұрынғы Ең көне Дриастың аяқталуын көрсететін температураның күрт өсуінің жоғары дәлдіктегі мерзімі болып табылады. Робертс (1998) 15 000 жылды қолданады. Швейцариядағы Нёшатель көлінде 1992–1993 жылдары жүргізілген қазба жұмыстарының Бьоллинг қабатына 14 650–14 000 BP калибрленген диапазон берілді. Гренландия мұзынан алынған оттегі изотоптарының тізімінде 14 600 және 14 100 BP аралығындағы Бьоллингтің жылы шыңы қамтылған. Қазіргі уақытта қолжетімді көптеген жаңа мәліметтер осы мерзімге бірнеше жүз жыл жақын келеді.

Флора

Bølling және Allerød кезеңдерінің екеуінің ішінде Bølling жылырақ болды және күрт басталып кетті. Осы кезеңде мұздықтар ерігеннен кейін теңіз деңгейі шамамен 35 метрге көтерілді. Солтүстік Еуропаның кең аумағы мұздан азат болды, ал қоңыржай ормандар Еуропаны 29 градустан 41 градусқа дейін солтүстік ендікке дейін жапты. Саликс поларис және Дриас октопетала сияқты алғашқы өсімдіктерден кейін, Кверкус сияқты қатты және Бетула мен Пинус сияқты жұмсақ ағаштар бірнеше жүз жылға созылған қысқа мерзімде солтүстікке қарай кеңейді.

Фауна

Осы кезеңде Плейстоценнің соңғы сатысындағы жануарлар үш түбек – Испания, Италия және Балқан жарты аралындағы панажайлардан солтүстікке қарай тарады. Генетиктер Еуропаның қазіргі жануарларындағы туыстық байланыс деңгейін зерттеу арқылы олардың қоныстанған жерін анықтай алады. Ежелгі адамдардың аң аулау орындары фаунаның қазба қалдықтарының маңызды көзі болып табылады. Адамдар негізінен ірі сүтқоректілерге аң аушылық жасаған: бұғы, жылқы, сайғақ, антилопа, бизон, жүнді мамонт және жүнді мүйізбұғы. Альпілік аймақтарда тауешкі мен шамыз аңғарылған. Орманның ішінде қызыл бұғы кең таралған. Түлкі, қасқыр, қоян және батпақ тышқаны сияқты кішкентай жануарлар да кездесетін. Сонымен қатар, шабдыға балық ауланды. Толық ақпарат алу үшін, сондай-ақ Ең көне Дриас және Көне Дриас кезеңдеріндегі фауна туралы мәліметтерге де жүгініңіз.

Адамның мәдениеттері

Адамдар Еуропаның орманды аймақтарына ірі жануарларды іздеп қайта оралды, оларды аяусыз аңдап, көптеген түрлерді жоқ етті. Олардың мәдениеттері Соңғы Жоғарғы Палеолиттің соңғы өкілдері болды. Магдален аңшылары Луара өзені арқылы Париж бассейніне көшті. Дордоньнің су жиналатын алабында Перигордық мәдениет басым болды. Эпиграветти Италияда кең таралды. Солтүстікте Гамбург, Кресвель және Федермессер мәдениеттері кездеседі. Таяу Шығыста егіншілікке дейінгі Натуфиан тайпасы Шығыс Жерорта теңізі жағалауында қоныстанды, екі қатарлы арпа және егістік бидай сияқты жабайы дәнді дақылдарды пайдаланды. Аллерёд кезеңінде олар осы өсімдіктерді үйретуге кірісті.